Ο Τζον Λαντάου, ο παραγωγός που κέρδισε Όσκαρ για τις ταινίες «Τιτανικός» και τη σειρά ταινιών «Avatar», είχε γράψει ένα βιβλίο απομνημονευμάτων για τα «παρασκήνια» της καριέρας του και τη συμμετοχή του στη δημιουργία μερικών από τα μεγαλύτερα blockbusters του Χόλιγουντ.
Το βιβλίο, με τίτλο «The Bigger Picture», θα κυκλοφορήσει στις 4 Νοεμβρίου. O Λαντάου πέθανε από καρκίνο το 2024, σε ηλικία 63 ετών.
Στο παρακάτω απόσπασμα, ο Λαντάου αναπολεί την περίοδο της κυκλοφορίας του «Τιτανικού» (1997), της ταινίας προϋπολογισμού 200 εκατομμυρίων δολαρίων, που πολλοί στη βιομηχανία της ψυχαγωγίας πίστευαν ότι θα ήταν μια καταστροφή ικανή να «βυθίσει» την καριέρα του Τζέιμς Κάμερον.
«Για κάθε ταινία, το πρώτο τρέιλερ είναι εξαιρετικά σημαντικό - είναι η καλύτερη ευκαιρία που έχεις για να κερδίσεις το κοινό. Έχεις δυόμισι λεπτά για να αποδώσεις την ιστορία και το συναίσθημα της ταινίας. Αυτά τα 150 δευτερόλεπτα είναι τα πάντα - και, όπως τόσα άλλα γύρω από τον 'Τιτανικό', έγιναν αφορμή για μεγάλη διαμάχη.
Το να μετατρέψεις μια ταινία διάρκειας τριών ωρών και δεκατεσσάρων λεπτών (ή, όπως μου αρέσει να λέω, δύο ωρών και εβδομήντα τεσσάρων λεπτών) σε ένα τυπικό τρέιλερ ενενήντα δευτερολέπτων δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τελικά καταλήξαμε σε ένα μοντάζ διάρκειας τεσσάρων λεπτών και δύο δευτερολέπτων, το στείλαμε στα στούντιο — θυμηθείτε, συνεργαζόμασταν τόσο με τη Fox όσο και με την Paramount — και περιμέναμε.
Δύο ώρες αργότερα, η [εκτελεστική παραγωγός] Ρέι Σαντσίνι δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον Ρομπ Φρίντμαν, επικεφαλής διανομής και μάρκετινγκ της Paramount.
«Είδα το τρέιλερ σας», της είπε, «και κάνω εμετό πάνω στα παπούτσια μου.»
Η Paramount είχε πάρει το ίδιο υλικό και είχε φτιάξει το δικό της, πιο σύντομο τρέιλερ. Εμείς το αποκαλούσαμε το 'τρέιλερ Τζον Γου' - γεμάτο από γρήγορα κοψίματα, έντονη μουσική, πυροβολισμούς και κραυγές. Έκανε την ταινία να μοιάζει με ταινία δράσης που απλώς διαδραματίζεται πάνω στον Τιτανικό. Δεν ήταν η δική μας ταινία.
Ανταλλάξαμε ατελείωτες συζητήσεις και φωνές με την Paramount, ώσπου τελικά πείσαμε τη Σέρι Λάνσινγκ, πρόεδρο και διευθύνουσα σύμβουλο της εταιρείας, να παρακάμψει το ίδιο της το τμήμα διανομής και να μας επιτρέψει να δοκιμάσουμε το δικό μας τρέιλερ στο ShoWest, το συνέδριο της Εθνικής Ένωσης Ιδιοκτητών Κινηματογράφων στο Λας Βέγκας. Αυτοί ήταν οι άνθρωποι που πραγματικά μετρούσαν· αποφάσιζαν ποιες ταινίες θα προβάλλουν και σε πόσες αίθουσες - ο πραγματικός συνδετικός κρίκος με τη διανομή.
Το τρέιλερ μας ήταν μεγάλης διάρκειας. Για εμάς, φαινόταν αναλογικό με το μήκος της ταινίας - και απαραίτητο. Ήταν τα πρώτα πλάνα που έβλεπε το κοινό από τον «Τιτανικό». Τα διακυβεύματα ήταν τεράστια. Όλοι ήμασταν σε ένταση. Είχαμε ξοδέψει πέντε χρόνια και 200 εκατομμύρια δολάρια. Κάποιες στιγμές, φαινόταν πως όλος ο κόσμος ήθελε να αποτύχουμε. Το περιοδικό Time είχε βγάλει εξώφυλλο τον «Τιτανικό» με τίτλο «Glub, Glub, Glub…», τον ήχο του πλοίου που βυθίζεται.
Η Ρέι κι εγώ καθίσαμε στο τραπέζι της Paramount στο ShoWest, μαζί με κορυφαία στελέχη και αστέρες, ανάμεσά τους και τον Κερτ Ράσελ, πρωταγωνιστή της επερχόμενης ταινίας «Breakdown». Κάθισα νευρικά όσο έπαιζε το τρέιλερ μας στην αίθουσα του συνεδρίου στο Λας Βέγκας, και μόλις τελείωσε, ο Ράσελ φώναξε: «Θα πλήρωνα δέκα δολάρια μόνο και μόνο για να ξαναδώ αυτό το τρέιλερ!»
Έτσι, λάβαμε ειδική άδεια από την Ένωση Κινηματογραφικών Εταιρειών (MPA) - τα τρέιλερ έπρεπε κανονικά να μην ξεπερνούν τα 150 δευτερόλεπτα - ώστε να κυκλοφορήσουμε ένα τετράλεπτο και δύο δευτερολέπτων τρέιλερ σε όλο τον κόσμο.
Από εκείνη τη μέρα, κάθε αρνητικό άρθρο για την ταινία έκλεινε με τη φράση ότι “ίσως τελικά η ταινία να είναι καλή”. Ήταν πραγματικά ένα σημείο καμπής.»
Με πληροφορίες από Variety
