— Πώς προέκυψαν οι νέες απειλές θανάτου εναντίον συντακτών του σατιρικού περιοδικού Charlie Hebdo;
Πριν από λίγες ημέρες οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης και συγκεκριμένα ο επικεφαλής τους, Χοσεΐν Σαλαμί, εκτόξευσε νέα απειλητικά μηνύματα προς τη συντακτική ομάδα του σατιρικού περιοδικού, προτρέποντας τους συντάκτες να «εξετάσουν την τύχη του Salman Rushdie».
— Πού συναντιέται το ένα θέμα με το άλλο;
Δεν συναντιούνται απλώς. Χέρι-χέρι πηγαίνουν. Στις αρχές Ιανουαρίου το περιοδικό δημοσίευσε νέο τεύχος υπό τον τίτλο «Μουλάδες του Ιράν, επιστρέψτε από εκεί που βγήκατε». Ο τίτλος συνοδεύει το σκίτσο μίας γυναίκας με ανοιχτά τα πόδια, σε στάση τοκετού και κάποια ακόμα καυστικά σκίτσα εναντίον του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και του ιρανικού καθεστώτος, καθώς και ένα αιχμηρό editorial για τον «Κουλ μύθο του Ισλαμισμού».
Να σημειωθεί ότι αυτό το editorial γράφεται 8 χρόνια μετά την πρώτη αιματοβαμμένη τρομοκρατική επίθεση εναντίον του περιοδικού και μόλις λίγους μήνες μετά την επίθεση στον συγγραφέα Salman Rushdie που λίγο έλειψε να του στοιχίσει τη ζωή, αφήνοντας τον πίσω με ένα μάτι και με σοβαρά προβλήματα κινητικότητας.
— Τι ακριβώς έγραφε το συγκεκριμένο εκδοτικό σημείωμα που «ερέθισε» τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης;
Κατ’ αρχάς το κείμενο αποτελεί μία συνοπτική καταγραφή του τι πραγματικά απέμεινε από αυτό που ο ευρωπαϊκός κόσμος γνωρίζει ως «τζιχάντ». Τονίζεται ότι έχουν περιοριστεί σημαντικά οι τρομοκρατικές επιθέσεις, καθώς και ο φόρος αίματος που πλήρωσε η Ευρώπη σ’ αυτόν τον –τότε– αχαρτογράφητο «πόλεμο», με σημαντικές πρώτες απώλειες από το ίδιο το σώμα του περιοδικού.
Εν συνεχεία, όμως, επισημαίνεται ο κίνδυνος της εξάπλωσης θεωριών δημαγωγών και ψεκασμένων ότι ο ισλαμισμός θα αντικαταστήσει τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Το άρθρο κάνει λόγο για δημαγωγούς «οι οποίοι, χωρίς δισταγμό καταφεύγουν στον συγκερασμό, την ξενοφοβία και τον ρατσισμό, με αποτέλεσμα να επικρατεί ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση όταν ο κόσμος προσπαθεί να κατανοήσει με σαφήνεια τι πραγματικά είναι ο ισλαμισμός».
— Αυτό ήταν όλο;
Κατ’ αρχάς μιλάμε για το Ιράν και αυτό θα ήταν υπεραρκετό για νέες απειλές και επιθέσεις. Όμως, όχι. Δεν ήταν μόνο αυτό. Η ανάλυση συνεχίζει, επισημαίνοντας ότι η ισλαμιστική ιδεολογία και οι εκπρόσωποί της έχουν αλλάξει τη στρατηγική τους και ακολουθούν πιο ήπιες μεθόδους εξάπλωσης της μέσω της μόδας, του αθλητισμού, της εργασίας, επενδύοντας σε νέους τομείς από τους οποίους η εκδίωξή τους θα είναι σχεδόν αδύνατη.
«Πρέπει λοιπόν να αρχίσουμε άμεσα να βάζουμε τέλος σε αυτήν τη διακριτική, ειρηνική επίθεση. Αλλά ο αγώνας αυτός καθίσταται δύσκολος από μια αντι-ισλαμιστική κακοφωνία, που πολύ συχνά φοράει έναν αέρα ξενοφοβίας: πολλοί προτιμούν τότε να αναζητήσουν καταφύγιο στην κολακευτική καλοσύνη για να ξεφύγουν από αυτήν τη δυσάρεστη κατάσταση. Μήπως η μόνη μας επιλογή βρίσκεται ανάμεσα στον ακροδεξιό αντι-ισλαμικό ρατσιστικό λόγο και στα κηρύγματα της αριστεράς, των οποίων η καλοπροαίρετη αισιοδοξία είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας; Έτσι η δημόσια ζωή μας φέρνει αντιμέτωπους με ενοχλητικές, δυσάρεστες καταστάσεις. Αλλά δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία και τις βασικές μας ελευθερίες καίγοντας κεριά για να εξαφανίσουμε ως εκ θαύματος τα προβλήματα. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτές τις δυσκολίες και να σταματήσουμε να κοιτάμε γύρω μας με την ελπίδα ότι κάποιος άλλος θα κάνει τη δουλειά για εμάς. Οι διστακτικοί και οι άτολμοι δεν είναι καθόλου χρήσιμοι. Ας μείνουν στο σπίτι τους να λύνουν sudoku και να παρακολουθούν Les Marseillais à Dubaï (σ.σ.: δημοφιλές γαλλικό ριάλιτι σόου)», γράφει χαρακτηριστικά το περιοδικό.
— Πρακτικά ο συντάκτης του άρθρου θεωρεί λίγη και προβληματική τόσο τη δεξιά αντιμετώπιση των ισλαμικών ζητημάτων σε ευρωπαϊκό έδαφος όσο και την αλληλέγγυα αριστερή προσέγγιση του ζητήματος;
Ακριβώς. Και φυσικά είναι κατανοητή αυτή η ριζοσπαστική θέση για ένα medium που έχει πληρώσει πανάκριβα, με ανθρώπινες ζωές και αίμα, την ελευθερία των απόψεών του και την ατρόμητη στάση του απέναντι στον ισλαμισμό όλα αυτά τα χρόνια.
— Ο Rushdie πώς βρέθηκε στην «εξίσωση» και εκ νέου στις απειλές εναντίον του περιοδικού;
Ο Σαλαμί χρησιμοποίησε την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του συγγραφέα των «Σατανικών στίχων» πέρσι το καλοκαίρι και για να απειλήσει εκ νέου τη ζωή του και για να ανεβάσει το επίπεδο συναγερμού για όσους επιτίθενται στο Κοράνι. «Μην τα βάζετε με τους μουσουλμάνους! Ο Salman Rushdie προσέβαλε το Κοράνι και τον Ιερό Προφήτη του Ισλάμ πριν από 30 χρόνια και διέφευγε κρυπτόμενος. Μετά από πολλά χρόνια, ένας νεαρός μουσουλμάνος πήρε γενναία εκδίκηση από τον Rushdie και κανείς δεν μπόρεσε να τον σώσει», απείλησε ανοιχτά ο επικεφαλής των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης.
— Είναι τυχαίο που αυτή η απειλή εκτοξεύεται σε μία χρονική στιγμή που το Ιράν βιώνει την πλέον πολύμηνη κρίση εξαιτίας της «επανάστασης των γυναικών» στη χώρα;
Καθόλου. Τελευταία νεότερα που είχαμε από τη χώρα ήταν η υποκριτική ανακοίνωση περί κατάργησης της Αστυνομίας Ηθών και ενώ πλέον είναι καθημερινές οι καταγγελίες για τιμωρητικούς βιασμούς γυναικών που συνελήφθησαν επειδή συμμετείχαν στις μαζικές διαδηλώσεις μετά την άγρια δολοφονία της Mahsa Amini που έγινε σύμβολο και αφορμή της «επανάστασης των γυναικών» στη χώρα.
Επίσης, ανά τακτά διαστήματα έρχεται στην επιφάνεια η εκτέλεση κάποιου Ιρανού πολίτη, τη στιγμή που τα διεθνή Μέσα καθόλου διακριτικά έχουν αποσύρει την προσοχή τους απ’ όσα εφιαλτικά συμβαίνουν εκεί.
Την ίδια στιγμή, μεταξύ των διαδηλωτών της Gen Z ανεβαίνει η τάση του turban tossing, η πρακτική δηλαδή του να αφαιρούν το κάλυμμα κεφαλής των μουσουλμάνων ιερέων στη μέση του δρόμου, μπροστά στην Αστυνομία Ηθών και να το βάζουν στα πόδια, σε ακόμα μία ένδειξη διαμαρτυρίας.
Ταυτόχρονα, μέχρι πριν από τρεις εβδομάδες ο απολογισμός των θυμάτων στο Ιράν ήταν 500 νεκροί διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων 69 παιδιά, δύο εκτελέσεις διαδηλωτών και τουλάχιστον άλλα 26 άτομα που αντιμετωπίζουν την ίδια μοίρα, μετά από αυτό που η Διεθνής Αμνηστία αποκαλεί «εικονικά δικαστήρια».
— Στη Γαλλία πώς αντέδρασαν μετά τις νέες απειλές εναντίον του Charlie Hebdo και του Salman Rushdie;
Το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών μίλησε, μέσω της υπουργού Κατρίν Κολονά, για την «αποφασιστική δέσμευση της Γαλλίας στην Ελευθερία του Τύπου και για την προστασία των δημοσιογράφων παντού στον κόσμο», ενώ η ιρανική απειλή χαρακτηρίστηκε ως «απαράδεκτη» και εκφράστηκε η πρόθεση οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης να χαρακτηριστούν τρομοκρατική οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Από την πλευρά της, η Λοράνς Μπουν, υπουργός Εξωτερικών για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις, επανέφερε το θέμα των κυρώσεων σε επίπεδο Ε.Ε. κατά του Ιράν και από τη στιγμή που το ιρανικό καθεστώς εμμένει σε αντιανθρώπινες πρακτικές, απειλώντας παράλληλα τους πολίτες ευρωπαϊκών χωρών-μελών.
