Οι Ολυμπιακοί Αγώνες λειτουργούν κάπως σαν «πασπαρτού συναισθημάτων», ξεκλειδώνουν όνειρα, φιλοδοξίες και αναμνήσεις, αγγίζοντας τον καθένα μας με έναν μοναδικό κάθε φορά τρόπο. Γιατί είτε ανήκεις στην κατηγορία που ανυπομονείς απλώς για το σόου της τελετής έναρξης είτε στους «φανατικούς» που δεν χάνουν αγώνα, η αλήθεια είναι πως κάθε διοργάνωση και κάθε μετάλλιο ξεχωριστά θα φέρνει πάντα την ίδια ακριβώς συγκίνηση και υπερηφάνεια σε κάθε Έλληνα που θέλει να νιώσει κομμάτι αυτής της τεράστιας παγκόσμιας γιορτής.
Κι όσο οι Γάλλοι μετρούν αντίστροφα για τις μεγάλες στιγμές που ετοιμάζονται να ζήσουν ξανά στο Παρίσι μετά από 100 ολόκληρα χρόνια, εμείς μιλήσαμε με τη δημοσιογράφο Έλενα Μπουζαλά που μετρά ήδη τέσσερις Ολυμπιακούς Αγώνες (Πεκίνο 2008, Λονδίνο 2012, Ρίο 2016, Τόκιο 2021) και ετοιμάζεται για τους πέμπτους της καριέρας της, στη γαλλική πρωτεύουσα, για λογαριασμό της ΕΡΤ, και μάθαμε εκ των έσω όσα θα γίνουν, πριν γίνουν.
— Πότε ξεκινούν, πόσα αθλήματα θα δούμε, πόσοι αθλητές συμμετέχουν και πόσα μετάλλια θα δοθούν;
Ξεκινούν στις 26 Ιουλίου, θα ολοκληρωθούν στις 11 Αυγούστου και θα δούμε 32 συναρπαστικά αθλήματα, κάποια κλασικά και άλλα φρέσκα, όπως το breakdancing, το σκέιτμπορντ, το σέρφινγκ και η αναρρίχηση, με σκοπό οι Ολυμπιακοί Αγώνες να έχουν κάτι για όλους.
Συνολικά, στη φετινή διοργάνωση συμμετέχουν 10.500 αθλητές από 200 χώρες που θα λάβουν μέρος σε 329 αγωνίσματα, διεκδικώντας συνολικά 1.482 μετάλλια, ενώ για πρώτη φορά υπάρχει ισοψηφία ανδρών - γυναικών (50-50), κάτι για το οποίο το Παρίσι είναι ιδιαίτερα περήφανο.
Κατάλαβα επίσης τότε ότι Ολυμπιακοί Αγώνες, πέρα από τα γήπεδα, είναι μια γιορτή. Νιώθεις ότι είσαι σε μια πόλη που έχει μια επέτειο, έχει καλέσει κόσμο και έχει βάλει τα καλά της. Υπάρχει μια ατμόσφαιρα χαράς. Όλοι σε χαιρετούν, κανείς δεν κοιμάται νωρίς.
— Ποια μη κλασικά σπορ πρέπει να τσεκάρουμε;
Εξαρτάται τι σου αρέσει να βλέπεις. Σίγουρα θα έχει ενδιαφέρον να δεις τα αθλήματα της κολύμβησης, μερικά από τα οποία θα γίνουν στον Σηκουάνα (ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα των Γάλλων) ή με φόντο τον Πύργο του Άιφελ, την ιππασία στις Βερσαλλίες, την τοξοβολία στο Esplanade des Invalides, ενώ στην εμβληματική Bercy Arena, εκτός από το μπάσκετ, θα διεξαχθούν οι αγώνες του τραμπολίνου και της ενόργανης γυμναστικής.
— Είναι αλήθεια ότι ένα από τα αθλήματα θα γίνει εκτός της ηπειρωτικής Γαλλίας;
Ναι. Οι αγώνες σέρφινγκ θα διεξαχθούν στην Ταϊτή, στο Τεαχούπο, που βρίσκεται στη Γαλλική Πολυνησία. Επίσης, η ιστιοπλοΐα θα γίνει στη Μασσαλία, όχι στο Παρίσι.
— Πόσο δυνατή είναι η ελληνική αποστολή φέτος και πόσα μετάλλια θα μπορούσαμε θα φέρουμε;
Έχουμε μια πολύ δυνατή ομάδα με 101 αθλητές, ανάμεσά τους τον Μίλτο Τεντόγλου, την Κατερίνα Στεφανίδη, τον Εμμανουήλ Καραλή, τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, τον Λευτέρη Πετρούνια, τη Μαρία Σάκκαρη και τον Στέφανο Τσιτσιπά, την ομάδα της κολύμβησης, 17 άτομα και φοβερές επιδόσεις στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ποιον να αφήσω απ' έξω: Τον Στέφανο Ντούσκο; Τις πολυβραβευμένες ομάδες πόλο ανδρών και γυναικών; Είναι μια ονειρεμένη ομάδα.
Μη σταθείτε, όμως, στα μετάλλια, γιατί και οι 101 θα δώσουν τα πάντα ώστε να σηκώσουν τη γαλανόλευκη ψηλά. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα τελικά, μην ξεχάσετε ότι τρία χρόνια τώρα ιδρώνουν από το πρωί μέχρι το βράδυ ώστε να γίνουν μέλη της αποστολής και θα αντιμετωπίσουν πολύ πιο δύσκολα απ’ όλους μας την αποτυχία.
— Ποιους Έλληνες αθλητές, πέρα από τους συνήθεις «υπόπτους» και τα φαβορί για μετάλλια, πρέπει να προσέξουμε και γιατί;
Την Ιόλη Μυτιληναίου, επειδή η ιππασία θα γίνει στις Βερσαλλίες. Δεν μπορώ να φανταστώ καλύτερο σκηνικό από αυτό για το αγώνισμα της υπερπήδησης εμποδίων.
Τους σκοπευτές, γιατί έχω αυτό το ρεπορτάζ, στο Σατορού (γέλια). Η Εθνική Σκοποβολής θα λάβει μέρος σε 3 όπλα. Η Άννα Κορακάκη στο αεροβόλο 10 μέτρων και στο πυροβόλο 25 μέτρων, η Χριστίνα Μόσχη, η rookie μας, στο αεροβόλο. Επίσης οι σκιτάδες Μάκης Μίτας, Μπάμπης Χαλκιαδάκης και Εμμανουέλα Κατζουράκη είχαν μια τέλεια ολυμπιακή χρονιά και πηγαίνουν δυνατοί στο Σατορού.
Θα έβλεπα και τον Παναγιώτη Γκιώνη που συμμετέχει για 6η φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες στο πινγκ πονγκ. Εγώ θα πήγαινα να δω τη Δώρα Γκουντούρα στην ξιφασκία, εννοείται τους τενίστες σε μονά και διπλά και τις Ευαγγελία Πλατανιώτη και Σοφία Μαλκογεώργου στο ντουέτο καλλιτεχνικής κολύμβησης.
— Πόσους δημοσιογράφους αριθμεί η αποστολή της ΕΡΤ που θα καλύψει τους Αγώνες; Ποιες είναι οι δυσκολίες και ποιος ο μεγαλύτερος φόβος ενός δημοσιογράφου που καλύπτει μια διοργάνωση τέτοιου μεγέθους;
Η ΕΡΤ θα πάει με 19 δημοσιογράφους και συνολικά 31 άτομα, αν συνυπολογίσουμε τεχνικούς και παραγωγούς. Εγώ κάθε φορά που πάω σε Ολυμπιακούς Αγώνες νιώθω ότι είμαι στο σωστό μέρος, για τον σωστό λόγο, κάνοντας αθλητικό ρεπορτάζ. Στο Τόκιο, όταν πήγα να καλύψω το τένις, ένιωθα ότι ήμουν στον Παράδεισο. Πήγαινα από γήπεδο σε γήπεδο να δω τους κορυφαίους τενίστες, Τζόκοβιτς, Μεντβέντεφ, Ρούμπλεφ, Σφιόντεκ... Μπορούσα να μείνω εκεί με τις ώρες.
Πέρα από το ρεπορτάζ που έχω να κάνω ή τη μετάδοση, όποια κι αν είναι η δουλειά μου, εγώ τουλάχιστον θέλω να πηγαίνω σε όσο περισσότερα γήπεδα προλάβω. Περνούν από δίπλα σου τεράστιοι αθλητές, έχεις τη δυνατότητα να δεις θρύλους του αθλητισμού από κοντά, νιώθεις σαν να είσαι μέρος της Ιστορίας.
Δυσκολία μπορεί να υπάρξει στη μετακίνηση, π.χ. στο Τόκιο κάναμε σχεδόν δύο ώρες για να πάμε με ταξί από το ξενοδοχείο στο μέρος όπου διεξαγόταν η ιστιοπλοΐα, αλλά αξίζει τον κόπο. Δύσκολο είναι όταν ένας Έλληνας αθλητής δεν πηγαίνει καλά, δεν καταφέρνει να περάσει σε τελικό. Η Άννα Πρεβολαράκη στο Τόκιο πέρασε μπροστά μου στη μεικτή ζώνη κλαίγοντας. Σήκωσε το χέρι της να μου ζητήσει συγγνώμη που δεν μπορούσε να κάνει δηλώσεις μετά τον αγώνα της. Με το ζόρι μιλούσαν η Μαρία Σάκκαρη και ο Στέφανος Τσιτσιπάς όταν έχασαν στο διπλό. Και τι να πεις;
Βέβαια, πρέπει να καταφέρεις να μεταδώσεις επιτυχίες, τη χαρά, να περιγράψεις τη στιγμή, με όλη την πληροφορία, το ύφος και την κατάλληλη φωνή το μετάλλιο, πρέπει να είσαι πολύ καλά πληροφορημένη και ατακαριστή. Η στιγμή μένει για πάντα.
— Αγαπημένη στιγμή και αγαπημένη διοργάνωση; Μια ιστορία από τους Ολυμπιακούς που έχεις καλύψει από κοντά ή μια εμπειρία από την κάλυψη γενικά;
Οι πρώτοι μου Ολυμπιακοί Αγώνες στο Πεκίνο θα μου μείνουν αξέχαστοι, διότι ήταν και η πρώτη μεγάλη μου δημοσιογραφική επιτυχία· να είμαι στην αποστολή για κάτι τόσο μεγάλο! Θυμάμαι όταν πάτησα το πόδι μου στο Κέντρο Τύπου, προτού προλάβω καλά καλά να δω τι γίνεται εκεί, ο διευθυντής μου, Αντώνης Κατσαρός, μου είπε «Μπουζαλά, πάρε το συνεργείο σου και πηγαίνετε στο Σινικό Τείχος, φέρε θέμα από εκεί». Μου κοπήκανε τα πόδια. Άρχισα να γκουγκλάρω λεπτομέρειες, αλλά στη διαδρομή χαλάρωσα και άρχισα να κοιτάω γύρω μου. Παρατηρούσα τους ανθρώπους, τα πρόσωπα, τα σπίτια, το τοπίο. Φόρτωσα εικόνες πολύ διαφορετικές. Κατάλαβα ότι αυτό που έπρεπε να πω στο ρεπορτάζ ήταν ό,τι έβλεπα και όχι μόνο πόσα μέτρα είναι το τείχος και πότε χτίστηκε.
Κατάλαβα επίσης τότε ότι Ολυμπιακοί Αγώνες, πέρα από τα γήπεδα, είναι μια γιορτή. Νιώθεις ότι είσαι σε μια πόλη που έχει μια επέτειο, έχει καλέσει κόσμο και έχει βάλει τα καλά της. Υπάρχει μια ατμόσφαιρα χαράς. Όλοι σε χαιρετούν, κανείς δεν κοιμάται νωρίς.
— Ποια είναι η πιο δύσκολη και η πιο απολαυστική στιγμή για έναν δημοσιογράφο στον τηλεοπτικό μαραθώνιο μετάδοσης;
Πιο δύσκολη στιγμή είναι τα χρυσά μετάλλια, το να καταφέρεις να μεταφέρεις το συναίσθημα, να αγγίξεις το τηλεοπτικό κοινό με τον τόνο της φωνής και την πληροφορία. Ταυτόχρονα όμως είναι και απολαυστική στιγμή, καθώς γίνεσαι μέρος της ιστορίας του αθλητισμού.
Όταν η Άννα Κορακάκη πήρε το χάλκινο και μετά το χρυσό στο Ρίο, σπίκαρα από την Αθήνα. Δεν ήθελα να πω τίποτα, ήθελα μόνο να ουρλιάξω, είχα συγκινηθεί τόσο πολύ, αλλά έπρεπε να πω κάτι. Στα αυτιά μου άκουγα τον διευθυντή μου που μου έλεγε «φώναξε, φώναξε δυνατά!». Ρώτησα μετά την Άννα Κορακάκη στο αεροδρόμιο αν της άρεσε η μετάδοση και μου είπε «μου άρεσε που δεν φώναζες».
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
Το νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.
