Μια νέα σειρά έξι επεισοδίων ξεκίνησε να προβάλλεται την περασμένη Κυριακή στο βρετανικό κανάλι ITV, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη χώρα μας, μια και εξελίσσεται στην Κέρκυρα. Το κλασικό, πολυδιαβασμένο βιβλίο του Τζέραλντ Ντάρελ «Η οικογένειά μου κι άλλα ζώα» είχε μεταφερθεί στην τηλεόραση από το BBC το 1987, αυτήν τη φορά όμως η σειρά «The Durrells» είναι βασισμένη στην κερκυραϊκή τριλογία του Τζέραλντ Ντάρελ που αποτελείται από τα βιβλία «Η οικογένειά μου κι άλλα ζώα», «Πουλιά, κτήνη και συγγενείς» και «Ο κήπος των θεών». Η σειρά, στην οποία πρωταγωνιστούν οι πολυβραβευμένοι Keeley Hawes και James Cosmo, ενώ συμμετέχουν και Έλληνες ηθοποιοί, όπως ο Αλέξης Γεωργούλης, ο Γιώργος Καραμίχος και η Ηλέκτρα Νικολούζου, αφηγείται την ιστορία της οικογένειας Ντάρελ που εγκαταστάθηκε στο νησί το 1935 και έζησε εκεί μέχρι το 1939.
Έχοντας χάσει τον σύζυγό της πριν από χρόνια και με τα χρήματα της οικογένειας να έχουν σχεδόν εξανεμιστεί, η Λουίζα Ντάρελ αισθάνεται την ανάγκη να αλλάξει τη ζωή της. Στις 22 Ιανουαρίου 1935 ο μεγάλος της γιος και επίδοξος συγγραφέας, Λόρενς Ντάρελ, παντρεύεται τη Νάνσυ Μάγιερς και φαίνεται πως είναι αυτός που πείθει τη μητέρα του, τον Μάρτιο του ίδιου έτους, να μετακομίσουν οικογενειακώς στην Κέρκυρα, μαζί με τα τρία αδέλφια του – ανάμεσά τους και ο δεκάχρονος Τζέραλντ, που το σχολείο του ετοιμαζόταν να τον αποβάλει. Τόσο ο Τζέραλντ όσο και τα άλλα δύο αδέλφια δεν ενθουσιάζονται με την προοπτική της μετακόμισης σε ένα νησί που δεν έχει ούτε ηλεκτρικό ρεύμα, η ιδέα όμως ενός φτηνού τόπου με υπέροχο κλίμα φαίνεται ιδιαίτερα γοητευτική στη Λουίζα – όσο για τον Λόρενς, αυτός επιδίωκε να ξεφύγει με κάθε τρόπο από την «απολιθωμένη» αγγλική κουλτούρα, την οποία αποκαλούσε «αγγλικό θάνατο».
Σύμφωνα με τον Τζέραλντ Ντάρελ, η οικογένεια δεν θα αργήσει να προσαρμοστεί στη ζωή της Κέρκυρας. Γράφει χαρακτηριστικά: «Σταδιακά, η μαγεία του νησιού εγκαταστάθηκε πάνω μας τόσο απαλά και σταθερά όσο η γύρη».
Τους πρώτους μήνες όλη η οικογένεια Ντάρελ εγκαθίσταται στη Βίλα Ανεμογιάννη στο Κοντόκαλι. Στις αρχές του 1936, όμως, το ζευγάρι μετακομίζει στο «Άσπρο Σπίτι», στην καλύβα ενός ψαρά στη βορειοανατολική ακτή της Κερκύρας, στο Καλάμι, και αρχίζει να ζει με ένα απόλυτα αντικομφορμιστικό στυλ. Εκεί τον συγγραφέα επισκεπτόταν ο γιατρός, θετικός επιστήμονας και ποιητής Θεόδωρος Στεφανίδης, που άσκησε μεγάλη επιρροή και στον νεαρό Τζέραλντ, ο οποίος ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την κερκυραϊκή φύση. Στο «Άσπρο Σπίτι» ο Λόρενς φιλοξένησε τον Χένρι Μίλερ το 1939, ο οποίος το 1941 έγραψε το βιβλίο του «Ο Κολοσσός του Μαρουσιού», στο οποίο περιγράφει τις εμπειρίες του από την παραμονή του στην Ελλάδα. Τη ζωή του στο νησί ο Λόρενς Ντάρελ θα την αφηγηθεί το 1945 στο ταξιδιωτικό του βιβλίο «Η σπηλιά του Πρόσπερου», όπου περιγράφει την Κέρκυρα ως «αυτό το λαμπερό κομματάκι νησιού στο Ιόνιο» με νερά «σαν τον χτύπο της καρδιάς του ίδιου του κόσμου».
Συγκρίνοντας τα βιβλία που έγραψαν τα δύο αδέλφια για τη ζωή τους στην Κέρκυρα, εντοπίζει κανείς αρκετές διαφορές. Ο Τζέραλντ δεν κάνει καμία αναφορά στη σύζυγο του Λόρενς, Νάνσυ, ενώ ο Λόρενς δεν αναφέρει την παρουσία της μητέρας του στο νησί – όσο για τα αδέλφια του, μιλά μόνο για ένα από αυτά, τον Λέσλι. Υπάρχουν, ωστόσο, πρόσωπα στα οποία αναφέρονται και οι δύο, όπως ο Θεόδωρος Στεφανίδης και ο Κερκυραίος ταξιτζής Σπύρος Αμερικάνος. Στο «Η οικογένειά μου κι άλλα ζώα» που κυκλοφόρησε το 1956 ο Τζέραλντ Ντάρελ περιγράφει τον Αμερικάνο ως έναν «μεγάλο, καφέ, άσχημο άγγελο». Ο ταξιτζής είναι αυτός που θα πάρει κάτω από τις φτερούγες του την οικογένεια και θα σταθεί οδηγός, μεταφραστής, προστάτης και φίλος – θα καταφέρει να τους βρει ακόμη και σπίτι με αποχωρητήριο, που για την εποχή εκείνη ήταν μεγάλη πολυτέλεια.
Σύμφωνα με τον Τζέραλντ Ντάρελ, η οικογένεια δεν θα αργήσει να προσαρμοστεί στη ζωή της Κέρκυρας. Γράφει χαρακτηριστικά: «Σταδιακά, η μαγεία του νησιού εγκαταστάθηκε πάνω μας τόσο απαλά και σταθερά όσο η γύρη». Φαίνεται, μάλιστα, ότι τα παιδικά του χρόνια ήταν όχι μόνο ευτυχισμένα αλλά και καθοριστικά για το μέλλον του. «Η παιδική μου ηλικία στην Κέρκυρα καθόρισε τη ζωή μου. Αν είχα το χάρισμα του μάγου Μέρλιν, θα δώριζα σε κάθε παιδί την παιδική μου ηλικία» θα πει. Η αγάπη του για τη φύση θα τον ακολουθήσει και μετά την επιστροφή του στην Αγγλία το 1939, με το ξέσπασμα του πολέμου. Θα εργαστεί σε ζωολογικό κήπο ως επιστάτης και θα πάρει μέρος σε πολλές εκστρατείες παρατήρησης της άγριας ζωής στην Αφρική. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της βρετανικής σειράς στην Κέρκυρα πελεκάνοι, κουκουβάγιες, πιθηκάκια, γλάροι αλλά και έντομα και ερπετά έφτασαν στο νησί από την Αγγλία, για να είναι όσο γίνεται πιο πειστική η μεταφορά της τριλογίας στη μικρή οθόνη.
Η οικογένεια Ντάρελ συνέχισε, και μετά τη φυγή της από το νησί, να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Κέρκυρα. Με την κυκλοφορία στη Μεγάλη Βρετανία της κερκυραϊκής τριλογίας, της «Σπηλιάς του Πρόσπερου» αλλά και του «Κολοσσού του Μαρουσιού», η τουριστική ανάπτυξη του νησιού θα απογειωθεί, όχι πάντα με τα καλύτερα αποτελέσματα για το φυσικό περιβάλλον. Το 1980 ο Τζέραλντ Ντάρελ θα επιστρέψει στην Κέρκυρα και γεμάτος ενοχές και θυμό θα παρομοιάσει το νησί με «την πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο, που πάσχει από μια οξεία και πιθανώς σε τελικό στάδιο λέπρα, που κοινώς αποκαλείται τουρισμός». Σήμερα, η καινούργια σειρά έχει ανοίξει έναν νέο κύκλο συζητήσεων σχετικά με το αν ο σημερινός επισκέπτης θα αναγνωρίσει την Κέρκυρα που περιγράφεται στα βιβλία των Ντάρελ. Νομίζω ότι θα συμφωνήσω με τον Richard Waters του «Ιndependent» ότι «το νησί εξακολουθεί να είναι αρκετά άγριο και αρκετά μεγάλο για να χαθείς εντελώς σε ένα τοπίο που η οικογένεια Ντάρελ, και τα ζώα τους, θεωρούσαν πατρίδα».
