Flash back μέσα από τα λήμματα

Flash back μέσα από τα λήμματα Facebook Twitter
0

 

Σήμερα στις 7:15 στο αμφθέατρο του «Αθήνα 9,84» στο Γκάζι γίνεται η παρουσίαση της Β' έκδοσης του κοινωνικού, πολιτικού και πολιτισμικού λεξικού «Η Ελλάδα στη δεκαετία του '80». Το βιβλίο το πήρα στα χέρια μου πριν λίγες μέρες για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι επειδή οι επιμελητές του βιβλίου, οι Βασίλης Βαμβακάς και Παναγής Παναγιωτόπουλος, είναι παλιοί συμφοιτητές μου που από τότε ξεχώριζαν για το μυαλό και τον χαρακτήρα τους. Σήμερα διδάσκουν και οι δύο στο Πανεπιστήμιο (σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αντίστοιχα) και εξακολουθούν να ξεχωρίζουν για το έργο και το δημόσιο λόγο τους. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι ως παιδί των '80ς ο ίδιος, το είδα ως μια κάπως ψυχαναλυτική διαδικασία. Σαν ένα ταξίδι στο παρελθόν μέσα από λήμματα και ξεχασμένα γεγονότα που διαμόρφωσαν όχι μόνο τη σύγχρονη Ελλάδα, αλλά και ειδικότερα τη δική μου γενιά, των σημερινών 45άρηδων.

 

Ως εγχείρημα ένα τέτοιο έργο είναι κάτι πραγματικά ασυνήθιστο, καθότι στην Ελλάδα δεν έχουμε λεξικογραφική παράδοση. Σε άλλες χώρες η ιστορική αποτύπωση μιας θεματικής μέσα από λεξικά είναι καθιερωμένη εδώ και πολύ καιρό.

Τα πλεονεκτήματα μιας τέτοιας μεθόδου είναι σημαντικά.


Καταρχάς είναι ένας τρόπος να μην καταταγούν ιεραρχικά τα φαινόμενα, τα πρόσωπα, τα γεγονότα και οι ιδέες που αφορούν μια θεματική, εν προκειμένω μια συγκεκριμένης εποχής. Πολλώ δε μάλλον όταν αυτή αποτέλεσε την απαρχή του τέλους των συμβατικών ιεραρχήσεων και προκάλεσε συγκρούσεις και κοινωνικές ανακατατάξεις που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Μέσα από το Λεξικό διαβάζεις τα γεγονότα, χωρίς αυτά να ιεραρχούνται από τους συγγραφείς ή τους επιμελητές τους. Και αυτό είναι μια βασική επιδίωξή τους. Να μπουν όλα αυτά τα ζητήματα ως ισότιμα, δίπλα στην κεντρική πολιτική και τα βασικά κοινωνικά μεγέθη. Αποτελεί όμως ταυτόχρονα και έναν διπλό αποχαρακτηρισμό της δεκαετίας του 80. Ούτε «χαμένο παράδεισο» στον οποίον μπορούμε ή πρέπει να επιστρέψουμε, ούτε η κόλαση που χάλασε κάποια φανταστική και ενάρετη Ελλάδα που υπήρχε πριν.

Η μεθοδολογία αυτή επιτρέπει επίσης μια καταγραφή τεράστιου όγκου δεδομένων και διευκολύνει στο να παρατεθούν από κοινού φαινόμενα που δεν θα ήταν εύκολο να συνδυαστούν με τις παραδοσιακές προσεγγίσεις. Για παράδειγμα στο γράμμα Σ, βρίσκει κανείς τα λήμματα: Σαπουνόπερα, Σαρτζετάκης, Σεισμός του 1981, City of Poros, Σκάνδαλο Κοσκωτά, Σκυλάδικα, Σούπερ μαρκετ. Από την μαζική κουλτούρα, στα πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα και από την τρομοκρατία στις μορφές της λαϊκότητας. Όλα γεγονότα-ψηφίδες για ένα μωσαϊκό της κοινωνικής πολιτισμικής και πολιτικής ζωής μιας 10ετάς.
Το κάθε λήμμα είναι ένα μικρό δοκίμιο, που εμπεριέχει μέσα όλα τα απαραίτητα στοιχεία και πληροφορίες. Το καθένα διέπεται από την ερμηνευτική γραμμή του συγγραφέα του, όλα ωστόσο έχουν προσεγγιστεί με μια λογική ερμηνευτικών κρίσεων.

Οι επιμελητές διακρίνουν τρία μεγάλα πεδία (πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό) και αξιολογούν την δυναμική κάθε πεδίου στη δεκαετία του 80. Στο πολιτικό πεδίο διαπιστώνεται ότι διατηρήθηκε ο ιδιότυπος ελληνικός αρχαϊσμός, έστω και με διαφορετικές εκφάνσεις. Θεμελιακός πολιτικός εκσυγχρονισμός δεν υπήρξε, αλλαγή έκφρασης της υστέρησης μόνο. Στο κοινωνικό πεδίο, αντιθέτως, φαίνονται πολλά στοιχεία αλλαγών, κινητικότητας, θεσμικού εκσυγχρονισμού, αλλά ταυτοχρόνως και λαϊκιστικής έκρηξης. Στο πολιτισμικό καταγράφεται η είσοδος στο πλουραλιστικό παράδειγμα. Στον πολλαπλασιασμό των πηγών εικόνας και ήχου, στην ενίσχυση της πολυφωνίας (με αποκορύφωμα την κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στην ενημέρωση), τα πρώτα life style έντυπα, την αύξηση της σημασίας της εικόνας αλλά και της επιθυμίας κατανάλωσης ψυχαγωγικών και καλλιτεχνικών προτύπων που δεν υπακούουν στις κατευθύνσεις ενός κεντρικού πομπού.

Αυτός ο συνδυασμός πολιτικού αρχαϊσμού, κοινωνικής κινητικότητας και πλουραλιστικής έκρηξης είναι που κάνει την 10ετία του '80 ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ερευνητικά. Όχι μόνο για τη δική μου γενιά που ενηλικιώθηκε κατά τη διάρκεια αυτού του μετασχηματισμού, αλλά και για όσους αναζητούν εκεί ερμηνείες όσων βιώνουμε ως κοινωνία σήμερα. Και χωρίς αμφιβολία, το κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό λεξικό «Η Ελλάδα στη δεκαετία του '80», είναι από τα χρησιμότερα έργα που μπορεί να μελετήσει όποιος ενδιαφέρεται για την εποχή εκείνη.

 

 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Άλαν Χόλινγκχερστ: «Στην queer λογοτεχνία, κάτι από εκείνη την παλιά οργή θα επιστρέψει»

Βιβλίο / Άλαν Χόλινγκχερστ: «Η παλιά οργή θα επιστρέψει στην queer λογοτεχνία»

Με αφορμή την ελληνική έκδοση της «Υπόθεσης Σπάρσολτ» ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Βρετανούς συγγραφείς μιλάει στη LiFO για την εξέλιξη της queer λογοτεχνίας, τη μετατόπιση του δημόσιου λόγου γύρω από την ταυτότητα και τα δικαιώματα, αλλά και για τον τρόπο γραφής του σήμερα.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πουλάει ο κομμουνισμός σήμερα;

The Review / Πουλάει ο κομμουνισμός σήμερα;

Ο Βασίλης Γκουρογιάννης γράφει το μυθιστόρημα «Τα κιάλια του Βασίλι Τσουικόφ» που δίνει τον λόγο σε έναν δογματικό και βαθιά τραυματισμένο κομμουνιστή δικηγόρο, ο οποίος πολιορκεί τα γραφεία του ΚΚΕ απαιτώντας δικαίωση. Η Βένα Γεωργακοπούλου μιλά με τη μεταφράστρια και συγγραφέα Κατερίνα Σχινά για το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Βασίλης Χατζηιακώβου: «Ευθύνονται και οι εκδότες για τη σαβούρα»

Βιβλίο / Βασίλης Χατζηιακώβου: «Ευθύνονται και οι εκδότες για τη σαβούρα»

Μια εκ βαθέων κουβέντα με τον συγγραφέα του αφηγήματος «Η δική μου Σόλωνος… και τρία σύννεφα στον ουρανό», ο οποίος υπήρξε και παραμένει σημείο αναφοράς στον χώρο του βιβλίου στην Ελλάδα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Βιβλίο / Φάτμα Χασόνα: Η τελευταία φωτορεπόρτερ της Γάζας

Η απίστευτη ιστορία της νεαρής Παλαιστίνιας φωτορεπόρτερ που πρόλαβε να πρωταγωνιστήσει σε ντοκιμαντέρ και να τραβήξει την προσοχή με τις φωτογραφίες της προτού πέσει νεκρή από τους ισραηλινούς πυραύλους.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική άγνοια στην Ελλάδα φαίνεται από την επιτυχία της ταινίας του Σμαραγδή»

Οι Αθηναίοι / Χρήστος Λούκος: «Η ιστορική μας άγνοια φαίνεται από την επιτυχία του "Καποδίστρια"»

Μεγαλωμένος στη φτώχεια, με αρβανίτικη καταγωγή, στα υπόγεια των τυπογραφείων και στα βραδινά σχολεία, έμαθε από νωρίς ότι τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Από τα δημοτικά αρχεία της Ερμούπολης έως το Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ο έγκριτος ιστορικός και βιογράφος του Καποδίστρια αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
«Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Το πίσω ράφι / «Oι κεραίες της εποχής μου»: Η πολύτιμη παρακαταθήκη του Ανταίου Χρυσοστομίδη

Μια έκδοση που δεν αποτελεί απλή μεταγραφή της ομώνυμης λογοτεχνικής εκπομπής αλλά, χάρη στην ικανότητα του Χρυσοστομίδη, αναδεικνύει το μέγεθος των σημαντικών συγγραφέων που συμμετείχαν σε αυτήν.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ
Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό Ιησού

Βιβλίο / Όταν ο MAGA Ιησούς αντικαθιστά τον αληθινό

Η κυβέρνηση Τραμπ υπονομεύει την αυθεντική χριστιανική πίστη, προωθώντας στο όνομα του Ιησού τη βαναυσότητα και τη βούληση για απόλυτη εξουσία, τοποθετώντας τους χριστιανούς σε μια θεολογική ζώνη του λυκόφωτος.
THE LIFO TEAM
Η Σάλι Ρούνεϊ μετά το hype: Το «Ιντερμέτζο» αλλάζει το παιχνίδι;

The Review / Σάλι Ρούνεϊ: Σημαντική συγγραφέας ή το trend της στιγμής;

Ωρίμασε η Ιρλανδή συγγραφέας που με το βιβλίο της «Κανονικοί Ανθρωποι», έγινε σταρ; Είναι το νέο της μυθιστόρημα «Ιντερμέτζο» (εκδόσεις Πατάκη) στροφή σε μια πιο απαιτητική και δύσκολη γραφή; Η Βένα Γεωργακοπούλου κουβεντιάζει με τον αρχισυντάκτη του πολιτιστικού των «Νέων» Δημήτρη Δουλγερίδη.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Βιβλίο / «Όποιος έζησε στην Ευρώπη, θα μπορούσε να είναι πρόγονός μας»

Μια ενδιαφέρουσα επιστημονική μελέτη του Κώστα Καμπουράκη που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά, η οποία φωτίζει ζητήματα όσον αφορά το DNA και την εθνική καταγωγή αλλά και τα σχετικά εσφαλμένα ιδεολογήματα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το πίσω ράφι/ Καζούο Ισιγκούρο «Μη μ’ αφήσεις ποτέ»

Το πίσω ράφι / Πώς ορίζεται μια «αξιοπρεπής» ζωή;

Στο «Μη μ' αφήσεις ποτέ» ο Βρετανός συγγραφέας Καζούο Ισιγκούρο φτιάχνει ένα σύμπαν απίστευτης σκληρότητας και θεσμοθετημένης αδικίας, όπου η απανθρωπιά γίνεται αποδεκτή ως μέρος του συστήματος, όχι ως κάτι τερατώδες.
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ