Στην άλλη μεριά του κόσμου, στο Σίδνεΐ, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Sidney Theatre Company, Τζον Άπτον και η σύζυγός του Κέιτ Μπλάνσετ, προσκαλούν την Ιζαμπέλ Ιπέρ για να κρατήσει τον ένα από τους δυο πρωταγωνιστικούς ρόλους - μαζί με την Κεΐτ Μπλάνσετ στις "Δούλες" του Ζαν Ζενέ. Καλλιτεχνικό γεγονός πρώτης γραμμής στην Αυστραλία, με κριτικές αληθινούς διθύραμβους.
Λαθραία. Αυτή είναι η λέξη. "Η παράσταση από τις δυο ηθοποιούς που θα παίξουν τα κορίτσια, πρέπει να είναι λαθραία. Κρυφή. Δεν είναι το ότι τα ανοικτά παράθυρα ή οι λεπτοί τοίχοι θα άφηναν τους γείτονες να ακούσουν πράγματα που λέμε μόνο ιδιωτικά. Ακόμα και οι φωνές τους κάποιες φορές πρέπει να ηχήσουν σαν να έχουν διακοπεί" έγραφε ο Ζαν Ζενέ στις οδηγίες του προς τους ηθοποιούς που θα παίξουν τις "Δούλες" του.
Έργο-σταθμός, βασισμένο στην αληθινή ιστορία των αδελφών Λέα και Κριστίν Παπέν από την περιοχή του Λε Μαν, ο Ζενέ έγραψε το θεατρικό του έργο, αντλώντας την έμπνευσή του από τις εφημερίδες της εποχής. Το 1933 οι δύο αδελφές, υπηρέτριες σε ένα αστικό σπίτι, κατακρεούργησαν την κυρία τους και την κόρη της.
Στις "Δούλες", ο Ζενέ, επιλέγει το "θέατρο μέσα στο θέατρο", κάνοντας τους θεατές να αναρωτιούνται για την αλήθεια και το ψέμα.
Ο συγγραφέας που λάτρευε το παιχνίδι των μεταμορφώσεων, μας άφησε ένα αριστούργημα, το μοναδικό του έργο με ηρωίδες γυναίκες: ο ίδιος άλλωστε επιθυμούσε να παίζονται οι ρόλοι τους από νεαρούς άνδρες και δύο πανό (αριστερά και δεξιά της σκηνής) να δηλώνουν ότι πρόκειται για γυναικείους ρόλους.
