1.
Μυθιστόρημα
«07:14 / Η πρωινή ομίχλη διαλύεται, καθώς η πόλη ξυπνάει σιγά-σιγά. Οι δρόμοι γεμίζουν αργά από αυτοκίνητα, λεωφορεία και φορτηγά. Κόσμος που πηγαίνει στη δουλειά του. Η ζωή κυλάει στη ρουτίνα της. Μια σύντομη στάση στα μπαρ για έναν καφέ, ένας χαιρετισμός, ένα χαμόγελο, σκέψεις, έγνοιες».
(Δημήτρης Μαμαλούκας, Ο κρυφός πυρήνας των Ερυθρών Ταξιαρχιών, εκδ. Κέδρος)
2.
Ποίηση
«Άστραφτε το ποδήλατο στον ήλιο / Μία βόλτα μόνο! είπα// Δεν ξέρω να ισορροπώ / όμως τολμώ να πέσω για να μάθω / Άλλο δεν έμαθα // Ανέτοιμη κάθε φορά / με βρίσκει η επιθυμία / καθώς σκορπίζουμε γι' αλλού / η σέλα τα πετάλια το τιμόνι// Μονάχα το φωτάκι του οδηγού / μένει στο δρόμο»
(Ειρήνη Ρηνιώτη, Μια βόλτα μόνο, εκδ. Άγρα)
3.
Δοκίμιο
«Στα όνειρά μας, τα δέκα λεπτά μπορεί να γίνουν δέκα ή ακόμη κι εκατό χρόνια. Κι αυτό ισχύει και για τις μεταφορές του ύπνου. Πόσοι ερωτευμένοι δεν έχασαν χρόνια στην ύπνωσή τους για να ανακτήσουν τη συνείδησή τους μέσα σε μια στιγμή;».
(Δήμητρα Βογιατζάκη, Η γεωγραφία του ύπνου, στον τόμο Ύπνος/Issue, εκδ. Στέγη)
4.
Βιογραφία
«Σε όλα τα γραπτά του Μονταίνιου έχω εντοπίσει μία μόνο επιτακτική διατύπωση, έναν και μοναδικό αμετακίνητο ισχυρισμό: "To σπουδαιότερο πράγμα στον κόσμο είναι να ξέρεις να είσαι ο εαυτός σου". Οι άνθρωποι δεν ξεχωρίζουν ούτε χάρη σ' αξιώματα, ούτε χάρη στην ευγενική καταγωγή τους ή στα ταλέντα τους. Ξεχωρίζουν στον βαθμό που κατορθώνουν να διατηρήσουν την προσωπικότητά τους, να ζήσουν τη ζωή τους».
(Στέφαν Τσβάιχ, Μονταίνιος, μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Άγρα)
5.
Θέατρο
«Ο αδελφός μου δραπέτευσε από τη φρίκη / καταφεύγοντας στον Κλάιστ, τον Γκαίτε και τον Κάφκα / όμως δεν γίνεται μια ολόκληρη ζωή / να βρίσκεις καταφύγιο στη μουσική και στην ποίηση / έρχεται η στιγμή που το κόλπο δεν πιάνει».
(Thomas Bernhard, Πλατεία Ηρώων, μτφρ. Βασίλης Τσαλής, εκδ. Κριτική)
6.
Επιστολές
«Θα ήθελα να σας γράψω και να σας πω για τις ενδιαφέρουσες κινητοποιήσεις εδώ, που ζωντανεύουν από λεπτό σε λεπτό (απόψε θα μαζευτούν 4000.000 εργάτες μπροστά στο δημαρχείο), ενώ πάλι πληθαίνουν οι συγκεντρώσεις, αλλά είμαι τόσο πνιγμένη με το σπίτι και τα τρία σκουληκάκια μου (πρόκειται για τα παιδιά της, την Τζένη, τη Λόρα και τον Έντγκαρ), που προλαβαίνω ίσα-ίσα να σας αποχαιρετήσω εσάς και τη σύζυγό σας με λίγα φιλικά λόγια από μακριά. Χαιρετισμούς και αδελφοσύνη, δική σας, η πολίτις και φωτοχοδιάβολος, Τζένη Μαρξ».
(Τζένη φον Βεστφάλεν-Μαρξ, Λατρεμένε μου Καρλ, μτφρ. Γιούλη Τσίρου, εκδόσεις Ποικίλη Στοά)
7.
Θεωρία
«Κάθε κρίση επιστημονικής κριτικής είναι ευπρόσδεκτη. Απέναντι στις προκαταλήψεις της λεγόμενης κοινής γνώμης, στην οποία δεν έκανα ποτέ παραχωρήσεις, ισχύει για εμένα, όπως πάντα, η ρήση του μεγάλου Φλωρεντίνου: "Segui il tuo corso, a lascia dir le genti" (Τράβα τον δρόμο σου κι άσε τον κόσμο να λέει)».
(Karl Marx, Το Κεφάλαιο, μτφρ. Θανάσης Γκιούρας, εκδ. ΚΨΜ)
8.
Κινηματογράφος
«Καμία παραχώρηση στο κοινό δεν πρόκειται να κάνω στην ταινία αυτή. Πολλοί εξαίρετοι λόγοι δικαιώνουν στα μάτια μου μια τέτοια συμπεριφορά, και θα τους αναφέρω. Καταρχάς, είναι πασίγνωστο πως πουθενά δεν έκανα παραχωρήσεις στις κυρίαρχες ιδέες της εποχής μου, ούτε και σε καμία από τις υφιστάμενες εξουσίες».
(Guy Debord, In girum imus nocte et consumimur igni, μτφρ. Ανδρέας Βαρίκας, εκδ. Γαβριηλίδης)
9.
Σοφία
«Να προσπαθείς να ανακαλύπτεις την αλήθεια μέσα από τις υποσχέσεις και τα δώρα του πλούσιου, όπως και μέσα από τους λυγμούς και τα παρακάλια του φτωχού».
(Σαλβαδόρ δελ Πόθο, 60 Μαθήματα Ζωής από τον Δον Κιχώτη, επιμέλεια-σημειώσεις Αγαθή Δημητρούκα, εκδ. Πατάκη)
10.
Φιλοσοφία
«Οι άνθρωποι πρώτα νιώθουν την ανάγκη, έπειτα προσέχουν την ωφέλεια ή χρησιμότητα, κατόπιν διεκδικούν την άνεση και στο τέλος μετέχουν στην τέρψη. Μετά αρχίζουν να περιπίπτουν στην πολυτέλεια και στην τρυφή και να κατασπαταλούν ασυλλόγιστα την περιουσία τους».
(Giambattista Vico, Η νέα επιστημονική γνώση, μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής, εκδ. Gutenberg)
11.
Διατροφή
«Καρμπονάρα: Το πιάτο προέρχεται από τους carbonai, τους καρβουνιάρηδες, αυτούς που φτιάχνουν κάρβουνα από ξύλα. Επί αιώνες ολόκληρους οι καρβουνιάρηδες δούλευαν στα βουνά του Λάτσιο. Καθώς έμεναν για καιρό στην ύπαιθρο, είχαν μαζί τους προϊόντα που μπορούσαν να διατηρηθούν, δηλαδή τυρί, παστό ή καπνιστό κρέας, λάδι, αλάτι, πιπέρι και ζυμαρικά. Μαζί με τα φρέσκα αυγά από τις γειτονικές φάρμες, είχαν στα χέρια τους όλα τα υλικά. Το μόνο που χρειάζονταν ήταν μια κατσαρόλα και φωτιά».
(Μελίσσα Στοΐλη, Και διηγώντας τα... να τρως. Ιστορίες και συνταγές εδεσμάτων, εκδ. Κίχλη)
12.
Γλώσσα
«Ο Οράτιος επίσης μας προειδοποιεί ότι τους "μέτριους ποιητές δεν τους ανέχονται ούτε οι άνθρωποι ούτε οι θεοί ούτε οι columnae". Η λέξη columnae μεταφράζεται συνήθως ως "βιβλιοπώλες", αλλά στην πραγματικότητα δηλώνει τους στύλους, τις κολόνες έξω από το μαγαζί του βιβλιοπώλη όπου εκτίθεται η πραμάτεια του».
(M. H. Abrams, Τι είναι μια ανθρωπιστική κριτική; μτφρ. Άρης Μπερλής, εκδ. ΜΙΕΤ)
radiobookspotting.blogspot.gr/
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση της LIFO.
