To 1/10 των παγετώνων της Γης θα έχει λιώσει μέχρι τα μέσα αυτού του αιώνα, ακόμη και αν η ανθρωπότητα επιτύχει τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα, σύμφωνα με τα όσα αποκαλύπτει ο Guardian.
Η απώλεια αυτή ισοδυναμεί με περισσότερα από 13.200 κυβικά χιλιόμετρα νερού, αρκετά δηλαδή για να γεμίσουν περισσότερα από 10 στάδια σαν το Wembley και σημαντικές επιπτώσεις σε πυκνοκατοικημένα δέλτα ποταμών, οικοτόπους άγριας φύσης και τη στάθμη της θάλασσας.
Σε ορισμένες ιδιαίτερα πληγείσες περιοχές, όπως η Κεντρική Ευρώπη, η Βόρεια Αμερική και τα χαμηλά γεωγραφικά πλάτη, η μάζα των παγετώνων αναμένεται να μειωθεί περισσότερο από το μισό, αποκαλύπτει ο Guardian.
Οι επιστήμονες δήλωσαν ότι ο συντριπτικός όγκος αυτής της τήξης, που δεν περιλαμβάνει τη Γροιλανδία ή την Ανταρκτική, είναι αναπόφευκτoς καθώς είναι αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης του πλανήτη που έχει προκαλέσει η ανθρώπινη δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια.
Η μόνη διαφορά μπορεί να υπάρξει κατά το δεύτερο μισό του αιώνα, με την προϋπόθεση όμως ότι οι πιο φιλόδοξοι στόχοι για την μείωση των εκπομπών ρύπων, που έχουν αναλάβει να φέρουν εις πέρας κυβερνήσεις όπως οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, θα είναι επιτυχημένοι.
«Αυτό που βλέπουμε τώρα στα βουνά προκλήθηκε από τα αέρια του θερμοκηπίου πριν από δύο ή τρεις δεκαετίες», δήλωσε ο ειδικός στους παγετώνες Ben Marzeion, από το Πανεπιστήμιο της Βρέμης.
«Κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσαμε να το δούμε ως ημέρα της κρίσης επειδή είναι ήδη πολύ αργά για να σταματήσει η τήξη πολλών παγετώνων. Αλλά αυτό που είναι επίσης σημαντικό, είναι οι άνθρωποι να γνωρίζουν πώς οι αποφάσεις που λαμβάνονται τώρα μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος μας θα φαίνεται σε δύο ή τρεις γενιές από τώρα» πρόσθεσε.
Ο Marzeion εξήγαγε τα δεδομένα από μια έρευνα, που έγινε πέρυσι με συνδυασμό περισσότερων από 100 υπολογιστικών μοντέλων, που δημιουργήθηκαν από ερευνητικά ινστιτούτα σε όλο τον κόσμο.
Αυτές οι μελέτες προέβλεπαν διάφορες πιθανές συμπεριφορές των περίπου 200.000 παγετώνων του πλανήτη.
Τα συγκεντρωτικά αυτά αποτελέσματα θεωρούνται ως η πιο ακριβής εκτίμηση του τρόπου με τον οποίο τα βουνά θα χάσουν το λευκό κάλυμμα χιονιού και τα καταγάλανα ποτάμια.
Ο Marzeion υπολόγισε (με δεδομένα διάφορα σενάρια) ότι η μέση απώλεια μάζας μεταξύ 2021 και 2050, θα είναι 13.200 Gt. Αυτό ισοδυναμεί με την τήξη σχεδόν πέντε ολυμπιακών πισινών - γεμάτες με πάγο- κάθε δευτερόλεπτο για τα επόμενα 30 χρόνια.
Οι επιθετικές μειώσεις εκπομπών ρύπων θα μπορέσουν να επιβραδύνουν αυτό το μέγεθος. Η διαφορά μεταξύ των καλύτερων και των χειρότερων σεναρίων, είναι ωστόσο, μικρότερη από 20%. Το υπόλοιπο 80% είναι ήδη δεδομένο ότι θα χαθεί.
Η κατάσταση για το πρώτο μισό του αιώνα, έρχεται, όμως, σε αντίθεση με τις προβλέψεις για το δεύτερο μισό του, όταν οι αποφάσεις που λαμβάνονται τώρα θα έχουν τεράστιο αντίκτυπο.
Σε ένα σενάριο χαμηλών εκπομπών ρύπων, η τρέχουσα μάζα του συνολικού όγκου του παγετώνα προβλέπεται να μειωθεί κατά περίπου 18% έως το 2100, κάτι που θα αποτελούσε σημαντική επιβράδυνση. Αντίθετα, σε ένα σενάριο με υψηλές εκπομπές ρύπων, η απώλεια θα επιταχυνθεί και υπολογίζεται ότι μπορεί να φτάσει το 36%.
Οι συνέπειες αυτού σημαντικές. Το τήγμα των παγετώνων του βουνού συμβάλλει περισσότερο από το ένα τρίτο της αύξησης της στάθμης της θάλασσας, σύμφωνα με την τελευταία Ευρωπαϊκή Έκθεση για το Κλίμα, η οποία κυκλοφόρησε την προηγούμενη εβδομάδα.
Αυτό αυξάνει σταθερά τον κίνδυνο πλημμυρών κατά μήκος των παράκτιων περιοχών και των ποταμών.
Ανάλογα με το πόσο γρήγορα μπορούν να μειωθούν οι εκπομπές ρύπων, η επιπλέον απορροή είναι πιθανό να προσθέσει 79-159 mm στη στάθμη της θάλασσας έως το 2100, σύμφωνα με την έκθεση.
Σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, μπορεί επίσης να μειώσει τη σταθερότητα των ποταμών. Σε εποχιακό επίπεδο, οι παγετώνες των Άλπεων βοηθούν στη ρύθμιση της παροχής νερού αποθηκεύοντας βροχοπτώσεις το χειμώνα και απελευθερώνοντάς το νερό το καλοκαίρι.
Προηγούμενες μελέτες δείχνουν ότι 1,9 δισεκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν από έλλειψη ορεινών υδάτινων πόρων, με την πλειοψηφία να εντοπίζεται στην Κίνα και την Ινδία.
Οι χαμηλότερες οροσειρές, όπως οι Ευρωπαϊκές Άλπεις ή τα Πυρηναία, αναμένεται να γνωρίζουν μία από τις χειρότερες συνθήκες. Στην Ελβετία και την Ιταλία, υπάρχουν ήδη περιπτώσεις διάσημων παγετώνων, που υποχωρούν γρήγορα ή λιώνουν ολοσχερώς.
«Είναι πολύ σημαντικό να σκεφτόμαστε μακροπρόθεσμα», δήλωσε ο Samuel Nussbaumer της Παγκόσμιας Υπηρεσίας Παρακολούθησης Παγετώνων και του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης. «Οι παγετώνες έχουν μνήμη» πρόσθεσε.
Με πληροφορίες του Guardian
