Δείτε σε fast-forward την αποκατάσταση ενός πίνακα 400 ετών μέσα από μερικά σχεδόν εθιστικά βίντεο

Δείτε σε fast-forward την αποκατάσταση ενός πίνακα 400 ετών μέσα από μερικά σχεδόν εθιστικά βίντεο Facebook Twitter
0

Χάρη στον βρετανό έμπορο τέχνης και ιστορικό Philip Mould ένας πίνακας του 1618, ευρύτερα γνωστός ως η Κυρία στα Κόκκινα, το διαδίκτυο έχει αποκτήσει μία νέα εμμονή: βιντεάκια τα οποία παρουσιάζουν την αποκατάσταση ενός παμπάλαιου έργου τέχνης, τη μεταμόρφωση του ουσιαστικά σ' αυτό που θα μπορούσαν να γίνουν στην απολύτως σύγχρονη εκδοχή τους, στο πώς θα έμοιαζαν, αν κάποιος αποφάσιζε να τα δημιουργήσει σήμερα. Το καλύτερο; Πολύς κόσμος θεωρεί αυτά τα βίντεο «ενοχλητικά ικανοποιητικά» και έχει δίκιο.  

Το μαγευτικό με τα βίντεο του Mould είναι ότι μοιάζει να φρεσκάρει ένα έργο εκατοντάδων ετών με έναν τρόπο που στη σημερινή εποχή μόνο τα φίλτρα του Instagram θα μπορούσαν. Για παράδειγμα, όταν ο Mould αποφάσισε να εφαρμόσει τις μεθόδους αποκατάστασης του στην Κυρία με τα Κόκκινα, διαπίστωσε ότι τελευταία φορά είχε περαστεί με προστατευτικό βερνίκι πριν από περίπου 200 χρόνια. Πριν από λίγες μέρες, άρχισε να δημοσιεύει στον λογαριασμό του στο Instagram την πρόοδο των εργασιών συντήρησης και καθαρισμού αυτού του έργου και το  αποτέλεσμα είναι πραγματικά μαγευτικό. Απλώς παρατηρήστε τον τρόπο με τον οποίο χρώματα και λεπτομέρειες που είχαν χαθεί από τη φθορά του χρόνου -και της ρύπανσης- ξαφνικά ζωντανεύουν ξανά. 


Το όλο ζήτημα έχει ελαφρώς διχάσει τον κόσμο του διαδικτύου για το αν επιτρέπεται -και μέχρι ποιου βαθμού τέτοιου είδους παρέμβαση- σε ένα τέτοιο έργο. Η συντήρηση με επιστρώσεις βερνικιού είναι μία πρακτική που εφαρμόζεται συχνά σε ελαιογραφίες για να προστατευθεί ένα έργο από τη ρύπανση και τη φθορά του χρόνου. Αντί για το πραγματικό χρώμα που θα μπορούσε να εφαρμοστεί, το βερνίκι καταφέρνει να συγκρατεί τη βρωμιά και τις φθορές. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλές φορές πίνακες που έχουν συντηρηθεί με αυτόν τον τρόπο, με το πέρασμα των χρόνων αποκτούν ένα υποκίτρινο χρώμα. Τα καλά νέα στην περίπτωση που η συντήρηση έχει γίνει με βερνίκι, είναι ότι αφαιρείται σχετικά εύκολα. Βέβαια, αυτό δεν συμβαίνει συχνά, συνήθως μία φορά κάθε 100 χρόνια. 

Αυτός είναι και ο λόγος που κάνει τον Mould να χρησιμοποιεί ένα διάλυμα σε μορφή τζελ που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια και που εξασφαλίζει άμεσο καθαρισμό της εικόνας που επεξεργάζεται, χωρίς στο τέλος να κινδυνεύει να κιτρινίσει το έργο τέχνης.    

Φυσικά η όλη διαδικασία καθαρισμού και συντήρησης δεν λαμβάνει χώρα τόσο γρήγορα όσο φαίνεται στο βίντεο. Ο Mould θα χρειαστεί περισσότερες από 3 εβδομάδες για να ολοκληρώσει το εντυπωσιακό εγχείρημα που έχει ξεκινήσει με τον συγκεκριμένο πίνακα, ο οποίος αγοράστηκε πρόσφατα από ιδιωτική συλλογή. Και βέβαια, η σχετικά νέα μέθοδος που εφαρμόζει δεν είναι καθόλου γνώριμη στους χώρους της τέχνης, που κάποιες αμφιβολίες για την τεχνική του τις έχουν.

Τον ίδιο πάντως, εκείνο που φαίνεται να τον απασχολεί περισσότερο είναι η πραγματική προέλευση αυτού του πίνακα, η χρονολογία δημιουργίας αυτού του πορτρέτου, που αναπαριστά μία σχετικά νεαρή γυναίκα. Για την ακρίβεια, το μόνο στοιχείο που έχει είναι ότι την εποχή που πόζαρε λογικά ήταν περίπου 36 χρονών. Θεωρεί ότι η έρευνά του θα τον οδηγήσει τόσο στον δημιουργό του πίνακα όσο και στην πραγματική ταυτότητα της γυναίκας που φιλοτέχνησε. 

Το κακό είναι ότι για την ώρα, τα βίντεο που δημοσιεύει στο Instagram και έχουν γίνει εμμονή στους φιλότεχνους, είναι λίγα και κυρίως δεν υπάρχουν και πολλά έργα 400 ετών (και βάλε) που μπορεί να παρακολουθήσει κανείς την αποκατάστασή τους. Ευτυχώς, στο YouTube υπάρχει ακόμη ένα time lapse βιντεάκι που παρουσιάζει τη σχολαστική διαδικασία αφαίρεσης παλιού βερνικιού: ο λόγος για το "Πορτρέτο Μιας Κυρίας" του Jacopo Zucchi.

 

Κι αν αυτό δεν φτάνει, το άλλο παρήγορο είναι ότι ο Mould πολύ σύντομα αναμένεται να αναλάβει την αποκατάσταση κάποιων ακόμη παλαιών έργων τέχνης, οπότε οι φανατικοί της μεθόδου του έχουν κάτι να περιμένουν. 

Με στοιχεία από το Wmagazine.com

Εικαστικά
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Ντυσάν, η γυμνή Ίβ Μπάμπιτζ και η στιγμή που το Λος Αντζελες απέκτησε δικό του μύθο

Πολιτισμός / Ο Ντυσάν, η γυμνή Ίβ Μπάμπιτζ και η στιγμή που το Λος Αντζελες απέκτησε δικό του μύθο

Με αφορμή τη μεγάλη αναδρομική του Μαρσέλ Ντυσάν στο MoMA, επιστρέφουμε σε μια από τις πιο παράξενες, σαγηνευτικές και λιγότερο γνωστές εικόνες γύρω από το όνομά του: τη φωτογραφία του 1963 με τη γυμνή Ίβ Μπάμπιτζ απέναντί του σε μια σκακιέρα. Οι σπάνιες φωτογραφίες και η ιστορία πίσω από αυτό το καρέ φωτίζουν όχι μόνο έναν μικρό μύθο της αμερικανικής τέχνης, αλλά και τη στιγμή που το Λος Αντζελες άρχισε να πιστεύει πραγματικά στον δικό του.
THE LIFO TEAM
Η 9η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης λέει πως «όλα πρέπει να αλλάξουν»

Αποκλειστικό / Η 9η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης λέει πως «όλα πρέπει να αλλάξουν»

Η 9η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης ξεκινά με ένα εκρηκτικό και ριζοσπαστικό πρόγραμμα εκθέσεων, προβολών και περφόρμανς, αναδεικνύοντας τη σημασία της συλλογικής αντίστασης σε μια εποχή πολλαπλών κρίσεων.   
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Τα 20 σημαντικότερα έργα τέχνης Eλλήνων καλλιτεχνών από το '60 ως σήμερα

Εικαστικά / Τα 20 σημαντικότερα έργα τέχνης Eλλήνων καλλιτεχνών από το '60 ως σήμερα

Ζητήσαμε από καταξιωμένους επιμελητές, ιστορικούς τέχνης, συλλέκτες και γκαλερίστες να επιλέξουν τα εμβληματικά έργα τέχνης που καθόρισαν, μεταμόρφωσαν και επηρέασαν το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα από τη δεκαετία του ’60 έως σήμερα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Απρίλιος φέρνει τις μεγάλες εκθέσεις στην Αθήνα

Εικαστικά / Ο Απρίλιος φέρνει τις μεγάλες εκθέσεις στην Αθήνα

Από τις εκθέσεις σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών στο ΕΜΣΤ μέχρι τη ρωσική πρωτοπορία στην Εθνική Πινακοθήκη και τις συγκλονιστικές φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου, η εικαστική σκηνή του Απριλίου είναι πιο γεμάτη από ποτέ.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το ΜΙΕΤ παρουσιάζει για πρώτη φορά έργα από τη συλλογή του

Εικαστικά / Το ΜΙΕΤ παρουσιάζει για πρώτη φορά έργα από τη συλλογή του

Μια έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη δίνει στον επισκέπτη την ευκαιρία να περιηγηθεί στον κόσμο των Ελλήνων καλλιτεχνών του 20ού αιώνα μέσα από έργα που έχει συγκεντρώσει το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τραπέζης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Σύλβια Κούβαλη: «Το μόνο που φοβάμαι, το πιο επικίνδυνο, είναι ο συντηρητισμός»

Οι Αθηναίοι / Σύλβια Κούβαλη: «Το μόνο που φοβάμαι, το πιο επικίνδυνο, είναι ο συντηρητισμός»

Μεγάλωσε στην Αχαρνών, ανάμεσα σε μωσαϊκά και τσιμέντο. Η τέχνη την ενδιέφερε πάντα και τελικά βρέθηκε να στήνει γκαλερί ανάμεσα σε Κωνσταντινούπολη, Πειραιά και Λονδίνο. Από τότε που άνοιξε τη Rodeo, το μόνο που την ενδιέφερε ήταν να κάνει εκθέσεις, δεν σκεφτόταν πώς θα βγάλει χρήματα. Η γκαλερίστα, Σύλβια Κούβαλη, αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
M. HULOT
Οι αιχμηρές λέξεις και οι καθηλωτικές εικόνες της Μπάρμπαρα Κρούγκερ

Εικαστικά / Οι αιχμηρές λέξεις και οι καθηλωτικές εικόνες της Μπάρμπαρα Κρούγκερ

Η εμβληματική Αμερικανίδα καλλιτέχνιδα κάνει την πρώτη της ατομική έκθεση στην Ελλάδα, με δεκατρία νέα μεγάλης κλίμακας έργα, ειδικά σχεδιασμένα για τον εξωτερικό χώρο του ΚΠΙΣΝ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT