«A LITTLE CONTEXT, if you care to listen / I find myself in a shit position / The man that I love sat me down last night / And he told me that it’s over, dumb decision» («Μια ενημέρωση, για όποιον ενδιαφέρεται / Βρίσκομαι σε άσχημη κατάσταση / Ο άντρας που αγαπώ με έπιασε χθες το βράδυ / Και μου είπε τελειώσαμε, ανόητη απόφαση»), τραγουδά η Raye και δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι όποτε ανοίγω το ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο, μάλλον όποτε ανοίγει αυτόματα μόνο του, πέφτω πάνω σε αυτούς τους στίχους συνέχεια.
Το «Escapism» στο οποίο συμμετέχει η ράπερ 070 είναι από αυτά τα κομμάτια που τα ακούς κυριολεκτικά παντού, όπου κι αν βρεθείς και σταθείς, μέχρι να τα σιχαθείς. Κυκλοφόρησε το 2022, έγινε τεράστιο χιτ, τρελό viral στο TikTok, κατέκτησε άνετα την κορυφή των βρετανικών τσαρτ και σάρωσε στην κατηγορία του καλύτερου τραγουδιού διεθνώς, σε όλα τα σημαντικά βραβεία.
Το ίδιο συνέβη πρόσφατα και στα Brit Awards, κάτι σαν τα Γκράμι της Βρετανίας. H Raye είχε 7 υποψηφιότητες και κατάφερε να κερδίσει τις 6, τις περισσότερες που έχει πάρει ποτέ ένας καλλιτέχνης, σπάζοντας το ρεκόρ των 4 που έχουν μαζέψει στο παρελθόν ο Harry Styles, η Adele και οι Blur. Η 26χρονη πήγε σπίτι της με ασημένια αγαλματάκια για τις κατηγορίες καλύτερου άλμπουμ, τραγουδιού, συνθέτη και νέου καλλιτέχνη της χρονιάς, εκτός των άλλων. Μεγάλη τιμή και δικαίωση για μια δημιουργό που παραλίγο να μην κάνει καριέρα εξαιτίας κάποιων στενοκέφαλων.
Η 26χρονη πήγε σπίτι της με ασημένια αγαλματάκια για τις κατηγορίες καλύτερου άλμπουμ, τραγουδιού, συνθέτη και νέου καλλιτέχνη της χρονιάς, εκτός των άλλων.
Η κατά κόσμον Rachel Agatha Keen γεννήθηκε σε ένα προάστιο του Λονδίνου το 1997. Έχει μητέρα Ελβετίδα με καταγωγή από την Γκάνα πατέρα έναν Βρετανό. Raye είναι το όνομα της γιαγιάς της που ήταν μαζί της πάνω στη σκηνή στα Brits Awards και την αγκάλιαζε από συγκίνηση όταν έγραφε ιστορία σε μία από τις πιο τρυφερές στιγμές που έχουμε δει σε τελετή.
RAYE, 070 Shake - Escapism.
Από μικρή μάθαινε να γράφει τραγούδια μαζί με την αδελφή της, που είναι επίσης, μουσικός. Στα 17 της είχε κυκλοφορήσει ήδη το πρώτο της EP. Γρήγορα ήρθε ένα συμβόλαιο με την Polydor, ενώ προτού γνωρίσει επιτυχία, έγραφε τραγούδια για σούπερ-σταρ όπως οι Beyoncé, Little Mix, Rihanna, David Guetta, John Legend και Ellie Goulding. Ταυτόχρονα, έβγαλε μια σειρά από μικρά χιτ, χτίζοντας το κοινό της και περιοδεύοντας σόλο.
Όμως, μετά από επτά χρόνια αξιοπρεπούς πορείας και σκληρής δουλειάς, το ενδεχόμενο να κάνει ντεμπούτο-άλμπουμ δεν υπήρχε, τουλάχιστον όχι στα σχέδια της δισκογραφικής της. Σε μια κίνηση απόγνωσης, γνωστοποίησε την κατάσταση στα social media. Τουίταρε το 2021: «Έχω συμβόλαιο για τέσσερα άλμπουμ από το 2014 και δεν μου επιτρέπουν να κυκλοφορήσω ούτε ένα! Το μόνο που με νοιάζει είναι η μουσική. Βαρέθηκα να το σκέφτομαι συνέχεια και βαρέθηκα να στενοχωριέμαι γι’ αυτό. Για μένα δεν είναι μόνο μια δουλειά, είναι κάτι προσωπικό».
Μέχρι σήμερα είναι ανεξήγητο γιατί η Polydor δεν θεωρούσε ότι ήταν έτοιμη να κυκλοφορήσει προσωπικό δίσκο. Όπως είπε σε μια συνέντευξή της, μια εξήγηση ήταν ότι δεν είχε κάνει ακόμα Τοp10 hit, έστω κι αν έκανε νούμερα στο streaming. Αν έκαναν λίγη υπομονή, βέβαια, θα τους διέψευδε πανηγυρικά.
Την ίδια κατάσταση βιώνουν αρκετές νεαρές δημιουργοί που παλεύουν να βγάλουν το πρώτο τους άλμπουμ, και δεν έχει σχέση με το πόσο διάσημος είναι κάποιος. Καταξιωμένα ονόματα όπως η Dua Lipa πέρασαν πάνω-κάτω κάτι ανάλογο. Και, ναι, η μουσική βιομηχανία λειτουργεί περίεργα, ανελέητα και καθόλου δίκαια.
Τουλάχιστον, η Raye κατάφερε να σώσει την καριέρα της – ο τίτλος του μεγαλύτερου hit της δεν θα μπορούσε να είναι πιο ιδανικός. Αποδεσμεύτηκε γρήγορα από το συμβόλαιό της και πήρε το αίμα της πίσω χωρίς να έχει καμιά πολυεθνική στο πλευρό της, που να της υπαγορεύει τι να κάνει. Το ντεμπούτο της «My 21st century blues» κυκλοφόρησε πέρσι από τη Human Re Sources, μια μικρή, ανεξάρτητη εταιρεία, και τα υπόλοιπα είναι γνωστά.
Η βράβευσή της, πάντως, δεν πρέπει να προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Δεν λέμε ότι δεν το αξίζει, αλλά ήρθε σε μια μεταβατική περίοδο για τα Brit Awards που για χρόνια προτιμούσαν άνδρες καλλιτέχνες και σνόμπαραν γυναικεία ονόματα – ακόμα και ο Harry Styles τους ξεμπρόστιασε πέρσι. Όταν παρέλαβε το βραβείο καλύτερου καλλιτέχνη για το 2023, κατά τη διάρκεια της ευχαριστήριας ομιλίας του, παραδέχτηκε, δυσφορώντας, ότι είχε προνομιακή μεταχείριση λόγω του φύλου του. Έτσι, στη φετινή απονομή κυριάρχησαν οι γυναίκες και τα non-binary άτομα, που πήραν το 70% των βραβείων.
Τέλος καλό - όλα καλά για όλους, ειδικά για τη Raye. Η πορεία της θυμίζει τις παλιές καλές εποχές της συγχωρεμένης Amy Winehouse στο πιο υγιές – της μοιάζει λίγο κιόλας εμφανισιακά. Στα τραγούδια της, μάλιστα, συχνά αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετώπισε λόγω καταχρήσεων, μισογυνισμού, ανασφάλειας, σωματικής δυσμορφίας, ή στη σεξουαλική επίθεση που είχε δεχτεί πιτσιρίκα, όταν πρωτοξεκινούσε, από έναν μουσικό παραγωγό.
Για να κλείσουμε, όμως, όσον αφορά τα Brit Awards, οι επόμενες χρονιές θα δείξουν αν αυτή η αλλαγή θα έχει κάποια γενικότερη επίδραση στο μουσικό στερέωμα. Και μπορεί σε ορισμένους να φαίνεται παράλογο ή υπερβολικό, μια και υπάρχουν τόσες γυναίκες μουσικοί όλα αυτά τα χρόνια, αλλά ας αναλογιστεί κανείς πόσες από αυτές είναι στ’ αλήθεια τόσο δημοφιλείς που θα μπορούσαν να ρισκάρουν να τις φέρουν στην Ελλάδα σόλο για live.
RAYE - Hard Out Here
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
