Συμβουλές προς επίδοξους συγγραφείς

Facebook Twitter
2

Jonathan Franzen

(Ο Τζόναθαν Φράνζεν είναι ήρωας πολλών, αν και περιγράφει τους αμερικανούς. Πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους εν ζωή συγγραφείς, κι αν σας ακούγεται κλισέ, πολύ κακώς, γιατί αυτό λέγεται για πολύ λίγους από τόσους πολλούς. Ισχύει 100%)

  • O αναγνώστης είναι ένας φίλος, δεν είναι ούτε αντίπαλος, ούτε θεατής.
  • Ένα μυθιστόρημα που δεν περιγράφει την περιπέτεια του συγγραφέα προς το Άγνωστο ή προς το Τρομαχτικό δεν αξίζει να γραφτεί παρά μόνο για τα λεφτά.
  • Γράψε στο τρίτο πρόσωπο εκτός αν μία πολύ ξεχωριστή ακαταμάχητη φωνή προσφερθεί να μιλήσει σε πρώτο πρόσωπο.
  • Όταν η πληροφορία διακινείται ελεύθερα παγκοσμίως, η εκτεταμένη έρευνα για ένα μυθιστόρημα χάνει σε αξία.
  • Η καθαρότερη μορφή αυτοβιογραφίας είναι προϊόν σκέτης επινόησης. Κανείς δεν έγραψε μία περισσότερο αυτοβιογραφική ιστορία από την «Μεταμόρφωση».
  • Βλέπεις περισσότερα όταν κάθεσαι παρά όταν κυνηγάς.
  • Είναι αμφίβολο αν κανείς με σύνδεση με το ίντερνετ στη θέση εργασίας του είναι σε θέση να γράψει μία καλή ιστορία.
  • Ενδιαφέροντα ρήματα σπανίως παρουσιάζουν ενδιαφέρον.
  • Πρέπει να αγαπήσεις πριν γίνεις αμείλικτος.

Από την Joyce Carol Oates

( Η Τζόις Κάρολ Όουτς  έχει γράψει πάνω από 50 μυθιστορήματα, με σταθερή ποιότητα εδώ και άπειρα χρόνια και με πολλά βραβεία. Πως λέμε «γυναικεία λογοτεχνία;» Καμία σχέση.)


  • Μην προσβλέπεις στον «ιδανικό αναγνώστη»-μπορεί να υπάρχει, αλλά διαβάζει κάποιον άλλον.
  • Μην προσδοκείς στον «ιδανικό αναγνώστη» - εκτός κι αν πρόκειται για τον εαυτό σου, κάποια στιγμή στο μέλλον.
  • Γίνε ο κριτικός του εαυτού σου. Με συμπάθεια αλλά χωρίς οίκτο!
  • Αν δεν γράφεις κάτι πολύ μεταμοντέρνο –δηλαδή «προκλητικό»- να προσέχεις αν υπάρχει τρόπος να χρησιμοποιήσεις απλές, γνωστές λέξεις στη θέση πολυσύλλαβων «μεγάλων» λέξεων.
  • Να θυμάσαι τον Oscar Wilde: «Η ειλικρίνεια σε μικρές ποσότητες είναι επικίνδυνη και σε μεγάλες απολύτως θανατηφόρα.»
  • Κράτα την καρδιά σου ελαφριά και γεμάτη ελπίδα. Αλλά να περιμένεις το χειρότερο.

(από τη guardian)

Ας υποθέσουμε: μέσα σε ποιο βιβλίο θα ήθελες να ζεις;

Πρόκειται για ένα αγαπημένο ερώτημα. Στα βιβλία που μου αρέσουν υπάρχει πολύ πανούκλα και χολέρα, οπότε αν δεν πρόκειται να είμαι κόρη κτηματία ή λόρδου, δεν έχω πολλά χρόνια ζωής. Από τα σύγχρονα θα προτιμούσα τα άνετα διαμερίσματα στα οποία ζουν οι πρωταγωνιστές του Φίλιπ Ροθ, αν γίνεται όμως χωρίς τις τύψεις και την αυτοτιμωρία που τους δέρνει.

Η απάντηση που σαρώνει στο ίντερνετ είναι «στο Χάρι Πότερ». Μεγάλοι και μικροί, διαβασμένοι και αδιάβαστοι, έχουν καταγοητευτεί από τη σχολή μαγείας της σειράς βιβλίων. Δεκαετίες λογοτεχνίας έχουν υποκύψει –όσον αφορά αυτό το θέμα τουλάχιστον- στη σαγήνη ενός σχολείου για παιδιά. Θα εξηγείται σίγουρα ψυχαναλυτικά, και η ίδια εξήγηση ίσως απαντά στο ερώτημα «γιατί ο Χάρι Πότερ είναι ένα από τα πιο πετυχημένα βιβλία όλων των εποχών».

(Οι φωτογραφίες είναι από την ταινία "Περηφάνια και Προκατάληψη")

+ το τουίτερ του Σάλμαν Ρούσντι είναι εδώ!
+ εσείς, μέσα σε ποιο βιβλίο θα θέλατε να ζείτε;
Judgmental Bookseller Ostrich

Βιβλίο
2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT
Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Μόνο οι τεχνοκράτες έχουν συγκεκριμένα σχέδια για την κλιματική αλλαγή»

Βιβλίο / Ντιπές Τσακραμπάρτι: «Δεν θα επιβιώσουμε αν συνεχίσουμε να ψεκάζουμε με αεροζόλ»

Μπορεί το όνομα του Ντιπές Τσακραμπάρτι να μην είναι ιδιαίτερα γνωστό στην Ελλάδα, όμως ο ινδικής καταγωγής συγγραφέας του δοκιμίου «Κλιματική αλλαγή και ιστορία: Τέσσερις θέσεις» θεωρείται από τους κορυφαίους σύγχρονους στοχαστές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Θα σώσουν η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ και η Ντούα Λίπα την αγορά του βιβλίου;

Βιβλίο / Μπορεί η Σάρα Τζέσικα Πάρκερ να σώσει την αγορά του βιβλίου;

Αυξάνονται οι λέσχες ανάγνωσης που καθιερώνουν οι διάσημοι μπαίνοντας σε κριτικές επιτροπές και αναλαμβάνοντας τον ρόλο του κριτικού. Και παρά τις αντιρρήσεις, αυτοί έχουν φέρει ξανά το βιβλίο στην πρώτη γραμμή.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Βιβλίο / Το ξενοδοχείο της εξορίας: Η ιστορία του Hôtel Lutetia

Λειτούργησε ως κέντρο Γερμανών αντιφρονούντων πριν από τον πόλεμο, έγινε έδρα της Γερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Κατοχή και κέντρο υποδοχής των διασωθέντων από στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Απελευθέρωση.
THE LIFO TEAM
Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Βιβλίο / Έφτιαξε τα πιο φημισμένα εστιατόρια της Νέας Υόρκης. Δεν ήταν αρκετό

Στην αυτοβιογραφία του «I Regret Almost Everything», ο Κιθ ΜακΝάλι δεν αφηγείται την ιστορία ενός θριαμβευτή αλλά ενός ανθρώπου που μετέτρεψε την ανασφάλεια σε αισθητική. Η ειλικρινής, ωμή αφήγησή του είναι ένας ανελέητος απολογισμός γεμάτος ενοχές, αποτυχίες και μια επίμονη αίσθηση ότι τίποτα από όσα έχτισε δεν μπόρεσε να καλύψει το εσωτερικό του κενό.
M. HULOT
Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Βιβλίο / Μιράντα Τζουλάι: «Στην Αμερική, κάθε μέρα είναι ένας γαμημένος εφιάλτης»

Καλλιτέχνιδα με πολύπλευρο έργο ‒ σινεμά, περφόρμανς, βιβλία, video art. Μια ανήσυχη, τολμηρή, σύγχρονη Aμερικανίδα που δεν ησυχάζει στιγμή. Έρχεται στην Αθήνα, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το πίσω ράφι/ Τόνι Μόρισον «Τζαζ»

Το πίσω ράφι / «Τζαζ»: Η σκοτεινή ιστορία που έδωσε στην Τόνι Μόρισον το Νόμπελ

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’20, εν μέσω της Μεγάλης Μετανάστευσης και της έκρηξης της τζαζ, η μεγάλη Αφροαμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία έρωτα και βίας, φωτίζοντας τα τραύματα του παρελθόντος που διαμορφώνουν τις ζωές των ηρώων της.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: O ασπρόμαυρος κόσμος του Πάμπστ

The Review / Από τη Λουίζ Μπρουκς στον Γκέμπελς: Η άνοδος και η πτώση ενός σπουδαίου σκηνοθέτη

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητάει με τον κορυφαίο μοντέρ Γιώργο Μαυροψαρίδη για το μυθιστόρημα «Ασπρόμαυρο» του Ντάνιελ Κέλμαν. Ήρωας του βιβλίου είναι ο Αυστριακός σκηνοθέτης Γκέοργκ Βίλχελμ Παμπστ και θέμα του οι καλλιτέχνες που συνθηκολόγησαν με το Κακό στις ποικίλες σατραπείες του κόσμου. Εν προκειμένω, στη ναζιστική Γερμανία.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Γκαμπριέλ Ζουκμάν / «Δεν είναι δουλειά των πλουσίων να αποφασίζουν τι φόρους θα πληρώνουν»

Ο Γάλλος οικονομολόγος, Γκαμπριέλ Ζουκμάν, που έγινε διάσημος με την πρότασή του για άπαξ φορολόγηση 2% σε κάθε μεγιστάνα επιμένει ότι η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πολλά εχόντων δεν είναι φυσικός νόμος αλλά αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που επιβάλλεται να αλλάξουν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Radio Lifo / Τι συμβαίνει όταν οι λέξεις δεν είναι αρκετές; Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης απαντά

Ο γλωσσολόγος Φοίβος Παναγιωτίδης κουβεντιάζει με τον Τάσο Μπρεκουλάκη και τη Μαρία Δρουκοπούλου με αφορμή το νέο του βιβλίο «Μέσα από τις λέξεις» και λύνει όλες τους τις απορίες.
THE LIFO TEAM
Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος, ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες και δικά μας παιδιά.

Βιβλίο / Ο βουρκόλακας, ο άλιωτος κι ο απέθαντος είναι μια χαρά Έλληνες- δικά μας παιδιά

Σύμφωνα με την έκδοση «Ο Βουρκόλακας και άλλα μορμολύκεια», η μορφή του ενυπήρχε στις ελληνικές αφηγήσεις, διαπερνώντας αρχαίες δοξασίες και προφορική παράδοση - έτσι εξηγείται το πρόσφατο ενδιαφέρον για τις ιστορίες λαογραφικού τρόμου.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ

σχόλια

2 σχόλια
Τώρα αν πω κι εγώ σε κάποιο της Jane Austen ή της Charlotte Bronte θα ακουστεί πεζό. ΠΟλύ θα ήθελα όμως να ζήσω απο την μεριά του άντρα έτσι για διαφορά!Ως Mr Rochester πχ. Ακομα μου κάνει εντύπωση πως μια γυναίκα με τόσο λίγη εμπειρία έγραψε έναν τόσο πολυδιάστατο χαρακτήρα...(άσχετο πόσο κοντά έπεσε ο Toby Stephens στη μεταφορά του ρολου στο BBC το 2006 - και ποσο εκπληκτική η ομοιοτητα της Ruth Wilson ως JaneEyre - δλδ ετσι τη φανταζομουν!)Πάντως οτιδήποτε σε βικτωριανό Λονδίνο θα το επέλεγα χωρίς δευτερη σκέψη!!
Στο κόσμου του "Ο δρόμος με τις φάμπρικες" και της συνέχειας του "Γλυκιά Πέμπτη". Επειδή ο Στάϊνμπεκ μου σύστησε χαρακτήρες που θα ήθελα να τους αποκαλώ φίλους. Εντάξει, και στον "Άρχοντα των δαχτυλιδιών", αγοράκι είμαι..