ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΒΓΑΛΕ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΣΟΥ Ο,ΤΙ ΚΡΥΒΕΙΣ Ή ΦΟΒΑΣΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΧΤΕΙΣ.
 
 

Όλοι έχουμε πράγματα που θέλουμε να τα βγάλουμε από μέσα μας. Αλλά διστάζουμε να τα παραδεχτούμε ακόμα και στους πιο κοντινούς μας ανθρώπους. Όμως, αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία δεν είναι...

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Ή ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤΗΛΗΣ ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΙ
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ
6.7.2025 | 02:25

Την ερωτεύτηκα αλλά έχει αγόρι..

Καλησπέρα.. Λοιπόν , καταρχήν είμαι 24 και η κοπέλα μάλλον 20-22.. Την γνώρισα καταλάθος μιας και βρίσκεται κοντά εκεί όπου εργάζομαι.. Μου άρεσε και μόλις την είδα την πρώτη φορά είπα "Οκ , αυτήν την κοπέλα πρέπει να την γνωρίσω , να προσπαθήσω".. Και έτσι έκανα.. Είναι λίγο κλειστός χαρακτήρας , λιγομίλητη , χαμηλών τόνων και λιγάκι ευαισθητουλα.. Δεν της έδειχνα ενδιαφέρον απ'την αρχή γιατί δεν γνωριζόμασταν καθόλου και δεν ήθελα να την τρομάξω η να την κάνω να νιώσει άσχημα.. Ήθελα να δημιουργήσω μια επικοινωνία , μια σταθερή παρουσία και έπειτα να κάμω την κίνηση μου.. Της έχω δείξει με πολλούς τρόπους ότι <<κάτι νιώθω>> αλλά δεν ξέρω αν το έχει καταλάβει.. Καταρχήν πέρα απ'το ότι αγοράζω καφέ απ'το μαγαζί που δουλεύει βρίσκω χαζούς αλλά καλούς λόγους να είμαι στο μαγαζί απλά για να την βλέπω , . Όπως είπα επειδή δεν μιλάει πολύ και είναι φουλ ντροπαλή προσπαθώ να τής μιλάω εγώ (κι'εγώ ντροπαλός είμαι φουλ αλλά ξέρω ότι επειδή εμένα μου αρέσει πως αν δεν κάνω κάτι δεν έχω ελπίδα..) . Όταν βρίσκω λίγο περιθώριο (επειδή κάποιες φορές έχει και αρκετή δουλειά) προσπαθώ να της μιλάω , από κάτι απλό καθημερινό , κάτι που να παρατηρώ γι'αυτην (πχ που ήσουν χθές και χάθηκες) , κοπλιμεντα , κάτι υποστηρικτικό αν την βλέπω κάπως , απλά να της χαμογελάω με τρόπο που να δείχνει ότι μου αρέσει.. Δεν χρειάστηκε και πολύ και πλέον απ'το "Μου αρέσει" περάσαμε στο είμαι ερωτευμένος μαζί τής.. Η αφορμή ; Το υπέροχο χαμόγελο τής.. (και το κάνει τόσο υπέροχο ♥️). Για να καταλάβει ότι ενδιαφέρομαι πραγματικά της έχω μιλήσει πιο τρυφερά - όμορφα - γλυκά , κάποιες φορές σπάω τον τόνο της φωνής μου , της χαμογελάω έτσι σχέδιο στο άκυρο και όταν με κοιτάζει κάνει το ίδιο (2-3 φορές..) . Από τότε που της μιλάω , κοπλιμεντα κτλ όποτε φεύγει κάθε βράδυ με χαιρετάει από μόνη της (παλιότερα λέγοντας πρώτους 1-2 μήνες ήταν προσκολλημένη στο κινητό της όταν έφευγε και ούτε κάν γυρνούσε να κοιτάξει..) Η κατάσταση έχει ως εξής : Ξέρω ότι έχει αγόρι (το έμαθα πρίν 5-6 μέρες) αλλά νιώθω ερωτευμένος.. Σε όλα μου τα κοπλιμεντα , τα όμορφα λόγια κτλ δεν έχω φάει πόρτα , αντίθετα μου χαμογελάει και μάλιστα όμορφα.. Είναι ντροπαλή φουλ (κάποιες φορές δεν με κοιτάζει στα μάτια κιόλας όταν εγώ είμαι συνεχώς καρφωμένος πάνω στα μάτια της.. Βέβαια αν της πω κάτι με κοιτάξει και όχι χαμογελάω νομίζω της βγαίνει κι'αυτής αυθόρμητα.. Τουλάχιστον πχ όσες φορές το έκανα έτσι έγινε και χαμογελούσε όπως ο εγώ) αλλά όσες φορές της είπα κάτι όμορφο δεν με "έστειλε".. Δεν της έχω ζήτησει να βγούμε έως τώρα γτ ουσιαστικά τις τελευταίες είκοσι μέρες της ανοίχτηκα , φοβάμαι να της εκφράσω όσα νιώθω γτ φοβάμαι πολύ την απόρριψη και ότι θα μου πει πως έχει γκόμενο.. Δεν ξέρω τι να κάνω.. Επιμένω γιατί : Πρώτον, γτ κάποιες φορές δεν την βλέπω και πολύ καλά και σκέφτομαι μήπως αυτό έχει να κάνει με την σχέση της (προς θεού μακάρι η κοπέλα να είναι χαρούμενη κ να κάνω λάθος, αλλά πολλές φορές την βλέπω λίγο κάπως και στεναχωριέμαι κ νομίζω πως δεν κάνω λάθος) και ντρέπομαι να ρωτήσω γτ δεν θέλω να τη φέρω σε δύσκολη θέση.. Δεύτερον, εφόσον έχει γκόμενο δεν θα έπρεπε να μου το δείξει κάπως ; Η αλήθεια είναι ότι δεν μου έδειξε σοβαρό σημάδι ότι έχει κάποιον και ούτε με αποφεύγει , ούτε απορρίπτει όσα όμορφα λόγια της έχω πει η έχω κάνει.. Κάθε βράδυ με χαιρετάει από μόνη της ενώ πριν μήνες έφευγε με το κινητό στο χέρι.. Τρίτον, δεν ξέρω τι σκέφτεται εκείνη , πως το σκέφτεται κτλ. Τέταρτον, ξέρω ότι έχω λίγες πιθανότητες γι'αυτό και αν προκύψει και κάποια άλλη θα είμαι έτοιμος , αλλά επειδή μια φορά την πάτησα και ενώ ερωτεύτηκα πολύ δεν έκανα όσα ήθελα είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι βγεί/δεν βγεί θα τα κάνω όλα.. Τουλάχιστον ακόμη κι'αν δεν βγεί θα έχω κάνει τα πάντα.. Και εδώ δεν έχω κάνει ακόμα τα πάντα.. Πρίν απαντήσετε κάποιοι να υπενθυμίσω ότι δεν μου αρέσει απλώς.. Είμαι ερωτευμένος μαζί της.. Ξυπνάω και κοιμάμαι με μία σκέψη , μονάχα εκείνη και το υπέροχο χαμόγελο της ♥️ Το χειρότερο απ'ολα είναι ότι αν τελικά δεν γίνει τίποτα θα είμαι αναγκασμένος να ξέρω ότι είναι πολύ κοντά , θα ξέρω ότι είναι εκεί , θα την βλέπω , δεν θα γίνει τίποτα και άγνωστο αν την ξεχάσω..ΕΦΙΑΛΤΗΣ
9
 
 
 
 
σχόλια

Προσωπικά, η εξομολόγηση σου μου φαίνεται πολύ πολύ αγνή ανθρώπινη και δυνατή. Ε λοιπόν επειδή κουράστηκα να διαβάζω όλα αυτά τα σχόλια, το να ζεις για αυτήν και μόνο για αυτήν, είναι θαυμάσιο και μαγικό σαν εμπειρία από μόνο του και ας το κάνεις «κουφά» (που τι καν θα πει αυτό;) ή ας πουμε συναισθηματικά. Κοιτα να δεις, δεν ξέρω σε τι φάση βρίσκεσαι τώρα, ο έρωτας είναι ρευστή κατάσταση εναλλασσόμενη..παρόλα αυτά αν σε καίει μέσα σου ακόμα, ζεις και κοιμάσαι με κόμπο στη κοιλιά σου και με στρες και αναμονή στο σώμα σου, εγώ λέω να δώσεις λίγο δικαίωση στον εαυτό σου και να κάνεις κάτι. Τα συναισθήματα δεν τα έχουμε ποτέ υπό έλεγχο νομίζω. Μπορούμε να μάθουμε να τα ακούμε και να λειτουργούμε ανάλογα. Και ίσως, το να αφήσεις αυτόν τον έρωτα εκεί δίχως πράξη να έρχεται αντίθετα στη φύση της καρδιάς σου και να σε πονέσει. Επίσης, από προσωπική εμπειρία, το «μυστήριο» του ‘αν’ είναι που πονάει πάρα πάνω. Οταν υπάρχει σίγουρη απάντηση και όχι ‘χαμόγελο-αγνόηση-χαμογελο’ τότε είναι που η συναναστροφή έχει υγιής βάση και -προσωπικά-μου κάνει καλό. Και αυτό για το αγόρι της , δεν στο είπε η ίδια, δεν στο ξεκαθάρισε ποτέ, μπορεί να μην ισχύει και μπορεί και να ισχύει. Νιώθω ότι η ψυχή θα ησυχάσει μόνο αν ακούσω ξεκάθαρη απάντηση από την άλλη πλευρά. Θα προσθέσω και κάτι δικό μου: με ενδιέφερε αυτή η εξομολόγηση γιατί βρίσκομαι σε παρόμοια κατάσταση. Το αγόρι που μου αρέσει είναι στην ηλικία μου και δουλεύει σε ένα μαγαζί στο οποίο πηγαίνω. Δεν έχω καταφέρει να του μιλήσω πέρα από ένα «ευχαριστώ» στον διάδρομο αλλά πιάνω διαρκή βλέμματα πάνω μου από από αυτόν πολλές φορές και ας σκοτώνεται στη δουλειά. Νιώθω ότι μπορεί να νιώθει κάτι. Τα βλέμματα συμβαίνουν από πέρσι. Σε θαυμάζω πολύ που της πιάνεις συζήτηση, εμένα έχει συγκεκριμένο πόστο και δεν με έχει εξυπηρετήσει ποτέ άμεσα. Έχουμε κάποιους κοινούς φίλους και τέτοια βέβαια οπότε τον χαιρετάνε καμιά φορά οι φίλοι μου. Όπως και να έχει, θα ήθελα την έγκριση σου σε αυτο, ξέρω καλά το προσωπικό στο μαγαζί και είναι μια πολύ γλυκιά κοπέλα που εμπιστεύομαι. Σκέφτομαι να γράψω το νούμερο μου να ζωγραφίσω και ένα μικρό λουλουδάκι από δίπλα και να της πω να του το δώσει. Πιο πολύ γιατί δεν θέλω να χάσω τη πιθανότητα να γνωρίσω έναν όμορφο ανθρωπο. Νιώθω ότι θα χαρεί. Α επίσης, όσοι τον ξέρουνε μου λένε ότι ταιριάζουμε και ότι έχω κάθε λόγο να με θέλει. Και εγώ πιστεύω ότι ταιριάζουμε. Επίσης πιστεύω ότι θα μου έκανε καλό για κάποιον λόγο. (Εννοείται ότι αν δεν έχω απάντηση από αυτόν δεν έχουμε τίποτα σίγουρο). Φοβάμαι μην είναι πολύ ξαφνικό το χαρτάκι με το νούμερο. Παρόλα αυτά, δεν θα τον βλέπω για πάντα, δουλεύει σεζόν… και δεν θέλω να φοβάμαι για όλα αυτά που δεν έζησα από φόβο. Ο παππούς μου έλεγε «καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που έκανες παρά για κάτι που δεν έκανες». Ε λοιπόν και εγώ αυτό νομίζω. Καλύτερα να δίνουμε χωρο στη καρδιά μας (με απόλυτο σεβασμό στην απάντηση του άλλου). Και χώρος είναι και το ναι και το όχι. Είναι μια αποφυγή του σκαλώματος. Ελπίζω να της κάνεις κάποια κίνηση. Και ας πει όχι και ας πει ναι. Να μην σε κάψει όλο αυτό <3

@ ηλιαχτίδα :
"Επειδή κουράστηκα να διαβάζω όλα αυτά τα σχόλια"... ήταν πολλά λες τα σχόλια από τρεις ανθρώπους και σε κούρασαν ; Μην κουράζεσαι τόσο εύκολα.
Και σε τί διαφέρει το δικό σου σχόλιο προς τον εξομολογούμενο σε σχέση με το δικό μου το αρχικό ; Αφού και εγώ του πρότεινα να μην απομακρυνθεί και του βρήκα τρόπους για να την πλησιάσει.
Και μάλιστα πολύ πιο άμεσους από το χαρτάκι που λες εσύ για τον εαυτό σου.
Το χαρτάκι, είναι και αυτός ένας κάποιος τρόπος, λίγο παλιομοδίτικος για τα σημερινά δεδομένα.
Μερικές φορές πιάνει, άλλες όχι.
Το είχα δώσει σε κάποια όσο βρισκόμουν σε άδεια από το στρατό (εποχή που ντρεπόμουν ακόμα λίγο να πλησιάζω άμεσα την ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ γυναίκα που μου αρέσει).
Η συγκεκριμένη ήταν αρκετά μεγαλύτερη από μένα -γύρω στα 30- και συνόδευε δύο πολύ μικρά παιδιά σε συνοικιακό βιντεοκλάμπ (που μπορεί να ήταν και τα δικά της). Μου άρεσε πολύ όμως και δε με ένοιαζε αν είναι παντρεμένη · έτσι, την ώρα που έψαχνε λίγο πιο πέρα από τα παιδιά σκυμμένη για κασέτες, την πλησίασα αργά και της έβαλα στο χέρι χαρτάκι με το όνομα και τον αριθμό μου, χαμογελώντας ευγενικά (μην παραξενεύεσαι · όταν χαμογελάς σε κάποιον και του δίνεις αυθόρμητα στο χέρι χαρτάκι, ακόμα και άγνωστος, πάντα το παίρνει).
Το χαρτάκι, το είχα γράψει από πριν στο σπίτι · πριν ξεχυθώ απελπισμένος στους δρόμους για να το δώσω σε οποιανδήποτε μου "γυαλίσει"...
Μου τηλεφώνησε σπίτι 8 μέρες μετά · δεν υπήρχαν κινητά τότε, το σήκωσε η μάνα μου και όταν με ζήτησε της είπε ότι μόλις είχα επιστρέψει στη μονάδα από την άδειά μου, επειδή ήμουν στρατιώτης. Εκείνη στενοχωρήθηκε όταν το άκουσε, ούτε το όνομά της δεν έδωσε και το έκλεισε. Και σίγουρα ήταν εκείνη, γιατί δεν είχα νταραβέρι με άλλες από Αθήνα εκείνο το διάστημα αφού υπηρετούσα σε παραμεθόριο...
Σε άλλη πάλι σε διαφορετική εποχή που στεκόταν στην ουρά ακριβώς μπροστά μου σε φούρνο, έβαλα το χαρτάκι στην τσάντα της από μια σχισμή που είχε στην άκρη και την είχε περασμένη στον ώμο, δίχως να το καταλάβει και χωρίς καν να με έχει δει... ξέρω ότι όλα αυτά σήμερα θεωρούνται "politically incorrect" αλλά δε δίνω μία.
Την άλλη μόλις μέρα, τηλεφώνησε ο άντρας της και άρχισε να με βρίζει...
Και σε φιλική και διαχυτικότατη απέναντί μου σερβιτόρα το είχα γράψει κάποια στιγμή στο λογαριασμό (όπως προτίθεσαι και εσύ να κάνεις) και από την άλλη μέρα ήταν τυπική και ψυχρή σαν πάγος. Μου διευκρίνισε απότομα πως είχε σχέση και έκτοτε, όποτε με σερβίριζε βιαζόταν να φύγει...
Όλα αυτά που σου γράφω τα έκανα πιο νέος, που ήμουν άπειρος και άγαρμπος. Έτσι όμως μαθαίνεις.
Αυτά όλα γίνονται με το χαρτάκι. Λίγες φορές κερδίζεις, τις περισσότερες χάνεις. Ειδικά στη σημερινή εποχή που διευκολύνει ακόμα πιο πολύ την άμεση επικοινωνία, εκλαμβάνεται μάλλον ως κίνηση απελπισίας και εκθέτει αυτόν που το κάνει. Και ιδίως, όταν γίνεται μέσω τρίτου όπως σκοπεύεις να κάνεις εσύ.
Ίσως κουραστείς να τα διαβάσεις όλα αυτά, εγώ πάντως δεν κουράστηκα να τα γράψω.

@ Luna
Και όχι μόνο έτσι όπως τα γράφεις, αλλά διάβασε και το άλλο ωραίο · ο πατέρας μου έχοντας δει πόσο υπέφερα εκείνη την περίοδο από μοναξιά μού είπε μία μέρα : "άκου γιέ μου, υπάρχει ένας εύκολος τρόπος να τις πλησιάζεις · απλά, γράφεις το όνομα και το τηλέφωνο σε ένα χαρτάκι, τους το δίνεις όπου βρεθείς και ησυχάζεις, χωρίς να σε απασχολεί πολύ, το έκανα και εγώ και πολλοί άλλοι στην εποχή μου και πάντα έπιανε..." και ο πατέρας μου να σκεφτείς ήταν τότε γύρω στα 65 και μου το είπε, χωρίς να ξέρει ότι εγώ είχα αρχίσει από μόνος μου να το κάνω ήδη !
Έφαγα φρίκη · "ωχ" είπα μέσα μου "για να κάνω στην εποχή μου ό, τι έκαναν 40 χρόνια πίσω και ειδικά να έχει και την έγκριση του πατέρα, ε, κάτι δεν πάει καλά " !
Και από εκείνη τη στιγμή, το έκοψα μαχαίρι και ούτε που το ξανασκέφτηκα 🙂

"Ραβασάκι" επειδή χρωστάς, να το καταλάβω...
Ραβασάκι όμως για να σε ...βρίσουν ; 😯
Και άντε πες, να στο έστειλε κάποια αντίζηλος... άντρας και να σε βρίσει με αυτό τον τρόπο είναι σα να βρίζει τον εαυτό του !
(... εκτός και αν στο άφησε μία μέρα κάτω από τον υαλοκαθαριστήρα δίχως να γνωρίζει το φύλο σου)...

Κάποιες φορές οι κοπέλες είναι ευγενικές επειδή φοβούνται πιθανό θυμό του άλλου από κάποια αντίδρασή τους που εκείνος θα την θεωρήσει λανθασμένη.
Να το έχεις αυτό στο μυαλό σου.
Εσύ μπορεί να είσαι ντροπαλός, ευαίσθητος, όλα όσα λες, ακόμα και ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου αλλά με τόσα άσχημα πράγματα που γίνονται γύρω μας -και πολλές φορές όλα ξεκινάνε συνήθως με τις καλύτερες προθέσεις- οι κοπέλες έχουν μάθει να φυλάγονται.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα μηνύματα που ανταλλάσσουν κάποιοι με κοπέλες και αρκετές φορές βλέπουν το φως της δημοσιότητας σε διάφορες στήλες ή μιλούν κοπέλες σε συνεντεύξεις τους για ανάλογες εμπειρίες.
Δηλαδή ξεκινάει ο άλλος γράφοντας σε κάποια ότι είναι υπέροχη, πανέμορφη, θέλει να την γνωρίσει κτλ... κι αν η κοπέλα αρνηθεί ή πει ότι έχει σχέση ή κάτι παρόμοιο τότε αρχίζουν τα βρισίδια και οι χυδαιότητες από τη μεριά του άντρα.
Συμβαίνει και δυστυχώς αρκετά συχνά. Έχουν μοιραστεί δημόσια τέτοιες εμπειρίες πολλές γυναίκες.
Το ίδιο λοιπόν κι όταν έχουν καθημερινή επαφή από κοντά με κάποιον, όπως συμβαίνει στην περίπτωσή σας.
Είναι όσο ευγενική μπορεί παρά τη ντροπαλότητά της γιατί μπορεί να μην θέλει να στο χαλάσει αλλά μέσα της να έρχεται σε δύσκολη θέση και να μην ξέρει πώς να στο εκφράσει λόγω του ότι είναι ντροπαλή αλλά κι επειδή πιθανόν να φοβάται κάποια άσχημη αντίδρασή σου αν στο ξεκόψει.
Έχε το κι αυτό υπόψιν σου.

Άντε, να σε ξεβαλτώσω. Επειδή βλέπω ότι έχεις "κολλήσει" άσχημα, θα σου πω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις το να είσαι αγχωμένος είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Και η εξομολόγησή σου μου βγάζει ακριβώς αυτό : πολύ άγχος.
Καταρχήν, για να χαλαρώσεις, θα σου πω ότι έμαθες πως έχει αγόρι. Και οι δύο είστε ντροπαλοί, πράγμα που σημαίνει ότι αποκλείεται να το μάθαινες από εκείνη ή να το ρωτούσες εσύ ο ίδιος. Το έμαθες λοιπόν από τρίτον. Ο τρίτος, μπορεί να ήταν είτε γυναίκα που τη ζηλεύει είτε άλλος άνδρας που την έχει βάλει στο μάτι και να είχαν προσέξει ότι ενδιαφέρεσαι εσύ, προκειμένου να σε απομακρύνουν. Ίσως λοιπόν αυτό που έμαθες να μην ισχύει.
Και να ισχύει όμως, δε σε νοιάζει εσένα αν έχει αγόρι, αλλά πώς τα πάει με αυτό το αγόρι. Μην ξεχνάς ότι δεν είσαι φίλος της, είσαι όμως πιθανός ανταγωνιστής του. Μπορεί να μην τα πηγαίνει καλά ή ακόμα, να βρίσκεται και στο τέλος της σχέσης της μαζί του. Πρέπει να το μάθεις λοιπόν και υπάρχουν δύο τρόποι · ας τους ονομάσουμε ο "ηθικός" και ο "ανήθικος".
Αν πας με τον πρώτο, δήλωσέ της κάποια στιγμή στο ξεκάρφωτο το πόσο θα επιθυμούσες να έχεις σχέση αυτή την εποχή, αλλά δυστυχώς δεν έχεις κορίτσι, επειδή οι σχέσεις είναι δύσκολες. Άνοιξε κουβέντα πάνω σε αυτό για να δεις πώς αντιδρά και να σου ανοιχτεί στην πορεία ώστε να μάθεις έμμεσα και αν έχει, αλλά και πώς τα πάει. Θα στο πει από μόνη της ή θα το καταλάβεις.
Αν πάλι πας με τον δεύτερο, τον "ανήθικο" τρόπο, αδιαφόρησε για το αν έχει κάποιον. Απλά πες της σε κάποια φάση πόσο στεναχωριέσαι που τη βλέπεις να λιώνει στη δουλειά μέσα σε τόση ζέστη (καύσωνα) κατακαλοκαιρο και πως θα ήταν τιμή σου να τη συνοδεύσεις κάπου στον ελεύθερο χρόνο της να πιείτε στη δροσιά κάτι μαζί χαλαρά.
(Αν δεχτεί και βγείτε, μην ξεχάσεις να αναφερθείς στο γοητευτικό χαμόγελό της).
Κάνε ένα από τα δύο ανάλογα με το ποιο πάει στο χαρακτήρα σου, και άσε τα πράγματα να κυλήσουν αβίαστα.

Scroll to top icon