Με τη Θεοδώρα Τζήμου στo Fish Spa

Με τη Θεοδώρα Τζήμου στo Fish Spa Facebook Twitter
Μ’ ένα πρόσωπο όμορφο, εύθραυστο και σκληρό ταυτόχρονα, ό,τι πρέπει για ρόλους αλήτικους και δύσκολους, μου θύμιζε πάντα μια εκδοχή της Κιμ Γκόρντον. Φωτό: Photoharrie / LIFO
0


ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΖΑΜΑΡΙΑ του πρώτου ορόφου φαίνεται το καταπληκτικό μπλε κτίριο της Αιόλου, που στο ισόγειο στεγάζει το Mama Roux και από πάνω το Comedy Club, σ’ ένα μαγικό σημείο του ιστορικού κέντρου. Στις δεξαμενές κατά μήκος της τζαμαρίας εκατοντάδες μικρά ψαράκια Garra Rufa κόβουν βόλτες πάνω κάτω, περιμένοντας για το επόμενο πόδι (ή χέρι) που θα μπει στο νερό για να του ορμήξουν και να του εξαφανίσουν τα νεκρά κύτταρα και το ξηρό δέρμα.

Πολλοί τρομάζουν στην ιδέα, αλλά στην ουσία αυτό που καταλαβαίνεις είναι ένα ανεπαίσθητο μούδιασμα στο πόδι. Είναι μια φυσική μέθοδος περιποίησης των άκρων που προέρχεται από την Τουρκία, αλλά εφαρμόζεται κυρίως στις χώρες της Άπω Ανατολής. Ο Φώτης Διονυσόπουλος, ιδιοκτήτης του αθηναϊκού fish spa (καθώς και άλλων έξι στη Ρόδο), φέρνει τα «θαυματουργά» ψάρια από ειδικά ιχθυοτροφεία της Σιγκαπούρης και τα ανανεώνει ανά τακτά διαστήματα.

Η Θεοδώρα βάζει διστακτικά τα πόδια της στη δεξαμενή και αμέσως της «επιτίθενται» τα περισσότερα από τα 300 ψάρια που βρίσκονται στο νερό. Στην αρχή αισθάνεται λίγο άβολα, όπως τότε που, για τα γυρίσματα της αριστουργηματικής ταινίας Από την άκρη της πόλης του Γιάνναρη, όπου έπαιζε μια Ρωσοπόντια πόρνη, μπήκε για πρώτη φορά στη ζωή της σε οίκο ανοχής. «Μου είχε φανεί σαν ένας κόσμος που υπήρχε δίπλα μου, αλλά δεν τον ήξερα. Επίσης, μου είχε κάνει εντύπωση το Μενίδι. Κατάλαβα ότι ζούσα σε μια πόλη της οποίας την άκρη δεν ήξερα». Ήταν ο ρόλος που την έβαλε αυτομάτως στο πάνθεον των καλύτερων νέων ηθοποιών.

«Στο Fuzz πήγαινα πολύ. Δούλευα κιόλας. Με πλήρωναν πέντε χιλιάρικα για να χορεύω ανάμεσα στον κόσμο. Πολύ μικρή τότε. Πρέπει να ήμουν 17 χρόνων. Fuzz και μετά Οινόφυτα. Σ’ έπαιρνε η μπάλα και γεια σου».

Μ’ ένα πρόσωπο όμορφο, εύθραυστο και σκληρό ταυτόχρονα, ό,τι πρέπει για ρόλους αλήτικους και δύσκολους, μου θύμιζε πάντα μια εκδοχή της Κιμ Γκόρντον. Άλλωστε, η αγαπημένη της μπάντα είναι οι Sonic Youth. «Παλιά ταξίδευα πάρα πολύ για συναυλίες. Ξεκίνησα να πηγαίνω να βλέπω τους Sonic Youth και κόλλησα. Έχω πάει πολλές φορές στο Reading, κανονικά, με σκηνή, λάσπη και μπίρα ζεστή, έχω δει τους Nirvana το 1991 στο Paradiso, στο Άμστερνταμ, σ’ εκείνη τη θρυλική συναυλία, εκεί επίσης έχω δει Iron Butterfly και -το ξέρω ότι ξερνάς- Texas, έχω πάει στην Αγγλία, στο Ozzfest, και σε πολλά άλλα». Πίσω στην Αθήνα, στα ‘90s, τη δεκαετία της ευφορίας, η Θεοδώρα ισορροπούσε ανάμεσα στον ροκ και τον dance χαρακτήρα της.

Από τη μια στο Booze για ν’ ακούει Kyuss και Girls against boys και στη Βίλα Αμαλία για ελληνικό πανκ και από την άλλη στο Fuzz, στη Μαβίλη, για acid house και techno. «Στο Fuzz πήγαινα πολύ. Δούλευα κιόλας. Με πλήρωναν πέντε χιλιάρικα για να χορεύω ανάμεσα στον κόσμο. Πολύ μικρή τότε. Πρέπει να ήμουν 17 χρόνων. Fuzz και μετά Οινόφυτα. Σ’ έπαιρνε η μπάλα και γεια σου. Πάντως, δεν μου άρεσε ποτέ αυτός ο διαχωρισμός: είσαι ροκού ή ρεϊβού, είσαι εμπορικός ή ποιοτικός ηθοποιός. Αυτός ο διαχωρισμός είναι για μένα καταστροφικός. Μπορεί να με τρελάνει. Είμαστε σαράντα πέντε χιλιάδες πράγματα και κάθε μέρα στη ζωή μας τα πάντα συνηγορούν στο να είμαστε ένα πράγμα. Γιατί, ρε πούστη μου;». Η Θεοδώρα γεννήθηκε στο Ουζμπεκιστάν, στην Τασκένδη.

Η οικογένειά της βρέθηκε εκεί γιατί ο παππούς και η γιαγιά της ήταν πολιτικοί πρόσφυγες. Ο παππούς της ήταν ο «θρυλικός» αντάρτης Αριστοτέλης Χοτούρας (Αρριανός στο παρατσούκλι), εσωκομματικός αντίπαλος του Νίκου Ζαχαριάδη στο ΚΚΕ και εκ των αρχηγών της αντιηγετικής φράξιας της Τασκένδης. Στα δύο της θα επιστρέψει στην Ελλάδα. Ο πατέρας της αρχιτέκτονας, η μάνα της γιατρός που κάνει το αγροτικό της, με αποτέλεσμα η οικογένεια να μετακινείται συνεχώς. Αθήνα, Βόλος, Καρδίτσα, Γιάννενα.

«Δεν είχα επαφή με το θέατρο όσο ήμουν στο σχολείο, αλλά είχα μία ροπή προς τον χορό. Στην Τρίτη λυκείου βρέθηκε κάποιος που είχε ένα θεατρικό εργαστήρι, με έβαλε να διαβάσω ένα ποίημα, μου άρεσε πολύ όλη αυτή η διαδικασία κι έτσι σκέφτηκα να δώσω εξετάσεις και πέρασα στο Εθνικό». Έχει παίξει στις περισσότερες παραστάσεις του Μιχαήλ Μαρμαρινού και στις περισσότερες ταινίες του Γιάνναρη.

«Η πιο σημαντική στιγμή για μένα ήταν ο Αγαμέμνονας του Μαρμαρινού στο θέατρο Θησείο, όπου εγώ έπαιζα την Κασσάνδρα και ο Μπλέιν Ρέινιγκερ των Tuxedomoon των ομώνυμο ρόλο». Στο θέατρο έχει δουλέψει με τον Γιάννη Χουβαρδά, τη Νικαίτη Κοντούρη, την Όλια Λαζαρίδου, στο σινεμά με τους Γιώργο Σταμπουλόπουλο (στην Πανδώρα, για την οποία πήρε και το Βραβείο Ερμηνείας στη Θεσσαλονίκη), Στέλλα Θεοδωράκη και Λουκία Ρικάκη, μεταξύ άλλων. Δουλεύει ασταμάτητα.

Τώρα παίζει στην Αυλή των Θαυμάτων που σκηνοθετεί ο Κακλέας στο Εθνικό, κάνει πρόβες για το Τρωΐλος και Χρυσηίδα του Σαίξπηρ που θα ανεβάσει επίσης στο Eθνικό ο Λιθουανός Οσκάρας Κορσουνόβας, ενώ ετοιμάζει κι έναν μονόλογο για το θέατρο του Νέου Κόσμου, το Χέρι, του σπουδαίου Τιμ Κράουτς. «Είναι μια παράσταση για ένα κορίτσι που αποφάσισε στα δέκα του να σηκώσει το χέρι του ψηλά και το κράτησε εκεί για τριάντα χρόνια. Απίστευτη ιστορία. Ήταν ένα κορίτσι που δεν έκανε τίποτα στη ζωή του, μέχρι που σήκωσε το χέρι του. Και πάλι, χωρίς να κάνει τίποτα στην ουσία, έγινε γνωστή, έκθεμα σε μουσεία κ.λπ.».

Συγχρόνως, έχει δύο ταινίες που θα βγουν το επόμενο διάστημα, το πολύπαθο Man at sea του Γιάνναρη (που ξαναμοντάρεται για να βγει στις αίθουσες) και τον Άδικο Κόσμο του Φίλιππου Τσίτου, με ασταμάτητη ροή από βραβεία και διακρίσεις σε σημαντικά διεθνή φεστιβάλ. « Ήταν μεγάλη εμπειρία για μένα ο Άδικος Κόσμος. Ο Τσίτος είναι ένας πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος και αυτό βγαίνει στις ταινίες τους. Το φιλμ αφηγείται την ιστορία ενός αστυνομικού που ξαφνικά αποφασίζει να πάψει να είναι άδικος και να αθωώνει όσους έμπλεξαν με το έγκλημα επειδή δεν είχαν άλλη επιλογή, ώσπου σκοτώνει κατά λάθος έναν άνθρωπο. Συγχρόνως, μπλέκει σε μια ερωτική περιπέτεια με ‘μένα, που είμαι και η μοναδική μάρτυρας στον φόνο. Την ταινία τη διακατέχει μια ταπεινότητα. Ακόμα και στην ερωτική ιστορία. Είναι μια υπέροχη και απλή ταινία με φοβερή κινηματογράφηση».

Τα ψάρια συνεχίζουν τη δουλειά τους στα πάλλευκα πόδια της Θεοδώρας,ο ήλιος δύει στην οδό Αιόλου, ένας ποδηλάτης περνάει βιαστικά. «Τελευταία, διαβάζω πάλι κλασικά πράγματα. Το Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα του Μπουλγκάκοφ, την Ανάσταση του Τολστόι και από τα πιο καινούργια τον Άνθρωπο Αντίγραφο του Ζοζέ Σαραμάγκου».

Θέατρο
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δάφνις Κόκκινος

Οι Αθηναίοι / Δάφνις Κόκκινος: «Όταν είδα την Πίνα Μπάους, είπα “αυτό είναι το σπίτι μου”»

Έφυγε από την Κρήτη με ένα όνειρο: να χορεύει. Η πρώτη επαφή με την Πίνα Μπάους ήταν «σαν γροθιά στο στομάχι». Ύστερα από ένα ταξίδι-οδύσσεια έφτασε στο Βούπερταλ όπου η Πίνα και η τέχνη του χορού τον αγκάλιασαν. Ο καταξιωμένος χορευτής και χορογράφος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Στεφανία Γουλιώτη: «Εδώ μαζί μας κάθεται κι η θλίψη μου. Αυτή είναι το φάντασμά μου»

Θέατρο / Στεφανία Γουλιώτη: «Εδώ μαζί μας κάθεται κι η θλίψη μου. Αυτή είναι το φάντασμά μου»

Σε μια εποχή ρευστή και ολισθηρή, που ο κόσμος απομακρύνεται επικίνδυνα από τον ανθρωπισμό, ο Άμλετ, ο στοχαστής πρίγκιπας του Σαίξπηρ, ξαναβρίσκει τη φωνή του στη Στεφανία Γουλιώτη, στην παράσταση που ετοιμάζει ο Δημήτρης Καραντζάς.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Ιονέσκο, πιο επίκαιρος από ποτέ, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Θέατρο / Ιονέσκο, πιο επίκαιρος από ποτέ, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Ποιος είναι πιο παράλογος: αυτός που ζει με ένα πτώμα ή αυτός που προσποιείται ότι δεν υπάρχει; Το «Αμεντέ (ή πώς να το ξεφορτωθούμε)», αιχμηρή αλληγορία κι ένα από τα σημαντικότερα έργα του θεάτρου του παραλόγου, ανεβαίνει σε νέα μετάφραση από το ΚΘΒΕ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Τα φώτα ανάβουν ξανά στο Άθενς Μπρόντγουαιη: Πώς θα είναι ο νέος χώρος;

Θέατρο / Τα φώτα ανάβουν ξανά στο Άθενς Μπρόντγουαιη: Πώς θα είναι ο νέος χώρος;

Ο ιστορικός κινηματογράφος Μπρόντγουαιη μετατρέπεται σε σύγχρονο θέατρο, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για την ομώνυμη στοά. Ο Θάνος Ιωαννίδης της αρχιτεκτονικής ομάδας της Erion Workshop μιλά στη LiFO για το πώς έφεραν ένα σχεδόν ξεχασμένο κτίριο στο 2026. 
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Ο Θουκυδίδης της Άννας Κοκκίνου επιστρέφει στη σκηνή

Θέατρο / Ο Θουκυδίδης της Άννας Κοκκίνου επιστρέφει στη σκηνή

Ο μεγάλος ιστορικός της αρχαιότητας σκιαγραφεί ένα πανόραμα της ανθρώπινης φύσης, απέναντι στην οποία τα δικά μας αισθήματα θαυμασμού και φρίκης ταυτίζονται. Η Άννα Κοκκίνου γράφει για την συγκλονιστική αναπαράσταση της Ιστορίας του, που ανεβαίνει ξανά στο θέατρο Σφενδόνη.
THE LIFO TEAM
Αφιέρωμα Θέατρο

Θέατρο / Ραντεβού στο θέατρο: Όλες οι παραστάσεις που αξίζει να δεις φέτος

Το ελληνικό θέατρο εξελίσσεται, τολμά και συνομιλεί με το σήμερα. Με έμφαση στην ελληνική θεματολογία, αλλά και με κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, η φετινή θεατρική σεζόν είναι πιο δυναμική από ποτέ.
THE LIFO TEAM
Ρένη Πιττακή

Οι Αθηναίοι / Ρένη Πιττακή: «Το ταλέντο δεν είναι διαμέρισμα να σ’ το γράψει κάποιος»

Στην οντισιόν του Θεάτρου Τέχνης πήγε σχεδόν απροετοίμαστη. Αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο για να γίνει η αγαπημένη του Κουν και ένα από τα κομβικά πρόσωπα αυτής της ιστορίας. Κάνει θέατρο για να μπορεί να κάνει στη σκηνή όσα διστάζει στην αληθινή ζωή και αποφεύγει τους απολογισμούς. Η σπουδαία ηθοποιός αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΜΑΤΟΥΛΑ ΚΟΥΣΤΕΝΗ
Ντμίτρι Κρίμοφ: «Χωρίς πολιτισμό, το μόνο που απομένει είναι η αγριότητα»

Θέατρο / Ντμίτρι Κρίμοφ: «Χωρίς πολιτισμό, το μόνο που απομένει είναι η αγριότητα»

Ο διάσημος Ρώσος σκηνοθέτης, που ζει πλέον αυτοεξόριστος στη Νέα Υόρκη, μιλάει στη LiFO για τον Σαίξπηρ, την αθέατη πλευρά των παραμυθιών και για το θέατρο ως θεραπευτική μορφή έκφρασης σε μια εποχή αγριότητας και πολέμου. Τον Απρίλιο του 2027, θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τη δουλειά του μέσα από μια διασκευή εμπνευσμένη από την «Τρικυμία» του Σαίξπηρ, που θα ανέβει στο Εθνικό Θέατρο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
ΤΒΑΡΚΌΦΣΚΙ

Λούκας Τβαρκόφσκι / Λούκας Τβαρκόφσκι: «Η λογική δεν αρκεί για να εξηγήσεις τον κόσμο»

Ένας από τους πιο καινοτόμους και σημαντικούς σκηνοθέτες του ευρωπαϊκού θεάτρου, με μια υβριδική φόρμα μεταξύ σινεμά και θεάτρου, μιλά στη LiFO για την επιστροφή του στη Στέγη με το «ORACLE», το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας που εστιάζει σε επιστημονικές τομές του 20ού και 21ου αιώνα, εξετάζοντας την περίπτωση του Άλαν Τούρινγκ και την εξέλιξη της τεχνολογίας έως την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Θέμης Πάνου: «Δεν είχα ξανακάνει μονόλογο, χρειάζεται πολύ θάρρος»

Θέατρο / Θέμης Πάνου: «Πόσοι δεν ζουν σε κλειστά σπίτια με πιεσμένους γονείς;»

Επιστρέφει για τρεις βραδιές στην Πειραιώς 260 η παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα» της Βίλιας Χατζοπούλου και του Θέμη Πάνου, με τον βραβευμένο ηθοποιό να υποδύεται μια νεαρή δασκάλα από τη δεκαετία του ’50.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ