«Μένουμε» (Ευρώπη) ή... «φεύγουμε»;

ΤΙ ΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, άραγε, για την γκέι κοινότητα μια ανεξέλεγκτη πτώχευση και έξοδος από την ευρωζώνη; Το πρώτο σενάριο, το ρεαλιστικότερο, μοιάζει εφιαλτικό: ραγδαία συντηρητικοποίηση της κοινωνίας (όχι απαραίτητα μόνο από τα δεξιά), η μισαλλοδοξία κι η ομοφοβία στο φόρτε τους, εκτόξευση (αλλά κι ευτελισμός) της πορνείας καθώς και της εγκληματικότητας. «Μαχαίρι» σε shopping και clubbing, τέρμα τα dirty weekends σε Βερολίνα και Λονδίνα, ανεκδοτολογική κάθε συζήτηση περί θεσμοθέτησης Συμφώνου, γάμου κ.λπ. δικαιωμάτων, άνοδος κρουσμάτων HIV και ΣΜΝ. Το δεύτερο είναι πιο αισιόδοξο, πλην μάλλον ουτοπικό: ανακαλύπτουμε ξανά τις αξίες της συνεργασίας, της αλληλεγγύης και της συντροφικότητας, επιστρέφουμε σε έναν πιο ορίτζιναλ ακτιβισμό, βοηθάμε να χτιστεί μια νέα κοινωνία, ενώ ζούμε, ταυτόχρονα, μια νέα σεξουαλική επανάσταση, εφόσον αποδεδειγμένα η λίμπιντο αυξάνεται γεωμετρικά σε περιόδους κρίσης!
Φυσικά, το ένα σενάριο πιθανόν να περιέχει στοιχεία του άλλου, δυσοίωνη όμως σίγουρα τη λες την εγκατάλειψη της ευρωπαϊκής προοπτικής με τα σημερινά δεδομένα. Εκτός κι αν μας τελειώνει πια πανευρωπαϊκώς αυτή η περίφημη «ευρωπαϊκή προοπτική»...
ΟΙ ΓΚΕΪ ΦΗΜΙΖΟΜΑΣΤΕ , μεταξύ άλλων, για το χιούμορ μας. Ορισμένοι, ωστόσο, προφανώς το έχουν χάσει. Τους ξινίζει οποιαδήποτε κριτική ή σάτιρα αφορά τους γκέι, ακόμα κι αν είναι ανιδιοτελής, ακόμα κι αν προέρχεται «εκ των έσω». Θεωρούν πως είναι αυτοδικαίως στο απυρόβλητο, ξημεροβραδιάζονται γκρινιάζοντας για την «κακούργα κενωνία», ανακαλύπτουν εχθρούς κι ομοφοβία παντού. Χαλαρώστε λίγο. Δηλαδή, τι θα έπρεπε να κάνουν οι πλέον καταπιεσμένοι ανάμεσά μας (έφηβοι, ηλικιωμένοι, θηλυπρεπείς, τρανσέξουαλ κ.λπ.), να... βαλαντώνουν καθημερινά στο κλάμα; Φυσικά και υπάρχει βία, ρατσισμός, διακρίσεις, φυσικά και πρέπει να είμαστε αμείλικτοι απέναντί τους. Μόνο μη γίνουμε εμείς το τέρας που υποτίθεται ότι πολεμάμε.
ΑΥΛΑΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ για το 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης όπου, πέρα απ’ το αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Γιάνναρη (που η queer αισθητική δεν λείπει ούτε από τη νέα του ταινία Man at Sea), ξεχώρισαν επίσης το βρετανικό Weekend του Άντριου Χέιγκ (ένα καλογυρισμένο, τρυφερό λαβ-στόρι) και Η Αφροδίτη στην Αυλή του Τηλέμαχου Αλεξίου (το ερωτικό τρίγωνο δύο rent boys με την... προαγωγό τους). Θα βρουν, άραγε, διανομή;

QUEER WEEK
11/11/11 JOHN: Rough Faggot techno/house party με τους DJs John Seymour-Butz (Σίδνεϊ), Yam Battaler &  Heliversinsideme (Βερολίνο), περφόρμανς από John John & Ninu. ABL club, Λεμπέση 15, Μακρυγιάννη • 11/11 Magic Eleven party στο Attraxx, Ιάκχου 36, Γκάζι (είσοδος: 7 ευρώ) • 11/11 Ολική επαναφορά - 10 χρόνια Micrasia, Κων/πόλεως70, Γκάζι • 13/11 SOS Sex on Synday. Αυτή και κάθε Κυριακή σε ρυθμό electro στο FcuK club, Κελεού 3, Γκάζι (code: Red) • 16/11 «Εγώ και ο HIV». Σεξουαλικότητα, σύνδρομο, δικαιώματα. Divani Caravel, Αίθου-
σα Horizon 17:30-21:30 (Κέντρο Ζωής, Θετική Φωνή) • 16/11 (πρεμιέρα): Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ σε σκηνοθεσία Νίκου Καραγιώργου. Θέατρο Ακαδήμεια, Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος, 210 5125600 (21:00) • Είσαι νέος, την ψάχνεις αλλιώτικα; Alexander sauna casting (18-25 ετών), Μ. Αλεξάνδρου 134, Γκάζι, 210 6980282.