Βαν Γκογκ: ο πεινασμένος καλλιτέχνης

Facebook Twitter
1


Στο άκουσμα του ονόματος «Βαν Γκογκ» το σχόλιο είναι «αυτός που έκοψε το αυτί του και το έστειλε σε μια πόρνη.» Είναι αλήθεια ότι ο ζωγράφος υπέφερε από αϋπνίες, πόνους στο στομάχι, ζαλάδες και πολλά άλλα προβλήματα, τα οποία περιέγραφε με πολλές λεπτομέρειες στον αδερφό του: δεδομένου ότι πέθανε σε νεαρή ηλικία και πράγματι, πέρασε μια ζωή πεινώντας, το πιθανότερο είναι ότι δεν ήταν απλά υποχόνδριος.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι έπασχε από μια μορφή επιληψίας, άλλοι από μανιοκατάθλιψη, αυτό που λέγεται λιγότερο, είναι ότι ο Βαν Γκογκ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του πεινώντας, και μάλιστα πολύ. Ο Jonathan Jones έχει ισχυριστεί ότι «δεν γίνεται σπουδαία τέχνη με γεμάτο στομάχι» και η λίστα με τους πεινασμένους καλλιτέχνες είναι ατελείωτη. Ο Miró παραδέχτηκε ανοιχτά ότι η πείνα ήταν η μούσα του: «Η πείνα ήταν πολύ καλή πηγή για παραισθήσεις. Για μεγάλες περιόδους καθόμουν και κοιτούσα τους άδειους τοίχους προσπαθώντας να αποτυπώσω τα σχήματα που έβλεπα στο χαρτί.»

Κάποτε έγραψε ότι σε διάστημα τεσσάρων ημερών έφαγε λίγες κόρες ψωμιού και 23 φλιτζάνια καφέ. Ψωμί και καφές αποτελούσαν τη βασική του διατροφή, που και που έτρωγε ένα κρεμμύδι ή ένα μικρό κομμάτι κρέας. Τις ημέρες που έτρωγε μόνο ψωμί το πιθανότερο είναι ότι έπαιρνε 1160 θερμίδες (ενώ χρειαζόταν 2800).

Το 1880 ο Βίνσεντ έγραψε στον αδερφό του: « Μη νομίζεις ότι ζω πλουσιοπάροχα εδώ στις Βρυξέλλες, το κυρίως μου φαγητό είναι ξερό ψωμί ή μερικές πατάτες ή κάστανα που πουλάνε στο δρόμο αλλά επειδή έχω ένα κάπως καλύτερο δωμάτιο και που και που μπορώ να φάω κάτι καλύτερο σε ένα εστιατόριο πιστεύω ότι θα τα καταφέρω καλά. Αλλά τα τελευταία δύο χρόνια πέρασαν πολύ δύσκολα.»


 

«Αυτό που φοβάμαι περισσότερο είναι οι αϋπνίες, και ο γιατρός δεν το έχει αναφέρει, ούτε κι εγώ σ’ αυτόν. Το παλεύω μόνος μου.»


 

«Ανακάλυψα ότι η όρεξή μου έχει ρυθμιστεί έτσι και όταν έφτασαν τα λεφτά σου δεν μπορούσα πια να αντέξω το φαγητό.»


 

«Πιστεύω όλο και περισσότερο ότι ό,τι τρώμε επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε και να δημιουργούμε εικόνες. Όταν το στομάχι μου με ενοχλεί εμποδίζει την επιτυχία της δουλειάς μου.»

 

(Όλες οι εικόνες είναι αυτοπροσωπογραφίες του Βαν Γκογκ)

Γεύση
1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

78’ με τον Ματίγια Μπάμπιτς, τον ιδρυτή του TasteAtlas

Γεύση / «Μην εμπιστεύεστε καμία λίστα απόλυτα»: Ο κύριος TasteAtlas μιλά στη LifO

Σε μια αποκλειστική συνέντευξη, ο ιδρυτής του TasteAtlas, Ματίγια Μπάμπιτς, μιλά για τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας από τις πιο επιδραστικές παγκόσμιες πλατφόρμες γαστρονομικής χαρτογράφησης και εξηγεί γιατί το φαγητό είναι για εκείνον, πάνω απ’ όλα, μια μορφή μνήμης και πολιτισμού.
M. HULOT
Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Nothing Days / Το κοτόπουλο ως πατρίδα: Aπό το pollo a la brasa στο καζάνι της ajiaco

Με αφορμή μια λίστα του TasteAtlas, ένα ταξίδι στη Λατινική Αμερική ξεδιπλώνει την ιστορία δύο εμβληματικών πιάτων, του περουβιανού pollo a la brasa και της ajiaco, που ενώνουν τη λαϊκή απόλαυση με την πολιτισμική κληρονομιά, μετατρέποντας το φαγητό σε ζωντανή αφήγηση.
M. HULOT
«Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

Το κρασί με απλά λόγια / «Αν το κρασί μοιάζει ίδιο παντού, κάτι έχει πάει λάθος»

O Στεφάν Ντερενονκούρ, ένας από τους σημαντικότερους συμβούλους οινοποίησης στον κόσμο, μιλά για τον κόσμο του κρασιού πέρα από το marketing, την εμπειρία του από το Μπορντό μέχρι τη Συρία και εξηγεί γιατί σήμερα το πιο δύσκολο δεν είναι να φτιάξεις καλό κρασί αλλά να παραμείνεις αυθεντικός.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Ιστορία μιας πόλης / Από το ψητό της Κυριακής στο ντελίβερι: Αυτή ειναι η ιστορία της αθηναϊκής κουζίνας

Η αθηναϊκή κουζίνα αλλάζει καθημερινά, ανάλογα με τις ορέξεις και τα γούστα των κατοίκων της. Είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής και πολιτισμικής εξέλιξης της πόλης. Στο νέο του βιβλίο, ο Παναγής Παναγιωτόπουλος, καταγράφει αυτήν τη συναρπαστική ιστορία.
ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ
CHECK Milos

Γεύση / Milos: Εκεί που η ελληνική πρώτη ύλη γίνεται τέχνη

Στο εστιατόριό του στο κέντρο της Αθήνας ο Κώστας Σπηλιάδης διατηρεί όλα όσα τον έφεραν στην κορυφή της παγκόσμιας εστίασης, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία με καθαρές γεύσεις και άριστες πρώτες ύλες, συνδυάζοντας παράδοση και εκλεπτυσμένη αισθητική.
ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ
«Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε καν αγορά για κρασί»

Το κρασί με απλά λόγια / «Έφτιαξα οινοποιείο σε έναν τόπο που δεν είχε αγορά για κρασί»

Σε μια γωνιά της Ελλάδας που δεν είχε ούτε παράδοση σύγχρονης οινοποίησης ούτε αγορά για να τη στηρίξει, μια γυναίκα αποφάσισε να ξεκινήσει από το μηδέν. Η Μελίνα Τάσσου δημιούργησε ουσιαστικά το πρώτο σύγχρονο οινοποιείο στη Θράκη και παραμένει η μοναδική οινολόγος της περιοχής.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
Ποια κρασιά θα απογειώσουν τον παραδοσιακό μπακαλιάρο σκορδαλιά της 25ης Μαρτίου

Γεύση / 25η Μαρτίου: Τα καλύτερα κρασιά για μπακαλιάρο σκορδαλιά

Κάθε γιορτή και σχόλη για μένα είναι μια ευκαιρία χαράς και απόλαυσης. Όχι ότι τις άλλες μέρες πρέπει να μιζεριάζουμε, απλώς οι γιορτές είναι μια υπενθύμιση να απολαύσουμε ακόμη περισσότερο.
ΥΡΩ ΚΟΛΙΑΚΟΥΔΑΚΗ

σχόλια

1 σχόλια
Ανώνυμε 11.49 συγγνώμη κιόλας αλλά το σχόλιό σου είναι λίγο κουλό και άκυρο. Η τέχνη αυτού του ύψιστου επιπέδου απαιτεί πλήρη αφοσίωση. Αν ο Βίνσεντ δούλευε ολημερίς στα χωράφια ή στο εργοστάσιο για τον κάματο, δεν θα είχε γνωρίσει η ανθρωπότητα τα αριστουργήματά του.