Οι πρώτες εκπομπές που εισήγαγαν το trash στα ελληνικά media και εκτράχυναν την αισθητική με πρωτοφανή ως τότε τρόπο ήταν οι εκπομπές της Σεμίνας Διγενή στον ΑΝΤ1, «Ιστορίες για αγρίους» και «Made in Greece.» Άφησαν το πανελλήνιο με ανοιχτό το στόμα με την έλλειψη κάθε ορίου που τις διέκρινε, τη γιορταστική αίσθηση θράσους και ασκήμιας που πασαριζόταν ως αποενοχοποίηση και ωμό ρεπορτάζ― θέματα που τόσο στην σύλληψη όσο και στην παραγωγή τους έκαναν την Αυριανή να φαίνεται παρθένα κλείνοντας το μάτι στα πιο πρόστυχα απωθημένα του νεοέλληνα.
Όλοι είχαν αρχικά ψαρώσει. Τσιμπιόντουσαν πώς μπορεί να προβάλλεται κάτι τέτοιο από την τηλεόραση του prime time, χωρίς να επεμβαίνει κάποιος εισαγγελέας. Δεν υπήρχε ο ελάχιστος σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ιδιωτικότητας― αναμενόμενο, η τηλεθέαση είχε αγγίξει πρωτοφανή νούμερα.
Μετά την αρχική έκπληξη άρχισαν να εμφανίζονται οι κλώνοι. Πάμπολλοι. Παντού. Το τηλεοπτικό τοπίο (εξαιρουμένου του Μega και του Seven-X) έγινε ένα απόλυτο σκουπιδαριό. Από τον Τράγκα μέχρι την Μιχαλονάκου, μικροί και μεγάλοι, όλοι προσπαθούσαν να ξεζουμίσουν το ιδιότυπο προϊόν που είχε εφεύρει η Σεμίνα Διγενή.
Το άδικο και παράδοξο ήταν ότι ως τότε, η Διγενή είχε μια συμπαθέστατη πορεία στην ελληνική τηλεόραση. Ήταν έξυπνη, είχε χάρισμα, είχε επιτυχίες. Αλλά όπως λέει η ίδια στην χυμώδη αυτοβιογραφία της «Όταν βλέπω τις θεαματικότητες κάποιων εκπομπών μου να ξεπερνούν το 50%, αφιονίζομαι και κάνω ακρότητες.» Αφού διέγραψε τον πλήρη κύκλο της κιτρινίλας, και ξεπεράστηκε από τους επιγόνους της, ευτυχώς κουράστηκε και συνήλθε― βέβαια, το κακό είχε γίνει και ήταν ανήκεστο. Τα τελευταία χρόνια έχει προσπαθήσει να αναστηλώσει την τρωθείσα της επαγγελματική της αξιοπρέπεια, με τρόπο ήσυχο και ειλικρινή.
Το βιβλίο της με τον εύγλωττο τίτλο «Κίτρινο Υποβρύχιο», παρουσιάζει ενδιαφέρον για όποιον ασχολείται με την ιστορία των ελληνικών media, έχει 438 σελίδες, και το κεφάλαιο που δημοσιεύουμε έχει τον αυτοκριτικό τίτλο «Αυτό που δεν έπρεπε»
«Αυτό που δεν έπρεπε»
Στέλνω —με τον οδηγό μου τον Τάσο— εκατό λευκά τριαντάφυλλα στον Μίνωα Κυριακού, μαζί μ’ ένα σημείωμα, όπου του εξηγώ γιατί αποφασίζω να φύγω από τον ΑΝΤ1 και να πάω στον Star. Δε μου απαντά ποτέ. Ξέρω ότι θυμώνει πολύ μαζί μου. Οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν μου διηγούνται πολλά.
Παρότι παίρνω τριπλάσια αμοιβή από τον νέο μου εργοδότη, με το που υπογράφω, αρχίζω ήδη να το μετανιώνω. Τον ΑΝΤ1 τον νιώθω ακόμη σπίτι μου. Ο Κυριακού -ποιος ξέρει πόσο εκνευρισμένος μ’ εμένα- δίνει εντολή να ετοιμαστεί εκπομπή ολόιδια με τη δική μου και να μπει «απέναντι» μου. Τη στελεχώνει με φίλους μου και παλιούς συνεργάτες μου, που θεωρεί πως ξέρουν τη δουλειά. Τον καταλαβαίνω, το ίδιο θα έκανα κι εγώ στη θέση του. Στην κατά μέτωπο επίθεση, ο κλώνος αντέχει δύο βδομάδες, και κόβεται. Το τοπίο στην τηλεόραση έχει ατμόσφαιρα θρίλερ.
Δεν περνάω καλά εκεί που είμαι. Ο Κώστας Γιαννίκος μου δίνει γη και ύδωρ, με στέλνει κι έναν μήνα στο Λος Άντζελες, για να ενημερωθώ τηλεοπτικώς (μου κανονίζει να παρακολουθήσω τουλάχιστον δέκα ριάλιτι, από το πώς στήνονται μέχρι τη στιγμή που βγαίνουν στον αέρα, ώστε να καταφέρω να χειροτερέψω περαιτέρω το δικό μου), αλλά εμένα μου λείπουν οι κουβέντες μας με τον Κυριάκού, στο γραφείο του, αλλά και τα μεταμεσονύχτια τη- λεφωνήματά μας, και κυρίως οι αλληλοεξομολογήσεις μας. Όχι, δεν του φέρθηκα καλά, και στην πορεία θα με στενοχωρούσε πολύ αυτό...
Πέντε χρόνια νωρίτερα, ξεκινάει η εκπομπή μου Ιστορίες γι’ αγρίους. Τελευταία στιγμή ετοιμάζουμε σήμα αρχής και τέλους. «Να βάλετε ένα τραγούδι για σήμα» λέει η Άλκηστις Μαραγκουδάκη. Γράφω τους στίχους πρόχειρα σ’ ένα χαρτάκι και τους δίνω στον Κραουνάκη. Σε δύο ώρες στέλνει τη μουσική και το τραγουδάει ο ίδιος Καταπληκτικό. Τότε μ’ αγαπούσε.
(...)
Στον ΑΝΤ1 δεν υπάρχει κάτι που δεν κάνω, αν εξαιρέσουμε το δελτίο ειδήσεων. Η Άλκηστις στηρίζει με πάθος ό,τι προτείνω. Κάποια στιγμή, καταλήγω να εργάζομαι από τις εφτά το πρωί (ως executive producer στον Πρωινό Καφέ) μέχρι αργά τα ξημερώματα (στήνοντας και παρουσιάζοντας ραδιοφωνική εκπομπή με τον Γιώργο Παπαδάκη, καθημερινή τηλεοπτική εκπομπή τους Άλλους καιρούς, εβδομαδιαία, το Made in Greece, και, λίγο πριν λίγο μετά, τον Πανικό, τις Ιστορίες γι’ αγρίους, ακόμη και συντονίζοντας το αλήστου μνήμης Ciao Antenna, αλλά και ντοκιμαντέρ και έκτακτα αφιερώματα). Στο σπίτι μου, με περιμένουν ένα μικρό κοριτσάκι κι ένα μωρό, στα οποία συστήνομαι κάθε φορά.
Ο Κυριακού, που ξέρει πάντα τα πάντα για όλους μας, άρα και τον δικό μου αγώνα δρόμου, δείχνει να με λυπάται Ξέρει ότι κάθε μέρα ξυπνάω στις 05:30, ταξιδεύω από το αγρόκτημα όπου μένω, στην Παιανία, στο στούντιο Φάρος στο Μαρούσι και επιστρέφω σπίτι μου τα μεσάνυχτα. Μου προτείνει να μου νοικιάσει και να μου εξοπλίσει πλήρως ένα μεγάλο διαμέρισμα κοντά στον ΑΝΤΙ. Δέχομαι. Ξεσπιτωνόμαστε οικογενειακώς και μένουμε πλέον στην οδό Πρασίνου Λόφου στο Νέο Ηράκλειο. Η ζωή μου κινείται τώρα στο τρίγωνο Μαρούσι-Ηράκλειο- Χαλάνδρι, σπίτι, μοντάζ, στούντιο. Δε θυμάμαι γάμο, σύζυγο, παιδιά, ύπνο αυτή την περίοδο.
Όταν βλέπω τις θεαματικότητες κάποιων εκπομπών μου να ξεπερνούν το 50%, αφιονίζομαι και κάνω ακρότητες. Η οικογένεια του παιδοκτόνου Δουρή έρχεται σύσσωμη, σε μια εκπομπή μου που θέλω να ξεχάσω. Ακολουθούν αποκλειστικές συνεντεύξεις με τους σατανιστές της Παλλήνης, ανακαλύπτουμε τους θρασύτατους ψευτοαγίους που εξαπατούν τον κόσμο, ενώ οι σταρ του υποκόσμου μάς δίνουν θεματάρες που τρελαίνουν τα μηχανάκια τηλεθέασης. Ο Ρωχάμης μού δίνει αποκαλυπτική συνέντευξη, για πρώτη φορά οι τρανς της Αθήνας βρίσκουν μόνιμο τηλεοπτικό βήμα, παρουσιάζω με λεπτομέρειες την ιστορία του Παναγιώτη Φραντζή, που τεμάχισε τη γυναίκα του. Μιλάω μαζί του στη φυλακή και τον ακούω να μου τραγουδάει στο τηλέφωνο, το τραγούδι που έχει γράψει για τη Ζωή, που σκότωσε. Ακόμη θυμάμαι τη σπασμένη φωνή του να μου ψιθυρίζει: «Κάτι μέσα μου δεν πάει καλά..,». Τρέχουμε με σόναρ κι ενίοτε με τον Σωκράτη Αικατερινίδη και τον Βλάσση Μπονάτσο, σε.. στοιχειωμένα σπίτια και σε σημεία όπου... εντοπίζονται ΑΤΙΑ.
Κάνω μεγάλη έρευνα για τον Παπαχρόνη, σαν κινηματογραφική ταινία, σε εκπληκτική σκηνοθεσία του Νίκου Σούλη. Θυμάμαι κάποια στιγμή έξαλλο τον Παύλο Τσίμα να λέει σ’ ένα ραδιόφωνο: «Ως πού θα φτάσει ακόμα η αυτοκράτειρα της μεσημεριανής ζώνης;». Μόλις είχα παρουσιάσει στο στούντιο, ύστερα από νονούς της νύχτας, δαιμονισμένους, εκτελεστές συμβολαίων και λοιπές εξέχουσες προσωπικότητες του υπόκοσμου, μέχρι και live εξορκισμό.
Ακρότητες εποχής... Η τρέλα κρατάει περίπου ενάμιση (ρόνο. Ευτυχώς συνέρχομαι γρήγορα, κάνω δημοσίως αυτοκριτική και επιστρέφω στη δημοσιογραφία. Ωστόσο, δεν εγκαταλείπω κάποιες εκκεντρικότητες. Γυρίζουμε βιντεοκλίπ με τη Μαριέτα Γιαννάκου να τραγουδάει με λυρικό στιλ το «Χάρτινο το φεγγαράκι». Ο Τζίγγερ δίνει ονέντευξη στην Κατερίνα Σνάιντερ κι υστέρα ο Γιώργος Παπαϊωάννου την τοποθετεί σ’ ένα βουνό από παλιατζούρες, για να ερμηνεύσει το θρυλικό «Ανθρωπος είμαι δεν είμαι πέτρα χαι όσα μου ’κανες κάτσε και μέτρα». Βάζω την Αλίκη Βουγιουκλάκη και παίρνει συνέντευξη από τη μαμά της, Έμυ, την Κατερίνα Στανίση, από τον Κώστα Ζουράρι· την Ελένη Κούρκουλα, από τον Δημήτρη Κωνσταντάρα. Εισβάλλουμε σε αφύλαχτο αρχαιολογικό χώρο και μεταφέρουμε, ανενόχλητοι, στο στούντιο κομμάτια από αρχαίους κίονες, στο πλαίσιο δημοσιογραφικής έρευνας που αποδεικνύει ότι οι αρχαιολογικοί μας χώροι είναι προσβάσιμοι σε απατεώνες και αρχαιοκάπηλους- σύμμαχός μας, ο δαιμόνιος διώκτης των αρχαιοκαπήλων Γιώργος Τσούκαλης. Η Τζένη Χειλουδάκη μάς δίνει συνέντευξη γυμνή!
Η Μαρίκα και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έρχονται στο στούντιο των Αλλων καιρών μαζί με φίλους, γνωστούς και συγγενείς τους, και μιλούν ακόμη και για το πώς φλέρταραν. Η Μαρίκα αποκαλύπτει ότι δεν ταξιδεύει ποτέ με το ίδιο αεροπλάνο με το οποίο ταξιδεύει ο σύζυγός της. Την παραμονή της μαγνητοσκόπησης παθαίνω μόλυνση στο μάτι, κοκκινίζει και πονάει πολύ. Της τηλεφωνώ για κάποιες εκκρεμότητες και καταλαβαίνει ότι βρίσκομαι στα πρόθυρα εγκεφαλικού με τον πόνο στο μάτι μου. Με ρωτάει λεπτομέρειες. «Πάρε μολύβι και χαρτί» μου λέει, σε τόνο μαμάς, «και κάνε αμέσως αυτό που θα σου πω». Λίγες ώρες μετά, έχοντας κάνει τις συγκεκριμένες πλύσεις και κομπρέσες, η κατάσταση έχει βελτιωθεί θεαματικά. Επί μία εβδομάδα, όμως, εκείνη μου τηλεφωνεί, για να δει πώς πάει το θέμα. Απίστευτης τρυφερότητας γυναίκα.
Ακολουθεί πρόγραμμα νέων ταλέντων στις Ιστορίες γι' αγρίους. Ψωμιάδης και Γαλάτης ξεδιπλώνουν, για πρώτη φορά στην τηλεόραση, το ταλέντο τους στο τραγούδι- δεν πρόκειται πια απλώς για έναν πολιτικό και έναν σχεδιαστή μόδας, για τον κόσμο είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο. Ο Κίμων Κουλούρης, με περιβολή τένις, σ’ έναν κήπο, δείχνει στους τηλεθεατές τις σωστές γυμναστικές , ασκήσεις για να σφίξουν κοιλιές και γλουτοί! Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, μέσα σε πισίνα και φορώντας ένα μικροσκοπικό μαγιό, αναλύει τα θετικά της καθημερινής κολύμβησης. Ο Απόστολος Γκλέτσος χτυπιέται στα πους απς, μέχρι να πετύχει το πλάνο. Βάζουμε τον Τζίμη Πανούση να φυλάξει σκοπιά στο Πεντάγωνο.
Ανάμεσα στους βασικούς ρεπόρτερ των εκπομπών μου στον ΑΝΤ1, οι ηρωικές Γιάννα Δημητριάδου, Λίτα Μπούτση και Κατερίνα Γιαννακοπούλου, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, η Μελίνα Καραπαναγιωτίδου, η Ζήνα Κουτσελίνη, η Έλσα Παπαϊωάννου, η Φωτεινή Μπαρμπίτσα, η Σοφία Αδαμίδου, ο Άρης Νικολαΐδης, η Ντίνα Ξύδη, ο Στέφανος Χίος, η Χριστίνα Πλιάτσικα, ο Νέστορας Δημαράς, ο Τάσος Ζορμπάς, ο Αλέξης Αδάμ, η Ελισάβετ Χατζοπούλου, ο Γιώργος Τσελίκας κ.ά. Επίσης, ο Γιώργος Χρονάς, ο Άγγελος Πυριόχος, ο Ιάσονας Τριανταφυλλίδης, ο Γιώργος Παπαϊωάννου, η Αργυρώ Μποζώνη, ο Χρήστος Νέζος, η Κική Τσόλκα, η Μαρία Πανάγου, ο Βασίλης Μπουζιώτης, η Γωγώ Σαμπάνη, η Ματίνα Καραμίντζου, η Ντία Κομνηνού, η Μαρία Παπαδημητρίου και πολλοί ακόμη.
Στο μοντάζ ξημεροβραδιάζομαι με τον Φίλη, τον Σούλη, τη Στρούζα, τον Κροντηρά, τον Παπαϊωάννου, έχοντας ως υπεύθυνους στην οργάνωση παραγωγής τον Στέλιο Αντωνιάδη και τον Μιχάλη Δεναξά. Ένα φεγγάρι συμπαρουσιάζουμε τους Άλλους καιρούς και με τον Βασίλη Καββαθά, ενώ από τη θέση του συμπαρουσιαστή περνούν, μεταξύ άλλων, ο Νίκος Σεργιανόπουλος και ο Άρης Δαβαράκης. Ψυχολογική υποστήριξη από τηλεφώνου μου κάνει η πολύτιμη και αγαπημένη Λόλα Νταϊφά.
Τα παιδιά μου έρχονται συχνά στα μοντάζ της οδού Αποστολοπούλου και Βασιλέως Γεωργίου, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να τα βλέπω. Τρώμε μαζί εκεί. Συχνότατα η Κίρκη μελετάει τα μαθήματά της δίπλα μου στη μονταζιέρα και απλώς ακουμπιόμαστε με τους αγκώνις μας. Και την κοιτάζω να γράφει... Ο Νικόλας, που είναι πολύ μικρός, βαριέται γρήγορα και, στο τέταρτο πάνω, θέλει να φύγει. Κι εγώ του λέω πάντα ψέματα ότι θα γυρίσω αμέσως και θα τον δω πριν κοιμηθεί. Αλλά αυτό δε συμβαίνει ποτέ. Κι εκείνος σταματάει να με πιστεύει...
σχόλια