Είναι δύσκολο να κατηγοριοποιήσεις τη μουσική που παίζει το ντουέτο των Vina kai Johny. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «ηλεκτρονική πανκ ποπ με spoken word», αλλά η περιγραφή μάλλον τους αδικεί, γιατί παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό από το απίθανο μείγμα που είναι πραγματικά. Το πρώτο EP τους με τίτλο «Love ‘n’ Anarchy» είναι από τα πιο δυναμικά ντεμπούτα που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια από ελληνικό σχήμα και τα live τους είναι μια εμπειρία που με κάθε τους εμφάνιση γίνεται και πιο συναρπαστική. Η επιλογή του θρυλικού πανκ συγκροτήματος Panx Romana να είναι οι Vina kai Johny το σχήμα που θα ανοίξει το live τους τον περασμένο Οκτώβριο στο Κύτταρο ήταν έκπληξη και για το ίδιο ντουέτο, που χρησιμοποιεί τη μουσική του Γιάννη Μητρούση ως βασικό ρυθμικό μοτίβο για να αποκαλυφθούν οι προκλητικοί, σκληροί στίχοι της Βίνας Σέργη.
«Πω, ρε μπαμπά, μάτωσα πάλι, μούσκεμα έγινα, μαύρο χάλι / Γιατί με έκανες τόσο προβληματική; Κάθε μήνα ματώνω, θυμώνω, πονάω, παχαίνω και κλαίω χωρίς να καταλαβαίνω γιατί / Και όσο μεγαλώνω απλώς μαθαίνω να σε μισώ όλο και πιο πολύ», απαγγέλλει στο «Μα δε λύπη» που ανοίγει το EP. «Ψάχνω να σε βρω και σε σκοτώνω σε κάθε τι / και όλοι γυρίζουν το βλέμμα αλλού / Με θεωρούν τρελή / Και φυσικά δεν είσαι εκεί / Γιατί μεγάλωσα μάλλον απότομα πολύ / Έγινα αποκρουστική / Είμαι το παιδί-βρύση / Όλο κλαίω, ματώνω, γεννάω, τα ρίχνω / Είμαι το παιδί που δεν ήταν ποτέ παιδί / Αναπαραγωγική μηχανή / Μη μου μιλάς δεν έχω όρεξη, αδιαθέτησα πάλι / Όχι μην ψάχνεις τα πόδια / Το θέμα είναι στο κεφάλι / Ξερνάω αίμα απ’ τα μάτια, από τα αυτιά και από τη μύτη / Αλλά θα τα καταφέρω, το ξέρω ήδη / Έχω τόση δύναμη μέσα μου που νόμιζα ότι λείπει!».
«Το ροκ εν ρολ είναι ένας όρος-ομπρέλα, μια στάση ζωής που συμπεριλαμβάνει και το αντιεξουσιαστικό. Ένας καλλιτέχνης πρέπει να είναι ταγμένος, να μετακινείται προς την ουτοπία με οποιονδήποτε τρόπο, με το να επαναστατήσει, με το να σκεφτεί, με το να σε “χαστουκίσει”».
«Υπάρχουμε ως σχήμα από τότε που γνωριστήκαμε, στις 11 Φεβρουαρίου του 2023», λέει η Βίνα, «και την επόμενη κιόλας μέρα αρχίσαμε να τζαμάρουμε. Εγώ έγραφα ποιήματα και ο Γιάννης, που παίζει κιθάρα από παιδί, έγραφε μουσική. Ήταν η πρώτη φορά που έγραφα έτσι κομμάτια. Το Bad Poetry Social Club είναι διαφορετικό πράγμα, έρχονται μουσικοί παραγωγοί και “κουμπώνουν” τη μουσική πάνω στους στίχους, αλλά με τον Γιάννη όλο αυτό έγινε περισσότερο μουσικό παρά spoken word. Τώρα έχει αλλάξει ο τρόπος που γράφουμε τα κομμάτια, γιατί δεν γράφει μόνο ο Γιάννης μουσική πάνω στους στίχους μου, επηρεάζομαι κι εγώ από τη μουσική του και έχει αλλάξει το πώς γράφω, η διαδικασία, γιατί πλέον φτιάχνουμε τραγούδια. Όλο αυτό μας δίνει μεγάλη ελευθερία, γιατί δεν προσπαθούμε να ακολουθήσουμε μια νόρμα ή κάποια πεπατημένη, ο στίχος εξακολουθεί να είναι spoken word, απλά θέλουμε να είναι περισσότερο μουσικό το αποτέλεσμα για να στέκεται σε live μορφή. Είναι πολύ σημαντικό για μας το feedback που παίρνουμε από τα live και σίγουρα μας ενθαρρύνει να συνεχίσουμε. Θέλουμε να είναι πολύ δυνατή εμπειρία και για μας και για τον κόσμο που έρχεται να μας ακούσει.
Vina kai Johny - «Μα δε λύπη»
Υπάρχει πολλή εξέλιξη από live σε live, γιατί βρίσκουμε τι αγγίζει περισσότερο τον κόσμο, τη σειρά που θα παίξουμε τα κομμάτια, πόσο θα διαρκεί το live, όλα αυτά, γιατί μπορεί να δημιουργηθήκαμε πριν από τρία χρόνια, αλλά καταλάβαμε τι είμαστε όταν βγάλαμε τον περασμένο Μάρτιο το πρώτο EP μας, που ήταν η βάση μας και είπαμε “από δω και πέρα έτσι θα είναι η μουσική μας”. Ο κόσμος άργησε να καταλάβει τι είναι αυτό που παίζουμε, γιατί τότε που γνώρισα τον Γιάννη έβγαλα το “ΜΟΥ” και αμέσως μετά αρχίσαμε να πειραματιζόμαστε σε αυτό, που είναι τελείως διαφορετικό και άρχισε να με ενθουσιάζει, οπότε όντως ο κόσμος θεωρώ ότι μπερδεύτηκε. Τώρα με τα live άρχισε να καταλαβαίνει τι παίζουμε. Πλέον αρχίζουμε να αποκτάμε μουσική ταυτότητα, γιατί κάνουμε live μαζί με άλλους μουσικούς, δηλαδή έχουμε παίξει με τους Dury Dava, με τους Panx Romana, και τώρα που οργανώσαμε το δικό μας live παίξαμε με τον Degear001 επίτηδες, για να χωθούμε στη μουσική σκηνή και όχι στη σκηνή του spoken word. Θεωρώ ότι το spoken word που κάνουμε με το Bad Poetry Social Club έχει πολύ μεγάλο πυρήνα ανθρώπων που μας ακολουθούν, αλλά αυτό που κάνουμε τώρα με τον Γιάννη έχει μόνο 20% spoken word, ίσως και λιγότερο, και νομίζω ότι όσο βγάζουμε τραγούδια ο κόσμος θα το καταλαβαίνει περισσότερο».
Σχολιάζουν ότι η Αν Κλαρκ των ’80s είναι πιο κοντά σε αυτό που κάνουν, γιατί έχει μια μουσικότητα αλλά ταυτόχρονα έχει και μεγάλα κείμενα χωρίς ρεφρέν. Ο στόχος τους, ωστόσο, είναι να φτιάχνουν τραγούδια, γι’ αυτό και όσο περνάει ο καιρός μειώνονται οι στίχοι. «Για την Αν Κλαρκ δεν έλεγαν ότι κάνει spoken», λέει ο Γιάννης, «και ο Αγγελάκας ποίηση κάνει, αλλά δεν λέει κανείς ότι κάνει ποίηση».
«Τα κείμενα είναι όλα 100% προσωπικά», λέει η Βίνα. «Αν κάτι δεν είναι προσωπικό, δεν το γράφω, δεν μπορώ να μιλήσω για κάτι αν δεν το έχω βιώσει ή αν δεν το έχω δει δίπλα μου. Κι αυτό βιωματικό είναι, οπότε όλα είναι δικά μου».
Τη ρωτάω αν υπάρχει κανένα θέμα που φοβάται να αγγίξει. «Πλέον νομίζω όχι», λέει. «Βέβαια, επειδή τώρα έχω εκτεθεί ανεπανόρθωτα και στους γονείς μου και στα αδέλφια μου, έχω κάνει expose τους πάντες με έναν τρόπο, χωρίς τους να κατονομάζω στα κείμενά μου, και το ’χουν δεχτεί, νιώθω πιο σφιγμένη στο να τα λέω, γιατί έχουν πέσει οι μάσκες και ξέρουν ότι μπορεί να γράψω οτιδήποτε οποιαδήποτε στιγμή. Είναι αστείο, γιατί ο πατέρας μου με “κοροϊδεύει” για τα “Υγρά Αιδοία” κάθε φορά που με παίρνει τηλέφωνο. Και το “ΜΟΥ” ήταν θέμα, γιατί είχα πάρει στοιχεία από το προσωπικό μου περιβάλλον, αλλά το έχουν πάρει όλοι αψήφιστα και χαλαρά και νιώθω ότι τους έχει μετακινήσει με έναν τρόπο. Η τέχνη σού επιτρέπει να πεις πράγματα που θα δυσκολευόσουν να πεις διαφορετικά, αλλά η αρχή ήταν δύσκολη και υπήρχε ένα τρέμουλο: “ωχ, θα βγει αυτό το κομμάτι και τι θα πουν άμα το ακούσουν;”. Τώρα δεν υπάρχει αυτό, ακόμα κωλώνω όμως, γιατί ξέρω πλέον ότι θα ακούσουν σίγουρα τα κομμάτια μας».
Vina kai Johny - «Yγρά Αιδοία»
«Γενικά, δεν νομίζω ότι έχουμε βρει τη σκηνή που θέλουμε, το πού ανήκουμε», λέει ο Γιάννης, «γιατί δεν έχουμε καταφέρει να χαρακτηρίσουμε αυτό που κάνουμε. Δεν παίζουμε ούτε new wave, ούτε πανκ, ούτε poetry, αλλά είναι όλα αυτά τα στοιχεία εκεί μέσα, οπότε είναι σημαντικό να δημιουργείς στην ουσία τη δικιά σου σκηνή. Αλλιώς απλώς αναπαράγεις. Φυσικά μπαίνουν οι επιρροές στο έργο σου, κάθε άνθρωπος έχει τις επιρροές του, και στο άλλο συγκρότημα που έχω και είναι καθαρά πανκ, τις Άδειες Μέρες, όπου είμαστε πέντε άτομα, ο καθένας ακούει διαφορετική μουσική, όπως συμβαίνει και με τη Βίνα. Με τη χημεία που υπάρχει μεταξύ μας συνθέτουμε μια μουσική που δεν γίνεται να έχει ξαναϋπάρξει. Με τη Βίνα έχουν ενωθεί δυο χημείες που κάνουν κάτι το οποίο δεν ανήκει σε καμιά κατηγορία. Η ενασχόλησή μου με την κλασική μουσική, με την κλασική κιθάρα, αλλά και με το new wave των ’80s, τους Bauhaus, το ελληνικό πανκ, τους Χωρίς Περιδέραιο, αλλά και πολλά industrial, EDM, new wave και πανκ συγκροτήματα είναι μερικές από τις δικές μου επιρροές».
Τα «Υγρά Αιδοία» είναι το τραγούδι-σύνθημα που έχει ξεχωρίσει από το EP και προκαλεί τις περισσότερες αντιδράσεις: «Να παν να γαμηθούν οι λέξεις, σε ερωτεύομαι, αυτό είναι το πιο ωραίο μου ποίημα / να παν να γαμηθούν οι σκέψεις, τα χείλη του αιδοίου μου υγρά, μέχρι να μπω στο μνήμα», φωνάζει η Βίνα. «Να πα’ να γαμηθεί το χρήμα, εγώ κι εσύ οπουδήποτε στη Γη, χωρίς στον ήλιο μοίρα / Να πα’ να γαμηθεί η Αθήνα, τα αφήνω όλα, μάνα./ Ξέρεις πού θα είμαι, σου άφησα μήνυμα./ Να πα’ να γαμηθεί η υστεροφημία, εμείς αφήνουμε σημάδια εκεί που δεν χρειάζεται κανείς να δει τίποτα / Να πάει να γαμηθεί η κοινωνία / Στο τίποτα που μπόρεσα να κάνω / Αποσύρομαι νωρίς πριν τρελαθώ κι εγώ μαζί / Από εδώ και πέρα φτιάχνω δικό μου σύνθημα / Υγρά αιδοία, υγρά αιδοία, υγρά αιδοία».
«Αυτό που μου κάνει εντύπωση με το κοινό είναι ότι έρχεται ο καθένας και μου λέει για ένα τελείως διαφορετικό αγαπημένο κομμάτι, πράγμα που το θεωρώ κέρδος, γιατί έτσι κι αλλιώς τα κομμάτια είναι διαφορετικά μεταξύ τους», λέει. «Έχουν, βέβαια, κοινά στοιχεία μουσικά… Τώρα τελευταία πήρε hype το “Υγρά Αιδοία” και μου λένε “τέλειο το κομμάτι”...».
Vina kai Johny - «Άδειασαν»
«Εμένα μου άρεσε που τον περασμένο Οκτώβριο που είχαμε παίξει στο Κύτταρο με τους Panx Romana ήταν από κάτω αρκετά άτομα που δεν μας ήξεραν, αλλά χόρευαν και γούσταραν και “έμπαιναν” μετά και στο ρεφρέν», λέει ο Γιάννης.
«Το κοινό που σε ακούει παίζει σημαντικό ρόλο», λέει η Βίνα. «Έχει σημασία το ότι παίξαμε σε ένα κοινό που ήταν φιλικό προς την μπάντα και τον στίχο, γιατί έχουμε πολιτικό στίχο, κι ήταν “όλο αυτιά”. Έχουμε παίξει σε φεστιβαλάκια όπου ο κόσμος δεν έχει έρθει για μας, και δεν μας δίνουν τόση σημασία. Δεν θέλει όλος ο κόσμος να ακούσει».
Τους ρωτάω αν θέλει ο κόσμος πολιτικό στίχο. «Σε αυτά που γράφω εγώ, το 60% αφορά την κοινωνία, αυτό προσπαθώ να κάνω», λέει η Βίνα. «Ο λόγος ύπαρξης του πανκ είναι για να μιλήσει γι’ αυτό που συμβαίνει», προσθέτει ο Γιάννης. «Το ροκ εν ρολ είναι ένας όρος-ομπρέλα, μια στάση ζωής που συμπεριλαμβάνει και το αντιεξουσιαστικό. Ένας καλλιτέχνης πρέπει να είναι ταγμένος, να μετακινείται προς την ουτοπία με οποιονδήποτε τρόπο, με το να επαναστατήσει, με το να σκεφτεί, με το να σε “χαστουκίσει” στην ουσία και να σου πει “ξύπνα λίγο, δες την αλήθεια”».
«Κανένας καλλιτέχνης δεν ξέρει τη λύση», λέει η Βίνα. «Πολλές φορές σκέφτομαι “και ποια είμαι εγώ, να πω τι;”. Γιατί κι εγώ τους ίδιους προβληματισμούς έχω, απλά πρέπει να τους εκφράσω, κι αν τους εκφράσω κάπως στο live ή όταν βγάλω ένα κομμάτι, θα βρω κι άλλα άτομα που θα ταυτιστούν, οπότε κάτι θα ξυπνήσει μέσα μας, σε όλους. Κι αυτό θα συνεχίσω να κάνω. Στον επόμενο δίσκο μας θα είναι ακόμα πιο αυστηρά τα πράγματα. Έχουν γραφτεί τα πέντε από τα οχτώ κομμάτια και τώρα θα μπούμε στο στούντιο να τον ολοκληρώσουμε. Αν όλα πάνε καλά, τον Οκτώβρη θα είναι έτοιμος. Είναι στα σχέδιά μας να κάνουμε και μια επανακυκλοφορία του προηγούμενου EP, remixed και remastered. Θα γίνει λίγο πιο dance».
«Θεωρώ ότι ήρθε η ώρα να γίνουν πράγματα», λέει ο Γιάννης. «Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος έχει όντως παγώσει σε μια κατάσταση και δεν γίνεται τίποτα. Πρέπει να γίνει αυτό το μεγάλο μπαμ, να υπάρξει ένα σχήμα που να έχει το πολιτικό, αλλά πρέπει να είναι και αρκετά εύπεπτο, γιατί ο κόσμος δεν το μπορεί το πολύ δύσκολο».
Vina kai Johny - «Tavor»
Σε ένα καινούργιο κομμάτι από το επερχόμενο άλμπουμ τους με τίτλο «Κοιμάμαι-Ξυπνάω» τραγουδούν: «Κοιμάμαι, ξυπνάω, κοιμάμαι, ξυπνάω, κοιμάμαι, ξυπνάω μόνη / Έσπασε το τζάμι μου, γαμώ τα σπίτια σας / Και δεν έχω μία να το φτιάξω / Έσπασε το δέρμα μου, γαμώ τα θεία σας / Μάλλον σπατάλησα τον χρόνο μου μαζί σας / Έχασα το αγόρι μου, γαμώ την τύχη μας / Και κόπηκαν τα πόδια μου, πονάει το στήθος μου».
Πανκ ενέργεια μέχρι το κόκαλο.
Ακούστε το «Love ‘n’ Anarchy» των Vina kai Johny στο Spotify:
