Ο πεντάχρονος Pulsing Ajnera έπαιζε με τα αδέλφια του σε ένα χωράφι, κοντά στο σπίτι τους στο Γκουτζαράτ της δυτικής Ινδίας, όταν ξαφνικά ένα λιοντάρι εμφανίστηκε «από το πουθενά», αφηγήθηκε συγκλονισμένος ο πατέρας του στο CNN.
«Το λιοντάρι άρπαξε το μικρότερο παιδί μου και έφυγε. Η οικογένειά μου προσπάθησε τα πάντα· πετούσαν πέτρες και ξύλα, αλλά το ζώο τον έσυρε στο δάσος», είπε ο Heera Ajnera. Το σώμα του παιδιού βρέθηκε αργότερα.
Ο Pulsing είναι ένα από τα επτά θύματα λιονταριών στην Ινδία μόνο τον τελευταίο χρόνο, ανεβάζοντας τον αριθμό των θανατηφόρων επιθέσεων σε περισσότερες από 20 μέσα σε πέντε χρόνια. Την ίδια περίοδο, οι επιθέσεις σε ζώα κτηνοτροφίας σχεδόν διπλασιάστηκαν, σύμφωνα με τις αρχές του Γκουτζαράτ.
Τα τελευταία άγρια ασιατικά λιοντάρια
Με το χαρακτηριστικό σκοτεινό λοφίο και τις πτυχώσεις στην κοιλιά τους, τα Ασιατικά λιοντάρια είναι ελαφρώς μικρότερα από τα αφρικανικά ξαδέλφια τους. Κάποτε περιπλανιόνταν σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και την Ασία, όμως σήμερα ζουν μόνο στο Γκουτζαράτ, στην τελευταία άγρια αποικία του είδους.
Χάρη σε ένα αιώνιο μορατόριουμ κυνηγιού και εντατικά προγράμματα διατήρησης, ο πληθυσμός τους αυξήθηκε κατά 30% τα τελευταία πέντε χρόνια, φτάνοντας τα 891 άτομα. Ωστόσο, η επιτυχία αυτή έχει και ένα τίμημα: τα λιοντάρια ξεφεύγουν από τα όρια του Εθνικού Πάρκου Gir και συχνά μπαίνουν σε χωριά και πόλεις.
«Βρίσκουμε λιοντάρια σε υπόγεια ξενοδοχείων, σε ταράτσες σπιτιών, να βρυχώνται μέσα σε αυλές», εξηγεί ο βιολόγος Ravi Chellam. Η παρουσία τους σε ανθρώπινες περιοχές αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο επιθέσεων.
Οι ντόπιοι, όπως οι βοσκοί Maldhari, έχουν μάθει να συνυπάρχουν με τα αιλουροειδή, καθώς ο τουρισμός και τα οικονομικά οφέλη που φέρνουν ξεπερνούν τους κινδύνους. Όμως, οι αυξανόμενες επιθέσεις σε ζώα και τώρα σε ανθρώπους δοκιμάζουν αυτήν την ισορροπία.
Μάχη για το μέλλον των λιονταριών
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας έχει αποφασίσει από το 2013 ότι μέρος του πληθυσμού πρέπει να μεταφερθεί στο Καταφύγιο Άγριας Ζωής Kuno στο Μάντια Πραντές. Ωστόσο, η απόφαση παραμένει ανεκτέλεστη. Η άφιξη των τσιτάχ από την Αφρική στο ίδιο καταφύγιο το 2022 περιπλέκει ακόμη περισσότερο το ζήτημα.
Η κυβέρνηση του Γκουτζαράτ προτείνει εναλλακτικά τη μεταφορά κάποιων λιονταριών στο Καταφύγιο Barda, αλλά οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η περιοχή είναι μικρή και ευάλωτη σε ασθένειες. Ένα ξέσπασμα θα μπορούσε να αφανίσει ολόκληρο τον πληθυσμό.
Ο Ajnera, που είχε μετακομίσει πριν 7 χρόνια στην περιοχή για δουλειά, πίστευε στη συνύπαρξη ανθρώπου και λιονταριού. «Δεν περίμενα ποτέ ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο εδώ», είπε. Σήμερα όμως, μετά την τραγωδία, εγκατέλειψε το χωριό του: «Φύγαμε 5 χιλιόμετρα μακριά. Δεν μπορούσαμε να μείνουμε εκεί πια, ζούσαμε με τον φόβο».
Με πληροφορίες από CNN
