ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

μου ήρθαν και τσουβαλάτα. Στα τόσα ζόρια κι ένα ακόμα. Ο Θεός μάλλον μου κάνει πλάκα, αλλά φαίνετα πως δεν έχει χιουμορ. Την Κυριακή κηδεψα τον πατέρα μου. Μπαινόβγαινε μια ζωή στιςφυλακές για όλα τα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα εκτός από φόνο και αδικήματα επί των ηθών που λένε. Ήρθαν διάφοροι αυτές τις μέρες και μου έλεγαν πολλά για τον πατέρα μου. Καλά, άσχημα, αστεία, τραγικά, λυπητερά, μαγκιές, αλητείες και ότι μπορείτε να φανταστείτε. Στο σύνολο η πληροφόρηση έγερνε τη ζυγαριά προς τα αρνητικά κατά πολυ. Την ίδια περίπου άποψη είχε και η μάνα μου. ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΤΙ ΛΕΝΕ ΓΙ ΑΥΤΟΝ . ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΩΣ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΓΩ. ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΠΑΜΠΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΛΛΑΖΕΤΕ ΤΗ ΓΝΩΜΗ...

Δεν θα ήθελα με τίποτα να μην έχω τον πολύπλοκο τρόπο σκέψης μου.

Τοσο καιρο εβλεπα καποιον καθε μερα στο γυμναστήριο αλλα δεν ετυχε να του μιλήσω ποτε. Ενω ειναι πολυ εμφάνισιμος για καποιον λογο μου ειχε δωσει την εντυπωση πως ειναι ξινος, σνομπ η κατι τετοιο...Εχθες λοιπον γυρναει και μου λεει καλημερα με ενα χαμογελο!!Ε-Ρ-Ω-Τ-Α-Σ!!

Δεν μπορούσα να αντιληφθώ πόσο χτίσιμο χρειάζονται οι ανθρώπινες σχέσεις για να χαρακτηριστούν φιλίες.. Πόσο πολυπλοκο και χρονοβόρο είναι να ταιριαξεις με έναν άνθρωπο. Διανύοντας τις πρώτες μου μέρες στη σχολή σε μια πόλη ξένη για εμένα γνωρίζοντας παράλληλα πολλούς "ξενους" ανθρώπους καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να χαρακτηρίσω μια ομάδα ατόμων ως παρέα μου. Σίγουρα δε θα γίνει άμεσα αλλά είμαι αισιοδοξη πως με πολύ κόπο και χρόνο τα ατομα αυτά θα γίνουν αναπόσπαστα κομμάτια της καθημερινότητας μου.

με τη κοπελα μου ειχαμε σχεση κοντα δυο χρονια και αυτη ειναι η δευτερη φορα που χωρισαμε. ο λογος της πρωτης φορας που χωρισαμε ηταν η αδιαφορια μου για μερικα πραγματα τα βρηκαμε ομως μετα απο μια εβδομαδα και τωρα παλι με χωρισε παλι για δευτερη φορα αυτη τη φορα ενιωθε πιεση μεσα της. μιλαμε μαζι δεν εχουμε κοψει επαφες και κοιμθηκε στο σπιτι μου μια νύχτα και εγω στο δικο της με νοιαζεται μου ειπε και οτι με αγαπαει απλα αυτη τη στιγμη θελει να ηρεμησει λιγο μου ειπε. την αγαπαω παρα πολυ και τη θελω διπλα μου γιατι απο οσες εχω γνωρησει ειναι η μοναδικη που αξιζει να ειμαι μαζι της. τι με συμβουλευεται να κανω ;

εμας τους ντροπαλους

Εγω ημουν αυτη που ελεγε ΄μα μου λειπει το συναισθημα, θελω να νιωσω για καποιον΄. Τωρα τα τρωω στα μουτρα μου. Παει καλα η κατασταση - φοβαμαι, δεν παει καλα- στεναχωριεμαι και νευριαζω. Το στομαχι μου εχει δεθει κομπος , δεν κατεβαινει μπουκια και μεσα μου αισθανομαι αυτο το συναισθημα της συνεχομενης αναμονης. Καλε σας λεω δεν μπορω να κοιμηθω. Εγω που το οκταωρακι το ειχα στο τσεπακι μου;; Τωρα το ματι γαριδα για εκεινον. Ειμαι συνεχεια στην τσιτα και η συγκεντρωση μου ειπε να παει περιπατο. Γελαω με εμενα γιατι ημουν λογικη και τωρα ειμαι παραλογη. Αχ ρε παιδια ομορφο πολυ ομορφο πραγμα ο ερωτας αλλα τουλαχιστον εμενα με αλλαζει, ας ελπισουμε προς το καλυτερο τουλαχιστον.

Ειμαστε 1 χρονο μαζι. Ολα καλα.Εχω γνωρισει την παρεα του (αγορια κ κοριτσια) κ εχουμε βγει ολοι μαζι 3-4 φορες.Εγω ειμαι γενικα κλειστη κ δεν καταφερα να πιασω κουβεντα μαζι τους. Ελεγαν θεματα τα οποια δε γνωριζω κ δε μπορουσα να μπω στη συζητηση. Ουτε μπορουσα να ανοιξω αλλο θεμα μονη μου κ καθομουν σαν αγγουρι μονη μου περιμενοντας να περασει η ωρα να φυγουμε. Ντρεπομαι μη πεταξω καμια κοτσανα κ τον κανω ρεζιλι Το σαββατο θα τους μαζεψει ολους σπιτι του να παραγγειλουν κτλ κ μου ειπε να παω κι εγω. Να παω; Παλι δε θα μιλαω, το ξερω..αλλα θα φανει ασχημο να πει οτι με καλεσε κ δεν πηγα.

Θελω να ρωτησω μιας και η εμπειρια μου στον ερωτικο τομεα περιοριζεται σε φιλια και καποια ραντεβου τι να κανω. Τον γνωρισα σε ενα παρτι καναμε κατι,βγαινουμε επειτα απο δικη του προσκληση για καφε την επομενη μου προτεινει αν θελουμε να ξαναβγουμε αλλα επειδη του ειπα πως ακομα δεν ξερω το προγραμμα να του πω εγω το ποτε. Στην τριτη μας λοιπον συναντηση ανεφερε να κανουμε και αλλα πραγματα μαζι αλλα δεν μου προτεινε να ξαναβγουμε αυτος. Μηπως πρεπει να τον ρωτησω εγω;; Ξερω ειμαι για κραξιμο αλλα μου αρεσει πολυ αυτο το παιδι και κομπλαρω οποτε φοβαμαι μην τα κανω θαλασσα.

Κάποιος/α; έγραψε μία εξομολόγηση στις 23/9 με τίτλο "Χάνω τα μαλλιά μου..."http://www.lifo.gr/confessions/view/318291Επειδή ξέρω πόσο ψυχοφθόρο είναι θέλησα να απαντήσω και ελπίζω να το διαβάσει.Ήλιος. Άρχισε να κάθεσαι στον ήλιο είκοσι λεπτά, μισή ώρα την ημέρα και θα δεις άμεση διαφορά από τις πρώτες κιόλας ημέρες. Ο ήλιος παράγει βιταμίνη D στο δέρμα μας που η έλλειψη της συνδέεται με την τριχόπτωση (ψάξε βιταμίνη D και τριχόπτωση και διάβασε).Στην περίπτωση μου δούλευα πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή και δεν με έβλεπε καθόλου ο ήλιος. Τα μαλλιά μου φεύγανε τούφες στο λούσιμο απλά και μόνο πέφτοντας πάνω το νερό καθώς τα ξέπλενα. Είχα φρικάρει γιατί είμαι και μεταλλάς, αν πέφτανε όλα θα ήμουνα σα λιοντάρι χωρίς δόντια! :D Όταν μου πρότειναν αυτό που γράφω ήμουνα επιφυλακτικός αλλά όταν άρχισα να κάνω ηλιοθεραπεία είδα αποτελέσματα από τις πρώτες 2-3 μέρες. Ο ήλιος είναι αυτό που λένε...ζωοδότης και θα το νιώσεις όταν κάθεσαι εκεί και θα σε χτυπάει. Μην το παρακάνεις μόνο γιατί αν έχεις ξεσυνηθίσει θα μαστουρώσεις!! :DΕπίσης πήρα συμπλήρωμα μουρουνέλαιο σε κάψουλες που προσφέρει πολλά θετικά, μέσα σε αυτά και βιταμίνη D και έπαιρνα 1 την ημέρα.Αν όμως τα παραπάνω δεν περιγράφουν την περίπτωση σου, αν δηλαδή σε βλέπει καθημερινά ο ήλιος τότε πήγαινε στον γιατρό όπως σου προτάθηκε. Ελπίζω να βοήθησα :)