Ο αναρχικός των κόμικς

Πώς ασχοληθήκατε με τα κόμικς; Σας ενδιέφερε πάντοτε;

Μεγάλωσα με αυτά ως μέρος της καθημερινής μου ζωής, πρώτα διάβαζα τα σκίτσα της εφημερίδας και μετά τα εβδομαδιαία κόμικς. Είμαι κάποιος που του αρέσει να ζωγραφίζει οπότε δεν ήταν καθόλου έκπληξη που ήθελα να δοκιμάσω να ζωγραφίσω κάτι τέτοιο. Νομίζω όμως περισσότερο αυτό που με τράβηξε στα κόμικς ήταν η δυνατότητα να δημιουργήσω τους δικούς μου κόσμους. Ως μεγάλος φαν του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ήταν ένας τρόπος να φτιάχνω τις δικές μου ταινίες και σειρές στο χαρτί. Δεν χρειαζόμουν κάμερα - μπορούσα να τα ζωγραφίσω όλα. Ζωγράφιζα συνέχεια από την ηλικία των 13, είχα κλίση, οπότε ήταν η αναμενόμενη συνέχεια να καταλήξω να ζω από τα κόμικς.

Πώς δημιουργήθηκε το VforVendetta;

Μου ζητήθηκε να παραδώσω ένα στριπ για ένα καινούργιο περιοδικό από έναν εκδότη για τον οποίο δούλευα στο παρελθόν. Έπρεπε να μοιάζει με ένα προηγούμενο σκίτσο που είχα ζωγραφίσει γι' αυτόν σε έναν άλλο εκδοτικό οίκο, για έναν ήρωα που ονομαζόταν Night Raven - ένας μασκοφόρος εκδικητής της νύχτας. Είχαμε δουλέψει με τον Alan Moore σ' ένα παλιότερο κόμικ και σκέφτηκα ότι μαζί θα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον. Εξελίχθηκε να είναι ένας συνδυασμός δύο ιδεών που δεν είχαμε καταφέρει να πουλήσουμε, για δύο αντάρτες των πόλεων σε μια ολοκληρωτική Αγγλία του μέλλοντος. Φτιάξαμε τον V σαν έναν ήρωα που υιοθετεί την περσόνα του Guy Fawkes γιατί αντιπροσωπεύει πολλά από αυτά που πιστεύει o ίδιος, οπότε το ιδανικό ήταν να μοιάζει μ' αυτόν.

Πώς ήταν να δουλεύετε με τον AlanMoore;

Όπως είναι να δουλεύεις με κάθε μεγάλο συγγραφέα και είχα την τύχη να δουλέψω με πολλούς μεγάλους συγγραφείς.

Γιατί προτιμήσατε να ζωγραφίσετε το VforVedettaσε κιαροσκούρο;

Το στυλ ζωγραφικής προήλθε από το ίδιο θέμα που προσπαθήσαμε να απεικονίσουμε. Η ιστορία ήταν τοποθετημένη σε ένα θλιβερό, παγερό μέλλον, οπότε διάλεξα ένα βλοσυρό, δυσοίωνο στυλ στο σχέδιο για να ταιριάξω την ιστορία. Η αισθητική ενός σχεδίου θα πρέπει πάντα να απεικονίζει τη φύση της ιστορίας.

Περιμένατε ότι το VforVendettaθα γίνει ταινία κάποτε;

Δεν περιμέναμε τίποτα. Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ‘80 ο Alan κι εγώ κάναμε ότι μπορούσαμε να το πουλήσουμε σε άλλα μέσα. Επικοινωνήσαμε με κινηματογραφικούς παραγωγούς, τηλεοπτικές εταιρείες και εταιρείες κινουμένων σχεδίων με προτάσεις και δείγματα δουλειάς, αλλά δεν καταφέραμε τίποτα.

Πώς σας φάνηκε η ταινία; Μείνατε ευχαριστημένος από το αποτέλεσμα;

Έκαναν μια υπέροχη ταινία. Δεν είναι τόσο καλή όσο το βιβλίο, αλλά έχει ψυχή και είναι πολύ δυνατή. Την υποστήριξα με κάθε τρόπο. Ξέρω πολλούς φαν του κόμικ που δεν άντεξαν τις αλλαγές τις οποίες έκαναν οι δημιουργοί, αλλά υπήρξαν πολλοί που ξαφνιάστηκαν ευχάριστα κι αυτό ήταν καλό. Το πιο σημαντικό ήταν ότι στο φιλμ το κύριο μήνυμα του Vendetta έμεινε ανέπαφο και απευθύνεται τώρα σε ένα ευρύτερο κοινό. Ακόμη, αυξήθηκαν δραματικά οι πωλήσεις της πρωτότυπης δουλειάς, οπότε ό,τι λείπει από την ταινία μπορεί να ανακαλυφθεί ακόμη από αυτούς που την είδαν και μετά αγόρασαν το βιβλίο.

Πιστεύετε ότι είναι επίκαιρο το πολιτικό μήνυμά του στη σημερινή εποχή;

Το μήνυμα να κρατάς την ατομικότητά σου με κάθε θυσία είναι κάτι που έχει σχέση με το σήμερα, όπως είχε και στο παρελθόν, όπως θα έχει και στο πιθανό μέλλον. Το αναρχικό μήνυμα -αυτό μιας καλύτερης κοινωνίας χωρίς πολιτικούς ηγέτες- είναι σχετικό όταν αναλογίζεσαι τι άνθρωποι μας κυβερνούν πάντα και πώς. Και τα δύο μηνύματα είναι σκληρά μαθήματα για τους ανθρώπους, όμως, που είναι δύσκολο να αντισταθούν σε πειρασμούς κάθε είδους. Δυστυχώς είμαστε ένα κοπάδι ζώων, αν και ουσιαστικά είμαστε μοναχικά πλάσματα. Η ειρωνεία είναι ότι αν ήμασταν πιο δεμένοι σαν κοινωνία και μπορούσαμε να έχουμε περισσότερη κατανόηση ο ένας για τον άλλο, η ατομικότητα θα είχε μια ευκαιρία να ευδοκιμήσει.

Πώς σας φαίνεται η πολιτική κατάσταση στη Βρετανία αυτήν τη στιγμή;

Είναι λιγότερο ευεργετική στην κοινωνία στο σύνολό της, αλλά περισσότερο ωφέλιμη από ότι ήταν σε διάφορες μεμονωμένες καταστάσεις.

Πιστεύετε ότι ζούμε σε δυστοπικούς καιρούς;

Εξαρτάται από το πώς πιστεύεις ότι μοιάζει μια ιδανική κοινωνία. Θα έλεγα ότι όσο η δημοκρατία επιζεί σε κάποια μορφή, ήμαστε μακριά από κάθε είδους δυστοπικής κατάστασης. Σε μια δημοκρατία ο μόνος αληθινός κίνδυνος είναι ότι όσοι βρίσκονται στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας μπορούν να αποκοπούν και να χάσουν την ισχύ τους ως μια ενωμένη δύναμη αλλαγής. Οι χαμηλές κοινωνικές τάξεις όμως είναι το ίδιο διεφθαρμένες όπως και όλες οι υπόλοιπες, οπότε δεν υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί αυτό το ρίσκο.

Γιατί σας πήρε τόσο πολύ να ολοκληρώσετε την τελευταία σας δουλειά, το «Kickback»;

Δεν πήρε τόσο πολύ να δημιουργηθεί - 18 μήνες περίπου. Μάλλον μπερδεύτηκες ακούγοντας ότι υπήρχε ένα χρονικό κενό ανάμεσα στο αρχικό ακατέργαστο σενάριο και στο τελικό που πούλησα. Αυτό συμβαίνει γιατί η δουλειά σε άλλα σενάρια πάντοτε με απομάκρυνε από το να τα αναπτύσσω και να τα πουλήσω μετά το προσχέδιο. Αν είσαι τυχερός να γίνεις πετυχημένος καλλιτέχνης σ' αυτήν τη δουλειά και να απεικονίσεις σενάρια άλλων συγγραφέων, είναι πολύ δύσκολο να βρεις χρόνο να θέσεις σε εφαρμογή δικές σου ιδέες. Από πλευράς χρόνου, είναι μια εντατική δουλειά. Γι' αυτό υπάρχουν τόσο λίγοι συγγραφείς/καλλιτέχνες στη βιομηχανία σήμερα. Είμαι χαρούμενος που βρήκα χρόνο να ξεκινήσω το Kickback. Ήταν το πιο απολαυστικό πράγμα που έχω κάνει εδώ και χρόνια.

Πώς θα το περιγράφατε σε κάποιον που δεν το έχει διαβάσει;

Είναι μια αστυνομική ιστορία. Μιλάει για τη διαφθορά και αυτό που μας ωθεί σε αυτή. Για έναν διεφθαρμένο ντετέκτιβ σε ένα διεφθαρμένο αστυνομικό σώμα αλλά και για έναν συνηθισμένο άνθρωπο με οικογενειακά προβλήματα και τραγικό παρελθόν. Γενικά, είναι για κάποιον που παίρνει λάθος δρόμο στη ζωή και βρίσκει έναν τρόπο να αλλάξει κατεύθυνση. Είναι επίσης ένα διασκεδαστικό, γεμάτο δράση και σασπένς θρίλερ για το οποίο είμαι πολύ περήφανος.

Τι βρίσκετε τελικά πιο δύσκολο, τoσχέδιο ή το γράψιμο;

Δεν βρίσκω κανένα από τα δύο δύσκολο, αλλά και τα δύο μπορούν να πάνε στραβά ανά πάσα στιγμή και να με κάνουν να ψάχνω για λύσεις. Νομίζω ότι αυτό γίνεται γιατί έχω μια επικίνδυνα περιπετειώδη συμπεριφορά απέναντι στη δουλειά μου. Δεν θα ήθελα ποτέ να αναπτύξω μια τέλεια τεχνική ή μια μέθοδο που θα μπορούσε να είναι χρήσιμη σε αυτήν τη δουλειά με τη συνεχή ανάγκη για ανανέωση του προϊόντος. Μου αρέσει να εξερευνώ, και όταν εξερευνάς, συχνά μπορεί να χαθείς. Αλλά έχει πιο πολύ πλάκα από το να ξέρεις ακριβώς πού πηγαίνεις...