ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
Συγγραφέας
Θα ξεκινήσω με το Δόκτωρ Ζιβάγκοτου Μπόρις Πάστερνακ από τις εκδόσεις Ποταμός. Στη συνέχεια θα περάσω στην ελληνική πεζογραφία με τη Γυναίκα που πετάει (Κέδρος) του Μένη Κουμανταρέα, οπωσδήποτε τον Άνθρωπο του Λεοφωρείου, το μοναδικό μυθιστόρημα του Στρατή Πασχάλη στις εκδόσεις Μεταίχμιο. Τα 32 πεζά του Γιάννη Ευσταθιάδη από ταΓραμμένα Φιλιά (Ύψιλον) και τη Λευκή Πετσέτα στο Ριγκ του Νίκου Δαββέτα των εκδόσεων Κέδρος. Τέλος θα διαβάσω Τα Μάτια του Λύκου του Τζεμίλ Τουράν, ο οποίος, αν και γεννήθηκε στο Κουρδιστάν, τα τελευταία χρόνια ζει στην Ελλάδα και το συγκεκριμένο βιβλίο το έχει γράψει στα ελληνικά.
ΦΩΤΕΙΝΗ ΤΣΑΛΙΚΟΓΛΟΥ
Καθηγήτρια
Πανεπιστημίου-Συγγραφέας
Θα σε εκπλήξω. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω, προσπαθώντας να εμπεδώσω τις εξαίσιες συνταγές, το βιβλίο Παλατιανή Κουζίνα της Πόλης(Ποταμός) της Μαριάννας Γερασίμου που διανεμήθη από την εφημερίδα Τα Νέα.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΗΓΟΣ
Χορογράφος
Επειδή είμαι φαν τουΦίλιπ Ροθ, θα διαβάσω σίγουρα το Καθέναςαπό τις εκδόσεις Πόλις. Ακόμα θα διαβάσω το Νορβηγικό Δάσος (Ωκεανίδα) του Χαρούκι Μουρακάμι, γιατί έχω ακούσει τα καλύτερα γι' αυτό. Επίσης, θα ξαναδιαβάσω τους Δαιμονισμένους τουΝτοστογιέφσκι, το Παρτούζ (Κέδρος) από τον Γιάμ Μουαξ, το οποίο έχει κάποια πλάκα, τη συλλογή διηγημάτων Έχω μόνο εσένα (Μελάνι) και τους Τέσσερις Τοίχους του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη από τις εκδόσεις Το Ροδακιό.
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ
Σκηνοθέτης
Στις διακοπές δεν διαβάζω όπως το χειμώνα . Προτιμώ το πρωί να κολυμπάω και να τεμπελιάζω και το απόγευμα να μελετάω το έργο που σκοπεύω να ανεβάσω το χειμώνα. Έτσι, για το φετινό καλοκαίρι έχω ένα σύγχρονο κείμενο, το Motortown του Simon Stephens.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Τραγουδιστής
Έχω ήδη ξεκινήσει να διαβάζω ό,τι έχει μείνει από το χειμώνα. Τώρα έχω στα χέρια μου ένα ισπανικό, το Νάδα της Κάρμεν Λαφορέτ. Θυμίζει πολύ Μαργαρίτα Λυμπεράκη και έχει βραβευτεί και με το ισπανικό βραβείο λογοτεχνίας Ναδάλ. Ακόμα, θέλω πολύ να διαβάσω τους Φανταστικούς Θανάτους (Καστανιώτης) του Μισέλ Σνεντέρ, μια μελέτη πάνω στο τι θα σκεφτόντουσαν διάφορες προσωπικότητες λίγο πριν το θάνατό τους. Τέλος, θέλω να ολοκληρώσω τα αναγνώσματά μου από τη Μαργερίτ Γιουρσενάρ με ένα κείμενό της για τον ιάπωνα συγγραφέα Γιούκιο Μισίμα.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΟΥΦΑΚΑΚΟΣ
Τηλεοπτικός
Παρουσιαστής
Θέλω πολύ να διαβάσω το Χορό των Εφτά Πέπλων (Αίολος) τουΤομ Ρόμπινς. Είναι το μόνο βιβλίο του που δεν έχω κοιτάξει. Τον γουστάρω πολύ. Είναι αρκετά περιγραφικός με περίεργες παρομοιώσεις και είναι αρκετά αυτό που λένε: για τη φάση μας. Ακόμα επειδή με ενδιαφέρει ο Γουόρχολ, πήρα μια βιογραφία του από την Taschen, που επικεντρώνεται στην τεχνοτροπία του. Και επειδή ψάχνω κάτι που να έχει πολύ σεξ, λέω να μπω στο κλίμα του Πορνό του Welsh και του Δαιμονιστή του Κορτώ.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ
Υπουργός Πολιτισμού
Προσπαθώ να ενημερώνομαι για τις νέες εκδόσεις όλο το χρόνο. Και να αφιερώνω μια ώρα κάθε μέρα για να διαβάσω, κυρίως το βράδυ, βιβλία Ελλήνων λογοτεχνών. Ξεκλέβω χρόνο για μια βόλτα σε ένα δυο κεντρικά βιβλιοπωλεία, ρωτάω τους συνεργάτες μου στο Υπουργείο και καλούς, ενημερωμένους φίλους. Το λέω αυτό, γιατί τα καλά βιβλία συχνά διαδίδονται από στόμα σε στόμα και έτσι τα βιβλία αυτά πραγματικά με συντροφεύουν. Και είναι τα βιβλία που κρατώ για την «εποχή της αμεριμνησίας», τα καλοκαιρινά σαββατοκύριακα, τις λίγες μέρες διακοπών - πολύ λίγες φέτος... Tα σημειώνω και ανυπομονώ να τα αγοράσω. Και να τα φυλλομετρήσω, έτσι για να μου ανοίξει η όρεξη. Για καλοκαιρινές αναγνώσεις, επιλέγω συνήθως βιβλία ξενόγλωσσων λογοτεχνών και ιστορικών, για να χαρώ και τις καλές μεταφράσεις που όλο και πληθαίνουν.
Φέτος, λοιπόν, θα πάρω μαζί μου το επιστολικό μυθιστόρημα του Κάρλος Φουέντες, Το κάθισμα του αετού, ενός συγγραφέα που πάντοτε με συγκινεί με τον αφηγηματικό του οίστρο και τη λοξή ματιά του στα πολιτικά πράγματα της χώρας του, το Μεξικό. Ο άνθρωπος παγιδεύεται από τις δυνάμεις της εξουσίας. Και η πολιτική συζήτηση δεν πρέπει να διεξάγεται πάνω σε αφηρημένες αρχές που κάθε εξουσία διατυμπανίζει, αλλά με τον άνθρωπο στο επίκεντρο, και πάντοτε στο πεδίο συγκεκριμένων εφαρμογών των αξιών.
Ακριβώς με το θέμα αυτό ασχολείται ο Γάλλος καθηγητής φιλοσοφίας Αλαίν Ρενώ στο βιβλίο του Τι είναι δίκαιη πολιτική;, κείμενο ιδιαίτερα επίκαιρο σε μια εποχή που η πολιτική συζήτηση καλείται να αναδείξει τις διαφορές ως προς την ερμηνεία των αρχών και αξιών και την έμπρακτη εφαρμογή τους.
Από αυτή την άποψη, το βιβλίο του παλαίμαχου πολιτικού Λεωνίδα Κύρκου, τη συνέπεια του οποίου στους αγώνες για τη δημοκρατία σέβομαι, παρά τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μας, είναι χρήσιμο. Γιατί οι μαρτυρίες που καταθέτει με χαμηλή φωνή στις Στιγμές του, μας επιτρέπουν να σκεφτούμε πάνω σε γεγονότα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας. Η ιστορία λειτουργεί ως συνείδηση των κοινωνιών, μας λέει ο Κύρκος. Αλλά σήμερα, που οι διαμάχες για την ιστορία είναι συχνές, πώς μετασχηματίζεται το παρελθόν σε ιστορία και πώς το διαχειριζόμαστε; Με απασχολεί αυτό το ερώτημα που έχει κατεξοχήν να κάνει και με τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Έτσι, με ενδιαφέρει ο προβληματισμός του ιστορικού Αντώνη Λιάκου, όπως τον καταθέτει στο βιβλίο του με τον εύγλωττο τίτλο Πώς το παρελθόν γίνεται ιστορία;.
Το ερώτημα αυτό απασχολεί και το μεγάλο νεοελληνιστή Πιερ Βιντάλ-Νακέ που «έφυγε» φέτος. Αγώνας μου η ιστορία, ο τίτλος μιας μεγάλης συνομιλίας που έγινε βιβλίο και μας αποκαλύπτει τα γόνιμα μονοπάτια της σκέψης ενός ανθρώπου που δεν έπαψε να σκέφτεται ως ιστορικός και να πράττει ως πολίτης. Και να αφιερώνει τη ζωή του στην προάσπιση της πολύτιμης κληρονομιάς που συγκροτούν τα κλασικά γράμματα και στη μέριμνα για τη λογική, τη γλώσσα, τις αφηγήσεις, τις αξίες και τους κώδικες που δημιούργησαν τον πολιτισμό μας.
Αυτά ακριβώς, που με τη μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ως πολύτιμη παρακαταθήκη, κόντρα στη λατρεία του εφήμερου όσων υπηρετούν μια χρησιμοθηρική και οικονομίστικη ιδεολογία. Και αυτήν είναι που καταγγέλλει η Γαλλίδα εκπαιδευτικός Νατάσα Πολονύ στο δοκίμιο πολεμικής της Τα χαμένα παιδιά μας.
«Οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που εμπλέκουν μεγάλες κοινωνικές δυνάμεις είναι τελικά αυτές που έχουν τα μονιμότερα αποτελέσματα», σημειώνει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στον πρόλογό του, στο βιβλίο της Λίντσεϊ Χιούζ Η Ρωσία την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, του «μεταρρυθμιστή τσάρου». Μεγάλη η κληρονομιά που άφησε ο Πέτρος ο Μέγας και, με δεδομένη την αγάπη μου για την ιστορία, η Λίντσεϊ κατορθώνει να δώσει στο βιβλίο της ένα πανόραμα μιας ολόκληρης εποχής, επιμένοντας σε κρίσιμες λεπτομέρειες, σαν σε απαιτητικό κινηματογραφικό πλάνο, όπου και η παραμικρή απόχρωση των χρωμάτων έχει τη σημασία της.
Και μια και αναφέρθηκα σε χρώματα, να σας εκμυστηρευτώ ότι αγαπημένο μου χρώμα είναι το μπλε. Ετσι, χάρηκα πολύ όταν πριν λίγες μέρες είδα σε προθήκη βιβλιοπωλείου το φρεσκοτυπωμένο βιβλίο του ιστορικού Μισέλ Παστουρώ Μπλε, η ιστορία ενός χρώματος.
Μπλε είναι το αγαπημένο χρώμα των δυτικών κοινωνιών, της Ευρώπης, της Ελλάδας, της Μεσογείου. Της υγρής μοίρας της Ελλάδος και της Ευρώπης, σύμφωνα με τον τίτλο του βιβλίου που ο Σαράντος Καργάκος έχει αφιερώσει στη Μεσόγειο.
Καλές καλοκαιρινές αναγνώσεις.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΤΣΟΣ
Καθηγητής Πανεπιστημίου-Ποιητής
Κοίταξε, είναι κάποια βιβλία που διαβάζω και ξαναδιαβάζω τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Τα ποιήματα του Ευγένιου Μοντάλε από τα βιβλία Ημερολόγιο του 72 και Φινιστρέ και άλλα ποιήματα στην πολύ καλή μετάφραση του Νίκου Αλιφέρη από τις εκδόσεις Άγρα. Τη μετάφραση της Ιωάννας Αβραμίδη των ποιημάτων τουΠάουλ Τσέλαν από τη συλλογή Μήκων και Μνήμη (Νεφέλη) και τη συλλογή του Διονύση Καψάλη Ο κρότος του Χρόνου (Άγρα). Αυτά από ποίηση. Μετά, από θεωρητικά βιβλία έχω εγκύψει σε ένα σημαντικό, ίσως τον μεγαλύτερο εν ζωή, πολέμιο του Ντεριντά, Γάλλο φιλόσοφο τον Alain Badiu. Στα ελληνικά υπάρχει Το Μανιφέστο της Φιλοσοφίας (Ψυχογιός). Επίσης ανατρέχω διαρκώς στα πολύτιμα κείμενα του σπουδαίου περιοδικού Αλήθεια.Για τελευταίο αφήνω το πολύτιμο συγκινησιακό δοκίμιο, σχεδόν λογοτέχνημα του Δ.Ν. Μαρωνίτη, Μαύρη Γαλήνη (Το Ροδακιό) εμπνευσμένο από τον εγκλεισμό του τελευταίου στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ.
ΟΡΦΕΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΔΗΣ
Ηθοποιός
Εξαιτίας διάφορων δουλειών και γυρισμάτων δεν θα πάω διακοπές. Θα μείνω εδώ. Όποτε τα βιβλία δεν θα είναι τόσο βιβλία διακοπών όσο αυτά που διαβάζω συνήθως στην πόλη. Μόλις πήρα του Σαραμάγκου το Περί Τυφλότητος από τις εκδόσεις Καστανιώτη, θα ξαναδιαβάσω σίγουρα το City του Αλεξάντρο Μπαρίκο και λέω να το ρίξω λίγο στην ψυχαναλυτική λογοτεχνία διαβάζοντας τη Θεραπεία του Σοπενάουερ και το Η Μάνα και το Νόημα της Ζωής του πολυδιαβασμένου πια Irvin D. Yalom.
ΓΙΩΤΑ ΦΕΣΤΑ
Ηθοποιός
Διαβάζω ήδη την Αράχνη, το πρώτο μέρος από τις Ακυβέρνητες Πολιτείεςτου Στρατή Τσίρκα. Μετά λέω να συνεχίσω και με τα άλλα δύο, την Αριάγνη και τηΝυχτερίδα. Θα συνεχίσω με ένα πιο σύγχρονο, πιο μαύρο και πιο αγχωτικό, τηνΗγεμονία της Ευτυχίας της Ελευθερίας Δημητρομανωλάκη. Επιπλέον μου αρέσουν πολύ τα αστυνομικά μυθιστορήματα, οπότε λέω να βουτηχτώ στο μυστήριο με τα βιβλία της Κάθριν Σάμσον Εκτός Εαυτού και Πτώση στο Κενό (Μελάνι), με το Σβήσιμο σε Μαύρο του David Ferrario ( Πόλις) και το Αντιός Χέμινγουεϊτου Λεονάρδο Παδούρα (Καστανιώτης).
ΜΗΝΑΣ ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑΣ
Ηθοποιός
Θέλω πολύ να διαβάσω το Βασικό Μέτοχο (Γαβριηλίδης) του Πέτρου Μάρκαρη. Με ενδιαφέρει πολύ η γραφή του Μάρκαρη και νιώθω σαν να ενημερώνομαι όταν τον διαβάζω. Επίσης, σκέφτομαι να κατεβάσω από τη βιβλιοθήκη μου ένα βιβλίο που με περιμένει πολύ καιρό, ένα αριστούργημα της λογοτεχνίας, Το Κόκκινο και το Μαύρο του Σταντάλ. Τέλος, έχω μια επιθυμία να διαβάσω κάποια έργα από την Ανθρώπινη Κωμωδία του Μπαλζάκ όπως το Οι Σουάνοι, το Μεγαλεία και δυστυχίες των κουρτιζάνων, την Ευγενία Γκραντέ και τις Χαμένες ψευδαισθήσεις.
ΡΕΝΙΑ ΤΣΙΤΣΙΜΠΙΚΟΥ
Δημοσιογράφος
Σίγουρα το Νορβηγικό Δάσος του Μουρακάμι. Μου το πρότεινε έμπιστος άνθρωπος σε θέματα βιβλίου που κάτι θα ξέρει παραπάνω. Το Τι είδε η γυναίκα του Λωτ της Ιωάννας Μπουζαροπούλου από τις εκδόσεις Καστανιώτη, που το ωραίο εξώφυλλο αλλά και μια καλή κριτική μου κέντρισαν το ενδιαφέρον. Θέλω και τα Κινεζικά Κουτιάτης Σώτης Τριανταφύλλου. Είναι το πρώτο της έργο που θα διαβάσω, αν και μου αρέσουν πολύ τα κείμενα της. Τέλος λέω να διαβάσω και κάτι «σκληρό», γι' αυτό θα προτιμήσω τον Καθένα του Φίλιπ Ροθ.
σχόλια