O David Shrigley παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ με κατσίκες στα παλιά σφαγεία της Υδρας Facebook Twitter
Ο καλλιτέχνης έφτιαξε ένα ντοκιμαντέρ ο τίτλος του οποίου («Laughterhouse», το σπίτι του γέλιου) αποτελεί στην ουσία λογοπαίγνιο με τη λέξη «Slaughterhouse» (σφαγείο) και θα προβάλλεται σε λούπα, όλο το καλοκαίρι, με τη μορφή βιντεο-εγκατάστασης, σε έναν χώρο ιδιαίτερης σημασίας για το νησί της Ύδρας. ©David Shrigley

O David Shrigley παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ με κατσίκες στα παλιά σφαγεία της Υδρας

0

Ο David Shrigley δεν ενθουσιάζεται στην ιδέα να εξηγεί την τέχνη του. Ο 49χρονος Βρετανός καλλιτέχνης με τα διάσημα προβοκατόρικα σκίτσα του πιστεύει πως η δουλειά του «είναι αυτό που είναι».

Συχνά, όσο ειρωνικά είναι τα έργα του με τις ανθρώπινες ή ανθρωπόμορφες μορφές, τα δυσανάλογα μέλη και τις φαρμακερές ατάκες που τα συνοδεύουν, άλλο τόσο απολαυστικά ειρωνικές είναι οι απαντήσεις που δίνει στις συνεντεύξεις του.


Με το νέο λεύκωμα Fully Coherent Plan for a New and Better Society (Σχέδιο πλήρους συνοχής για μια νέα και καλύτερη κοινωνία) που περιλαμβάνει 254 εικονογραφήσεις του, όλες με το χαρακτηριστικό μαύρο μελάνι του πάνω σε λευκό χαρτί, να έχει εκδοθεί πριν από λίγο καιρό και έχοντας μόλις ολοκληρώσει τα καθήκοντά του ως γκεστ καλλιτεχνικού διευθυντή στο φετινό Φεστιβάλ του Μπράιτον, όπου κατοικεί τα τελευταία τρία χρόνια, μετά από 27 συναπτά έτη στη Γλασκώβη, ετοιμάζεται να έρθει στα μέρη μας. Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, λοιπόν, το θέμα με το οποίο επέλεξε να καταπιαστεί στη φετινή του επίσκεψη στην Ελλάδα.


Καλεσμένος του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ για να αναλάβει την ετήσια θερινή «κατάληψη» του χώρου που διαχειρίζεται το Ίδρυμα στην Ύδρα, ο οποίος στέγαζε τα παλιά σφαγεία του νησιού, ο Shrigley θα παρουσιάσει φέτος ένα ντοκιμαντέρ με θέμα τις κατσίκες.

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον η αντίφαση αυτή μεταξύ του κωμικού χαρακτήρα της ταινίας και της ιστορίας του χώρου όπου θα προβληθεί, η οποία κινητοποίησε τον καλλιτέχνη για τη δημιουργία της, όπως επίσης και η ίδια η επιλογή του να σχολιάσει ένα ζήτημα που αποτελεί «καυτή πατάτα» για όλα τα ακτιβιστικά κινήματα παγκοσμίως το τελευταίο διάστημα


Εδώ και καιρό κυκλοφορούν viral βίντεο στο YouTube, μονταρισμένα, με τα συμπαθή θηλαστικά να επιδίδονται σε βελάσματα που ακουστικά είναι πολύ κοντά στην ανθρώπινη φωνή, σαν οι κατσίκες να «μιλάνε».


Με αφορμή αυτήν τη διαπίστωση, ο καλλιτέχνης έφτιαξε ένα ντοκιμαντέρ ο τίτλος του οποίου («Laughterhouse», το σπίτι του γέλιου) αποτελεί στην ουσία λογοπαίγνιο με τη λέξη «Slaughterhouse» (σφαγείο).

Θα προβάλλεται σε λούπα, όλο το καλοκαίρι, με τη μορφή βιντεο-εγκατάστασης, σε έναν χώρο ιδιαίτερης σημασίας για το νησί της Ύδρας και τους κατοίκους της, στον οποίο, όσοι έχουν βρεθεί, κάνουν λόγο για απόκοσμη ενέργεια που συνδέεται με το παρελθόν του.

Ένα αστείο θέμα που στόχο έχει να διασκεδάσει σε ένα διόλου διασκεδαστικό μέρος που, όπως θυμάται η γενική συντονίστρια του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ στην Ύδρα, ακόμα και πριν από δέκα χρόνια, όταν το παρέλαβε το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ και άρχισε το 2009 να καλεί καλλιτέχνες για να παρουσιάσουν εκθέσεις σχεδιασμένες ειδικά για τον χώρο, διέθετε αυτούσια αυτή την ιδιότυπη ενέργεια, την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα.


Έχει μεγάλο ενδιαφέρον η αντίφαση αυτή μεταξύ του κωμικού χαρακτήρα της ταινίας και της ιστορίας του χώρου όπου θα προβληθεί, η οποία κινητοποίησε τον καλλιτέχνη για τη δημιουργία της, όπως επίσης και η ίδια η επιλογή του να σχολιάσει ένα ζήτημα που αποτελεί «καυτή πατάτα» για όλα τα ακτιβιστικά κινήματα παγκοσμίως το τελευταίο διάστημα, ιδίως αυτό του βιγκανισμού και της μαζικής θανάτωσης των ζώων προς τέρψη του ανθρώπινου ουρανίσκου, με τον πλέον ανορθόδοξο, αλλά απόλυτα συνεπή στο έργο του τρόπο.

O David Shrigley παρουσιάζει ένα ντοκιμαντέρ με κατσίκες στα παλιά σφαγεία της Υδρας Facebook Twitter
Στα εγκαίνια της εγκατάστασης, όπου θα παρευρεθεί και ο ίδιος ο καλλιτέχνης, θα παρουσιαστεί επίσης ένα μουσικό κομμάτι φτιαγμένο από τις κραυγές των ζώων της ταινίας, η ερμηνεία του οποίου θα γίνει με ηλεκτρικές κιθάρες που έχει κατασκευάσει ο ίδιος.


Εξάλλου, «υπάρχει κάτι καθαρτικό στο να κάνεις τέχνη», όπως δήλωσε ο ίδιος πρόσφατα στην «Guardian». «Αν δεν το βγάλεις από μέσα σου, κακοφορμίζει και σε καταστρέφει. Νιώθω κάπως έτσι. Είναι υγιές για μένα να κάνω τέχνη. Δεν ξέρω αν είναι υγιές για τους άλλους να τη βλέπουν».


Στα εγκαίνια της εγκατάστασης, όπου θα παρευρεθεί και ο ίδιος ο καλλιτέχνης, θα παρουσιαστεί επίσης ένα μουσικό κομμάτι φτιαγμένο από τις κραυγές των ζώων της ταινίας, η ερμηνεία του οποίου θα γίνει με ηλεκτρικές κιθάρες που έχει κατασκευάσει ο ίδιος. Κλαυσίγελως, δηλαδή, και ένα έξοχο πολιτικό σχόλιο που άπτεται πολλών περισσότερων από τα προφανή θεμάτων.


Παράλληλα, καταπώς όλα δείχνουν, καθώς κάποιες λεπτομέρειες θα αποφασιστούν την τελευταία στιγμή, άμα τη αφίξει του καλλιτέχνη στην Ελλάδα, και οι ταβέρνες της Ύδρας θα δεχτούν μια μικρή, αλλά καίρια παρέμβαση από τον Shrigley, καθώς τα αλατοπίπερα των τραπεζιών τους θα αντικατασταθούν από ειδικά φιλοτεχνημένα κεραμικά δοχεία που θα περιλαμβάνουν την «Αόρατη Σκόνη»!

 

Ένα από τα viral βίντεο που κυκλοφορούν στο YouTube, μονταρισμένα, με τα συμπαθή θηλαστικά να επιδίδονται σε βελάσματα που ακουστικά είναι πολύ κοντά στην ανθρώπινη φωνή

Ιnfo:

David Shrigley - Laughterhouse

Ίδρυμα ∆ΕΣΤΕ, Σφαγεία Ύδρας

Διάρκεια: 19/6-30/9

Ώρες λειτουργίας: Δευ., Τετ.-Κυρ. 11:00-13:00 & 19:00-22:00,

Τρ. κλειστά 

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ