ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ έχουν γραφτεί άπειρα άρθρα στα διεθνή μέσα για το τέλος – ή την σημαντική ύφεση έστω – της κουλτούρας της διασημότητας, με αποκορύφωμα την συντριπτική ήττα της Κάμαλα Χάρις στις τελευταίες αμερικανικές εκλογές, παρότι είχε στο πλευρό της ένα σκασμό από επιφανείς celebrities κάθε συνομοταξίας. Άλλο το ένα όμως, άλλο το άλλο, και ο μέσος ψηφοφόρος έχει ξεκάθαρο τον διαχωρισμό στο μυαλό του.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η εμμονή με τις διασημότητες και την προσωπική τους ζωή δεν υφίσταται πλέον ως μαζικό σύνδρομο (ή μαζική διαταραχή), όπως αποδεικνύει η υπόθεση του επεισοδιακού (και κατά συρροή) τρακαρίσματος του Βασίλη Μπισμπίκη, η οποία σπάει ρεκόρ διάρκειας «μιντιακού κύκλου», απασχολώντας το ενδιαφέρον των μέσων – αν όχι απαραίτητα του κοινού – εδώ και πολλές μέρες (αύριο τα ξημερώματα συμπληρώνεται μια εβδομάδα από εκείνη τη νύχτα τρόμου και σύγχυσης στη Φιλοθέη).
Ήταν σα να εμφανίστηκε απροειδοποίητα ο νέος κύκλος μιας εξαιρετικά δημοφιλούς σειράς, που με τις ανατροπές που επέφερε στην πλοκή και τους χαρακτήρες, προκάλεσε έντονες συζητήσεις, αντιδράσεις και διαμάχες μεταξύ των θεατών.
Κάποιοι, απηυδισμένοι από το διαρκές, ανελέητο σφυροκόπημα γύρω από την είδηση και τα αναπόφευκτα απόνερά της, που έσταζαν από παντού, σε κάθε οθόνη που άνοιγαν, μικρή και μεγάλη, παρατήρησαν εντόνως ότι κάτι τέτοιο μόνο στην Ελλάδα μπορεί να συμβεί, καθότι αυτοί είμαστε και αυτά τα μέσα ενημέρωσης έχουμε κλπ, κλπ (το γνωστό μοιρολόι που είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, του ίδιου εθνικού «εξαιρετισμού», από την ανάποδη). Είναι περίπου βέβαιο όμως ότι το ίδιο ακριβώς θα συνέβαινε οπουδήποτε, από τη στιγμή που η πλοκή συγκεντρώνει τόσα πολλά ελκυστικά και πιασάρικα στοιχεία, με προεξέχον τον πρωταγωνιστή της. Εδώ αρμέγονται μέχρι τελικής εξαντλήσεως (του κοινού), ιστορίες και περιστατικά τραβηγμένα από τα μαλλιά και συνήθως με καστ που αποτελείται από δευτερότριτες (ή και τριτοτέταρτες) εφεδρείες – από τη κάστα των λεγόμενων «ανθυποσελέμπριτις» – τέτοιο ουρανοκατέβατο κελεπούρι θα άφηναν; Όταν μάλιστα η φύση του περιστατικού επέτρεπε τόσες πολλές κοινωνικές και νομικές, και πολιτικές ακόμα, προεκτάσεις;
Ήταν σα να εμφανίστηκε απροειδοποίητα ο νέος κύκλος μιας εξαιρετικά δημοφιλούς σειράς, που με τις ανατροπές που επέφερε στην πλοκή και τους χαρακτήρες, προκάλεσε έντονες συζητήσεις, αντιδράσεις και διαμάχες μεταξύ των θεατών. Ενώ στους προηγούμενους κύκλους της σειράς ο ήρωας φαινόταν να τα έχει κατακτήσει όλα (και τη δόξα και τη φήμη και τη Δέσποινα Βανδή), εισπράττοντας τον θαυμασμό (αλλά και τον φθόνο) του κοινού, τώρα ξαφνικά τίθεται αντιμέτωπος με τους δαίμονές του. Και με το νόμο, ο οποίος τελικά υπήρξε μάλλον επιεικής απέναντί του, αποδεικνύοντας ότι κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στο «ριάλιτι» της διασημότητας, ειδικά αν αυτό περιλαμβάνει μεταμεσονύκτιες καταστάσεις, δραματικές ανατροπές και μεταβολές συναισθημάτων.
