Στη Σαουμπίνε έχω περάσει την πιο αξέχαστη 25η Μαρτίου στη ζωή μου. Ήταν το 2000. Είμαι στο Βερολίνο. Για να δούμε ανάμεσα στα άλλα και το "Crave" της Σάρα Κέιν. Σκηνοθέτης ο Μάριους φον Μάγιενμπουργ, φίλος και συμφοιτητής της Ελευθερίας Σαπουντζή που μας έχει κλείσει τις θέσεις και επιμένει να μη χάσουμε αυτή την παράσταση.
Η Σάρα Κέιν έχει αυτοκτονήσει την προηγούμενη χρονιά και γίνεται χαμός. Ήταν μια παράσταση αξέχαστη. Η Ευρώπη την αντέγραψε καταλεπτώς κυριολεκτικά. Ήταν το καλύτερο ανέβασμα αυτού του έργου. Αξεπέραστο. Λίγο καιρό αργότερα φεύγει άδικα και ξαφνικά από τη ζωή και η Ελευθερία. Θα την θυμόμαστε και για τα καινούργια πράγματα που γινόντουσαν τότε στη Γερμανία και μας σύστηνε τόσο θερμά.
Για πολλούς από εμάς οι παραστάσεις της Σαουμπίνε είναι συνδεδεμένες όχι μόνο με τη λέξη αποδόμηση αλλά με έναν αέρα ελευθερίας και προοδευτικότητας που έφερε τη βερολινέζικη σκηνή στην πρώτη σειρά της θεατρικής επικαιρότητας. Με το φεστιβάλ του γερμανόφωνου θεάτρου όπου είδαμε τον αφρό των παραστάσεων της κεντρικής Ευρώπης.
Με μια σειρά καταπληκτικών σκηνοθετών και ηθοποιών που παίζουν με ακρίβεια ωρολογιακής βόμβας. Ειλικρινά ακόμα και αν δε σου αρέσει μια παράσταση δε χορταίνεις να βλέπεις τον Γερμανό ηθοποιό. Είναι πάντα αποκαλυπτικός. Πολλοί από εμάς πίσω από τη λάμψη ενός θεάτρου βλέπουμε την εξαντλητική εργασία, τη μέθοδο, την επιμονή, το όραμα, τους στόχους. Η Σαουμπίνε ένα τέτοιο θέατρο είναι. Η παγκόσμια επιτυχία της δεν είναι τυχαία.
Ο Γιώργος Λούκος αγαπάει τη Σαουμπίνε. Μοιράστηκε αυτή την αγάπη του με τους θεατές του Φεστιβάλ Αθηνών. Το θέατρο Σαουμπίνε όχι μόνο μας επισκέπτεται συχνότατα αλλά μας έχει χαρίσει υπέροχες παραστάσεις. Εντάξει υπήρχαν στιγμές που κάποιοι γκρίνιαξαν. Λυπούμαστε αλλά την δυσαρέσκειά τους την προσπερνάμε. Είναι πολύ σημαντικότερο ότι με η Σαουμπίνε μας δίνει την ευκαιρία να ρίξουμε το βλέμμα μας σ ΄ένα θίασο πρώτης γραμμής και να επικοινωνούμε με ένα από τα πιο σύγχρονα σε δομή και ρεπερτόριο κεντροευρωπαϊκά θέατρα.
Στην Αθήνα φέτος η Σαουμπίνε καταφθάνει με τον "Εχθρό του Λαού" του Ίψεν, που έκανε πέρυσι πρεμιέρα στο φεστιβάλ της Αβινιόν. Από την Τετάρτη έως την Παρασκευή στην Πειραιώς 260, τα ιψενικά ερωτήματα φωτίζονται από την εκδοχή του Τόμας Οστερμάγιερ και μεταφέρονται στο σήμερα.
"Ο εχθρός του λαού"
Οι λεπτές γραμμές ανάμεσα στην ειλικρίνεια και το φανατισμό, η δυνατότητα ύπαρξης της διαφάνειας σε μια εμπορευματοποιημένη κοινωνία, ο κόσμος του δόκτορα Στόκμαν, θα ζωντανέψουν σε μια προβληματική που δεν αφορά μια στενή κοινωνία πριν από 130 χρόνια αλλά μια κοινωνία σημερινή και στο σύνολό της.
