ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Νόμιζα πως αν αδυνατιζα, θα είχα παραπάνω πιθανότητες με το αντίθετο φύλο. Κι όμως τώρα που έχω χάσει σχεδόν 30 κιλά, παρατηρώ πως πριν συγκέντρωνα περισσότερο ενδιαφέρον από κάποιους. Τουλάχιστον τώρα, μου έχει μείνει κάτι.. Η πίστη στη δύναμη της θέλησης μου. Με θεωρούσα αδύναμη. Ποτέ δεν περίμενα ότι θα τα καταφέρω και συνεχίζω δυναμικά. :)

Έχω χωρίσει εδώ και ένα μήνα και κάθε μέρα ξυπνάω και κοιμάμαι με την σκέψη του.. Δν μπορώ να τον βγάλω από το μυαλό μου. Κάθε μέρα κλαίω και τον σκεφτομαι. Δν ξέρω τι να κάνω κάνεις δεν μπορεί να με καταλάβει. Οι φίλοι μου λένε καλύτερα έτσι. Η αλήθεια ειναι ότι το τελευταίο δίμηνο δεν είχε ποτέ χρόνο για μένα περνούσε δήθεν μια φάση αλλά ποτέ δν είχε τα κότσια ν μου πει ότι τελείωσε το μεταξύ μας. Απλά ότι και να έκανα με αγνοούσε, ούτε σεξ ούτε τιποτα δεν ήθελε πια από μένα... Έτσι πήρα την απόφαση να τον χωρίσω πιστεύοντας πως πια δν θ είμαι δυστυχισμένη όμως τώρα είναι όλα χάλια, τίποτα καλό στην ζωή μ μόνο στεναχώρια. Πραγματικά θα περάσει ποτέ αυτός ο πόνος; αλήθεια δεν αντέχω άλλο. Ειδικά όταν βλέπω αλλά ζευγάρια τρελέ ο μαι και μου λείπει η αρχή της σχέσης μας που φαινόταν να με ήθελε πραγματικά. Αν και για να του πέρασε μετά από ένα χρόνο θα του ήμουν αλά ένας ενθουσιασμός... Εγώ γιατί ρε γαμωτο να είμαι τόσο κολλημένη; δεν θέλω να τον σκεφτομαι, αλλά είναι συνέχεια εκεί. Ακόμα και τώρα με πληγώνει...

στην Πεύκη είναι ένα παιδάκι που όλο κλαίει και ουρλιάζει όταν είναι με το μπαμπά του και παρακαλάει να παει στη γιαγιά του. Εχθές είχαν βγει και οι γειτόνισσες απο απέναντι και παρακολουθούσαν. Δεν ξέρω τι έβλεπαν αλλά ξέρω τι ακούω. Του έριξα μια επίσκεψη. Το παιδί έκανε να έρθει κοντά μου και είπε παρακαλώ τη γιαγιά μου. Αυτός το έσπρωξε μέσα. Του είπα οτι δεν είναι φυσιολογικό να κλαίει ένα παιδί έτσι κάθε μέρα και μου είπε αυτό θα το δω εγώ. Δεν ξέρω τι να κάνω. Μου σπαράζει την καρδιά που το ακούω.

Απόλύθηκα από τη δουλειά μου μετά από 1.5 μήνα . Η σύμβαση ήταν 4 μήνες.Έτσι μου ειπε το αφεντικο μου.Δούλευα σε σουπερ μαρκετ.Θα μου πει κάποιος νέος είσαι θα βρεθουν ευκαιρίες και σιγα τη δουλειά.Ακόμα και οι γονείς μου το λένε.Ίσως επειδή βγήκα 1η φορά στην αγορά εργασίας και δούλεψα πολυ λίγο δε το χώνεψα...Είμαι λίγο ράκος.

Η μητερα μου ολη μερα να μιλαει για την αδικη κοινωνια και να κλαιγεται για οτιδηποτε. Εγω, λογω του οτι δεν εχω δουλεια, ειμαι σχεδον ολη μερα σπιτι και ακουω αυτες τις απαισιοδοξες σκεψεις. Τελευταια, δεν εχω ορεξη για τιποτα και νιωθω συνεχως κουραση. Θελω να κοιμαμαι συνεχεια. Δεν αντεχω αλλο τα ιδια καιτα ιδια και οτι η ζωη ειναι μαυρη. Νιωθω 100 χρονων ψυχικα και σωματικα.

Ξερει κανεις αν επηρεάζει τη δεύτερη χρονιά που θα δώσω πανελλήνιες το ότι δεν θα κάνω μηχανογραφικό φέτος επειδή δεν έγραψα καθόλου και δε πιστεύω ότι περνάω πουθενά..ας μου πει κάποιος αν γνωρίζει.Ευχαριστώ.

Παω δευτερα λυκειο και κανω παρεα με δυο κοριτσια τα οποια τον τελευταιο καιρο νιωθω πως απομακρυνονται το εχω συζητησει μαζι τους και γαι λιγο καιρο ειμασταν μια χαρα αλλα παλι απομακρυνονται δεν εχει νοημα να συζηταω πλεον πιστευω. Δεν ξερω τι να κανω. Τους στελνωω καθε μερα και αυτες δεν μου στελνουν ποτε τι να κανω?

τον απειλώ ότι θα γράψω εξομολόγηση και θα φάει κράξιμο και μαζεύεται αμέσως δεν θέλει να γίνει ρόμπα :D :D :D είδατε ότι κατά βάθος ξέρουν και μόνοι τους πως αμολάνε κοτσάνες;

Υπάρχει περίπτωση να είμαι έγκυος. Προχθές έκανα όλη μέρα εμετο,συχνές ζαλάδες. Είμαι μόνο 18. Δεν θέλω. Περιμένω να έρθουν οι μέρες της περιόδου να δω τι γίνεται.

Πριν έξι χρόνια ερωτεύτηκα παράφορα κάποιον τρία χρόνια μεγαλύτερο μου... Πέρσι έπαψα να τον βλέπω γιατί μετακομισε και χαθήκαμε... Πριν λίγο καιρό χώρισα με μια σχέση έξι μήνες που ήταν από τα καλύτερα πράγματα που συνέβησαν στη ζωή μου... Τώρα μιλάω με κάποιον που είναι τέσσερα χρόνια μεγαλύτερος μου και ομολογώ πως με ενδιαφέρει πάρα πολύ... Το θέμα είναι ότι δε νιώθω γεμάτη ψυχολογικά σε καμια περίοδο της ζωής μου... Δεν ξέρω τι φταίει.. σαν να μη με χωράει ο τόπος σαν ενώ έχω πολλούς ανθρώπους πρόθυμους να τους ανοίξω την καρδιά μου ταυτόχρονα να νιώθω ότι δεν έχω κανέναν... Θέλω ένα καταφύγιο για την ψυχη μου γιατί δειλά δειλά έχει αρχίσει να φθείρεται από σχέσεις επιφανειακές και είναι τόσο νωρίς.... Παρόλα αυτά πιστεύω πως " Μια αστραπή η ζωή μας... Μα προλαβαίνουμε" (Καζαντζάκης)