Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου

Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
0

Μέχρι σήμερα, παρόλο που η διάδοση δοξασιών, προλήψεων, θρύλων, παραδόσεων ή παραμυθιών για φαντάσματα υπάρχει σε πολλούς λαούς της γης, κανείς δεν έχει καταφέρει να προσκομίσει αποδείξεις επιβεβαίωσης της υποτιθέμενης ύπαρξης φαντάσματος. Πολλοί επιστημονικοί φορείς προσφέρουν έπαθλα εκατομμυρίων δολαρίων σε όποιον το κατορθώσει. Δεν χάνω τίποτα να δοκιμάσω κι εγώ την τύχη μου. Εξάλλου, πολλοί πριν από μένα το πίστεψαν και τους πιστέψαμε, όσο κόντρα και να πήγαν στην Επιστημονική Σκέψη: Ο Σαίξπηρ στις περιπτώσεις του Άμλετ και του Μάκβεθ. Ο Θερβάντες, όταν έβαζε τον Σάντσο Πάντσα να λέει στον Ιππότη της Ελεεινής Μορφής: «Αφέντη, ξαναγίνε τρελός. Ας φύγουμε ξανά ταξίδι. Η ζωή ήταν τόσο ωραία όταν ήσουν τρελός!». Ο Βάρναλης, ο οποίος, στην «Αληθινή απολογία του Σωκράτη», έτρωγε φλόγες και κατάπινε σπαθιά σαν τους σαλτιμπάγκους των πανηγυριών...


Οι μελετητές της ιστορίας του σινεμά γνωρίζουν πως οι απαρχές του πηγάζουν από μια εφεύρεση του 17ου αιώνα, η οποία ονομάστηκε «μαγικός φανός» (magic lantern). Η πρωτόγονη αυτή μηχανή προβολής ήταν ένα κουτί που περιείχε εσωτερικά μια λάμπα πετρελαίου και έναν καθρέφτη. Μάλιστα διέθετε και φουγάρο! Προέβαλλε στον τοίχο γκραβούρες τυπωμένες μεταξοτυπικά σε γυαλί, οι οποίες απεικόνιζαν φαντάσματα, διαβόλους, τέρατα και άλλες τρομακτικές εικόνες. Έτσι δημιουργήθηκε το πρώτο «θρίλερ»! Ακολούθησε ο αιώνας του Ρομαντισμού και της γοτθικής νουβέλας που ήταν επικεντρωμένες στο μυστήριο των χαρακτήρων. Αυτό συνετέλεσε στην εξάπλωση των πρώτων φαντασμαγορικών σόου. Πολλοί, εντυπωσιασμένοι και παραμυθιασμένοι θεατές (σαφώς επηρεασμένοι από περιφερόμενους μάγους-τσαρλατάνους), πίστευαν στην αληθοφάνεια των εικόνων και των συνοδευτικών ήχων. Μερικές φορές οι αφελείς αντιδράσεις τους κατέληγαν σε σκηνές απείρου κάλλους. Όταν ένας Βέλγος φυσικός, κάποιος κύριος Robertson, παρουσίασε στο Παρίσι του 1797 την πρωτοποριακή και μακάβρια παράστασή του με τίτλο Fantasmagorie, οι θεατές απαίτησαν να επαναφέρει στη ζωή τον Λουδοβίκο XVI και προκάλεσαν επέμβαση της αστυνομίας! Το 1862, ένας καθηγητής του Πολυτεχνείου του Λονδίνου, ο John Henry Pepper, έκανε γνωστή μια απλή τεχνική ψευδαισθήσεων, η οποία εμφάνισε στη σκηνή του θεάτρου (με τη χρήση καθρεφτών) κρυμμένους ηθοποιούς ως φαντάσματα! Αυτή η πατέντα ονομάστηκε Pepper's ghost και υπήρξε ο προάγγελος της τεχνολογίας των σύγχρονων ολογραμμάτων.

Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter


Κάποιοι καλλιτέχνες μπορούν να δουν ανεμόμυλους-φαντάσματα και να διακρίνουν την ομορφιά τους, δείχνοντάς την και σ' εμάς. Ένας από δαύτους, ο κορυφαίος γλύπτης Αύγουστος Ροντέν (1840-1917), μας συμβουλεύει στη Διαθήκη του: «Οι κακοί καλλιτέχνες πάντα φορούν γυαλιά αλλονών. Το πιο σημαντικό είναι να συγκινείσαι, να αγαπάς, να ελπίζεις, να πάλλεσαι, να ζεις. Να είσαι άνθρωπος, πριν να είσαι καλλιτέχνης! Το αληθινό λέγειν περιφρονεί τα λόγια, έλεγε ο Pascal. Η αληθινή τέχνη περιφρονεί την τέχνη». Η περιφρόνηση, όμως, μπορεί να λειτουργεί ποικιλοτρόπως, λέω εγώ. Σαν τη φωνή του Μιχάλη Μενιδιάτη, ας πούμε: «Σ' αγαπώ, σε πονώ όσο άλλος κανείς, μα για αντάλλαγμα εσύ με περιφρονείς / Περιφρόνα με γλυκιά μου, γέλα με τον έρωτά μου...». Τότε ακριβώς εμφανίζονται τα φαντάσματα! Και μας τρομάζουν, μας μαγεύουν, μας γοητεύουν... Όπως οι νουβέλες του Johnston McCulley με ήρωα τον Ζορρό. Όπου ο σενιόρ Ζορρό σηκώνει τα χέρια του ψηλά μπροστά στο πιστόλι μιας σενιορίτας. Ναι, ξεφυλλίζω αυτήν τη στιγμή ένα φθαρμένο βιβλιαράκι τσέπης, ελληνική έκδοση του 1949. Η φαντασμαγορία ξεχειλίζει! Ποιος θα νικήσει; Οι δυνάμεις του Κακού ή του Καλού;


Όταν τα μανταλάκια ήταν ακόμα ξύλινα, είδα την πρώτη μου ταινία. Ο Τομ Σώγιερ από... την ανάποδη! Η γεμάτη πλατεία στο προαύλιο της εκκλησίας με ανάγκασε να χωθώ πίσω από τη λυόμενη οθόνη του περιοδεύοντα δημοτικού κινηματογράφου. Δεν με αφορούσαν οι αντεστραμμένοι υπότιτλοι, μια και δεν ήξερα ακόμα να διαβάζω. Στην πίσω πλευρά του πανιού ανακάλυψα την «άλλη» πλευρά του φεγγαριού, η οποία αποδείχτηκε εξίσου φωτεινή! Αργότερα, κάποιο κυριακάτικο πρωινό στο σινεμά της γειτονιάς μου, υπήρξα αυτόπτης μάρτυς, όταν ο «Μασίστας, ο ελευθερωτής των σκλάβων» είχε ήδη πιάσει... μια φάλαινα, ψαρεύοντας από την παραλία της «Τσινετσιτά», προτού ακόμα πέσουν οι τίτλοι του έργου! Μετά αγόρασα μια μικρούλα μηχανή προβολής –την πιο φτηνή– και μια ταινιούλα του Σαρλώ. Κλεινόμουν καθημερινά στο μπάνιο και το μετέτρεπα σε σκοτεινή αίθουσα προβολής. Κάπως έτσι πρωτογοητεύτηκα από το σινεμά. Πολλά χρόνια αργότερα πρότεινα στον υπέργηρο πατέρα μου να πάμε να δούμε παρέα καμιά ταινία. Μου αρνήθηκε, χρησιμοποιώντας ένα φοβερό επιχείρημα: «Τι να δω, ρε αγόρι μου; Αφού δεν παίζει πια ο Έρολ Φλυν»! Είχε χαθεί, ανεπιστρεπτί γι' αυτόν, αυτό που εγώ εννοώ «φαντασμαγορία». Τότε κατανόησα πραγματικά τη σημασία της και την ιδιαίτερη αξία της.

Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter


Όπως μάλλον καταλαβαίνετε, αισθάνομαι ανίσχυρος να δώσω μια ξεκάθαρη θεωρητική ιδέα περί τίνος πρόκειται. Δηλαδή να περιγράψω το εικαστικό θέαμα της παρούσας έκθεσής μου με ευθύ και πειστικό τρόπο. Αναγκαστικά, θα προσπαθήσω να το κάνω μέσω Λαμίας και άλλων μακρινών σταθμών, όπως ο Μπρετόν. Ο οποίος, ασπαζόμενος τις ψυχαναλυτικές θεωρίες του Φρόυντ, συμπεραίνει πως η έρευνα του ασυνείδητου οφείλει να παραμείνει ανοιχτή στους καλλιτέχνες, ώστε να μπορέσουν να αναζητήσουν το «θαυμαστό». Έτσι θα βρουν εναλλακτικές λύσεις στην κοινή λογική, συμβάλλοντας στην αναδόμησή της. Το 1924 στο Μανιφέστο του, ο Μπρετόν κάνει την εξής εμφατική εξίσωση: «Μια για πάντα! Το θαυμαστό είναι πάντα όμορφο. Κάθε θαυμαστό είναι όμορφο. Μάλιστα, μόνο το θαυμαστό είναι όμορφο». Αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι προνόμιο της άκριτης φαντασίας της παιδικής ηλικίας. Και όχι μόνο...


Πολλοί, άκρως ιδιαίτεροι, καλλιτέχνες έχουν το χάρισμα της παρατεταμένης παιδικής φαντασίας. Οι «Εντιμότατοι φίλοι μου» γέρασαν και μυαλό δεν έβαλαν, παραμένοντας για πάντα τα μικρά πειραχτήρια! Διατηρώ μια σχέση λατρείας-περιφρόνησης με την τέχνη. Αγαπώ ιδιαιτέρως το άναρχο και ειρωνικό Νταντά και γελάω με τη σοβαροφάνεια, π.χ. της Αναγέννησης. Δεν αντέχω να βλέπω άλλο μοδάτες Παρθένες με ένα μωρό στην αγκαλιά και φόντο διάφορα αγγελάκια που ίπτανται σε γαλάζιους ουρανούς με άσπρα συννεφάκια. Κι ας είναι και του Ρούμπενς! Επίσης, έχω κόλλημα με το Σινεμά. Το αναμειγνύω με τη ζωγραφική, παίζοντας και προσπαθώντας να κάνω κινηματο(ζω)γραφική τέχνη. Εξάλλου, ο Κουροσάβα, ο Βάιντα, ο Ντέιβιντ Λιντς και άλλοι μεγάλοι κινηματογραφιστές σπούδασαν ζωγραφική, πριν ασχοληθούν με τη σκηνοθεσία. Ανακατεύω τον Πικάσσο και τους σαλτιμπάγκους του με τον Φελίνι και το La Strada, τον Άντι Γουόρχολ με τον Αλμοδόβαρ, τον Ντάλτον Τράμπο και την εργάρα του Lonely are the brave με τον Βαν Γκογκ, τον Μπέργκμαν με τον Ντυσάν, τον Πικαμπιά με τον Τζάρμους, το Στάχτες και διαμάντια του Βάιντα με τον Μαξ Ερνστ, τον Ακριθάκη με το Σινεμά ο Παράδεισος του Τορνατόρε, τον Καραγκιόζη με το ολογραμματικό Ζέλιγκ του Γούντι Άλεν, και πάει λέγοντας...

Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter


Το 1992 είχα παρουσιάσει τα σχέδιά μου σε χαρτί στην ιστορική γκαλερί «Άρτιο», σε μια έκθεση που την ονομάτιζα «Σχέδια-Σχεδίες». Ταυτόχρονα είχα εκδώσει ένα βιβλιαράκι-λεύκωμα στις εκδόσεις «Μαύρος Ήλιος» του αείμνηστου Νίκου Μπαλή. Το παρακάτω κείμενο, το οποίο προλόγιζε τη δουλειά εκείνη, το θεωρώ εξαιρετικά επίκαιρο για να περιγράψω και το τωρινό μου εγχείρημα: Σχέδιο είναι η γραμμική απεικόνιση, το μοντέλο και μεταφορικά ο καθορισμός του τρόπου ενέργειας, ο σκοπός, ο στόχος. Το σχέδιο αποτελεί την αρχή για κάθε πράξη. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Άρα και το σχέδιο είναι το ήμισυ του παντός. Ακόμα και για τη ληστεία μιας τράπεζας απαιτείται σχέδιο... Ο Πικάσσο έφτιαξε κάποτε ένα σχέδιο πάνω σ' ένα χαρτονόμισμα και ρώτησε τους παρευρισκομένους ποια είναι η αξία του χαρτονομίσματος... Σχεδία είναι πρόχειρο πλωτό μέσο, το οποίο συχνά χρησιμοποιείται και ως μέσο διάσωσης... Εγώ, όταν σχεδιάζω, κάνω σχέδια καταχθόνια, σχέδια στρατηγικά, σχέδια παράλογα, σχέδια κινούμενα, σχέδια τολμηρά, σχέδια παραπλανητικά, σχέδια αποτελεσματικά, σχέδια καταστροφικά, σχέδια τρελά, σχέδια δράσης... Προ-σχεδιάζω εγκλήματα και εκτιμώ αφάνταστα τις καλο-σχεδιασμένες γάμπες... Σχέδια που χρόνια «παίζω» μαζί τους, που τα ξεχνώ, που τα παραμελώ, που τα χαρίζω, που τα πετάω. Σχέδια που δεν πραγματοποιούνται ποτέ, αλλά και πολλά από τα οποία «κάτι» προκύπτει. Σχέδια χωρίς φιλοδοξίες, αλλά και με αυτές... Όπως και να έχει το πράγμα, ό,τι σχεδιάζω είμαι εγώ και ό,τι συμβαίνει γύρω μου. Τα σχέδιά μου είναι οι σχεδίες μου στα νερά που ταξιδεύουν οι σολομοί, όπου όμως κολυμπούν και πολλοί κροκόδειλοι....

Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter


Όλα τούτα, που φλύαρα και χωρίς συνειρμό σας περιγράφω, είναι μια προσπάθεια να σας αποπροσανατολίσω όσο μπορώ περισσότερο. Να είστε σίγουροι πως όσα θα αποσιωπήσω είναι πολύ σημαντικότερα από αυτά που σας λέω ή από τις εικόνες που θα σας δείξω. Θα αντικρίσετε χιλιάδες σχέδια πολλών δεκαετιών, παρουσιασμένα με ιδιαιτέρως παράδοξο τρόπο. Θα δείτε της Παναγιάς τα μάτια και τα όσα παίρνει ο άνεμος. Θα δείτε μια χάρτινη κοσμοσυρροή από «πεταλούδες» στον τοίχο της γκαλερί, μια πυκνή βλάστηση, ένα δάσος, έναν κατακλυσμό από απομνημονεύματα πολυταξιδεμένων πλοιάρχων, καταρράκτες που κρύβουν μια σπηλιά-κρυψώνα του Ζορρό, ένα τεράστιο ιστό αράχνης που θα έχει παγιδέψει 576 Έλληνες κροίσους, οι οποίοι έχουν περιουσία 88 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Θα υποβληθείτε, άθελά σας, σε κινέζικα μαρτύρια της σταγόνας. Και μόλις διατάξω άμπρα κατάμπρα και χόκους πόκους, θα εμφανιστούν φαντάσματα! Για να σας ξεφύγω, θα επικαλεστώ τη βοήθεια μιας γνωστής μου μάγισσας, η οποία, με τα λάθος ξόρκια της, έστειλε κάποτε έναν ιππότη και τον ιπποκόμο του από τον 12ο στον 21ο αιώνα. Αυτή θα σας μεταμορφώσει σε αγελάδες, σε κατσίκες, σε πρόβατα, σε κουκουβάγιες, σε χιμπαντζήδες, σε ψάρια, κ.λπ. Μετά θα φωνάξω τον Ελβετό γλύπτη Alberto Giacometti (1901-1996) και θα τον βάλω να σας τρυπήσει πολλάκις στα αχαμνά με τη σουβλερή, μπρούντζινη μύτη του... Όσοι αποχωρήσετε βλαστημώντας, μην παραβλέψετε πως η κινητήρια δύναμή μου ήταν η απροθυμία μου να ενωθώ μαζί σας.
Ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία το πάθος και η ψυχή έχουν αντικατασταθεί από φτιασιδωμένα «ειδικά εφέ». Όπου οτιδήποτε ασυμβίβαστο θεωρείται ανορθόδοξο. Η ανθρωπότητα έχει πια οργανωθεί και χειραγωγείται σε παγκόσμια κλίμακα από κάποιους υποταγμένους χαρτογιακάδες που μετρούν τη ζωή με το κουταλάκι του καφέ. Έτσι αποκαλούσε ο απροσάρμοστος Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί τους ξινούς τεχνοκράτες και τους ανιαρούς ορθολογιστές. Πώς μπορεί να επαναφέρει κανείς την περιπέτεια του ταξιδιού και το μυστήριο της δημιουργίας; Τη διέξοδο φυγής από την πεζή πραγματικότητα; Πώς μπορούν να εμφανιστούν εκείνες οι εικόνες που τυχαία διαπλέκονται στο φαντασιακό του ατόμου; Πώς μπορεί ένας ζωγράφος, λειτουργώντας ως σύγχρονος αλχημιστής, να συνδυάσει τη μείξη φαντασίας και πραγματικότητας με τη διεκδίκηση του ασυμβίβαστου; Πώς μπορούμε να διανθίσουμε την καθημερινότητά μας με τη μαγεία, με τη συγκίνηση, με το γέλιο και με το αναπάντεχο; Ο γνήσιος καλλιτέχνης, έστω και μέσα από το εργαστήρι-καταφύγιό του, πρέπει να ριχτεί στο άπειρο και να περιοδεύσει σ' αυτό, κοπιάροντας τη δεξιοτεχνία του ταχυδακτυλουργού και του σαλτιμπάγκου. Με όλη την ποιητική διάθεση που διαθέτει. Χωρίς να φοβηθεί τις γκάφες και τις παλαβομάρες. Ίσως και να τις επιδιώξει κιόλας. Τότε όλα θα μπορούν να συμβούν μπροστά στα μάτια μας.

Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter


Πάντως, πολλά απ' αυτά τα σχέδια που παρουσιάζω, τα έκρυβα επιμελώς για χρόνια. Γιατί μοιάζουν με βαθιά σκαμμένες, μέσα μου, τρύπες από τυφλοπόντικες. Αποτελούν, όμως, τα κουκούτσια της τέχνης μου. Ποτέ δεν τα έφτυσα, γιατί είναι η Ψυχή της δημιουργίας μου! Μην κάνετε το τραγικό λάθος να πιστέψετε πως πρόκειται για νοσταλγία ή για αναδρομή. Ούτε καν για παρωδία. Υπάρχουν, ασφαλώς, αναφορές στον ντανταϊσμό και τα κολάζ του Κουρτ Σβίτερς ή του Ραούλ Χάουσμαν. Είναι μια ολόφρεσκη, σουρεαλιστική και αντι-φιλοσοφική ματιά στο μέλλον. Είναι ένα ατέρμονο κόμικ. Είναι μια προσπάθεια εξήγησης εικόνων σε νεκρούς λαγούς... Κι αν δεν γνωρίζετε ποιος σκότωσε τον Λίμπερτυ Βάλανς (The man who shot Liberty Valance, John Ford, 1962), τότε άδικα έχασα τον χρόνο μου. Πιο ξεκάθαρος δεν μπορώ να γίνω.

Τάσος Παυλόπουλος
Απρίλιος 2015

Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter
Η «Phantasmagoria» του Τάσου Παυλόπουλου Facebook Twitter

ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ

Δείτε εδώ περισσότερα έργα

Τάσος Παυλόπουλος

Phantasmagoria

A Faliro House Production

14/5 - 31/7/2015

Δευτ., Σάβ.: 11:00-15:00, Τρ., Πέμ., Παρ.: 11:00-19:00

Kalfayan Galleries
Χάρητος 11, Κολωνάκι, 106 75 Αθήνα
Τηλ. 210 7217679, FAX 210 7217623

www.kalfayangalleries.com

Εικαστικά
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η «λίστα Τραμπ» και τα «απαράδεκτα έργα τέχνης» οδηγούν σε μια άλλη Αμερική

Εικαστικά / Tο μένος του Τραμπ για το Smithsonian: Λογοκρισία, ρατσισμός, λίστες με «απαράδεκτα» έργα

Με στόχο το μεγαλύτερο συγκρότημα μουσείων και ερευνητικών κέντρων στον κόσμο, ο Τραμπ επιχειρεί να ασκήσει έλεγχο και λογοκρισία σε έργα τέχνης και στο περιεχόμενο εκθέσεων, κατηγορώντας το Smithsonian ως «woke» και απειλώντας με περικοπές της χρηματοδότησής του.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Εικαστικά / Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Μια από τις πιο εξέχουσες συλλέκτριες στην Ευρώπη, η οποία έχει αφήσει το αποτύπωμά της και στην Ύδρα, αποφάσισε να πουλήσει τη συλλογή σουρεαλιστικής και μεταπολεμικής τέχνης που στεγάζει στο σπίτι της στο Λονδίνο -τη μεγαλύτερη αυτού του είδους- σε μια δημοπρασία-ορόσημο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Επαμεινώνδα: Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις

Εικαστικά / Χάρις Επαμεινώνδα: «Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις»

Η βραβευμένη με Αργυρό Λέοντα Κύπρια εικαστικός συνθέτει έναν κόσμο θραυσμάτων, αποκομμάτων της εσωτερικότητας, με ελλειπτικές εικόνες, τον οποίο μας προκαλεί να ανακατασκευάσουμε μέσα από τη σταδιακή του αποκάλυψη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Εικαστικά / Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Οι δύο καλλιτέχνες με καταγωγή από Κύπρο και Ελλάδα αντίστοιχα, παρουσιάζουν νέα έργα τους σε μια από τις σημαντικότερες εικαστικές διοργανώσεις της Βρετανίας που φιλοξενεί 30 καλλιτέχνες και συλλογικότητες, με αναθέσεις και θεματικές που έχουν να κάνουν με τη γεωγραφία και τις αξίες που διαπερνούν την πόλη αυτή: καταγωγή και μνήμη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μια έκθεση για την πολύχρωμη, πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Εικαστικά / Μια έκθεση για την πολύχρωμη και πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Ο Τόνι Μιλάκης καταγράφει μια πόλη που η πραγματικότητα προσφέρει τις καλύτερες ζωγραφικές λύσεις, που ακόμη και το πιο ευφάνταστο μυαλό ενός καλλιτέχνη δεν μπορεί να τις επινοήσει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
CHECK Ο Ζαν Φρανσουά Μιλέ και η ατέρμονη γοητεία της φύσης και των εργατών της γης

Εικαστικά / Ζαν Φρανσουά Μιλέ: ο ζωγράφος που ο Βαν Γκογκ αποκαλούσε «πρωτοπόρο»

«Όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο νομίζω ότι ο Μιλέ πίστευε σε κάτι ανώτερο» έγραφε ο Βαν Γκογκ για τον «ζωγράφο των χωρικών» αλλά και έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του γαλλικού ρεαλισμού. Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου τον τιμά με μια μεγάλη έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το Μοναστήρι του Καρόλου: Το μουσείο του «κομμωτή των σταρ»

Εικαστικά / Κάρολος: O «κομμωτής των σταρ» έχει πλέον δικό του μουσείο στα Χανιά

Το «Μοναστήρι του Καρόλου», ένα ενετικό κτίσμα του 1583 και κατοικία του αυτοδίδακτου δημιουργού από το 1991, έχει μετατραπεί σε ένα μοναδικό καταφύγιο όπου συνυπάρχουν η ιστορία της κομμωτικής, έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών μαζί με μνήμες της Μαρίας Κάλλας, της Μπριζίτ Μπαρντό αλλά και της Μαντάμ Ορτάνς.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

Εικαστικά / Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

«Τα έργα του αποθεώνουν την ικανότητα του έρωτα να μας αποσπά από την ιδέα του θανάτου». Και έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε στην αναδρομική έκθεση του Ιδρύματος Γουλανδρή στην Άνδρο, και στην Αθήνα. Όλα σχεδόν, εκτός από το πιο γνωστό του, το οποίο οι επιμελητές απέρριψαν ως «κραυγαλέο»...
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το Fondation Louis Vuitton υποδέχεται 270 έργα του Gerhard Richter σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση

Εικαστικά / Gerhard Richter: «Τώρα που δεν απέμειναν ιερείς ή φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες είναι οι σημαντικότεροι άνθρωποι στον κόσμο»

270 έργα ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή ζωγράφους θα εκτεθούν το φθινόπωρο στο Fondation Louis Vuitton σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Εικαστικά / Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Μια διεθνής έκθεση με 241 φωτογραφίες, που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν δει το φως δημοσιότητας και αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της ζωής της πιο διάσημης ζωγράφου του 20ού αιώνα, κάνει στάση το φθινόπωρο στη συμπρωτεύουσα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Έκθεση αφισών στην Ύδρα μιας Ελλάδας ανόθευτης και ταπεινής

Εικαστικά / Πώς διαφήμιζε η Ελλάδα τον εαυτό της στο εξωτερικό από το ’30 έως το ’60;

Μια σειρά αφισών του ΕΟΤ, σε μια έκθεση που φιλοξενείται στην οικία Λαζάρου Κουντουριώτη, αποκαλύπτει τις πρώτες απόπειρες και τα αρχικά βήματα του ελληνικού τουρισμού, με την υπογραφή σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Εικαστικά / Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Έχει βοσκήσει πρόβατα, έχει πουλήσει κουλούρια και έχει δουλέψει στην οικοδομή, μέχρι που αποφάσισε ότι το μόνο που ήθελε να γίνει είναι καλλιτέχνης. Τελικά, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους και διεθνώς αναγνωρισμένους Έλληνες δημιουργούς. Ο πρώην πρύτανης της ΑΣΚΤ είναι άνθρωπος από σπάνια πάστα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Εικαστικά / «Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Μια μεγάλη έκθεση στο Σικάγο εξετάζει την γκέι ταυτότητα ως ιστορικό φαινόμενο μέσα από 300 έργα που δημιουργήθηκαν κυρίως στην περίοδο μεταξύ του 1869, όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η λέξη «ομοφυλόφιλος», και του 1939
THE LIFO TEAM
Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Εικαστικά / Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Σε μια σειρά έργων που παρουσιάζει το θαύμα της ανθοφορίας των λουλουδιών και των φυτών, μια από τις πιο αξιοσέβαστες καλλιτέχνιδες της Σουηδίας στρέφεται σε έναν κόσμο ομορφιάς, γαλήνης και ισορροπίας για να αποκαλύψει αλήθειες για την ανθρώπινη κατάσταση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση που μας ταξιδεύει στις διαχρονικές του συνδέσεις

Εικαστικά / Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση για τις διαχρονικές του συνδέσεις

Μπορεί η σύγχρονη τέχνη να συνομιλήσει δημιουργικά με την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά; Στην ΕΦΑ Κυκλάδων πίστεψαν στο «στοίχημα» και έτσι προέκυψε μια έκθεση με ξεχωριστό ενδιαφέρον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ίου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ