Μία από τις μεγαλύτερες αναδρομικές εκθέσεις που έχουν οργανωθεί ποτέ για καλλιτέχνη ετοιμάζει το Μουσείο Tate προς τιμήν ενός από τους πιο επιδραστικούς και δημοφιλείς της σύγχρονης τέχνης, του David Hockney.
Λεπτομέρειες για τη συγκεκριμένη έκθεση, που θα καλύπτει 6 δεκαετίες από τη δουλειά του Hockney αναμένονται να ανακοινωθούν εντός της ημέρας, ωστόσο είναι δεδομένο ότι το γεγονός θα λάβει χώρα στο Λονδίνο μέσα στο 2017 και αφού πρώτα ταξιδέψει στο Pompidou στο Παρίσι και στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Του χρόνου, ο Hockney γίνεται 80 ετών και αυτή η αναδρομική θα είναι σαν μία μεγάλη καλλιτεχνική γιορτή για όσα έχει προσφέρει στην τέχνη. Όπως εξήγησε, ο επιμελητής της έκθεσης Chris Stephens, τα έργα τα οποία θα εκτεθούν, οι υπεύθυνοι της Tate τα έχουν συναποφασίσει με τον καλλιτέχνη, ενώ αναμένονται και εκπλήξεις για δημιουργήματα του, για τα οποία ζήτησε χρόνο να αποφασίσει, αν θα περιληφθούν σε αυτή τη γιορτή.
«Πολλά από αυτά τα έργα μου φαίνονται τώρα πια σαν παλιοί φίλοι», είπε ο Hockney, ο οποίος, λόγω της έκθεσης, ήρθε ξανά σε επαφή με έργα που είχε δημιουργήσει χρόνια πίσω. «Με αυτή την έκθεση, νομίζω, ρίχνουμε μια καλή ματιά σε μια ολόκληρη ζωή και ελπίζω το κοινό να την απολαύσει, να δει πως οι ρίζες παλιάς, αλλά και νέας μου δουλειάς αναπτύχθηκαν και διαμορφώθηκαν μέσα στα χρόνια», είπε ο 79χρονος καλλιτέχνης.
Στην έκθεση, που πλέον αναμένεται με αγωνία από τους λάτρεις της δουλειάς του Hockney, θα δοθεί έμφαση και στα περίφημα ομοφυλόφιλα σχέδια, που το «χρυσό αγόρι» της σύγχρονης τέχνης δημιούργησε την περίοδο 1960 – 1961. Επίσης, θα εκτεθούν προσωπογραφίες της οικογένειας, στενών φίλων και του ίδιου του Hockney, αλλά και η καταγραφή της ερωτικής σχέσης του καλλιτέχνη με τη θεματογραφία της πισίνας και νεαρών που κολυμπούν σε αυτή.
Βέβαια, πέρα από το προφανές, δηλαδή έναν φόρο τιμής στον καλλιτέχνη, υπάρχει λόγος που η Tate διοργανώνει και επωμίζεται την ευθύνη αυτής της τεράστιας αναδρομικής. Πέρα από το ότι υπήρξε ο χώρος για μία δραστική αλλαγή στη ζωή ενός καλλιτέχνη και πέρα από το ότι στην Tate ανήκουν δύο από τα πιο διάσημα έργα του Hockney – το Bigger Splash και το Mr and Mrs Clark and Percy – το Μουσείο με τη συγκεκριμένη έκθεση, ενδεχομένως «λιαίνει» και μια παλιά διαφορά.
Γιατί, οι σχέσεις της Tate με τον Hockney δεν ήταν πάντα ρόδινες. Δοκιμάστηκαν σκληρά στα τέλη της δεκαετίας του 70', όταν το Μουσείο – και ο διευθυντής του Norman Reid – αρνήθηκε να αγοράσει, ακόμη και σε τιμή ευκαιρίας, ένα πορτρέτο του Gregory Evans να βουτά στην πισίνα. Τη δουλειά αυτή, που απέρριψε η Tate, τελικά την απέκτησε η συλλογή Bradford, θεωρώντας την πραγματικό κόσμημα.
Σύμφωνα με τον βιογράφο του ζωγράφου, χαράκτη και σκηνογράφου, η αντίδραση του Μουσείου εκείνη την εποχή είχε αναγκάσει τον Hockney να ερευνήσει πολύ προσεκτικά την πολιτική εξαγορών του Tate και με λύπη του να ανακαλύψει μία σοβαρή προκατάληψη εναντίον της αφηρημένης τέχνης.
«Πήγα να τον συναντήσω», θυμάται ο Hockney, «και του είπα ότι είναι ένα παθητικό σκατό. Του το είπα κατάμουτρα και το ευχαριστήθηκα απίστευτα».
Αυτά, όμως, ανήκουν στο παρελθόν. Η Tate ετοιμάζεται για τη μεγαλύτερη έκθεση του Hockney, η οποία θα περιλαμβάνει περισσότερα από 160 έργα του, από εκείνους τις πελώριες ζωγραφικές απεικονίσεις των 5 μέτρων, μέχρι τα μικρά πειράματα που ο καλλιτέχνης έχει κάνει μέσω του iPad του.
Και αν μη τι άλλο, αυτός είναι και ο καλύτερος τρόπος για να ζητήσει – έστω και αναδρομικά – συγνώμη σε έναν καλλιτέχνη, το έργο του οποίου κάποτε δεν εκτίμησε σωστά.
