Ένας νέος τύπος μη καταστροφικής τεχνολογίας γίνεται ευρέως διαθέσιμος, φτάνοντας μέχρι τους επιστήμονες που ασχολούνται με τους πλανήτες, με στόχο να κάνουν δοκιμές σε μετεωρίτες.
Μια νέα μελέτη, από την Estrid Naver του Πολυτεχνείου της Δανίας και τους συν-συγγραφείς της, περιγράφει τη χρήση δύο από αυτά τα (σχετικά) νέα εργαλεία σε έναν από τους πιο διάσημους μετεωρίτες στον κόσμο – τον NWA 7034 – γνωστό και ως Black Beauty.
Μέρος της φήμης του Black Beauty προέρχεται από την προέλευσή του. Είναι ένα κομμάτι του Άρη που έπεσε στη Γη, πιθανότατα μετά από μια τεράστια πρόσκρουση στον Κόκκινο Πλανήτη. Αποτελείται από υλικό που χρονολογείται περίπου 4,48 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, καθιστώντας το ένα από τα παλαιότερα γνωστά υλικά του Άρη στο ηλιακό σύστημα.
Δυστυχώς, προηγούμενες μελέτες απαιτούσαν από τους επιστήμονες να κόψουν τμήματα αυτού του υλικού για να τα μελετήσουν. Αυτά τα τμήματα στη συνέχεια είτε συνθλίβονται είτε διαλύονται για να αποκαλυφθούν τα υλικά από τα οποία αποτελείται ο βράχος.
Αλλά τώρα υπάρχουν καλύτερες λύσεις με την έλευση των μηχανημάτων υπολογιστικής τομογραφίας (CT).
Τι εντόπισε η έρευνα
Υπάρχουν δύο τύποι αξονικών τομογράφων. Ο ένας, που χρησιμοποιείται συνήθως στα νοσοκομεία σε όλο τον κόσμο, είναι οι αξονικοί τομογράφοι ακτίνων Χ. Αυτοί είναι εξαιρετικά καλοί στην ανίχνευση βαρέων, πυκνών υλικών όπως ο σίδηρος ή το τιτάνιο.
Ο άλλος, λιγότερο συνηθισμένος, σύμφωνα με δημοσίευμα, είναι ο τομογράφος νετρονίων, ο οποίος χρησιμοποιεί νετρόνια αντί για ακτίνες Χ για να διαπεράσει το αντικείμενο που εξετάζει. Τα αποτελέσματα αυτής της σάρωσης ποικίλλουν σημαντικά, αλλά γενικά είναι καλύτερος στη διείσδυση πυκνότερων υλικών και, κυρίως, στην ανίχνευση υδρογόνου – ενός από τα βασικά συστατικά του νερού.
Στην εργασία τους, οι ερευνητές χρησιμοποιούν και τις δύο αυτές τεχνικές για να εξετάσουν μη καταστρεπτικά το Black Beauty και να δουν τι περιείχε. Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν μόνο ένα μικρό δείγμα του μετεωρίτη, το οποίο είχε προηγουμένως γυαλιστεί. Όταν εξέτασαν το μικρό δείγμα υλικού, βρήκαν «κλάστες».
Στη γεωλογία, ο όρος «κλάστης» αναφέρεται σε ένα μικρό θραύσμα βράχου που έχει κολλήσει μέσα σε ένα μεγαλύτερο βράχο. Η εύρεση κλαστών δεν είναι έκπληξη – οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες ότι ο Black Beauty αποτελείται από κλάστες, κάτι που είναι λογικό δεδομένου ότι γνωρίζουμε ότι η προέλευση του μετεωρίτη ήταν μια πρόσκρουση στον Άρη που ένωσε τα βράχια μεταξύ τους.
Ωστόσο, τα συγκεκριμένα είδη κλαστών που εντόπισαν οι αξονικές τομογραφίες ήταν νέα.
Γνωστά ως H-Fe-ox, τα κλαστικά αυτά κομμάτια αποτελούσαν περίπου το 0,4% του όγκου του δείγματος του Black Beauty που εξέτασαν, το οποίο είχε περίπου το μέγεθος ενός νυχιού.
Αν και αυτό μπορεί να φαίνεται μικρή ποσότητα, η χημική σύνθεση του εσωτερικού του μετεωρίτη σημαίνει ότι αυτά τα μικρά κομμάτια βράχου περιέχουν έως και περίπου το 11% της συνολικής περιεκτικότητας σε νερό του δείγματος.
Ο πλανήτης Άρης
Το Black Beauty έχει περίπου 6.000 μέρη ανά εκατομμύριο (parts-per-million/ppm) νερού, το οποίο είναι εξαιρετικά υψηλό για έναν πλανήτη με τόσο μικρό ποσοστό υγρού στοιχείου σήμερα. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτά τα ευρήματα συμπληρώνουν την ανακάλυψη υδατικών δειγμάτων στον κρατήρα Jezero από το Perseverance.
Παρά το γεγονός ότι το Black Beauty προέρχεται από ένα εντελώς διαφορετικό μέρος του Άρη από τα δείγματα του ρομπότ, η σύνδεση μεταξύ των δειγμάτων αποδεικνύει ότι υπήρχε εκτεταμένη, πιθανώς, ύπαρξη νερού στην επιφάνεια του Άρη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια.
Οι επιστήμονες που ανέλυσαν τον λίθο ήλπιζαν να χρησιμοποιήσουν τις ίδιες μη καταστροφικές τεχνικές CT σε μελλοντικά δείγματα της αποστολής Mars Sample Return. Οι σαρώσεις CT μπορούν να δουν μέσα από το περίβλημα τιτανίου στο οποίο είχαν συλλεχθεί τα δείγματα.
Ωστόσο, δεδομένης της πρόσφατης ακύρωσης αυτού του προγράμματος, μπορεί να περάσει πολύς καιρός πριν τέτοια άμεσα δείγματα από πλανήτες υποβληθούν στα ισχυρά εργαλεία που διαθέτουμε εδώ στη Γη.
Με πληροφορίες από Universe Today
