Η Μαρία Καλλιμάνη στο Κτίσμα του Φ. Κάφκα

Η Μαρία Καλλιμάνη στο Κτίσμα του Φ. Κάφκα Facebook Twitter
0

Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του, ο Κάφκα γράφει το Κτίσμα, ένα έργο του που έμεινε ατελείωτο, απομονωμένος, στο σπίτι του στο Βερολίνο.

Στο ατέλειωτο αυτό διήγημα, που είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, περιγράφει τον κόσμο ενός πλάσματος, ενός όντος και του κτίσματός του.

Το διάβασα πριν λίγες μέρες. Έχει το χαρακτηριστικό των μεγάλων έργων. Σε αφορά. Είναι πολιτικό, κοινωνικό, προσωπικό, είναι ο εαυτός σου, μπορεί να είναι και κάποιος άλλος.

Απόψε και αύριο το βράδυ στο Φεστιβάλ Αθηνών, η Μαρία Καλλιμάνη ερμηνεύει αυτό το μονόλογο και μας μίλησε για το έργο.


" Είναι ένα πλάσμα, αυτό που μιλάει στο έργο, μοναχικό που συντηρείται από το θαυμασμό για το δημιούργημά του, το κτίσμα που έχει φτιάξει για να ζήσει.
Είναι ένα μέρος κάτω από τη γη στο οποίο δε μπορεί να φτάσει κανένας εχθρός. Το κτίσμα του είναι μέσα στη σιωπή και την ασφάλεια"

"Αυτό που λατρεύω στον Κάφκα, είναι ότι μιλάει για κάτι απόλυτα ποιητικό, την ίδια στιγμή που το περιγράφει με απόλυτο ρεαλισμό και ακρίβεια. Όταν ο κάτοικος, το πλάσμα μονολογεί περιγράφει με κάθε ακρίβεια το δημιούργημά του, για την αρχιτεκτονική, τις εισόδους και τις εξόδους του. Τρέφεται από αυτό. Εξαρτάται από αυτό"
" Αλλά κάποια στιγμή, το εγκαταλείπει, βγαίνει στην ελεύθερη ζωή και όταν επιστρέφει το σιωπηλό μέρος αρχίζει να έχει θορύβους. Δεν είναι πια ασφαλής όσο ήθελε. Είναι μια περιγραφή ποιητική, αυτή, για το απρόβλεπτο της ζωής, που δημιουργεί ατέλειωτα, αγωνίες."

"Με συγκλονίζει αυτή η αλληγορία του Κάφκα. Τουλάχιστον όπως μπορώ να τη "διαβάσω" εγώ. Φτιάχνεις ένα χώρο, ένα χαρακτήρα, μια προσωπικότητα, και λες κάποια στιγμή: "Δύσκολα μπορώ να βρω μια στιγμή ηρεμίας".

Φωτο: Πάνος Μιχαήλ

"Πάντοτε, αναρωτιέμαι για την επικαιρότητα των πραγμάτων. Έχω μπροστά μου αυτό το εμμονικό όν και προσπαθώ να το καταλάβω, να μπω το βράδυ στη σκηνή και να γίνω εκείνο. Αυτό που καταλαβαίνω καλύτερα είναι η υπαρξιακή αγωνία, που πάει αγκαλιά με τον αυτοσαρκασμό, με ένα πολύ ιδιαίτερο χιούμορ, σε μια εποχή που όλοι με ένα τρόπο βιώνουμε τον προσωπικό μας τρόμο και αισθανόμαστε ότι οποιοσδήποτε μπορεί να είναι εχθρός και να εισβάλει στο χώρο μας".

Θέατρο
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κωνσταντίνος Σκουρλέτης: «Πώς γίνεται να μην παρατηρείς όσα συμβαίνουν γύρω σου και να μην τα εισάγεις στην τέχνη σου;»

Θέατρο / Ένας από τους καλύτερους σκηνογράφους μας είναι μόλις 31 ετών

Λίγο προτού ανέβει το «Τζένη Τζένη», ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης της ομάδας bijoux de kant, του φιλμικού σύμπαντος του Βασίλη Κεκάτου, των αριστουργηματικών κόσμων του Γκολντόνι αλλά και της Μαρίνας Σάττι, αποκωδικοποιεί την ανοδική του πορεία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Θωμάς Μοσχόπουλος μιλά για το «Shopping and Fucking»

Θέατρο / «Shopping and Fucking»: Έτσι στήθηκε μια από τις πιο σοκαριστικές παραστάσεις των ’90s

Ο σκηνοθέτης Θωμάς Μοσχόπουλος θυμάται τις συνθήκες και την απήχηση της παράστασης του θεάτρου Αμόρε την περίοδο 1996-97 που υπήρξε ένα από τα πιο προκλητικά έργα που ανέβηκαν στην Αθήνα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όλη η ζωή του Άντον Τσέχοφ οδήγησε στον «Βυσσινόκηπο»

Θέατρο / Όλη η ζωή του Aντόν Τσέχοφ οδήγησε στον «Βυσσινόκηπο»

Αναμένοντας τις δύο πρεμιέρες του «Βυσσινόκηπου» που θα ανέβουν στο Εθνικό Θέατρο και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, διαβάζουμε για τη ζωή του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα και την ιστορία του τελευταίου του έργου.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Τι θα γίνει αν ανέβω στο πιο ψηλό βουνό;

Θέατρο / Τι θα γίνει αν ανέβω στο πιο ψηλό βουνό;

Στην «Αχόρταγη σκιά» του Μαριάνο Πενσότι ο Γιάννης Νιάρρος και ο Κώστας Νικούλι υποδύονται δύο ορειβάτες. Η κατάκτηση της κορυφής, η πτώση, η μνήμη, η φιγούρα του πατέρα ζωντανεύουν σε ένα συναρπαστικό έργο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
73 λεπτά με τη Βίκυ Βολιώτη

Θέατρο / «Βίκυ, πώς το έκανες αυτό;»

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ξενοδοχείο “Η νύχτα που πέφτει”»: Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Θέατρο / Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ