Αθήνα

Ότανβγαίνω από ένα κλιματιζόμενο βαγόνιτου Ηλεκτρικού και μπαίνω σ' έναμη-κλιματιζόμενο βαγόνι του μετρό, μεπιάνει μια παράξενη χαρά / σαν ναπαρακολουθώ μια μικρή ομάδα να κερδίζειμια μεγάλη / γι' αυτό δεν έγινα Πανιώνιος;/ ψεύτη! / πολλές φορές σκέφτομαι τι ομάδαθα είχα διαλέξει, αν δεν μεγάλωνα στηΝέα Σμύρνη / σίγουρα όχι Ολυμπιακό /πάντα αισθανόμουν τον Πειραιά μιαξεχωριστή πόλη με άλλους ανθρώπους,τόσο άλλους όσο περίπου κι έναςΘεσσαλονικιός ή Πατρινός / ανεβαίνω τιςκυλιόμενες σκάλες και δεν μπορώ να μηδιαπιστώσω με ικανοποίηση ότι εννιάχρόνια μετά τη λειτουργία του μετρόαρχίζουμε κι εκπαιδευόμαστε στο «αριστεράανεβαίνουμε γιατί βιαζόμαστε» και«δεξιά στεκόμαστε γιατί έτσι μας κάπνισε»/ στον πεζόδρομο της Κοραή με πιάνουνοι θούριοι των κομμάτων / διαλέγωπερίπτερο για να καταβροχθίσω τοαγαπημένο μου σταφιδόψωμο, σκανάρονταςτους τίτλους των εφημερίδων / διαβάζωστα «Νέα» ότι μετά τις ευρωεκλογές ηαστυνομία ετοιμάζει σκούπα-μαμούθ γιαλαθρομετανάστες και τζάνκι, ενδεχομένως/ το δεξιό κομμάτι του εαυτού μου αφήνειέναν αναστεναγμό ανακούφισης που γεμίζειμε ενοχές τον politically correct Δημήτρη / θατους μαζέψουν, γράφει, και θα τουςστείλουν σ' ένα παλιό κέντρο του ΝΑΤΟστον Ασπρόπυργο / εν τω μεταξύ, η κατάστασηαγριεύει μέρα με τη μέρα / στη Σοφοκλέουςτα «πεσίματα» σε διερχόμενα αυτοκίνηταείναι μια νέα διάσταση στην ούτως ήάλλως ζοφερή πραγματικότητα της περιοχής/ στο μπλογκ μιας Αμερικανίδας που ζειστο Παρίσι καταλαβαίνεις ότι και ο πιοκαλοπροαίρετος επισκέπτης της Αθήναςδεν έχει πολλά για να κρατηθεί από κάπου/ προσπαθεί να είναι καλή μαζί μας, τοδιαισθάνεσαι από τον τρόπο που γράφεικαι τις λέξεις τις οποίες χρησιμοποιεί/ τι γράφει; / ότι στην Αθήνα τής έκαναντρομακτική εντύπωση τρία πράγματα / ηδιάχυτη βρόμα / τα γκράφιτι παντού / καιτα «χαμίνια» / ξέρετε τα παιδάκια, ταγυφτάκια, τα Τσιγγανάκια, οι κάθε είδουςοργανοπαίχτες που σε πλησιάζουν για νατους δώσεις «κάτι» / στο τέλος αφήνεικαι μια μικρή κακία / κρατήθηκε, κρατήθηκε,στο τέλος έσκασε η γυναίκα / «τουλάχιστον,έκανα προθέρμανση, αν θελήσω να ταξιδέψωστην Ινδία» / πάντως, περιέργως, βλέπωμπόλικους τουρίστες φέτος / κυρίως απόανατολικές χώρες / το είπα σ' ένα φίλομου / και η αντίδρασή του με αιφνιδίασε/ «ωχ, τώρα θα ξέρουν κι αυτοί» / αστείομεν αλλά όχι τόσο / για να μη σας αφήσωμαυρισμένους, ας χαρούμε με την είδησηγια την ανάπλαση του Εθνικού Κήπου / τονέο αφορά κυρίως τους τουρίστες και τιςοικιακούς βοηθούς που βγάζουν τουςλιλιπούτειους Κολωνακιώτες βόλτα καιτιμούν καθημερινά τον Κήπο / προς τοπαρόν, απολαύστε το ωραίο γρασίδι απόμια ταινία μικρού μήκους / το Liebestod -Τέσσερις Πράξεις του Στάθη Αθανασίου.