Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει;

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter
Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Το σύστημα πρόνοιας έχει τη δυνατότητα να υπηρετήσει την ατομική ανάγκη και επιθυμία; Και ποιος μπορεί να απαντήσει στο βασανιστικό και επίμονο ερώτημα του γονέα: «Τι θα γίνει το παιδί μου, όταν εγώ φύγω;», είναι μερικά από τα ερωτήματα τα οποία καταπιάνεται το θεατρικό έργο της ανήσυχης ομάδας «Εν δυνάμει» σε σκηνοθεσία της Ελένης Ευθυμίου
0

«Η ζωή είναι καλύτερη όταν τη μοιραζόμαστε όλοι μαζί δημιουργικά», είναι το σύνθημα στο οποίο στηρίζεται η παράσταση «Το "άλλο" σπίτι» που θα ανέβει το Σάββατο στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. «Ποια θέση έχει η φαντασία στον πραγματικό κόσμο; Πώς μπορεί να διαμορφώσει τον προσωπικό και το δημόσιο χώρο; Τι είναι σπίτι; Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Το σύστημα πρόνοιας έχει τη δυνατότητα να υπηρετήσει την ατομική ανάγκη και επιθυμία; Και ποιος μπορεί να απαντήσει στο βασανιστικό και επίμονο ερώτημα του γονέα: «Τι θα γίνει το παιδί μου, όταν εγώ φύγω;», είναι μερικά από τα ερωτήματα τα οποία καταπιάνεται το θεατρικό έργο της ανήσυχης ομάδας «Εν δυνάμει» σε σκηνοθεσία της Ελένης Ευθυμίου.  ιδρύθηκε το 2008 από την Ελένη Δημοπούλου και τη Μαρία Ιωαννίδου, με βασικό στόχο την πλήρη ένταξη ατόμων με δυνητικές ικανότητες στην κοινωνία.  Η Ελένη Ευθυμίου που γεννήθηκε το  1986 στο Έξετερ της Αγγλίας, δραστηριοποιείται στον καλλιτεχνικό χώρο ως σκηνοθέτης, ηθοποιός και τραγουδίστρια ενώ είναι υπέρμαχος της  ιδέας «πως το θέατρο είναι μια συνεχής διερεύνηση της σύνδεσης μεταξύ της ανθρώπινης κατάστασης και της κοινωνίας». Έχει επιλέξει νέες αισθητικές φόρμες στο θέατρο ενώ προτιμά να πειραματίζεται με στοιχεία της μουσικής, των εικαστικών τεχνών, του κινηματογράφου, της μυθοπλασίας αλλά και του ντοκιμαντέρ.

Το "Άλλο" σπίτι είναι μία σειρά από ιστορίες που απαντούν στο ερώτημα τι σημαίνει σπίτι για τον καθένα μας και πώς θα θέλαμε να ζούμε. Το ερώτημα αρχικά το απαντήσαμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας αλλά επισκεφτήκαμε και χώρους ανθρώπων που βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να ζουν μακριά από το σπίτι τους, μιλήσαμε μαζί τους και μπήκαμε για λίγο στην πραγματικότητά τους. Μέσα από το "Άλλο" σπίτι επιδιώκουμε πιο πολύ να θέσουμε ερωτήματα για το πώς θα μπορούσαν όλοι οι άνθρωποι να ζουν μία αξιοπρεπή ζωή. Θέλουμε οι θεατές να ονειρευτούν μαζί μας μία καλύτερη ζωή»

Τι είναι το «Άλλο Σπίτι» αλλά και τι θέλουν  να μεταδώσουν  στο κοινό που θα την δει, ρωτώ την σκηνοθέτιδα Ελένη Ευθυμίου. «Το "Άλλο" σπίτι είναι μία σειρά από ιστορίες που απαντούν στο ερώτημα τι σημαίνει σπίτι για τον καθένα μας και πώς θα θέλαμε να ζούμε. Το ερώτημα αρχικά το απαντήσαμε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας αλλά επισκεφτήκαμε και χώρους ανθρώπων που βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να ζουν μακριά από το σπίτι τους, μιλήσαμε μαζί τους και  μπήκαμε για λίγο στην πραγματικότητά τους. Μέσα από το "Άλλο" σπίτι  επιδιώκουμε πιο πολύ να θέσουμε ερωτήματα για το πώς θα μπορούσαν όλοι οι άνθρωποι να ζουν μία αξιοπρεπή ζωή. Θέλουμε οι θεατές να ονειρευτούν μαζί μας μία καλύτερη ζωή», λέει. Θεωρείτε ότι ως κοινωνία έχουμε ακόμα αρνητικό πρόσημο στην συμπεριφορά μας  σε ανθρώπους με αναπηρία, στους «Άλλους» που παρακολουθούμε στο θεατρικό; «Σε ατομικό και προσωπικό επίπεδο σίγουρα οι αποστάσεις έχουν μικρύνει αλλά σε κοινωνικό και δημόσιο πλαίσιο οι συνθήκες διαβίωσης αυτών των ανθρώπων παραμένουν δυστυχώς πολύ πίσω σε σχέση με την πρόοδο της εποχής», τονίζει.  

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter
Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter

Το «άλλο» σπίτι είναι μια παράσταση που προέκυψε ως αποτέλεσμα πολύμηνης έρευνας, αφού είχαν προηγηθεί στοχευμένα εργαστήρια, ερωτηματολόγια και αυτοσχεδιασμοί της ομάδας «Εν δυνάμει», όσο και συνεντεύξεις ανθρώπων που βρίσκονται εκτός της οικογενειακής δομής και προστασίας όπως γηροκομεία, άσυλα, ορφανοτροφεία και οικοτροφεία. Τι είναι αυτό που μας λείπει ως χώρα στο θέμα της ισότητας των ατόμων και τι σας δίδαξε η εμπειρία της πολύμηνης έρευνας που κάνατε; «Η βαθιά και ουσιαστική ρεαλιστική σκέψη ότι κάθε άνθρωπος είναι το ίδιο σημαντικός με εμάς τους ίδιους. Νομίζω πως σαν χώρα είμαστε προοδευτικοί μόνο στην επιφάνεια και καθόλου στην ουσία. Μέσα από την έρευνα επισκεφτήκαμε ιδρύματα της χώρας με τις χειρότερες συνθήκες διαβίωσης αλλά και ιδρύματα με πιο σύγχρονες αντιλήψεις για την δημόσια συμβίωση. Αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι ακόμα και εκεί όπου οι συνθήκες ήταν οι καλύτερες και οι αντιλήψεις ήταν οι πιο προχωρημένες, το σύστημα πρόνοιας διατηρεί την κληρονομιά από το παρελθόν: χώροι που δεν ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να εκφράζουν άνετα και ελεύθερα την προσωπικότητα τους, χώροι όπου η πρόνοια περιορίζεται μόνο στην κάλυψη των βασικών αναγκών των ανθρώπων. Η οικονομική κρίση επίσης έχει εντείνει τη δυσκολία να αλλάξουν αυτές οι συνθήκες. Το σύστημα της αποασυλοποίησης για παράδειγμα, (σπίτια στο κέντρο της πόλης όπου ζουν άνθρωποι που μπορούν να αυτοεξυπηρετούνται έχοντας την επιτήρηση του ιδρύματος) ενώ άρχισε να εφαρμόζεται  πριν από μερικά χρόνια σήμερα δεν υποστηρίζεται και δεν αναπτύσσεται, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις οι άνθρωποι να επιστρέφουν στην ιδρυματοποιημένη ζωή» επισημαίνει η κ. Ευθυμίου. Ένα από τα ερωτήματα της παράστασης είναι  ποια θέση έχει η φαντασία στο πραγματικό κόσμο; Εσείς τι απαντάτε; «Η φαντασία έχει τη θέση που ο καθένας της δίνει. Το ζήτημα είναι να μην ξεχνάμε να τη βάζουμε στη ζωή μας μιας και η επίδρασή της είναι θεραπευτική», αναφέρει.

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter

Μπορεί να αλλάξει ο κόσμος και τι υλικά χρειάζεται ώστε να μην παραμείνει ένα άπιαστο όνειρο; «Ο κόσμος μπορεί να αλλάξει όταν ο καθένας μας μετατοπίσει λίγο τις ανάγκες του, βγει από τον μικρόκοσμό του, βελτιώσει το γύρω κόσμο του και αρχίσει να τον μοιράζεται. Μέσα στην ομάδα "Εν δυνάμει" έζησα αυτήν την πραγματικότητα και πλέον πιστεύω πως δεν είναι άπιαστο όνειρο αυτό». Η Ελένη πιστεύει πως ενώ οι άνθρωποι παλεύουμε  για να είμαστε ξεχωριστοί, τελικά κάνουμε τα πάντα για  να είμαστε ίδιοι σε όλα. Επομένως, πότε ένας άνθρωπος είναι ελεύθερος; «Ένας άνθρωπος είναι ελεύθερος όταν έχει επιλογές οι οποίες δεν περιορίζονται μόνο στις βασικές του ανάγκες, όταν μπορεί να είναι εκεί που θέλει, να ζει με όποιον θέλει και να κάνει αυτό που πραγματικά επιθυμεί η καρδιά του». Κλείνοντας την συζήτηση, τη ρωτώ αν έχει απάντηση στο βασικό σύνθημα της παράστασης και αν η ζωή τελικά είναι καλύτερη όταν την μοιραζόμαστε όλοι μαζί δημιουργικά. «Η ζωή είναι βέλτιστη όταν τη μοιραζόμαστε όλοι μαζί, πόσο μάλλον όταν την μοιραζόμαστε δημιουργικά», καταλήγει.  

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter

Ιnfo:

Το "άλλο" σπίτι 

9-24 Iανουαρίου 2016

Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών - Μικρή Σκηνή

Λεωφόρος Συγγρού 107-109

www.sgt.gr

Εισ.: Κανονικό: 12 € / Μειωμένο ή παρέες (5+ άτομα): 9 € / ΑΜΕΑ & Άνεργοι: 5 € / Συνοδός ΑΜΕΑ: 10 €

Πρωινές παραστάσεις για σχολεία (Τρίτη-Παρασκευή, 11:00-13:15) και απογευματινές παραστάσεις για το κοινό:

Σάββατο 9 Ιανουαρίου | 21:00 / Κυριακή 10 Ιανουαρίου | 19:00 / Σάββατο 16 Ιανουαρίου | 12:00 και 21:00 / Κυριακή 17 Ιανουαρίου | 19:00 / Σάββατο 23 Ιανουαρίου | 12:00 και 21:00 / Κυριακή 24 Ιανουαρίου | 19:00

 

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter

 

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter

 

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter

 

Μπορεί ένα άτομο με αναπηρία να διαμορφώσει ελεύθερα το περιβάλλον στο οποίο ζει; Facebook Twitter

 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Θέατρο / Ελένη Ερήμου: «Οι άνθρωποι δεν ντρέπονται για τίποτα πια»

Παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις ομορφότερες γυναίκες που πέρασαν από το ελληνικό θέατρο και το σινεμά. Από νωρίς επέλεξε να ζει και έξω από το θεατρικό συνάφι. «Δεν μπορώ να ξυπνάω κάθε πρωί και να αναρωτιέμαι τι θα παίξω ή που θα παίξω» δηλώνει ενώ θεωρεί τη μοναχικότητα πηγή δημιουργικότητας. Η Ελένη Ερήμου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Οι Αθηναίοι / Αλεξάνδρα Λαδικού: «Δεν νοσταλγώ τίποτα. Πέρασα και ωραία και καλά»

Ξεκίνησε από τα καλλιστεία, για μία ψήφο δεν στέφθηκε Μις Κόσμος, έπαιξε δίπλα στον Κουν, υπήρξε μούσα του Τάκη Κανελλόπουλου, αλλά κυρίως του Ανδρέα Βουτσινά. Στα 92 της ακόμα οδηγεί και παρακολουθεί θέατρο, ελπίζοντας πάντα να βρει καλά στοιχεία, ακόμα και σε κακές παραστάσεις.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μπομπ Γουίλσον

Απώλειες / Μπομπ Γουίλσον (1941-2025): Το προκλητικό του σύμπαν ήταν ένα και μοναδικό

Μεγάλωσε σε μια κοινότητα όπου το θέατρο θεωρούνταν ανήθικο. Κι όμως, με το ριζοσπαστικό του έργο σφράγισε τη σύγχρονη τέχνη του 20ού αιώνα, σε παγκόσμιο επίπεδο. Υποκλίθηκε πολλές φορές στο αθηναϊκό κοινό – και εκείνο, κάθε φορά, του ανταπέδιδε την τιμή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
H ανάληψη του Οιδίποδα αναβάλλεται επ’ αόριστον

Θέατρο / H ανάληψη του Οιδίποδα αναβάλλεται επ’ αόριστον

Ο «Οιδίποδας» του Γιάννη Χουβαρδά συνενώνει τον «Τύραννο» και τον «Επί Κολωνώ» σε μια παράσταση, παίρνοντας τη μορφή μιας πυρετώδους ανασκαφής στο πεδίο του ασυνείδητου - Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Ζιλιέτ Μπινός: Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων στην Επίδαυρο

Θέατρο / Ζιλιέτ Μπινός: Η Ιουλιέτα των Πνευμάτων στην Επίδαυρο

Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός προσπαθεί να παραμείνει συγκεντρωμένη μέχρι την κάθοδό της στο αργολικό θέατρο. Παρ’ όλα αυτά, βρήκε τον χρόνο να μας μιλήσει για τους γυναικείους ρόλους που τη συνδέουν με την Ελλάδα και για τη σημασία της σιωπής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Όλα όσα ζήσαμε στο 79ο Φεστιβάλ της Αβινιόν: από το «La Distance» του Ροντρίγκες έως τη μεγάλη επιτυχία του Μπανούσι

Θέατρο / Όλα όσα ζήσαμε στο 79ο Φεστιβάλ της Αβινιόν

Οι θερμές κριτικές της «Liberation» και της «Le Monde» για το «ΜΑΜΙ» του Μπανούσι σε παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση είναι απλώς μια λεπτομέρεια μέσα στις απανωτές εκπλήξεις που έκρυβε το πιο γνωστό θεατρικό φεστιβάλ στον κόσμο.
ΤΙΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ
Κωνσταντίνος Ζωγράφος: Ο «Ορέστης» του Τερζόπουλου

Θέατρο / Κωνσταντίνος Ζωγράφος: «Ο Τερζόπουλος σου βγάζει τον καλύτερό σου εαυτό»

Ο νεαρός ηθοποιός που πέρυσι ενσάρκωσε τον Πυλάδη επιστρέφει φέτος ως Ορέστης. Με μια ήδη πλούσια διαδρομή στο θέατρο δίπλα σε σημαντικούς δημιουργούς, ετοιμάζει ένα νέο έργο εμπνευσμένο από το Νεκρομαντείο του Αχέροντα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα»: Αξίζει η παράσταση για τον «μάγκα» του ελληνικού πενταγράμμου;

The Review / «Μάλιστα κύριε Ζαμπέτα»: Αξίζει η παράσταση για τον «μάγκα» του ελληνικού πενταγράμμου;

Με αφορμή την παράσταση γι’ αυτόν τον αυθεντικό δημιουργό που τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 μεσουρανούσε, ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου σχολιάζουν τον αντίκτυπό του στο κοινό σήμερα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Οιδίπους Τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή: Η άνοδος, πτώση και η αποθέωση

Αρχαίο Δράμα Explained / «Οιδίπους Τύραννος» και «Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή: Η άνοδος, η πτώση και η αποθέωση

Τι μας μαθαίνει η ιστορία του Οιδίποδα, ενός ανθρώπου που έχει τα πάντα και τα χάνει εν ριπή οφθαλμού; Η κριτικός θεάτρου Λουίζα Αρκουμανέα επιχειρεί μια θεωρητική ανάλυση του έργου του Σοφοκλή.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Αλίκη Βουγιουκλάκη: Στη ζωή έσπαγε τα ταμπού, στο θέατρο τα ταμεία

Θέατρο / Αλίκη Βουγιουκλάκη: Πώς έσπαγε τα ταμεία στο θέατρο επί 35 χρόνια

Για δεκαετίες έχτισε, με το αλάνθαστο επιχειρηματικό της ένστικτο, μια σχέση με το θεατρικό κοινό που ακολουθούσε υπνωτισμένο τον μύθο της εθνικής σταρ. Η πορεία της ως θιασάρχισσας μέσα από παραστάσεις-σταθμούς και τις μαρτυρίες συνεργατών της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Καραθάνος: «Εμείς είμαστε οι χώρες, τα κείμενα, οι πόλεις, εμείς είμαστε οι μύθοι»

Θέατρο / Νίκος Καραθάνος: «Εμείς είμαστε οι χώρες, τα κείμενα, οι πόλεις, εμείς είμαστε οι μύθοι»

Στον πολυαναμενόμενο «Οιδίποδα» του Γιάννη Χουβαρδά, ο Νίκος Καραθάνος επιστρέφει, 23 χρόνια μετά, στον ομώνυμο ρόλο, ακολουθώντας την ιστορία από το τέλος προς την αρχή και φωτίζοντας το ανθρώπινο βάθος μιας τραγωδίας πιο οικείας απ’ όσο νομίζουμε.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ένα δώρο που άργησε να φτάσει

Θέατρο / «Κοιτάξτε πώς φέρονταν οι αρχαίοι στους ξένους! Έτσι πρέπει να κάνουμε κι εμείς»

Ένα δώρο που έφτασε καθυστερημένα, μόλις είκοσι λεπτά πριν το τέλος της παράστασης - Κριτική της Λουίζας Αρκουμανέα για το «ζ-η-θ, ο Ξένος» σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Η Κασσάνδρα της Έβελυν Ασουάντ σημάδεψε το φετινό καλοκαίρι

Θέατρο / Η Κασσάνδρα της Έβελυν Ασουάντ σημάδεψε την «Ορέστεια»

Η «Ορέστεια» του Θεόδωρου Τερζόπουλου συζητήθηκε όσο λίγες παραστάσεις: ενθουσίασε, προκάλεσε ποικίλα σχόλια και ανέδειξε ερμηνείες υψηλής έντασης και ακρίβειας. Ξεχώρισε εκείνη της Έβελυν Ασουάντ, η οποία, ως Κασσάνδρα, ερμήνευσε ένα αραβικό μοιρολόι που έκανε πολλούς να αναζητήσουν το όνομά της. Το φετινό καλοκαίρι, η παράσταση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, στους Δελφούς και στο αρχαίο θέατρο Φιλίππων.
M. HULOT
Η Λίνα Νικολακοπούλου υπογράφει και σκηνοθετεί τη μουσικοθεατρική παράσταση «Χορικά Ύδατα»

Θέατρο / «Χορικά Ύδατα»: Ο έμμετρος κόσμος της Λίνας Νικολακοπούλου επιστρέφει στη σκηνή

Τραγούδια που αποσπάστηκαν από το θεατρικό τους περιβάλλον επιστρέφουν στην πηγή τους, σε μια σκηνική τελετουργία γεμάτη εκπλήξεις που φωτίζει την τεράστια καλλιτεχνική παρακαταθήκη της στιχουργού.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ημέρωμα της στρίγγλας»: Ήταν ο Σαίξπηρ μισογύνης;

The Review / «Το ημέρωμα της στρίγγλας»: Ήταν ο Σαίξπηρ μισογύνης;

Γιατί εξακολουθεί να κερδίζει το σύγχρονο κοινό η διάσημη κωμωδία του Άγγλου βάρδου κάθε φορά που ανεβαίνει στη σκηνή; Ο Χρήστος Παρίδης και η Βένα Γεωργακοπούλου συζητούν με αφορμή την παράσταση που σκηνοθετεί η Εύα Βλασσοπούλου.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ