ΛΟΓΟΣ ΑΠΕΙΛΗ Blastin'

ΛΟΓΟΣ ΑΠΕΙΛΗ Blastin' Facebook Twitter
0

Από τα πρώτα οργισμένα λόγια που ακούγονται στον δίσκο του σε έναν καταιγισμό ρυθμών σαν ριπές πυροβόλου καταλαβαίνεις ότι αυτός ο πιτσιρικάς που ραπάρει «Πίσω στα πόστα μου γυρίζω, παίρνω θέση πολεμώ, βάζω στόχο και πυροβολώ» είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Λίγες ώρες πριν γίνει η συνέντευξη, είχε κάνει την πρώτη παρουσίαση του νέου δίσκου του «Άλλα λόγια να μισιόμαστε» σε ένα φανατικό κοινό της Θεσσαλονίκης, που τον παρακολουθεί εδώ και χρόνια. Η βραδιά ήταν sold out, με 100 άτομα να μένουν απέξω γιατί ήταν αδύνατο να χωρέσουν στο μαγαζί (!). Οι αντιδράσεις για ένα άλμπουμ που δεν έχει προλάβει ακόμα να φτάσει στα δισκάδικα είναι πρωτοφανείς, ειδικά σε μια εποχή που δύσκολα ένας δίσκος γίνεται γεγονός. Ο Λόγος Απειλή μπορεί να μην έχει συμπληρώσει ακόμα τα 23 του -και να φαίνεται ακόμα πιο μικρός- αλλά είναι ήδη «βετεράνος» στο χιπ χοπ της βόρειας Ελλάδας, ως μέλος των Απέχεις και των Ladose, με δύο προσωπικούς δίσκους και με συνεργασίες με ένα σωρό ονόματα που δύσκολα θα απασχολήσουν τα αθηναϊκά έντυπα (την περασμένη Κυριακή, ωστόσο, το χιπ χοπ ήταν θέμα σε τρία περιοδικά εφημερίδων, έστω και ως χρονικό του 2ου Φεστιβάλ στο Γκάζι).

Όσοι ασχολούνται με το ελληνικό χιπ χοπ εδώ και χρόνια θεωρούν ότι έχει πιάσει πάτο, ότι είναι στη χειρότερη φάση του, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Εσύ τι πιστεύεις;

Πιστεύω πως η καλύτερη εποχή του ελληνικού χιπ χοπ ήταν οι χρονιές 97-99. Έχοντας λοιπόν ως κριτήριο και πρότυπα τα τότε δεδομένα, θεωρώ πως όντως, πλέον, έχει πιάσει πάτο. Οι εξαιρέσεις είναι αυτές που δίνουν ακόμα ανάσα στο ελληνικό χιπ χοπ.

Ποιος είναι ο «Λόγος Απειλή»; Στο MySpace σου δεν υπάρχει καμιά πληροφορία για σένα, γιατί;

Ο Λόγος Απειλή είναι ο Χρήστος Κ. Είναι σχεδόν 23 χρόνων και προέρχεται από την πόλη της Κοζάνης. Όσον αφορά το MySpace μου, δημιουργήθηκε για να λειτουργήσει ως πλατφόρμα ενημέρωσης για τη μουσική που κάνω και όχι για να δώσει πληροφορίες στο ευρύ κοινό για την προσωπική μου ζωή.

Γιατί τόσο μένος; Φαίνεται να υπάρχει πολύ μίσος στα κομμάτια σου... Τι είναι αυτό που σε εξαγριώνει τόσο;

Η εξάλειψη των ανθρωπίνων σχέσεων. Η έλλειψη σεβασμού προς τον συνάνθρωπο. Η υποτίμηση της νοημοσύνης μας από τα ΜΜΕ, καθώς επίσης και η τάση της κοινωνίας να ενσωματώνει μονάχα «πολιτισμένα» όντα, ενώ η παροχή της παιδείας για την επίτευξη αυτού είναι μηδαμινή.

Δύο CD και 40 κομμάτια. Φαίνεται σαν να θέλεις να τα πεις όλα σε ένα άλμπουμ. Έχει χρόνο να αφιερώσει ακόμα και ο πιο φανατικός οπαδός σε δίσκο με τόσο μεγάλη διάρκεια;

Κάνω μουσική για να εκφράσω τα συναισθήματα και τις σκέψεις μου. Απλά είπα όσα είχα να πω. Ως ακροατής θα άκουγα ένα δίσκο είτε είχε 40 είτε 100 κομμάτια, αν υπήρχε ποικιλομορφία, ενδιαφέρον και συναισθήματα με τα οποία θα μπορούσα να ταυτιστώ. Αν λοιπόν ο «φανατικός οπαδός» βρίσκει τα παραπάνω στοιχεία στο δικό μου δίσκο, θα μπορούσε να διαθέσει χρόνο.

Πες μου μερικά πράγματα για τον δίσκο, τις συμμετοχές του, τον τρόπο που ηχογραφήθηκε. Ποια η διαφορά του απ' τους προηγούμενους;

Καταρχάς, η ηχογράφηση του δίσκου και η μείξη του υλοποιήθηκαν εξολοκλήρου σε home studio. Περιέχει μέσα προσωπικά κομμάτια, κομμάτια με στίχο κοινωνικό-πολιτικό και κομμάτια με battle rap. Θέλησα να είναι ένας ολοκληρωμένος δίσκος από όλες τις απόψεις. Όσον αφορά τις συμμετοχές, είναι από μέλη από τα δύο γκρουπ που ανήκω (Απέχεις, Ladose), όπως επίσης και από κάποιους φίλους μου-καλλιτέχνες, τους οποίους εκτιμώ μουσικά. Η διαφορά ανάμεσα στο «Άλλα λόγια να μισιόμαστε» και στους προηγούμενους είναι ότι έχει βελτιωθεί κατά πολύ η ποιότητα του ήχου. Άλλη βασική διαφορά δεν υπάρχει, διότι στον πρώτο δίσκο έβγαλα τον εαυτό μου όπως και στον δεύτερο όπως και στον τρίτο.

«Έχω θράσος, γι' αυτό κάνω και ραπ»... Εξηγήσου...

Ραπ=έκφραση. Στην ουσία, έχω το θράσος να εκφράσω πράγματα που κάποιοι δεν θέλουν να ακούσουν.

Τι θα έκανες αν ήσουν «Θεός για λίγο»;

Θα πέθαινα από το άγχος!

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Borderline 2026: Ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της μουσικής

Μουσική / Borderline 2026: Το μουσικό φεστιβάλ της Στέγης επιστρέφει στο Onassis Ready

Στα 15 του χρόνια, το Borderline Festival επιστρέφει δυναμικά, μετατρέποντας για ακόμη μία χρονιά την Αθήνα σε ένα ζωντανό πεδίο ηχητικών πειραματισμών, με 25 ονόματα από τη διεθνή και εγχώρια σκηνή και οπτικοακουστικές παραγωγές σχεδιασμένες ειδικά για το φεστιβάλ.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η Ολίνα γράφει τραγούδια για όσα την συγκινούν

Μουσική / ολίνα: «Με ενοχλεί που οι πλατφόρμες στηρίζουν απαίσιους ανθρώπους»

Το ντεμπούτο της «Τi se sygkinise?» είναι ένα τρυφερό άλμπουμ με γυναικεία ματιά και ιστορίες που κινούνται στα όρια του σουρεαλισμού, περιγράφοντας τις αμέτρητες εναλλαγές συναισθημάτων που βιώνουμε σε μια μέρα.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Παναγιώτης Κουνάδης

Οι Αθηναίοι / Παναγιώτης Κουνάδης: «Η Μπέλλου ήταν μάγκας. Ο Τσιτσάνης, θεός»

Από τη μεταπολεμική Νέα Φιλαδέλφεια μέχρι τις πολύτιμες παρέες των ρεμπετών, η διαδρομή του είναι ταυτισμένη με την ιστορία του λαϊκού τραγουδιού. Δημιούργησε ένα μοναδικό αρχείο 10.000 δίσκων, διασώζοντας έναν ολόκληρο κόσμο που χανόταν. Ο ερευνητής και μελετητής της ελληνικής μουσικής, Παναγιώτης Κουνάδης, αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Αλεξίου

Οι Αθηναίοι / Χάρις Αλεξίου: «Ένα καθαρό σπίτι θέλω να είμαι, γεμάτο ζωή και αίσθημα»

Από το δημοτικό τραγούδι, στο «Δι' ευχών», στην «Οδό Νεφέλης», ως τις μεγάλες περιοδείες στην άκρη του κόσμου, η φωνή της δεν άφησε κανέναν ασυγκίνητο. Κι αν σήμερα την έχει κερδίσει το θέατρο και η τηλεόραση, αυτό δεν αλλάζει ούτε στο ελάχιστο την ιστορία που έχει γράψει στο ελληνικό τραγούδι. Η Χάρις Αλεξίου αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Argonauts: DJ set σε πρωτότυπα μέρη με ιστορία σε όλη την Ελλάδα

Μουσική / Οι Argonauts κάνουν live sessions στα πιο όμορφα μέρη της Ελλάδας

Ο Nicholas Vibes έφτιαξε ένα πρότζεκτ μοναδικό στην Ευρώπη. Στόχος του είναι να αναδείξει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας μέσα από την ηλεκτρονική μουσική, και να οργανώσει ένα μεγάλο event στην Ακρόπολη.
M. HULOT
Ντίσκο εκ του ασφαλούς από τον Χάρι Στάιλς

Μουσική / Ο νέος Χάρι Στάιλς δεν είναι κακός, είναι απλώς βαρετός

«Τα περισσότερα tracks στο "Kiss all the time. Disco, occasionally" κυλούν χλιαρά, εγκλωβισμένα σε μια ευγενική, σχεδόν υπνωτιστική μετριοπάθεια. Τίποτα δεν είναι πραγματικά κακό, αλλά τίποτα δεν είναι και αρκετά καλό και αξιομνημόνευτο»
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Ντοκιμαντέρ / Γιώργος Κατσαρός: Ένας ρεμπέτης, φαινόμενο μνήμης και αντοχής

Το ντοκιμαντέρ «Στην Αμερική σαν πήγα» των Αργύρη Θέου και Άγγελου Κοβότσου αφηγείται τη συναρπαστική ιστορία του Έλληνα μουσικού και παράλληλα την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού και συνολικά των Ελλήνων μεταναστών και της ομογένειας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ