Στο Σαν Αντόνιο, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Τέξας, το κέντρο σύγχρονης τέχνης Ruby City άνοιξε τις πόρτες του έχοντας ένα χρώμα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο και την υπογραφή του αρχιτεκτονικού γραφείου του Ντέιβιντ Ατζάγιε.
Ο Βρετανός, με καταγωγή από την Γκάνα αρχιτέκτονας και μια από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες φωνές της βρετανικής αρχιτεκτονικής κατόρθωσε και εδώ να αναπτύξει μια προσωπική αρχιτεκτονική γλώσσα βασισμένη στην καλλιτεχνική του ευαισθησία, στις επιρροές που δέχθηκε ως παιδί μεγαλώνοντας σε μεγάλες μητροπόλεις του αραβικού κόσμου και την καινοτόμο μείξη καθιερωμένων υλικών κατασκευής με υλικά υψηλής τεχνολογίας. Οι κριτικοί αρχιτεκτονικής γράφουν ότι ο Ατζάγιε, αθετώντας κάθε φορά όλους τους κανόνες, κάνει τα μέρη μαγικά.
Το Ruby City είναι ένα κέντρο σύγχρονης τέχνης 4.000 τετραγωνικών μέτρων, με εκθεσιακό χώρο 3.000 τετραγωνικών μέτρων που έχει σχεδιαστεί για να παρέχει έναν χώρο στην ακμάζουσα δημιουργική κοινότητα της πόλης, εκθέτοντας έργα από ντόπιους και διεθνώς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες.
Ο Βρετανός, με καταγωγή από την Γκάνα αρχιτέκτονας και μια από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες φωνές της βρετανικής αρχιτεκτονικής κατόρθωσε και εδώ να αναπτύξει μια προσωπική αρχιτεκτονική γλώσσα βασισμένη στην καλλιτεχνική του ευαισθησία, στις επιρροές που δέχθηκε ως παιδί μεγαλώνοντας σε μεγάλες μητροπόλεις του αραβικού κόσμου και την καινοτόμο μείξη καθιερωμένων υλικών κατασκευής με υλικά υψηλής τεχνολογίας.
Ήταν, από το 2007, το όραμα της συλλέκτριας και καλλιτέχνιδας Linda Pace, καθώς τα έργα το μουσείου προέρχονται από τη συλλογή της, που περιλαμβάνει περισσότερους από 800 πίνακες, γλυπτά, εγκαταστάσεις και έργα βίντεο.
Το κέντρο τέχνης βρίσκεται στην περιοχή που αναπτύσσεται γύρω από την Πανεπιστημιούπολη και είναι μέρος της, όπως και το Chris Park, ένας δημόσιος χώρος πράσινου έκτασης ενός στρέμματος που ονομάστηκε στη μνήμη του γιου της Πέις, ο οποίος πέθανε από ναρκωτικά το 1997. Η μοίρα αυτής της οικογένειας ήταν τραγική, η Πέις πέθανε από καρκίνο το 2007 και η κόρη της τρία χρόνια αργότερα. Όνειρό της ήταν αυτό το κέντρο σύγχρονης τέχνης, που χρηματοδοτήθηκε από την πώληση ενός πίνακα του Γκέρχαρντ Ρίχτερ, που είχε στη συλλογή της.
Το κτίριο έχει σχεδιαστεί για να βιώνεται ως περιπατητικός κόμβος, ξεκινώντας από το ισόγειο μέχρι τις γκαλερί των επάνω ορόφων που λούζονται από φυσικό φως. Το εξωτερικό κέλυφος αποτελείται από προκατασκευασμένο σκυρόδεμα κατασκευασμένο στην Πόλη του Μεξικού και διαποτισμένο με πλούσιο κόκκινο χρώμα. Η υφή του είναι λεία στα χαμηλά επίπεδα ενώ πάνω από τα τρία μέτρα είναι τραχιά. Το κτίριο φαίνεται σαν ένας αιχμηρός κόκκινος βράχος που έχει φυτρώσει μέσα σε μια πράσινη περιοχή.
Η κατασκευή ξεκίνησε το 2017 και μετά από καθυστέρηση δυο ετών παραδίδεται στους πολίτες και την καλλιτεχνική κοινότητα της πόλης.
