Ζωή και θάνατος στο Χαλέπι, σε εφτά φωτογραφίες

Ένα συγκλονιστικό φωτορεπορτάζ κι η αφήγηση της ανταποκρίτριας της Global Post, Τρέισι Σέλτον: <br> «Αυτή την εβδομάδα κινηματογραφούσα τη ζωή στην πρώτη γραμμή πυρός στη Συρία. Ζούσα μαζί με τους άντρες του τάγματος Noor Den al-Zenke, οι οποίοι επανδρώνουν τους πίσω δρόμους δύο οικοδομικών τετραγώνων που τώρα αποτελούν την τελική γραμμή μεταξύ των κυβερνητικών στρατευμάτων και των δυνάμεων της αντιπολίτευσης. <br> Αυτός ο στενός δρόμος είχε γίνει ένα αυτοσχέδιο σπίτι για τους άνδρες. Ξαπλώστρες από εγκαταλελειμμένα σπίτια σχημάτιζαν μια περιοχή για κουβέντα και για τσάι. Τα γεύματα παρασκευάζονταν πάνω σε ένα χλοοτάπητα στη μέση του δρόμου. Κοιμόμασταν σε ένα δωμάτιο στο ισόγειο λόγω αεροπορικών επιδρομών. Σε κάθε γωνιά του δρόμου υπήρχαν παρατηρητήρια για να βλέπουμε και να ακούμε τις νέες θέσεις των ελεύθερων σκοπευτών ή στρατευμάτων και αρμάτων μάχης. <br> <br> Εκείνο το πρωί οι άντρες είχαν χαλαρώσει και αστειεύονταν μεταξύ τους όσο καθάριζαν την περιοχή από μια επίθεση τανκ που είχε γίνει την προηγούμενη ημέρα. Εκείνη τη φορά ήταν προετοιμασμένοι. Αυτή τη φορά, η επίθεση έγινε με ελάχιστη προειδοποίηση. Όσο ο δρόμος βυθιζόταν στο σύννεφο του καπνού τρέξαμε πίσω και περιμέναμε αγωνιωδώς τους υπόλοιπους να ξεφύγουν από τη σκόνη και τα συντρίμμια. Όμως, κανείς δεν ήρθε. <br> Σε αυτό το κλάσμα του δευτερολέπτου, τρεις άνδρες είχαν γίνει διαλυμένες αιμάτινες μάζες. Μετά από λίγα λεπτά σύγχυσης, ένα όχημα έφτασε για τη μεταφορά των οργάνων. Οι επιζώντες έπλυναν το αίμα και τη σάρκα, ένα σπαραχτικό καθάρισμα. <br> Νέοι μαχητές ήρθαν να πάρουν τις θέσεις τους. Και η μάχη συνεχίστηκε.»