«ΦΙΛΑΣ ΚΑΛΑ, ΦΙΛΑΣ βαθιά, φιλάς και περιστρέφεις τη γλώσσα κυκλικά από αριστερά προς τα δεξιά και μετά από δεξιά προς τα αριστερά. Φιλάς και δεν σφίγγεις τα χείλη σου, εκτός αν υπάρχει σοβαρός λόγος. Φιλάς και λαχανιάζεις. Φιλάς έναν μπάφο, τον φιλάω κι εγώ. Φιλάς το καλαμάκι του φρέντο εσπρέσο. Φιλάς τον καθρέφτη σου. Φιλάς εμένα. Φιλάς και ξαναφιλάς και όσο φιλάς άλλο τόσο φιλιέσαι.
Δαγκώνεις και ρουφάς και τσιμπάς και ρωτάς αν φιλάς ωραία. Ρωτάς σαδιστικά αν κάνεις ωραίες πιπίλες, αλλά δεν ιδρώνω με αυτά, ματάκια μου γλυκά. Όχι μόνο γιατί δεν με νοιάζει αν θα τις δουν οι άλλοι αλλά γιατί έχω πάντα κονσίλερ στην τσάντα μου. Κι αν είναι να παρεξηγηθείς που θα τις σβήσω, θα βγάλω μια σέλφι και θα σου τη στείλω να την έχεις ενθύμιο στα ταξίδια σου.
Με φιλάς μπροστά στην πρώην σου και η πρώην σου νιώθει άβολα και κάποτε θα φιλήσεις κάποια άλλη κι εγώ θα είμαι η πρώην σου στη θέση της πρώην σου και θα νιώσω περίεργα γιατί ανάμεσά μας θα είναι κι ένας πρώην σου. Εν τω μεταξύ, εγώ δεν νιώθω καθόλου “πρώην” σου. Αλλά κάπως πρέπει να περιγράψουμε αυτή την καραμπόλα μεταξύ μας και η λέξη “πρώην” είναι λέξη “ομπρέλα” για πολλά λάθη.
«Mου είναι άβολο να είμαστε παρεάκι με τις πρώην σου και τους πρώην σου. Έχω πολύ υψηλά κριτήρια για έναν άνθρωπο που τον έχω ταΐσει στο στόμα, που τον έχω ξυπνήσει με τραγούδια, που του έχω σημαδέψει το στέρνο με τα νύχια μου».
Ναι, ξέρω, δεν το περίμενες από μένα να είμαι τόσο συντηρητική, μάλλον περίμενες ότι θα τους έχω πάρει όλους πριν από σένα. Είμαι η αγαπημένη σας μιλένιαλ πορνοστάρ. Παρ’ ολα αυτά, μου είναι άβολο να είμαστε παρεάκι με τις πρώην σου και τους πρώην σου. Έχω πολύ υψηλά κριτήρια για έναν άνθρωπο που τον έχω ταΐσει στο στόμα, που τον έχω ξυπνήσει με τραγούδια, που του έχω σημαδέψει το στέρνο με τα νύχια μου.
Συγχωρέστε με για την απουσία μου, έτσι κι αλλιώς θα σας ήταν αφόρητη η παρουσία μου. Ποιος φιλάει ωραία στην Αθήνα, όσο εσύ φιλάς τον εαυτό σου στα χείλη των άλλων;»
Κάπως έτσι πέρασα την Κυριακή μου, προσπαθώντας να γράψω το κείμενο που θα διαβάσω την ημέρα της κηδείας σου. Δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω. Βαριόμουν τόσο πολύ που σκέφτηκα να «κατεβάσω» Τinder και Grindr και να ξεκινήσω μια λαμπρή σταδιοδρομία στον χώρο των dating apps. Να μπω στο 2025 με ψηλοτάκουνα, στράπλες δερματίνη, διχτυωτό καλσόν και ένα βαρύ chain στον λαιμό.
Αργά το βράδυ με πήρε τηλέφωνο ο Μ. από τις Βρυξέλλες, αγχωμένος για τα επαγγελματικά του. και με παρακάλεσε να του ρίξω έναν Κέλτικο Σταυρό. Δεν προλάβαινα να ρωτήσω τις δασκάλες μου αν πιάνουν τα ταρό από το WhatsΑpp και δεν ήθελα να του χαλάσω το χατίρι. Επί τη ευκαιρία, έριξα κι έναν Κέλτικο Σταυρό για σένα και επιβεβαίωσα γιατί δεν θέλω άλλα ντράβαλα μαζί σου. Τρεις βότκες μετά, το τρέμουλο στα χέρια μου είχε σταματήσει και η λίστα της Βίκυς είχε εξαντληθεί, την είχε αντικαταστήσει η λίστα του Στόλεν.
«Έτσι κι αλλιώς πεσμένος μια ζωή στο πάτωμα*». Από τα ηχεία ακούω την περιγραφή του πυρήνα της ύπαρξής σου.
«Το πιο μολυσμένο ψάρι στο ενυδρείο Δευτέρα σ’ αγαπάει, την Τρίτη λέει αντίο**».
Και μάλλον γι’ αυτό κέρδισες μια γκαρσονιέρα στον ουρανοξύστη που διαθέτω μέσα στο μυαλό μου για να κατοικούν όλα τα αγόρια που κάποτε μου έκλεψαν την καρδιά για να παίξουν «πεναλτάκια» ή να την κρεμάσουν σαν σάκο του μποξ. Σας κλείδωσα μέσα, εύχομαι καλή διασκέδαση.
Τελικά προτίμησα να βγω μια βόλτα και να κάνω αυτό που ξέρω να κάνω περπατώντας στην Αθήνα. Να εξημερώνω κροκόδειλους και δράκους. Ξέρω ότι η παρουσία μου ενοχλεί την παρέα σου, την οικογένειά σου και τη γειτονιά σου γιατί το glow effect που εκπέμπω οφείλεται στο good dick σου και είναι εκτυφλωτικό και μόνιμο. Και απόψε θα σπάσω όλες αυτές τις πόρτες για να ξανασυναντηθούμε. Στην «ανδρική», στη «γυναικεία» ή στην «άλλη».
* Βίκυ Μοσχολιού – «Έτσι κι αλλιώς». Μουσική: Σ. Κραουνάκης, στίχοι: Κ. Τριπολίτης
** Στόλεν – «Άβυσσος» (feat. Troubles). Prod. by Stolen Mic., στίχοι: Troubles, Στόλεν
To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
