Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter

Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο

0

Η Kisokaidō, η βασική οδική αρτηρία που διέσχιζε την Ιαπωνία δημιουργήθηκε στις αρχές του 1600 με την πρωτοβουλία του τότε κυβερνήτη της χώρας Tokugawa Ieyasu. Ο ίδιος διέταξε επίσης την εγκατάσταση σταθμών κατά μήκος της δύσκολης διόδου μεταξύ Edo (σημερινό Τόκιο) και Κιότο όπου πανδοχεία, καταστήματα και εστιατόρια παρείχαν τροφή και στέγη στους κουρασμένους ταξιδιώτες. Περίπου δύο αιώνες αργότερα και συγκεκριμένα το 1835, ο γνωστός καλλιτέχνης της εποχής Keisai Eisen, ανέλαβε να δημιουργήσει μια σειρά έργων που θα γινόταν γνωστή ως «Οι εξήντα εννέα σταθμοί κατά μήκος του Kisokaidō». O Eisen αφού δημιούργησε 24 έργα αντικαταστάθηκε από τον Utagawa Hiroshige, ο οποίος ολοκλήρωσε τη σειρά των 70 ξυλοτυπιών το 1838.

Η συλλογή The Sixty-Nine Stations αντιπροσωπεύει όχι μόνο ένα αριστουργηματικό δείγμα ξυλογλυπτικής από δύο κορυφαίους καλλιτέχνες με τολμηρές συνθέσεις και πειραματική χρήση του χρώματος, αλλά και μια γοητευτική απεικόνιση της αυτοκρατορικής Ιαπωνίας του 19ου αιώνα. Η συλλογή εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Taschen σε ένα υπέροχο τόμο με τον τίτλο Hiroshige and Eisen: The Sixty-Nine Stations along the Kisokaido.

-Μαρούσα Θωμά

Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Nihonbashi του Kesai Eisen. Ξυλοτυπία που απεικονίζει την παλαιότερη ξύλινη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Nihonbashi του Edo, που χτίστηκε το 1603.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Urawa του Kesai Eisen. Ο Eisen στρέφει το βλέμμα του στους απλούς καθημερινούς ανθρώπους, τους ταξιδιώτες, τους αχθοφόρους και τους έμπορους. Σε αυτή τη ξυλοτυπία, ένας οδηγός φεύγει με το άλογό του από το χωριό Urawa, ένα νεαρό αγόρι τον ακολουθεί μαζεύοντας τη κοπριά του αλόγου και ένας σαμουράι με το μακρύ σπαθί του μπαίνει στην πόλη. Τα σπίτια του Ομίγια - ο επόμενος σταθμός - διακρίνονται στο βάθος.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Kōnosu από τον Kesai Eisen. Το όρος Φούτζι απέχει περισσότερο από 70 μίλια από το Kōnosu, αλλά εδώ εμφανίζεται ως λευκός κώνος που δεσπόζει πάνω από σύννεφα, βουνά και λόφους. Ο ταξιδιώτης στα αριστερά είναι ένας νεαρός μοναχός που φορά ένα tengai - ένα κωνικό καπέλο με άχυρο που κρύβει την ταυτότητα του φέροντα και συμβολίζει την απομάκρυνσή του από την κοσμική ζωή
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Fukaya από τον Kesai Eisen. Αυτός ο σταθμός διαδρομή ήταν δημοφιλής για τους πολλούς οίκους ανοχής. Στα αριστερά υπάρχει ένα τυπικό πορνείο εποχής Edo με παράθυρα βιτρίνες.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Itahana από τον Kesai Eisen. Το χιόνι καλύπτει τους ώμους και τα καπέλα των ταξιδιωτών, καθώς προχωρούν στο κρύο. Τα πεύκα φυτεύτηκαν κατά μήκος της διαδρομής για να σηματοδοτούν τον δρόμο. Οι ταξιδιώτες κατευθύνονται προς την Itahana, που διακρίνεται στα αριστερά.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Nagakubo από τον Utagawa Hiroshige. Η πανσέληνος πάνω από τον ποταμό Yoda, φωτίζει το δρόμο για τους ταξιδιώτες και το άλογο τους καθώς διασχίζουν μια ξύλινη γέφυρα σε αυτό το έργο του Hiroshige, ο οποίος θεωρείται ο τελευταίος σημαντικός καλλιτέχνης του ουκίγιο-ε, της ιδιαίτερης γιαπωνέζικης τεχνικής που συνδύαζε την ξυλογραφία και την ζωγραφική.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Seba από τον Hiroshige. Η συγκεκριμένη ξυλοτυπία θεωρείται μια από τις πιο λυρικές της σειράς. Απεικονίζει δύο βαρκάρηδες να διασχίζουν ένα ποτάμι. Η πανσέληνος που φαίνεται χαμηλά στον ορίζοντα, τα βότσαλα στην όχθη του ποταμού και οι ανοιχτόχρωμες ιτιές μεταφέρουν τη μελαγχολική ατμόσφαιρα που επικρατεί στις αρχές του φθινοπώρου.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Narai από τον Kesai Eisen. Ο σταθμός Narai ήταν στους πρόποδες του Torii Pass, και ήταν ένα από τα πιο απαιτητικά σημεία κατά μήκος του Kisokaidō. Ο Eisen απεικονίζει ένα πολυσύχναστο κατάστημα με δύο σαμουράι που επιλέγουν χτένες ίσως για τις ερωμένες τους ή τα μέλη της οικογένειας τους.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Moriyama από το Hiroshige. Για τους ταξιδιώτες που έφυγαν με τα πόδια από το Κιότο, το Moriyama ήταν το σημείο που σταματούσαν την πρώτη νύχτα του ταξιδιού τους.Ο Hiroshige απεικονίζει το φιλόξενο χωριό περιτριγυρισμένο από τις ανθισμένες κερασιές.
Λουλούδια και νεράιδες που συναντάς στο δρόμο για το Κιότο Facebook Twitter
Ο Σταθμός Nojiri από τον Kesai Eisen. Εδώ, ο Eisen υπερβάλει απεικονίζοντας τον ποταμό Ina ως καταρράκτη ενώ στην πραγματικότητα ρέει ομοιόμορφα στον ποταμό Kiso
Εικαστικά
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Έργα και ημέρες του τελευταίου μονοτύπη της Αθήνας

Βιβλίο / Έργα και ημέρες του τελευταίου μονοτύπη της Αθήνας

Σε ένα υπόγειο πίσω από τη Λένορμαν ο Νίκος Βοζίκης επιμένει να τυπώνει ψηφίο-ψηφίο τα καλαισθητικά βιβλία των εκδόσεων Διάττων, εις πείσμα κάθε ευκολίας και κόστους. Ο ρομαντισμός του γεννά μικρά αριστουργήματα μιας τέχνης που έχει από όλους εγκαταλειφθεί.
ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΛΤΑΚΗ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ