Τα περιοδικά είναι πολύ σκληρά για να πεθάνουν

Η ιδέα ότι τα έντυπα έχουν πεθάνει επικρατεί εδώ και αρκετά χρόνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του αργού θανάτου τους είναι η "μετανάστευση" των διαφημίσεων προς το διαδίκτυο, οπού το κόστος είναι σαφώς πολύ μικρότερο.

Καθώς η καταιγίδα κόπασε, τα περιοδικά κινήθηκαν έξυπνα σύμφωνα με τον Εconomist και παρά τη βαριά ύφεση που αντιμετώπισαν, κατάφεραν χάρη στην ευελιξία τους να επιζούν και να εξελίσσονται. Το 2011, στη Βόρεια Αμερική , άνοιξαν περισσότερα περιοδικά απ' ότι έκλεισαν για δεύτερη συνεχή χρονιά. Το "κοινό" των περιοδικών αναπτύσσεται γρηγορότερα από εκείνο της τηλεόρασης και των εφημερίδων, ιδιαίτερα στις νεαρές ηλικίες.

Αντίθετα με τις εφημερίδες, τα περισσότερα περιοδικά δεν έχασαν μεγάλα κέρδη από τη μετακόμιση των διαφημίσεων προς το διαδίκτυο. Ο λόγος είναι ότι αυτό το είδος των εντύπων αποτελεί πηγή έμπνευσης και προτύπων για πολύ κόσμο. Αυτό, όπως είναι αναμενόμενο δεν περνάει απαρατήρητο από τους διαφημιστές, με αποτέλεσμα να επενδύουν. «Οι άνθρωποι ταυτίζονται με τα περιοδικά που διαβάζουν και γι' αυτό οι διαφημιστές τους αγαπούν» τονίζει το δημοσίευμα.

Με την εμφάνιση των ταμπλετών, τα δεδομένα άλλαξαν για τα καλά καθώς οι διαφημιστές είναι διατεθειμένοι να δαπανούν περισσότερα χρήματα για μια διαφήμιση που εμφανίζεται στην ψηφιακή έκδοση των περιοδικών, σε σύγκριση με μια διαφήμιση στο διαδίκτυο. Οι ίδιοι παραδέχονται ότι η υψηλή ανάλυση και ποιότητα της εικόνας δικαιολογεί το ακριβότερο κόστος.

Υπάρχουν, όμως και εκδότες που δεν επενδύουν τόσο πολύ στις διαφημίσεις, όσο στην πίστη των αναγνωστών τους. Πέρα από τους συνδρομητές, τα περιοδικά εφευρίσκουν καινούργιους τρόπους ώστε να κερδίζουν χρήματα. Οι εκδότες που βγαίνουν κερδισμένοι είναι αυτοί που "μετατρέπουν" το περιοδικό τους σε επιχείρηση υπηρεσιών μάρκετινγκ, η οποία βασίζεται στην καταγραφή των αναγνωστικών προτιμήσεων. Με αυτόν τον τρόπο οι διαφημιστές μπορούν να έχουν μεγαλύτερη και πιο αποτελεσματική έμμεση πρόσβαση στους αναγνώστες.

Όσο λοιπόν υπάρχουν τραπεζάκια στα σαλόνια, ο κόσμος θα έχει πάντα την ανάγκη να ακουμπήσει κάτι πάνω σε αυτά.