Βρήκα στο δρόμο μου ένα έργο Τέχνης

Βρήκα στο δρόμο μου ένα έργο Τέχνης Facebook Twitter
Adrián Villar Rojas: The Theater of Disappearance © Panos Kokkinias, Courtesy NEON
0

Το ΝΕΟΝ και ο καλλιτέχνης Adrian Villar Rojas έχουν καταλάβει το Αστεροσκοπείο Αθηνών και τον Λόφο των Νυμφών με το έργο «The Theatre of Disappearance». O Αργεντινός καλλιτέχνης δούλεψε αθόρυβα για μήνες στο Αστεροσκοπείο και δημιούργησε ένα νέο σύμπαν με φυτά και γλυπτά, ένα περιβάλλον «επιστημονικής φαντασίας», αλλά και τόσο αληθινό. Σαράντα έξι χιλιάδες φυτά έχουν μεταμορφώσει τον χώρο, ενώ τα γλυπτά και οι προθήκες με αντικείμενα που αναδύονται μέσα από τις σπηλιές δημιουργούν ένα συγκινητικό αποτέλεσμα, γεμάτο μηνύματα για την ανθρωπότητα. Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Λόφος Νυμφών, Τετάρτη-Κυριακή 11:00-21:00, είσοδος ελεύθερη


Στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου ο καλλιτέχνης Ουίλιαμ Κέντριτζ παρουσιάζει το έργο More sweetly play the dance, μια μεγάλης κλίμακας κινηματογραφική προβολή, μια πομπή από σκιώδεις φιγούρες που προχωρούν υπό τους ήχους μιας ορχήστρας με χάλκινα πνευστά. Ένα καραβάνι σκιών σαράντα μέτρων, το οποίο προβάλλεται σε οκτώ οθόνες, παραπέμποντας στο μεσαιωνικό danse macabre. Το θέαμα των ανθρώπων που συντρίβονται υπό το βάρος των πραγμάτων τους, ενώ οδεύουν προς ένα άγνωστο μέλλον, φέρνει αναπόφευκτα στον νου την προσφυγική κρίση. Ο Κέντριτζ θίγει το ζήτημα της υπαρξιακής μοναξιάς του περιπλανώμενου οδοιπόρου, απεικονίζοντας ανθρώπους να περπατούν ο ένας πίσω από τον άλλον, από τη μια χώρα στην άλλη, από τον γνώριμο τρόμο του πολέμου στον φόβο και την ελπίδα του άγνωστου προορισμού. Ο Νοτιοαφρικανός σφραγίζει το καλοκαίρι μας με αυτή την εγκατάσταση. Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου, έως 1η Αυγούστου, 21:30-01:00

Βρήκα στο δρόμο μου ένα έργο Τέχνης Facebook Twitter
More sweetly play the dance


Στον χώρο του Ελαιώνα της Γεωπονικής Σχολής Αθηνών και στο πλαίσιο της documenta 14 ο Αφρικανός καλλιτέχνης Αμπουμπακάρ Φοφανά παρουσιάζει το έργο «Ευλογία Αφρικής», στο οποίο 54 πρόβατα (ένα για κάθε χώρα της Αφρικής) που βάφτηκαν λουλακί με ειδικές βιολογικές βαφές (τις οποίες δημιουργεί ο ίδιος ο καλλιτέχνης) φιλοξενούνται στα όμορφα λιβάδια της σχολής. Οι Αθηναίοι μπορούν μέχρι τις 25 Ιουνίου να επισκεφτούν τον όμορφο (και σχετικά άγνωστο σε πολλούς) κήπο της Γεωπονικής για να δουν το έργο του καλλιτέχνη. Γεωπονική Σχολή Αθηνών, Ιερά Οδός 75, Σάββατο-Κυριακή 11:00-17:00.

 
Η έκθεση «Τhis, Must be Athens» αποτελεί δράση του Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης και παρουσιάζει γλυπτά και εγκαταστάσεις μεσαίας κλίμακας από ένα εικαστικό δίδυμο και πέντε εικαστικούς οι οποίοι δραστηριοποιούνται στον δημόσιο χώρο. Οι εικαστικοί b. (1982, Aθήνα), Αλέξανδρος Βασμουλάκης (1980, Αθήνα), Aργύρης Σαρασλανίδης (1978, Θεσσαλονίκη) και Simoni Fontana (1978, Κέρκυρα), Cacao Rocks (1985, Aθήνα), ath1281 (1983, Αθήνα) και D! (1984, Aθήνα) συμμετέχουν με νέα, τρισδιάστατα έργα τους. Αυτά εκτείνονται σε έξι δημόσιους χώρους στους οποίους κυκλοφορούν και διαμένουν πολίτες και επισκέπτες που φέρουν διαφορετικά, έως και εκ διαμέτρου αντίθετα πολιτισμικά, κοινωνικά, ιδεολογικά, θρησκευτικά και οικονομικά υπόβαθρα. Πλατεία Βάθης, πλατεία Βικτωρίας, άνοδος οδού Πειραιώς (στο ύψος Τεχνόπολης), πεζόδρομος Ερμού (ύψος πρώην αμαξοστασίου ΟΣΥ), πλατεία Περσεφόνης, πλατεία Κολωνακίου, έως 24 Ιουνίου

Βρήκα στο δρόμο μου ένα έργο Τέχνης Facebook Twitter
«Τhis, Must be Athens» Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Εικαστικές Εκθέσεις Μαρτίου 2026

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ