Πριν από περίπου πέντε εκατομμύρια χρόνια, ένα καταστροφικό γεγονός φέρεται να γέμισε τη λεκάνη της Μεσογείου μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, δημιουργώντας τη μεγαλύτερη πλημμύρα στην ιστορία του πλανήτη.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τεράστιες ποσότητες νερού διέρρευσαν από τη σημερινή τοποθεσία του στενού του Γιβραλτάρ, με ρυθμό σχεδόν χίλιες φορές ταχύτερο από τη ροή του Αμαζονίου. Τώρα, για πρώτη φορά, ανακαλύφθηκαν ενδείξεις στη στεριά που επιβεβαιώνουν αυτό το σενάριο.
Η θεωρία του «μεγα-κατακλυσμού» διατυπώθηκε το 2009, όταν οι επιστήμονες εντόπισαν έναν τεράστιο διαβρωμένο δίαυλο στον βυθό του στενού του Γιβραλτάρ. Μεταγενέστερες έρευνες αποκάλυψαν ίχνη διάβρωσης στον θαλάσσιο πυθμένα, δείχνοντας πώς τα νερά διείσδυσαν με ορμή από το Γιβραλτάρ και πέρασαν από το ρηχό πέρασμα μεταξύ της Σικελίας και της Αφρικανικής ηπείρου, γεμίζοντας τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου.
Ο Τζιοβάνι Μπαρέκα, γεωλόγος από το Πανεπιστήμιο της Κατάνια, είχε από καιρό την υποψία ότι οι ασυνήθιστοι λοφίσκοι σε σχήμα ρομβοειδούς στη νοτιοανατολική Σικελία, που είναι ευθυγραμμισμένοι μεταξύ τους, είχαν διαμορφωθεί από το κύμα του κατακλυσμού. Μαζί με την ερευνητική του ομάδα, ανέλυσε τους σχηματισμούς και επιβεβαίωσε ότι οι μεγάλες πέτρες στην κορυφή τους προέρχονται από πολύ βαθύτερα γεωλογικά στρώματα.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Scientific Reports, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι λόφοι διαμορφώθηκαν από νερά βάθους 40 μέτρων, τα οποία ταξίδευαν με ταχύτητα 115 χιλιομέτρων την ώρα. Υπολογιστικά μοντέλα ενισχύουν την υπόθεση ότι πρόκειται για απότοκα του κατακλυσμού που αναμόρφωσε ολόκληρη τη γεωγραφία της Μεσογείου.
Με πληροφορίες από Guardian
