ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ: Στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου - στο Εθνικό Θέατρο

ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ: Στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου - στο Εθνικό Θέατρο Facebook Twitter
2

 

 

«Τα εκατό διηγήματα –παραμύθια, παραβολές ή αφηγήσεις-, γράφτηκαν για να διώξουν τη μελαγχολία από τις γυναίκες» λέει ο ίδιος ο Βοκάκιος για το κολοσσιαίο του βιβλίο Δεκαήμερο, μία συλλογή εκατό νουβελών που έγραψε με φόντο την πανούκλα της Φλωρεντίας, το 1349 με 1351. Μεσαίωνας στη Μεσόγειο, με τον ήλιο να λούζει τα πρόσωπα, τα κορμιά, τις αισθήσεις. Και ένα αξεπέραστο αίσθημα να καλεί όλους, άντρες, γυναίκες, νιούς, γέρους και γριές, καταραμένους από τη φύση και προνομιούχους, άσχημους και ωραίους, να απολαύσουν αυτό το αρχέγονο κάλεσμα του έρωτα.

 

Ο Βοκάκιος, θέλοντας να μιλήσει γι’ αυτό αφαιρώντας το αίσθημα της αμαρτίας, βάζει ακόμα και κληρικούς, ακόμα και άσηπτες καλόγριες να συνουσιάζονται, να ανακαλύπτουν τη χαρά του έρωτα, να τον χαίρονται σε όλο του το μεγαλείο! Περίπου με μια τέτοια σκηνή ξεκινάει η παράσταση του Νίκου Καραθάνου στη Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος» του Εθνικού Θεάτρου, όπου πέντε καλόγριες βρίσκουν έναν πανέμορφο νέο άντρα να λιάζεται στην όχθη μιας λίμνης, γυμνό. Ή σχεδόν γυμνό με ένα μαντήλι να κρύβει το φύλο του. Οι προσπάθειες τους να διώξουν το μαντήλι με το φύσημα τους αποτυχαίνει και επιστρατεύουν τη γηραιότερη και τυφλή καλόγρια  να το αφαιρέσει.

 

Μένουν έκθαμβες μπροστά στο θαύμα της φύσης και θέλουν πολύ να δοκιμάσουν όλες για λίγο την ηδονή του έρωτα. Να το κάνουν, αλλά αν μιλήσει; Ο νέος ξυπνάει και λέει με χειρονομίες ότι είναι μουγκός. Σώθηκαν! Ορμούν όλες με σειρά σαν φαντάροι που «περνάν» νουμεράδα μια πουτάνα, μέχρι και η ηγουμένη και η γριά τυφλή. Ο νέος δεν αντέχει άλλο την λαίλαπα και  εκρήγνυται. Τελικά δεν ήταν καθόλου άλαλος. Ο ρυθμός, οι σιωπές, ο ανεπιτήδευτος ερωτισμός, η υπόγεια κωμικότητα της κατάστασης είναι τόσο έντονα που σε προετοιμάζουν για ό,τι ακολουθεί. Ο έρωτας άλλωστε είναι το κυρίαρχο στοιχείο τόσο του μεγαλειώδους έργου όσο και της παράστασης του Εθνικού, που θαρρείς ότι στήθηκε με τα πιο απλά μέσα.

 

Μερικά πανιά, τρία τέσσερα στρώματα, έναν μπερντέ που άλλοτε λειτουργεί ως κουβούκλιο εξομογητηρίου κι άλλοτε ως θέατρο σκιών, έναν ανθρώπινο σκελετό, και 14 κορμιά, κάποια πιο νέα και θελκτικά, άλλα πιο κακοφορμισμένα, συχνά γυμνά αλλά ποτέ χυδαία. Επιστρατεύονται όλες μας οι αισθήσεις, μέχρι και η όσφρηση, όταν οι ηθοποιοί προσφέρουν φυλλαράκια βασιλικού στο κοινό και ευωδιάζει όλος ο χώρος. Οι σκηνές ακολουθούν η μία την άλλη με μία απίστευτη αγνότητα, απλότητα κι αφαίρεση. Ουδεμία αποστροφή απέναντι στη γύμνια αλλά ούτε απέναντι στη σεξουαλική πράξη, που αρκετές φορές ως δρώμενα πιάνουν εξαπίνης τους συμμετέχοντες χαρακτήρες δημιουργώντας θυμηδία στο κοινό. Με κορύφωμα το ξεκαρδιστικό μπουρδούκλωμα σωμάτων και συνουσιών σε ένα καλοκαιρινό νυχτερινό ύπνο μιας οικογένειας που συνεχώς «ενισχύεται» από την άφιξη όλο και περισσότερων συγγενών και αγνώστων.

 

Πιο λιτά και στοιχειώδη μέσα δε θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο Καραθάνος. Ακόμα και οι ελάχιστοι νεωτερισμοί του, δεν αποσπούν, δε μουτζουρώνουν. Απλά σου υπενθυμίζουν ότι βλέπεις ένα θεατρικό παιχνίδι. Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός επαναφέρει εκείνη την τρέλα και το joie de vivre του Συρανό πριν από μερικά χρόνια, φιλτραρισμένα μέσα από την «ιερότητα» με την οποία αντιμετώπισε τη Γκόλφω. Μας υπενθύμισε το ανενδοίαστο της εποχής των παιδιών των λουλουδιών του χίπυ κινήματος και τη γλυκύτητα της  ομώνυμης ταινίας του Παζολίνι. Κοντολογής, μία παράσταση βάλσαμο! Σε μία εποχή μεγάλου θυμού, μεγάλης απόγνωσης και ακόμα μεγαλύτερης καταπίεσης συναισθημάτων. Η πρεμιέρα χθες το βράδυ Παρασκευή 28 Μαρτίου, ήταν από τις ευτυχέστερες των τελευταίων ετών. Νομίζω ότι όλοι, εχθροί και φίλοι, βγήκαμε αλαφρωμένοι κι εξιλεωμένοι, ίσως και λίγο σα μεθυσμένοι από την γλυκιά μυσταγωγία που μας είχε παρασύρει ο Καραθάνος και οι Αλίκη Αλεξανδράκη, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Αναστάσια Διαμαντοπούλου, Γιάννης Κότσιφας, Χρήστος Λούλης, Γιώργος Μπινιάρης, Άγγελος Παπαδημητρίου, Εύη Σαουλίδου, Μιχάλης Σαράντης, Άγγελος Τριανταφύλου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Λυδία Φωτοπούλου, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, ο μουσικός επί σκηνής Δημήτρης Τίγκας. 

 

 

2

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Πλούτος» του Αριστοφάνη: Η φαντασία στην εξουσία

Αρχαίο Δράμα Explained / «Πλούτος» του Αριστοφάνη: Η φαντασία στην εξουσία

Τι κρύβεται πίσω από τη φαντασίωση του ξαφνικού πλουτισμού των φτωχών Αθηναίων που παρουσιάζεται στο κείμενο του Αριστοφάνη. Η κριτικός θεάτρου Λουίζα Αρκουμανέα επιχειρεί μια θεωρητική ανάλυση του «Πλούτου».
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Το τέλος είναι εδώ (και ο Αισχύλος το είχε προβλέψει)

Θέατρο / Το τέλος είναι εδώ (και ο Αισχύλος το είχε προβλέψει)

Η «Ορέστεια» του Τερζόπουλου που έκανε πρεμιέρα στην Επίδαυρο από το Εθνικό Θέατρο δεν συνομιλεί μονάχα με το υπαρξιακό έρεβος του τραγικού, σμιλεύοντας τα πετρώματα του ασυνειδήτου σε εκθαμβωτικές εικόνες. Αφηγείται ταυτόχρονα την ιστορία του θεάτρου.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
Ικέτιδες στην Επίδαυρο: Δίνοντας φωνή στις σιωπηλές γυναίκες μιας ολόκληρης εποχής

Θέατρο / Ικέτιδες στην Επίδαυρο: Δίνοντας φωνή στις σιωπηλές γυναίκες μιας ολόκληρης εποχής

Η Μαριάννα Κάλμπαρη επανασυστήνει στο κοινό τον εν πολλοίς άγνωστο μύθο των Δαναΐδων αλλά και το συναρπαστικό κείμενο του Αισχύλου, ενώνοντας λυτρωτικά τις φωνές των αρχαίων ηρωίδων με εκείνες των σημερινών.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης δεν μπορεί να ησυχάσει

Θέατρο / Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Ζητούσα τη συμπάθεια, την αποδοχή, έτσι γεννήθηκε η κωμωδία μέσα μου»

Ο αγαπητός ηθοποιός μιλά για το ταξίδι του στο θέατρο, για τη μοίρα του κωμικού και για τη σημασία της καθημερινής μελέτης, καθώς ετοιμάζεται να κυνηγήσει ανεμόμυλους υποδυόμενος τον Δον Κιχώτη σε καλοκαιρινή περιοδεία.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού» ο Γιόζεφ Νατζ παρουσιάζει στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας το “Full Moon”

Χορός / Ο Γιόζεφ Νατζ χορογραφεί τις φάσεις του φεγγαριού στο Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Παραμονές της πανσελήνου του «Κόκκινου Ελαφιού», ο φημισμένος ουγγρικής καταγωγής χορογράφος και εικαστικός επιστρέφει στην Καλαμάτα με το «Full Moon», μια δυνατή παράσταση αφιερωμένη στην αφροαμερικανική τζαζ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

Στις Πρόβες της Επιδαύρου / Ποια είναι τελικά αυτή η Εκάβη που δεν είναι Εκάβη;

«Hecuba, not Hecuba» ονομάζεται το νέο μεγάλο «στοίχημα» του Τιάγκο Ροντρίγκες, η παράσταση που παρουσιάζει ο Πορτογάλος σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν με την Comédie-Française στην πρώτη του Επίδαυρο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κατερίνα Ευαγγελάτου και Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

Πολιτισμός / Τελικά, έχει η τέχνη τη δύναμη να αλλάξει τον κόσμο;

Στην ανοιχτή συζήτηση με γενικό άξονα «Τέχνη και κοινωνία», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, εκπρόσωποι του καλλιτεχνικού χώρου αναζήτησαν το νόημα της ενασχόλησής τους με τις τέχνες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Οι Βάκχες και ο διπλός καθρέφτης της ανθρώπινης φύσης

Ο Θάνος Παπακωνσταντίνου θέλει να μετουσιώσει την ευριπίδεια τραγωδία του μυστικισμού, της έκστασης αλλά και της βαρβαρότητας σε μια καλλιτεχνική εμπειρία με ενορχηστρωτή τον ίδιο τον Διόνυσο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Συναντώντας τις ηθοποιούς της παράστασης «Θεόφιλος sold»

Θέατρο / «Βρίσκουμε την ποίηση και την αθανασία μέσα στη θνητότητα»

Οι νεαρές ηθοποιοί Αιμιλιανή Σταυριανίδου και Αριάδνη Κωσταντακοπούλου δεν ήξεραν σχεδόν τίποτα για τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, όταν τους πρότεινε η Όλια Λαζαρίδου να συμμετέχουν στην παράσταση «Θεόφιλος sold».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ντίνα Κώνστα: «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Σαν Σήμερα Πέθανε / Ντίνα Κώνστα (1938-2022): «Έκανα αυτό που ήθελα, δεν έπληξα στη ζωή μου με γάμους και παιδιά»

Η Ελληνίδα ηθοποιός που πέρασε από όλες τις μεγάλες θεατρικές σκηνές της Αθήνας και αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό για τους τηλεοπτικούς της ρόλους ως «Γιολάντα» στο «Δις Εξαμαρτείν» και Ντένη Μαρκορά στους «Δύο ξένους» αφηγήθηκε την πολυκύμαντη ζωή της στο LiFO.gr.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Η παράνοια του Πλούτου και το αέναο κυνήγι του χρήματος

Ο Γιάννης Κακλέας επιστρέφει στην ανελέητη σάτιρα του Αριστοφάνη με μια ελεύθερη μεταφορά του «Πλούτου» που θα ανεβάσει στην Επίδαυρο, φιλοδοξώντας να πει πολλές σκληρές αλήθειες.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Στις πρόβες της Επιδαύρου / Θεόδωρος Τερζόπουλος: «Χάθηκα, παλεύοντας με τα κύματα του αισχύλειου ωκεανού»

Έπειτα από έξι μήνες προβών, η πολυαναμενόμενη Ορέστεια, η παράσταση που ετοίμασε ο σπουδαίος διεθνής σκηνοθέτης πάνω στην τριλογία του Αισχύλου, στην πρώτη του συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, είναι έτοιμη για την Επίδαυρο.
ΛΟΥΙΖΑ ΑΡΚΟΥΜΑΝΕΑ
48’ με τη Βαρβάρα Λαζαρίδου

Θέατρο / H Βαρβάρα Λαζαρίδου φυλάει την Επίδαυρο 22 καλοκαίρια

Η υπεύθυνη του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου θα περάσει και φέτος το καλοκαίρι της στην Αργολίδα, επιβλέποντας τη λειτουργία και την προστασία του χώρου. Έχει πάντα στην τσέπη της μια καρτέλα παυσίπονα για τους ηθοποιούς που υποφέρουν από πονοκεφάλους.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Φιλαρέτη Κομνηνού

Θέατρο / Φιλαρέτη Κομνηνού: «Με πληγώνει το ότι δεν διεκδικούμε πλέον το αυτονόητο»

Mαθαίνει από τους νεότερους, είναι στο θέατρο για να αντιμετωπίσει τον έμφυτο φόβο που έχει για την πλήξη, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι θα πάρει το ρίσκο μιας αποτυχημένης ερμηνείας. Φέτος, στη Μικρή Επίδαυρο, απομυθοποιεί το απόλυτο σύμβολο θρήνου και απόγνωσης, την Εκάβη. Και είναι η Αθηναία της εβδομάδας.
M. HULOT

σχόλια

2 σχόλια