Έπρεπε να πεθάνει πέρσι στα 79 για να επανεκτιμηθεί δεόντως - και μάλιστα σε βαθμό αποθέωσης - το συγγραφικό έργο του «χαμένου γίγαντα της αμερικανικής λογοτεχνίας», όπως αποκάλεσε το περιοδικό New Yorker προ λίγων μηνών τον Γουίλιαμ Μέλβιν Κέλι. Η προοπτική επανέκδοσης της πρώτης νουβέλας του μάλιστα («A Different Drummer» του 1962) προκάλεσε πρωτοφανή πόλεμο πλειστηριασμών ανάμεσα στις κορυφαίες αγγλόφωνες εκδόσεις.

 

Τελικά το βιβλίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες και συγχρόνως σχεδόν, τα παιδιά του συγγραφέα παρουσίασαν στη δημοσιότητα μερικές μόνο από τις πολλές φωτογραφίες του πατέρα τους που ανακάλυψαν στα αρχεία του. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες τους, ο πατέρας τους φωτογράφιζε από μικρό παιδί και όταν πήγε με όλη την οικογένειά του στην Τζαμάικα στο τέλος της δεκαετίας του '60, είχε πάντα μαζί του την φωτογραφική μηχανή, αποθανατίζοντας τις ζωές καθημερινών ανθρώπων στις φτωχογειτονιές του Κίνγκστον.

 

Οι εικόνες του πάντως δεν φανερώνουν έναν ενθουσιώδη ερασιτέχνη αλλά έναν φτασμένο φωτογράφο. Μετά τον θάνατό του, η οικογένειά του έχει αφιερωθεί στη διαδικασία διαχείρισης ενός τεράστιου υλικού, στο οποίο περιλαμβάνονται και χιλιάδες αρνητικά, πολλά εκ των οποίων καταγράφουν τη ζωή στην Τζαμάικα όπου έζησε με την οικογένειά του για εννιά χρόνια.

 

Οι εικόνες του πάντως δεν φανερώνουν έναν ενθουσιώδη ερασιτέχνη αλλά έναν φτασμένο φωτογράφο. Μετά τον θάνατό του, η οικογένειά του έχει αφιερωθεί στη διαδικασία διαχείρισης ενός τεράστιου υλικού, στο οποίο περιλαμβάνονται και χιλιάδες αρνητικά, πολλά εκ των οποίων καταγράφουν τη ζωή στην Τζαμάικα όπου έζησε με την οικογένειά του για εννιά χρόνια.

 

Πριν από την Τζαμάικα, η οικογένεια είχε εγκατασταθεί προσωρινά στο Παρίσι – ο Κέλι πήρε την οικογένειά του μακριά από τις ΗΠΑ μετά τις δολοφονίες του Malcolm X και του Ρόμπερτ Κένεντι – όπου συχνός επισκέπτης του σπιτιού τους ήταν και ο διάσημος φωτογράφος (και «πατέρας» της φωτο – δημοσιογραφίας) Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν.

 

William Melvin Kelley: Ένας Αφροαμερικανός συγγραφέας στην Τζαμάικα του ’70
Κυριακή πρωί σε λεωφορείο του Κίνγκστον, 1975

 

Η γνωριμία και η φιλική σχέση του με τον Μπρεσόν, παρότρυνε τον Κέλι να ασχοληθεί πιο σοβαρά με τη φωτογραφία με αποτέλεσμα τα πορτρέτα πολλών διάσημων συγγραφέων, καλλιτεχνών και μουσικών που μπαινόβγαιναν στο διαμέρισμα. Αυτά τα πορτρέτα μαζί με άλλες φωτογραφίες που θα τραβούσε μια δεκαετία και πλέον αργότερα, μετά την επιστροφή της οικογένειας στη Νέα Υόρκη, βρίσκονται ακόμα στη διαδικασία ταξινόμησης.

 

Προς στιγμήν, υπάρχουν προς δημοσίευση μόνο αυτές οι εικόνες που αποκαλύπτουν οικείο βλέμμα και φωτογραφική έμπνευση και τραβήχτηκαν με ντοκιμενταριστικό αλλά και εικαστικό ύφος στις γειτονιές που μεγάλωσαν και «δημιουργήθηκαν» αστέρες της ρέγκε όπως ο Μπομπ Μάρλεϊ και ο Πίτερ Τος. Στόχος των απογόνων του Γουίλιαμ Μέλβιν Κέλι είναι να γίνει μια μεγάλή έκθεση των φωτογραφιών στην Τζαμάικα, το μέρος που αποκαλούσαν σπίτι καθ΄ όλη σχεδόν την δεκαετία του '70.

 

William Melvin Kelley: Ένας Αφροαμερικανός συγγραφέας στην Τζαμάικα του ’70
Ο "Pope" με την κορη του, 1975

 

William Melvin Kelley: Ένας Αφροαμερικανός συγγραφέας στην Τζαμάικα του ’70
Ambrook Lane, Κίνσγκτον, 1975

 

William Melvin Kelley: Ένας Αφροαμερικανός συγγραφέας στην Τζαμάικα του ’70
Ο συγγραφέας Γουίλιαμ Μέλβιν Κέλι στο Παρίσι όπου είχε εγκασταθεί το 1968 μετά τις δολοφονίες του Malcolm X και του Ρόμπερτ Κένεντι στην Αμερική.

 

Με στοιχεία από τον Guardian