Ο Γιώργος και ο Παναγιώτης έχουν ένα καλοκαίρι να θυμούνται, εκείνο που πέρασαν παρέα στην Τήνο. «Μόνο θεραπεία», το περιγράφει ο Παναγιώτης και εξηγεί για το πέτρινο εξοχικό με την κουζίνα, την τουαλέτα και την αυλή με τα κοκόρια που σε ξυπνάνε από το χάραμα. «Ξυπνούσαμε 7:30-8 το πρωί αυστηρά. Καλό πρωινό, μπανάκι σε σωστή ώρα να μην μας κάψει ο ήλιος, κολύμπι σε απομονωμένες παραλίες, βόλτες με το μηχανάκι, περίπατοι και φωτογραφία. Ούτε ξενύχτια, ούτε καταχρήσεις, μόνο ησυχία. Εκείνο το καλοκαίρι κάναμε ουσιαστικές διακοπές, οι καλύτερες της ζωής μου», και ο Γιώργος συμφωνεί «Με γονείς όσες φορές έχω πάει δεν μετράει και με γκόμενες όποτε πας όλη την ώρα τσακωμοί και γκρίνια. Μόνο με φίλους αξίζει».
Όπως συμβαίνει σε κάθε φιλία που τα θεμέλιά της φτάνουν στη γη, ο δεσμός των ανθρώπων δεν βασίζεται μόνο στις κοινές εξόδους και τα likes στα μίντια. Είναι ένα δέσιμο που μπολιάζεται με τις στιγμές σιωπής, τις κοινές εκμυστηρεύσεις, την ειλικρίνια και την ανταποδοτικότητα. Έτσι συνέβη και με τους δύο αυτούς ανθρώπους που συνάντησα εκείνο απόγευμα στην Πλάκα και που τυχαία φορούσαν το ίδιο t-shirt, σχεδιασμένο από τον Γιώργο. Ο Γιώργος Σειρινίδης (a.k.a. Affect) και ο Παναγιώτης Βαξεβανάκης (a.k.a. Asty Tekk, a.k.a. Urbanoise) είναι δραστήριοι καλλιτέχνες και συνεπιμελητές της Lower Parts, του label που χρόνια ονειρευόταν ο Παναγιώτης να φιλοξενήσει δουλειές δικές του και άλλων ατόμων από όλο το φάσμα των τεχνών. Εμπλουτίζοντας ο Asty Tekk το label με μουσικές παραγωγές και ο Γιώργος με fashion items, μουσική και design έχουν καταφέρει να καθιερώσουν την Lower Parts ως μια από τις υποσχόμενες εκλεκτικές εταιρίες του χώρου. Εμείς τους συναντήσαμε με αφορμή την έκδοση της νέας σειράς ρούχων του Γιώργου Σειρινίδη υπό την σκέπη της Lower Parts. Κάπως έτσι καταλήξαμε να μιλάμε για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σήμερα τα μικρά ανεξάρτητα labels, τις συγκρούσεις ρόλων όταν δυο φίλοι γίνονται ξαφνικά συνεργάτες με υποχρεώσεις αλλά και την χαρά του να περιστοιχίζεσαι από ανθρώπους που σε εμπνέουν και αγαπούν ίδια πράγματα με εσένα. Εννοώ την ψυχεδελική μουσική και τα σουβλάκια του Χρηστάρα στο Αιγάλεω.
H χαρά του να περιστοιχίζεσαι από ανθρώπους που σε εμπνέουν και αγαπούν ίδια πράγματα με εσένα. Εννοώ την ψυχεδελική μουσική και τα σουβλάκια του Χρηστάρα στο Αιγάλεω
«Η πρώτη επαφή έγινε μέσω facebook», ξεκινά την αφήγηση ο Γιώργος. «Είχα ανεβάσει κάποιες μουσικές στο Jumping Fish και ο Παναγιώτης έψαχνε να βρει ενδιαφέροντες νέους δημιουργούς στην Αθήνα. Εκείνος ήρθε σε επαφή, με ρώτησε τι μουσική ακούω και κλείσαμε ραντεβού σε ένα live που συμμετείχε ο ίδιος. Τα live acts της βραδιάς δεν μου άρεσαν, αλλά όταν ήρθε σπίτι και βάλαμε να ακούσουμε μουσική τα βρήκαμε αμέσως. Ανακαλύψαμε ότι μοιραζόμασταν μια αγάπη για την παλιά καλή psychedelic. Εκείνη την εποχή είχα, μάλιστα, αρχίσει να ακούω πιο πειραματική μουσική, λίγο minimal techno και drum’n’bass. Ο Παναγιώτης δεν ήταν από αυτούς που θα σε κράξουν για αυτά που ακούς, ίσα ίσα ήταν πολύ δεκτικός».
Σύντομα άρχισαν να δουλεύουν παρέα μουσικά projects. Ακούγοντάς τους σήμερα να παίζουν μαζί, αντιλαμβάνεσαι τις συμπληρωματικές τους ποιότητες: o Asty Tekk επενδύει στα beats και τον ρυθμό και ο Affect δουλεύει περισσότερο την μελωδία. Το πρώτο live που έχουν να θυμηθούν έγινε στην Knot Gallery, σε ένα event φτιαγμένο εντελώς από τα χέρια τους, όπως και όλα τα events που έμελλε να ακολουθήσουν. «Θυμάμαι πόσο ωραία περνούσαμε προετοιμάζοντας το event. Ο Γιώργος είχε φτιάξει flyers και μια τεράστια αφίσα που ήταν αυτοκόλλητο και δεν ξέραμε που να την κολλήσουμε», εξηγεί ο Παναγιώτης. Όταν τους ρωτάω για την μουσική που έφτιαχναν εκείνο το διάστημα, ο καθένας φαίνεται πως κινούνταν στα δικά του μουσικά μονοπάτια. Ο Παναγιώτης προτιμά να χαρακτηρίζει την μουσική παραγωγή εκείνης της εποχής ως ηχοτόπια και ambient ήχους που στην συνέχεια πήραν μια techno στροφή. Ο Γιώργος πάλι αναγνωρίζει στην πρώιμη ηλεκτρονική μουσική του, τα ακούσματα της ψυχεδελικής μουσικής που κουβαλούσε, σε πιο μαλακούς, χαλαρωμένους ρυθμούς. «Αυτό που με εντυπωσίαζε πάντα στον Γιώργο, ήταν η άγνοια κινδύνου», παραδέχεται ο Παναγιώτης. «Επειδή δεν είχε καμία σχέση με την μουσική τεχνολογία, είχε την ελευθερία να τα κάνει τα πάντα με τον λάθος τρόπο, να καταρρίπτει κάθε κανόνα και τελικά να ακούγονται όλα σωστά. Έχει πολύ καλό αυτί», λέει για τον φίλο του.
Μεγάλη αγάπη και στοίχημα, για τον Παναγιώτη ήταν η Lower Parts, το πολυσυλλεκτικό label που δημιούργησε το 2012 με σκοπό να φιλοξενήσει τις πιο ενδιαφέρουσες δημιουργίες της μουσικής και εικαστικής σκηνής. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πάρτι εγκαινίων της εταιρίας μπορούσες να βρεις τα πάντα, από live μουσική μέχρι εκθέσεις φωτογραφίας, εγκαταστάσεις, βίντεο και ρούχα. «Θέλαμε να δώσουμε το στίγμα της Lower Parts. Δεν μας ένοιαζε να βγάλουμε λεφτά ή να αποκτήσουμε εμπορική απήχηση. Τα πρώτα χρόνια πήραμε τον χρόνο μας για να παρουσιάσουμε μια ολοκληρωμένη αισθητική άποψη και να δείξουμε στον κόσμο τις ικανότητές και τις επιρροές μας. Γι’ αυτό το λόγο μέχρι σήμερα διαθέτουμε την δουλειά μας σε πολύ χαμηλές τιμές, σαν δώρο για τους φίλους μας. Η τιμή σίγουρα δεν αντανακλούσε την δουλειά που κρυβόταν από πίσω, ούτε τον κύκλο ανθρώπων στον οποίο θα μπορούσε να απευθύνεται. Ήταν δουλειές φτιαγμένες με πολύ μεράκι, φροντίδα και προδέρμ που θέλαμε να είναι και προσιτές στον καθένα». Και πράγματι η δουλειά πίσω από το βασικό προϊόν αλλά και το merchandise της Lower Parts δεν κρύβεται, είτε κοιτάξεις τις συσκευασίες, τα custom ρούχα που επιμελείται ο Γιώργος και τις custom μουσικές που δημιουργεί για κάθε live εμπνεόμενος από τον χώρο ή τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στις συλλογές. «Δον κιχωτισμό, αισχίστου είδους» το χαρακτητιρίζει ο Παναγιώτης και γελά, αλλά δείχνει να πιστεύει σε αυτό. «Θέλουμε να κάνουμε τη δουλειά σωστά», μου λέει με έμφαση.
Πώς όμως καταφέρνει μια εταιρία να παντρέψει την μουσική με τα ρούχα; Ο Γιώργος φαίνεται να αντιλαμβάνεται την δύσκολη ισορροπία που επιχειρούν: «Άσχετα με το πώς αντιμετωπίζουμε εμείς τις δραστηριότητές μας, το ρούχο και η μουσική κρύβουν διαφορετικές φιλοσοφίες. Και τα δύο τα αντιμετωπίζουμε με αγάπη και προσπαθούμε να τα προωθήσουμε όσο φτηνότερα μπορούμε, όμως υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ αυτού που λέγεται record label και αυτού που λέγεται fashion brand. Το ρούχο είναι κατεξοχήν προϊόν που βασίζεται σε διαφήμιση. Επίσης ο τρόπος που παράγεται και καταναλώνεται είναι πολύ διαφορετικός».
Άραγε, τους ρωτώ, τι αλλάζει όταν δύο φίλοι αναλαμβάνουν νέους ρόλους στα πλαίσια μιας επαγγελματικής συνεργασίας; Πώς μπορεί κάτι τέτοιο να επηρεάσει την σχέση τους; «Η αρχική ιδέα πίσω από την Lower Parts ήταν να είναι μια κολεκτίβα. Ωστόσο, όλα τα ομαδικά εγχειρήματα κολλάνε στο οικονομικό. Αντίστοιχα, τα προβλήματα στις επαγγελματικές συνεργασίες με φίλους προκύπτουν σε σχέση με τα οικονομικά και τις συνεννοήσεις», μου εξηγεί ο Παναγιώτης. «Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχουν συμβόλαια, ο λόγος του ενός είναι δέσμευση για τον άλλο. Και αν δεν έχεις εμπειρία για το πώς γίνεται η δουλειά είναι πολύ πιθανό να γίνουν παρεξηγήσεις. Ούτε εμείς το αποφύγαμε, αλλά είναι φυσιολογικό. Δεν μαθαίνεις την δουλειά κάνοντας ασκήσεις επί χάρτου, αλλά από τα παθήματα που γίνονται μαθήματα». «Είμαστε από τη φύση μας θερμοκέφαλοι», επεμβαίνει ο Γιώργος, «κοκοράκια μας λένε, αλλά οι διαφωνίες και τα εμπόδια είναι για να τα ξεπερνάμε. Μετά από κάθε σύγκρουση αφήνουμε να καταλαγιάζει ο θυμός και βάζουμε τις διαφωνίες μας στην άκρη. Πάνω απ’ όλα είμαστε φίλοι και έχουμε ζήσει πολλά μαζί. Ο Παναγιώτης με έχει στηρίξει στα δύσκολα και ελπίζω να έχω κάνει και εγώ το ίδιο για εκείνον. Όσο για το πρότζεκτ ούτε αυτό μπορεί να ναυαγήσει γιατί είναι στόχος ζωής. Καμία δουλειά δεν σταματά αν τη βλέπεις σοβαρά, πιστεύεις σε αυτή και επενδύεις εκεί όλη σου την ενέργεια. Για εμένα λοιπόν είναι στόχος ζωής να φτιάξω ένα ανεξάρτητο fashion brand και δεν πρόκειται να σταματήσω μέχρι να τα καταφέρω».
Στα μελλοντικά σχέδια για την Lower Parts παραμένει το άνοιγμα ενός χώρου για το label που θα φιλοξενεί την μουσική, τις κυκλοφορίες, μικρά events και εκθέσεις. «Είμαστε όλοι πολύ αισιόδοξοι μιας και επιτέλους η Lower Parts έχει αρχίσει να ρολάρει κανονικά. Συνεχίζομε τις κυκλοφορίες που μας αρέσουν και αυτές δίνουν μία οικονομική προώθηση για να συνεχίζουμε με ακόμη μεγαλύτερα projects», λέει ο Παναγιώτης με ενθουσιασμό. Αν πάντως τα πράγματα δεν πάνε όπως τα σχεδιάζουν, οι δύο φίλοι δεν μοιάζουν να πτοούνται μιας και στην τελική «οι άνθρωποι έχουν σημασία, αυτοί μένουν και ιδέες υπάρχουν». Άλλωστε όπως λέει ο Παναγιώτης αστειευόμενος «πάντα υπάρχει η λύση να ανοίξουμε μια καντίνα στο νησί. Έχουμε βρει και σπεσιαλιτέ: κρεμμυδόπιτα της γιαγιάς»!
Αν θες να παρακολουθήσεις την Lower Parts επί το έργον μπορείς να το κάνεις στις 23 Ιουνίου στο Ρομάντσο.
https://lowerparts.bandcamp.com/
σχόλια