Μετά τη στήριξη του Σκάι και άλλων επιφανών μέσων μαζικής ενημέρωσης, μετά το χαιρετισμό του Σαμαρά, του Άνθιμου, αλλά και ενός τμήματος της αριστεράς, σειρά πήρε ο Γκλίξμπουργκ.
Σε δήλωση του στην επίσημη ιστοσελίδα της «βασιλικής» οικογένειας εκφράζει την πολιτική στήριξη του στους αγανακτισμένους και χαιρετίζει τον ειρηνικό και προπαντώς τον ακομμάτιστο χαρακτήρα των εκδηλώσεων τους. Αναγκάστηκε όπως δηλώνει να παρέμβει γιατί του το ζήτησαν με μηνύματά τους πολλοί πολίτες.
Θεωρεί τις εκδηλώσεις δείγμα δημοκρατίας ( ένας τέως μιλά για δημοκρατία!) και ένδειξη της επιθυμίας του κόσμου να συνδράμει στη δύσκολη κατάσταση της χώρας.
Τώρα φυσικά που «το κίνημα των αγανακτισμένων» ανεξάρτητα από τις έκδηλες του αντιφάσεις επισπεύδει τις πολιτικές εξελίξεις, διαμορφώνοντας μια νέα κατάσταση, εμφανίζονται από όλες τις μεριές φιλόδοξοι ερμηνευτές του, που προσπαθούν να αποσπάσουν πολιτική υπεραξία από αυτό.
Η «γαλαζοαίματη στήριξη» είναι με μια έννοια το κερασάκι στην τούρτα και ίσως οι αγανακτισμένοι να πρέπει να προβληματιστούν και να αγανακτήσουν με τους όψιμους υποστηρικτές τους.
Εκτός κι αν ο τέως διαβλέπει στην αποδοκιμασία της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας στοιχεία νοσταλγίας της εποχής του, αλλά δυστυχώς για τις
«βασιλικές» φαντασιώσεις το πολιτειακό ζήτημα έχει λήξει πολύ καιρό πριν γεννηθούν πολλοί από τους αγανακτισμένους.
Όπως και να ' χει τέτοιες δηλώσεις στήριξης στέκουν μόνο ως φαρσοκωμωδία ή ως στοιχείο πολιτικού ( ή πολιτισμικού) σουρεαλισμού, χαρίζοντας χαμόγελα τα πρωινά του Σαββάτου.
