Μέχρι στιγμής έχουν γραφτεί ύμνοι για τη μουσική ιδιοφυία του Prince, που πέθανε στα 57 του την προηγούμενη Πέμπτη, για τον τρόπο με τον οποίο σημάδεψε τη μουσική βιομηχανία, όχι μόνο ως μουσικός, αλλά ως icon, για τις ανορθόδοξες μεθόδους με τις οποίες δούλευε, όλα αυτά που τον έκαναν ξεχωριστό ως καλλιτέχνη...
Ωστόσο, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του – και μετά το αρχικό σοκ – τα παρακλάδια της μουσικής βιομηχανίας και κυρίως εκείνα που αφορούν στο διαδίκτυο και στα new media, έρχονται να αποτιμήσουν τη σχέση του καλλιτέχνη με το Διαδίκτυο και μάλιστα να τη συγκρίνουν με την εντελώς διαφορετική ματιά, που αντιμετώπιζε το interner, ο άλλος μεγάλος της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, David Bowie.
Όπως χαρακτηριστικά γράφεται σε εκτενές άρθρο του Inc.com, ο τρόπος με τον οποίο ο Prince αντιμετώπιζε το διαδίκτυο ως πεδίο επαγγελματικής και επιχειρηματικής δράσης, φανέρωνε άνθρωπο που δεν μπορούσε να δει μπροστά από την εποχή του.
Όλη αυτή η φάση με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα ψηφιακά gadgets δεν είναι καλή. Απλώς, γεμίζουν το κεφάλι σου με αριθμούς και δεδομένα. Με ποιόν τρόπο μπορεί κάτι τέτοιο να είναι καλό για οποιονδήποτε;
Συγκεκριμένα, το 2010 ο Prince είχε απροκάλυπτα δηλώσει και κατά τη διάρκεια συνέντευξης του ότι το ίντερνετ και όλη η μανία γύρω από αυτό και τις υπηρεσίες του είναι κάτι που πολύ σύντομα θα τελειώσει.
«Όλη αυτή η φάση με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα ψηφιακά gadgets δεν είναι καλή. Απλώς, γεμίζουν το κεφάλι σου με αριθμούς και δεδομένα. Με ποιόν τρόπο μπορεί κάτι τέτοιο να είναι καλό για οποιονδήποτε;», είχε πει και ποιός να τον αδικήσει αναφορικά με το αυστηρά στατιστικό κομμάτι του Διαδικτύου, όμως, οι μετρήσεις και τα ατέλειωτα νούμερα και οι στατιστικές είναι μόνο ένα μέρος της «φάσης» που σιχαινόταν ο Prince.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το ίδιο άρθρο, όλη αυτή η απέχθεια του καλλιτέχνη για τα social media και την τεχνολογία, ξεκινούσε από την ισχυρή πεποίθηση του ότι οποιοδήποτε προϊόν της διάνοιας στον αχανή χώρο του Διαδικτύου, τον περικυκλωμένο από συμφέροντα άλλων, ήταν απλώς ανυπεράσπιστο.
Ήταν φανατικός υπέρμαχος των πνευματικών δικαιωμάτων των καλλιτεχνών και πολέμιος των τακτικών που ακολουθούσαν δισκογραφικοί κολοσσοί για να εκμεταλλευθούν απ’ όπου μπορούσαν την καλλιτεχνική δραστηριότητα τους.
Ακριβώς, αυτές οι πεποιθήσεις ήταν που πριν από μερικά χρόνια τον ώθησαν να «ξηλώσει» το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφικής του δουλειάς από το YouTube, ενώ αντιμετώπιζε μουσικές διαδικτυακές πλατφόρμες και σχετικές εφαρμογές και υπηρεσίες μέσω κινητών (όπως το Spotify, το iTunes κ.λπ) με απέραντο προβληματισμό.
Κάποιοι αναφέρουν ότι μπορεί και να είχε σκληρύνει τη στάση του, ακριβώς βλέποντας τον τρόπο, με τον οποίο διακινείται και πωλείται σήμερα η μουσική, σχεδόν χωρίς ψυχή, ως εμπόρευμα, ως κάτι που μπορεί να ταξιδέψει στο διαδικτυακό σύμπαν και να φορολογηθεί, ακριβώς όπως ένα πακέτο τσιγάρα.
Όσο για τους νέους καλλιτέχνες που αναδείχθηκαν μέσω του internet και των social media; Και πάλι στο άρθρο επισημαίνεται ο τρόπος που ο επιχειρηματίας (και όχι μόνο ο καλλιτέχνης) Prince αρνείτο να δει τα όσα έρχονταν και τα όσα μπορούσε να προσφέρει το διαδίκτυο στους νέους ανθρώπους.
Ρομαντικός; Χειριστικός και κτητικός ειδικά σε ό,τι αφορούσε την πνευματική του ιδιοκτησια; Κανείς δεν μπορεί να τον αδικήσει. Ήταν η ολοκληρωμένη στάση ενός ανθρώπου, που δεν επένδυσε με κανένα τρόπο σ’ αυτό το διαδικτυακό οικοδόμημα και υπήρξε σταθερός σ’ αυτή την απόφαση του μέχρι το τέλος.
