ΑΥΤΗ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΚΑΙ Η ΑΜΗΧΑΝΙΑ στα πρόσωπα και τις κινήσεις των ανθρώπων που βρίσκονται στις (πολυπόθητες) διακοπές τους αλλά επίσης βρίσκονται κοντά σε εστίες πυρκαγιάς, ανεξέλεγκτης σε κάποιες περιπτώσεις… Δεν ξέρουν πώς ακριβώς να συμπεριφερθούν, δεν είναι σίγουροι αν είναι ασφαλείς ή απειλούμενοι, τυχεροί (που δεν «εκκενώθηκαν») στην ατυχία τους, αθώοι ή μέρος του προβλήματος με κάποιο τρόπο. Ο θολός ουρανός, η παραλυτική κάψα και η αποπνικτική ατμόσφαιρα σε συνδυασμό με τη διαρκή ζωντανή ενημέρωση από τα μέτωπα της φωτιάς δεν τους αφήνει να ξεχαστούν και να χαλαρώσουν.
Καίτοι «προνομιούχοι» (εδώ που φτάσαμε) που μπορούν και κάνουν διακοπές κόντρα στην άγρια υπερτίμηση των πάντων, δεν μπορούν να είναι ανέμελοι καθώς ξεκίνησαν για τον παράδεισο αλλά βρέθηκαν στο καθαρτήριο, με την κόλαση να καραδοκεί πιο πέρα, όπως φαίνεται σε διάφορες φωτογραφίες και βίντεο που κυκλοφορούν τις τελευταίες μέρες δείχνοντας τις αντιδράσεις λουόμενων που πάνω από τα κεφάλια τους πετάνε καναντέρ σαν αυτό που χθες έγινε ο τάφος των δύο Ελλήνων πιλότων.
Όχι, δεν είναι λαϊκισμός (ούτε «έτερον εκάτερον») να αναλογίζεται κανείς με πικρία τις τυμπανοκρουσίες για την αγορά των Ραφάλ και των άλλων πανάκριβων οπλικών συστημάτων που μοστράρουμε στις στρατιωτικές παρελάσεις την ώρα που ένα μέρος τουλάχιστον από τα ιλιγγιώδη ποσά για την απόκτησή τους θα μπορούσαν να δαπανηθούν για την ισχυροποίηση της πυροπροστασίας. Είναι κοινή λογική.
Τρίτο τριήμερο πένθος από την αρχή της χρονιάς και πολλοστή φορά που βλέπουμε και ξαναβλέπουμε αξιωματούχους της κυβέρνησης με «πένθιμα» γένια τριών ημερών από την εποχή της πανδημίας και μετά.
Όχι, δεν είναι λαϊκισμός (ούτε «έτερον εκάτερον») να αναλογίζεται κανείς με πικρία τις τυμπανοκρουσίες για την αγορά των Ραφάλ και των άλλων πανάκριβων οπλικών συστημάτων που μοστράρουμε στις στρατιωτικές παρελάσεις την ώρα που ένα μέρος τουλάχιστον από τα ιλιγγιώδη ποσά για την απόκτησή τους θα μπορούσαν να δαπανηθούν για την ισχυροποίηση της πυροπροστασίας. Είναι κοινή λογική.
Ναι, το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι οι ανθρώπινες ζωές, πάνω κι από τα ζώα κι από τα δάση κι από τις προκαταλήψεις μας ακόμα. Κι αυτό φάνηκε με τον πιο τραγικό τρόπο χθες. Ζητώ συγγνώμη από τους φιλόζωους, αλλά οι περισσότεροι ιδιοκτήτες (ή κηδεμόνες) κατοικίδιων συμπεριφέρονται –συνειδητά ή ασυνείδητα– στα ζώα τους σα να είναι ανθρώπινα πλάσματα, σαν οικογενειακό μέλος, κι αυτός ο ανθρωπομορφισμός αποτελεί σημαντικό συστατικό της σχέσης τους μ’ εκείνα.
Και ναι, είναι αλύπητη και πέρα από πάσα αμφισβήτηση η ένταση με την οποία πλέον εκδηλώνεται η κλιματική αλλαγή και η υπερθέρμανση του πλανήτη. Πριν από μερικές μέρες συνετρίβη ελικόπτερο της πυροσβεστικής του Καναδά την ώρα που επιχειρούσε σε φλεγόμενη περιοχή. Ο πιλότος που σκοτώθηκε ήταν ο τρίτος πυροσβέστης που έχασε τη ζωή του στο πύρινο μέτωπο αυτό το καλοκαίρι. Επτά άτομα έχασαν την ζωή τους μόνο τις τελευταίες 24 ώρες στα πύρινα μέτωπα της Ιταλίας.
Δεν αποτελούν «ξέπλυμα» των κυβερνητικών ευθυνών και των αρμόδιων φορέων τα παραπάνω παραδείγματα, απλά δεν μας παίρνει άλλο να παραμένουμε στο μικροπολιτικό μας σύμπαν, στην εσωστρέφεια, στη σπέκουλα και στην κακομοιριά μας – κι αυτό αφορά εξίσου τον κόσμο όσο και τους κυβερνώντες με τα φαιδρά επικοινωνιακά τερτίπια τους.
