Ο αέρας έχει το δικό του Φεστιβάλ στη Φλώρινα: Βορέας.

Ο αέρας έχει το δικό του Φεστιβάλ στη Φλώρινα: Βορέας. Facebook Twitter
0
Ο αέρας έχει το δικό του Φεστιβάλ στη Φλώρινα: Βορέας. Facebook Twitter
Η κοιλάδα της Φλώρινας και ο τόπος του Βορέα, κάτω δεξιά. Φωτογραφία: Γιάννης Αρβανιτάκης


Η θέα του Σακουλέβα και της παραποτάμιας περιοχής, την Πέμπτη το πρωί, ήταν μαγευτική. Εκεί, θα φιλοξενηθεί σε λίγες ημέρες κι η γιορτή του Βορέα, έχοντας ως προσκεκλημένο, μεταξύ άλλων, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Σε ένα διάλειμμα από το στήσιμο, συναντήσαμε τον Κωνσταντίνο Παπαπρίλη Πανάτσα, εμπνευστή του Φεστιβάλ, για να μας περιγράψει όλα όσα θα γίνουν στη Φλώρινα το τελευταίο τριήμερο του Αυγούστου.

Αν μου ζητήσεις να περιγράψω το Φεστιβάλ θα ζοριστώ ιδιαίτερα. Είναι μια... γιορτή. Μια γιορτή βουτηγμένη σε μπόλικη μουσική. Είναι ένας λόγος, για να ανταμώνουν οι άνθρωποι, να χορεύουν, να φτιάχνουν στιγμές. Ένας λόγος για χαμόγελα. Αποφασίσαμε να αποχαιρετίσουμε το καλοκαίρι με μαγεμένα βράδια, σ' ένα ειδυλλιακό -με τον δικό του τρόπο- μέρος, με τρεις σπουδαίους καλλιτέχνες.

Ο τόπος μας διψάει για γιορτές. Αυτό είναι η μεγάλη αλήθεια, μην ψάξεις γι' άλλη. Κι όταν η μιζέρια πλημμυρίζει το τοπίο γύρω σου, ψάχνεις τρόπους για να σηκώσεις το κεφάλι, να αντισταθείς, να χρωματίσεις το μαύρο. Τρόπους για να φτιάξεις τα βράδια και τις μέρες σου. Ε, ορίστε! Έναν τέτοιο τρόπο για όλα τα παραπάνω είχαμε στο μυαλό μας όταν αποφασίζαμε να προχωρήσουμε σε ένα τέτοιο εγχείρημα, σε μία τέτοια εποχή. Εποχή κρίσεων.

Ο αέρας έχει το δικό του Φεστιβάλ στη Φλώρινα: Βορέας. Facebook Twitter
Η Φλώρινα. Φωτογραφία: Phil Antoniadis

Τώρα, γιατί επιλέξαμε τη Φλώρινα κι όχι κάποια άλλη περιοχή; Νομίζω ότι η ερώτηση μπορεί να απαντηθεί με τρία μυθιστορήματα μεγάλου μεγέθους. Γιατί σε μια αρχόντισσα πόλη; Γιατί στην καρδιά των Βαλκανίων; Γιατί σ' έναν τόπο πνιγμένο σε εικόνες, αναμνήσεις, γραφικότητα; Γιατί σ' έναν τόπο βαρύ από ιστορία; Γιατί σ' ένα σταυροδρόμι πολιτισμών; Γιατί σε μια κοιλάδα ντυμένη στο πράσινο; Μπορώ να συνεχίσω για ώρα ακόμα. Σίγουρα οι λόγοι που επιλέξαμε τη Φλώρινα είναι δεκάδες και τους αναγνωρίζει όποιος την έχει επισκεφτεί έστω και μία φορά. Ή μια ώρα. Αρκεί. Επίσης, η προσβασιμότητα από τις τριγύρω πόλεις της Δυτικής Μακεδονίας είναι ιδανική και δίνει την ευκαιρία στον καθένα να απολαύσει το Φεστιβάλ του Βορέα.

Η Φλώρινα είναι ένα διαμάντι. Μα τόσο καλά κρυμμένο. Είναι ένα τοπίο απελπιστικά προικισμένο που θα ζήλευε ο καθένας. Η αρχή της πόλης, λοιπόν, είναι ένα σημείο που ποτίζει ο Σακουλέβας και το πράσινο θεριεύει. Ένα σημείο που ανήκει σε μια μοναδική κοιλάδα και σε καθηλώνει με το πόσο εύκολα γεμίζει τα μάτια σου με εικόνες. Πλάι σ' έναν φημισμένο μα εγκαταλειμμένο Ζωολογικό Κήπο, λοιπόν, φτιάξαμε το μέρος του Βορέα, του βορεινού ανέμου του ίδιου. Εκεί θα στεγαστεί το Φεστιβάλ μας την τελευταία Παρασκευή, το τελευταίο Σάββατο και την Κυριακή του Αυγούστου, επιλέγοντας την τοποθεσία, για να ευκολύνουμε την πρόσβαση και να αξιοποιήσουμε και πάλι την περιοχή.


Το Φεστιβάλ του Βορέα γεννιέται αυτή τη χρονιά. Κι αυτό μας έχει προκαλέσει άγχος, δεν είναι ανάγκη να το κρύψουμε. Μα είναι απ' το άγχος το γλυκό. Εκείνο που το ψάχνεις γιατί στο τέλος, οδηγεί σε όμορφα συναισθήματα. Οι εποχές καθιστούν τέτοιες κινήσεις αρκετά ριψοκίνδυνες. Αλλά, όλοι μας έχουμε τόσο ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε αυτό που κάποτε λέγαμε «έξοδο», «διασκέδαση», «καλοπέραση». Οφείλουμε να επανέλθουμε σε ένα κλίμα γιορτής, με τον παλιό τον τρόπο, τον καλό, αυτό που μας έχει μείνει χαραγμένος. Κι αν κατορθώσουμε να προσφέρουμε αυτό ακριβώς, θα κυκλοφορούμε με φουσκωμένο το στήθος.

Ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να βρεθεί με ανθρώπους. Και να ζήσει έργα ανθρώπων. Και μουσικές. Και να δει στο σανίδι επάνω τον Μιχάλη Τζουγανάκη, σ' ένα θεσπέσιο κρητικό γλέντι, την Μελίνα Ασλανίδου με την όμορφη φωνή της και φυσικά τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Πλάι τους, οι 3LaLoun, οι Παντός Καιρού με την Χριστίνα Μακρή, ο Πέτρος Παπαδόπουλος που έφτιαξε φέτος τα βράδια της Πτολεμαΐδας και οι Belly Button Lords. Όλοι τους σπλάχνα της Δυτικής Μακεδονίας. Κι ας μη μείνουμε εδώ. Καλό φαΐ, δροσερή μπύρα, η φύση μιας υπέροχης κοιλάδας και ο Σακουλέβας ο ίδιος!


Ο αέρας έχει το δικό του Φεστιβάλ στη Φλώρινα: Βορέας. Facebook Twitter
Φωτογραφία: Ζάχος Χασιώτης


Με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου έχουμε πια μιαν ιδιαίτερη χημεία. Όταν καταλαβαίνεσαι μ' έναν άνθρωπο, καταλαβαίνεσαι. Και το γουστάρεις. Κι έτσι νιώθει όλο του το κοινό. Ρώτα τους, έναν έναν. Ανταποκρίθηκε αμέσως στο κάλεσμά μας και επειδή φροντίσαμε να μας έχει αδυναμία ξέρω καλά πως τ' αποτέλεσμα θα είναι μοναδικό. Άλλωστε, κάθε του ζωντανή εμφάνιση είναι πια κάτι το συλλεκτικό. Απλώς, είναι ο «Θανάσαρος» μας, όπως φωνάζει και το κοινό του.

__________

Info:
1ο Φεστιβάλ Βορέας
Φλώρινα – Ζωολογικός Κήπος
29,30 & 31 Αυγούστου.
Για περισσότερες πληροφορίες εδώ και εδώ.

Μουσική
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Queer Ranch Festival: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Μουσική / Queer Ranch Festival στη Λέσβο: Μια «queer ουτοπία» με την ελευθερία των rave parties

Τέσσερις θηλυκότητες έβαλαν το ταλέντο και τις επαφές τους και έφτιαξαν ένα φεστιβάλ στην Ερεσό της Λέσβου που συγκεντρώνει άτομα από όλο τον πλανήτη και τα εισιτήριά του γίνονται sold out μέσα σε μισή ώρα.
ΦΩΦΗ ΤΣΕΣΜΕΛΗ
O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μουσική / O Luke Slater έπαιξε το καλύτερο set της χρονιάς στο SMUT

Μετά από μια άνιση σεζόν, ο Βρετανός DJ δεν μας άφησε να πάρουμε ανάσα παίζοντας ένα minimal techno set που αντλούσε από όλα τα είδη ηλεκτρονικής μουσικής και δεν θύμιζε τίποτα απ' όσα έχεις ακούσει ως τώρα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ
HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μουσική / HorsegiirL: Η πιο WTF περσόνα που είδαμε τελευταία στη μουσική

Μισή άνθρωπος και μισή άλογο, η 26χρονη Γερμανίδα DJ και παραγωγός φέρνει στην ηλεκτρονική μουσική κάτι σχεδόν ξεχασμένο: την καθαρή διασκέδαση, το χάος και την ελευθερία τού να μην παίρνεις τον εαυτό σου υπερβολικά στα σοβαρά.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
 «Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκα για το σουξέ»

Lifo Videos / Σταμάτης Κραουνάκης: «Στα 70 μου, δεν έχω όρεξη για καβγάδες»

Σ’ ένα διάλειμμα από τις πρόβες της «Λυσιστράτης», ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράζεται αναμνήσεις από τη διαδρομή του, σχόλια για ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής και πρακτικές επιβίωσης για τα χρόνια που έρχονται.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
59’ με τη VASSIŁINA

Μουσική / VASSIŁINA: «Έχω πάρει έμπνευση από τις drag queen φίλες μου»

Στον πυρήνα της σύγχρονης ελληνικής avant-pop, η VASSIŁINA δεν φοβάται να χαθεί για να επαναπροσδιοριστεί, μετατρέποντας την αβεβαιότητα, το τραύμα και τη ρευστή φύση της ταυτότητας σε μια έντονα βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία.
M. HULOT
Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Nothing Days / Ο fakemink δεν είναι απλώς hype, είναι το πιο καλοσχεδιασμένο glitch της νέας ραπ σκηνής

Από ένα υπνοδωμάτιο στο Έσεξ σε σκηνές όπως το Wireless Festival και το Coachella, ο 20χρονος δημιουργός ξεχώρισε χάρη στην εμμονική παραγωγικότητά του, σχεδιάζοντας, εκτός από τη μουσική, και τον μύθο του.
M. HULOT
Νέλλη Σεμιτέκολο, πιανίστρια

Οι Αθηναίοι / Νέλλη Σεμιτέκολο: «Όταν μεγαλώνεις και γερνάς, κάθε χρόνο κάτι χάνεις»

Χωρίζει τη ζωή της πριν και μετά τον Χρήστου και πριν και μετά τον Γρηγόρη. Την πιο συγκινητική στιγμή της καριέρας της την έζησε σε συναυλία κατά τη διάρκεια της χούντας, παίζοντας το «Πότε θα κάνει ξαστεριά». Η πιανίστρια Νέλλη Σεμιτέκολο αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Fíglio Böler: «Η bass culture είναι για όλους, δεν έχει κάτι να αποδείξει»

Μουσική / Ένας 22χρονος φέρνει ξανά την κουλτούρα του μπάσου στην πόλη

Ο νεαρός μουσικός παραγωγός Fíglio Böler βρίσκεται πίσω από το Bass Asylum, ένα νέο event που έρχεται στην Αθήνα σε συνεργασία με τη βρετανική διαδικτυακή πλατφόρμα Keep Hush, και έχει στόχο την αναβίωση της bass κουλτούρας.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

M.Hulot / Η επιστροφή των Massive Attack με τον Tom Waits σε ένα τραγούδι για τους πολέμους του τώρα

Στο «Boots on the Ground», οι Massive Attack επιστρέφουν με ένα σκοτεινό, υπνωτικό κομμάτι όπου η φωνή του Tom Waits μετατρέπει τον πόλεμο, την αστυνομική βία και την κοινωνική αποσύνθεση σε έναν ενιαίο, εφιαλτικό βρόχο χωρίς διέξοδο
M. HULOT