ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ;
Η επίταξη ιδιωτών γιατρών συγκεκριμένων ειδικοτήτων είναι πλέον γεγονός, ενώ οι εντάσεις μεταξύ των γιατρών και γιατρών με την κυβέρνηση κορυφώνονται. Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος κατηγόρησε τον υπουργό Υγείας, Βασίλη Κικίλια, για «ανεπαρκή» διαχείριση, και ζήτησε άμεση συνάντηση με τον πρωθυπουργό για να συζητηθούν «βιώσιμες λύσεις», ο δε Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών πήρε αποστάσεις από αυτή την ανακοίνωση του ΠΙΣ.
Πώς συμβιβάζεται η επίταξη των γιατρών με τον περιώνυμο αφορισμό της Μάργκαρετ Θάτσερ «Δεν υπάρχει αυτό που λέγεται κοινωνία. Υπάρχουν τα άτομα, άνδρες και γυναίκες, και υπάρχουν οι οικογένειες»;
Επειδή η συνήθης αντίρρηση είναι ότι η φράση αποκόπτεται από τα συμφραζόμενά της, αυτή είναι η δήλωσή της στο περιοδικό Woman's Own το 1987: «[Οι άνθρωποι] ρίχνουν τα προβλήματά τους στην κοινωνία. Και, όπως γνωρίζετε, δεν υπάρχει αυτό που λέγεται κοινωνία. Υπάρχουν τα άτομα, άνδρες και γυναίκες, και υπάρχουν οι οικογένειες, και κανένα κράτος δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε παρά μόνον μέσω των ανθρώπων, και οι άνθρωποι πρέπει πρώτα να φροντίσουν τον εαυτό τους. Είναι καθήκον μας να φροντίσουμε τον εαυτό μας και μετά να φροντίσουμε τον γείτονά μας. Οι άνθρωποι σκέπτονται υπερβολικά πολύ τα δικαιώματα, χωρίς τις υποχρεώσεις. Δεν υπάρχει αυτό που λέγεται δικαίωμα, εκτός αν κάποιος πρώτα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του».
Όσοι δεν έχουμε ιδιαίτερο πρόβλημα με την επίταξη των γιατρών, έχουμε την απορία πώς συμβιβάζεται ένα πλήρως συνταγματικό μέτρο με αυτές τις θατσερικές απόψεις. Με άλλα λόγια, πώς ο οποιοσδήποτε λάτρης του θατσερισμού (και δεν εννοώ την κυβέρνηση) μπορεί να επικαλείται το «δημόσιο συμφέρον», «το συμφέρον της κοινωνίας», «το καλό όλων μας», ούτως ώστε να επιβάλλει σε άτομα, που κατά πάσα πιθανότητα έχουν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους, ένα τέτοιο καταναγκαστικό μέτρο.
Βεβαίως, το ερώτημα είναι ρητορικό. Αλλά μια απάντηση από κάποιον που το έχει κάνει σημαία θα ήταν ευπρόσδεκτη.
• • •
ΕΛΛΑΣ – ΓΑΛΛΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΤΡΑΒΑ
Το περασμένο Σάββατο 20 Μαρτίου, οι Γάλλοι δεκαέξι διαμερισμάτων, εκ των οποίων οκτώ στην ευρύτερη περιοχή του Παρισιού, ξεκινούσαν τη μέρα τους με πονοκέφαλο. Είχε δοθεί στη δημοσιότητα η βεβαίωση για τις μετακινήσεις τους στο νέο λοκντάουν.
Δισέλιδη, περιελάμβανε 15 λόγους μετακίνησης, που ίσχυαν σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων από την κατοικία τους για ορισμένους (περίπατος, βόλτα το κατοικίδιο, επίσκεψη σε εκκλησία, κ.ά.), και σε 30 χιλιομέτρων για άλλους. Μια σημείωση, ένα «επεξηγηματικό» παράρτημα, και αστερίσκοι αύξαναν το μπέρδεμα των δύστυχων Γάλλων που έμπαιναν σε νέο λοκντάουν. Δεν άργησε να ξεκινήσουν η λοιδορία και ο χλευασμός στα κοινωνικά μέσα που διογκώνονταν όσο περνούσε η μέρα.
Τελικά, πριν συμπληρωθεί ένα 24ωρο, το υπουργείο Εσωτερικών αναγνώρισε ότι η βεβαίωση ήταν περίπλοκη, και ανάρτησε νέα στο σάιτ του υπουργείου, σύμφωνα με την οποία σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων αρκεί μια οποιαδήποτε βεβαίωση της κατοικίας και η ταυτότητα.
Τα δικά μας δεν είναι λιγότερο περίεργα. Αν για κάποιο ακατανόητο λόγο η κομμώτριά σου βρίσκεται τρεις-τέσσερις δήμους μακριά, δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν έχεις την ατυχία να διαμένεις σε περιοχή δίχως αρχαιολογικό χώρο, ξέχνα την αρχαιολατρεία σου, κι αν ζεις μακριά από θάλασσα θα την απολαύσεις το καλοκαίρι.
Ελλάς – Γαλλία «συμμαχία» για μια ακόμη φορά, αλλά τώρα στα στραβά. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις δίνεται η εντύπωση ότι η διοίκηση προσπαθεί στο πόδι να βρει λύσεις ώστε να έχει και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο: να κάνει μεν πιο «σοφτ» το λοκντάουν, αλλά όχι πολύ. Το αποτέλεσμα είναι σπασμωδικά μέτρα, τα οποία εύκολα γίνονται αντικείμενο χλευασμού.
Όταν οι πολίτες λοιδορούν τα μέτρα, αρχίζει να αμφισβητείται το ίδιο το λοκντάουν. Χθες στη Μασσαλία, 6.500 νέοι, δίχως μάσκα και φυσικά δίχως άδεια από την αστυνομία, γιόρτασαν το καρναβάλι. Το ποσοστό θετικότητας των τεστ ήταν 8% στη Γαλλία και ένας νεαρός δήλωσε «Δεν βλέπετε τι κάνουν στην Ισπανία;». Ότι υπάρχει δυσφορία για το λοκντάουν είναι δεδομένο· ότι μπορεί να το χρειαστούμε για καιρό ακόμη είναι πολύ πιθανό· αλλά αν δεν υπάρξει κάποια άλλη αντιμετώπιση, μάλλον η χώρα θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα.
Des milliers de Français font fi des restrictions anti-COVID pour le carnavalhttps://t.co/z4t2sIXdl5 pic.twitter.com/PPLkIecBDd
— TVA nouvelles (@tvanouvelles) March 21, 2021
• • •
ΒΡΑΒΕΙΟ ΑΜΠΕΛ 2021
Μια από τις ανώτατες τιμητικές διακρίσεις, το βραβείο Abel 2021 της Νορβηγικής Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων απενεμήθη στον Ούγγρο μαθηματικό, László Lovász, και στον Ισραηλινό επιστήμονα των υπολογιστών Avi Wigderson, «για τις θεμελιώδεις συνεισφορές τους στη θεωρητική επιστήμη των υπολογιστών και τα διακριτά μαθηματικά, και τον πρωταγωνιστικό ρόλο τους στη διαμόρφωσή τους σε κεντρικά πεδία των σύγχρονων μαθηματικών».
Πολυβραβευμένοι αμφότεροι, ξεκίνησαν την καριέρα τους τη δεκαετία του ’70, όταν αφενός τέθηκαν τα θεμέλια της υπολογιστικής πολυπλοκότητας — ένας από τους πρωτοπόρους υπήρξε ο καθηγητής στο Κολούμπια, Χρήστος Παπαδημητρίου — και αφετέρου αναγνωρίστηκε η αξία τής μέχρι τότε υποτιμημένης Θεωρίας των Γράφων (graph theory).
Με τα λόγια τους: «Όταν ξεκίνησα τις προπτυχιακές μου σπουδές, η υπολογιστική πολυπλοκότητα αναπτύχθηκε σε ώριμο πεδίο. Μεγάλωσα μαζί της» (Avi Wigderson). «Κάποιες φορές χρησιμοποιώ την αναλογία της Ανάλυσης και της Φυσικής στον 18ο και τον 19ο αιώνα., όταν αναπτύχθηκαν χέρι-χέρι. Κάτι παρόμοιο συνέβη με τη Θεωρία των Γράφων και την επιστήμη των Υπολογιστών» (László Lovász).
Από πρακτική άποψη, το έργο αμφοτέρων είναι κεντρικής σημασίας για την κρυπτογράφηση στο Ίντερνετ.
• • •
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ
Ωραίο παράδειγμα κακού επαγγελματικού προσανατολισμού, αλλά και αποφασιστικότητας.
῎Οργανα Μουσάων, τὰ πολύστονα βιβλία πωλῶ εἰς ἑτέρας τέχνης ἔργα μετερχόμενος.
— Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς
• • •
150 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΙΣΙΝΗ ΚΟΜΜΟΥΝΑ
Την περασμένη Πέμπτη 18 Μαρτίου, ξεκίνησαν οι εκδηλώσεις στο Παρίσι για τα 150 χρόνια από την Παρισινή Κομμούνα, για «αυτές τις εξαιρετικές 72 μέρες, που σημάδεψαν την ιστορία της πόλης».
Στις 18 Μαρτίου 1871, ο Γάλλος πρωθυπουργός, Αντόλφ Τιερ, επιχείρησε να αποσπάσει τα όπλα της Εθνοφρουράς, φοβούμενος ότι οι εργάτες θα τα έπαιρναν για να επιτεθούν στους Πρώσους. Το Παρίσι βρισκόταν υπό Πρωσική κατοχή, μετά την ήττα των Γάλλων στον Γαλλο-πρωσικό πόλεμο που είχε ξεκινήσει εντελώς επιπόλαια ο μονάρχης Ναπολέων Γ'.
Εθνοφρουρά και πολίτες ενώνονται και αποτρέπουν την αφαίρεση των κανονιών, η κυβέρνηση διατάζει την αποχώρηση του στρατού από το Παρίσι, το οποίο εγκαταλείπει επίσης και η ίδια. Η εξουσία πλέον ασκείται από το δημοτικό συμβούλιο, μέχρι το μακελειό, από τις 21 μέχρι τις 28 Μαΐου που τερματίζεται η εξέγερση των δημοκρατικών εναντίον των μοναρχικών. Άγνωστος είναι ο αριθμός της «αιματηρής βδομάδας»: οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 7.000 έως 20.000 νεκρούς.
Όπως αναμενόταν, ο εορτασμός προκάλεσε σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στην αριστερή πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου και τη δεξιά μειοψηφία. Η μεν σοσιαλίστρια δήμαρχος του Παρισιού, Αν Ινταλγκό, θέλει να δώσει έμφαση στον ριζοσπαστικό χαρακτήρα της Κομμούνας (κοσμικός χαρακτήρας, ισότητα αντρών – γυναικών, συμμετοχική δημοκρατία, κ.λπ.), ενώ «Οι Ρεπουμπλικανοί» την κατηγορούν ότι θέλει να αποκομίσει πολιτικά οφέλη.
• • •
ΤΟ ΡΗΤΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Αισιοδοξία είναι η μανία να λες ότι τα πράγματα είναι καλά, όταν είσαι στην κόλαση.
— Βολταίρος, «Καντίντ ή η αισιοδοξία», 1759
