Μετά από σχεδόν μια δεκαετία κατασκευής, το μουσείο τέχνης Ντατόνγκ, που σχεδιάστηκε από τον Νόρμαν Φόστερ, ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό. Η γλυπτική μορφή του μουσείου διαμορφώνεται με τέσσερις αλληλοσυνδεόμενες πυραμιδικές οροφές που δημιουργούν την εντύπωση ότι αναδύονται από τη γη. Αυτός είναι ένας νέος πολιτιστικός προορισμός από τους πολλούς που έχει δημιουργήσει η Κίνα προκειμένου να γίνει παγκόσμιος τουριστικός και πολιτιστικός προορισμός.
Το μουσείο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αποτελέσει αρχικά έναν κοινωνικό κόμβο, ένα «αστικό σαλόνι» που έχει σκοπό να φέρει κοντά τους ανθρώπους του Ντατόνγκ και να λειτουργήσει σαν ένας πολυλειτουργικός πολιτισμικός χώρος. Εκεί θα μπορέσουν να έρθουν κοντά οι άνθρωποι, η τέχνη και οι καλλιτέχνες, σε έναν χώρο όπου μπορούν να αλληλεπιδράσουν.
Στην καρδιά του μουσείου, η μεγάλη γκαλερί αποτελεί παράδειγμα αυτού του πνεύματος με έναν ευέλικτο εκθεσιακό χώρο ο οποίος έχει σχεδιαστεί για να φιλοξενεί έργα τέχνης μεγάλης κλίμακας που έχουν δημιουργηθεί με ειδικές αναθέσεις καθώς και περφόρμανς και άλλες εκδηλώσεις.
Το μουσείο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αποτελέσει αρχικά έναν κοινωνικό κόμβο, ένα «αστικό σαλόνι» που έχει σκοπό να φέρει κοντά τους ανθρώπους του Ντατόνγκ και να λειτουργήσει σαν ένας πολυλειτουργικός πολιτισμικός χώρος. Εκεί θα μπορέσουν να έρθουν κοντά οι άνθρωποι, η τέχνη και οι καλλιτέχνες σε έναν χώρο όπου μπορούν να αλληλεπιδράσουν.
Κάτω από τις πυραμίδες και το εντυπωσιακό σχήμα που δημιουργούν, οι αίθουσες ακουμπούν στο έδαφος και περιβάλλονται από πράσινες πλατείες. Εκτός από το πολιτιστικό πρόγραμμα του μουσείου, έχουν αναπτυχθεί τομείς εκπαίδευσης και μάθησης, όπως παιδική γκαλερί, βιβλιοθήκη πολυμέσων, αρχείο και εγκαταστάσεις αποθήκευσης έργων τέχνης.
Διαγώνια μονοπάτια οδηγούν τους επισκέπτες προς την είσοδο του μουσείου: μια οφιοειδής διαδρομή οδηγεί σε μια πλατεία κάτω από το επίπεδο του εδάφους, που χρησιμεύει επίσης ως αμφιθέατρο για υπαίθριες παραστάσεις. Μόλις μπουν στο κτίριο, οι επισκέπτες βλέπουν προς τον ημιώροφο με θέα στη μεγάλη γκαλερί που λειτουργεί ως η κοινωνική καρδιά του μουσείου.
Οι περιμετρικοί εκθεσιακοί χώροι περιέχουν συστήματα κλιματισμού τελευταίας τεχνολογίας, ενώ με αυτήν τη διάταξη η πρόσβαση είναι ευκολότερη. Βασικό στοιχείο για τον σχεδιασμό ήταν ο χώρος εκπαίδευσης και μάθησης για παιδιά με μια ειδική ηλιόλουστη αίθουσα με ψηλά παράθυρα και νότιο, ήπιο προσανατολισμό. Ένα μικρότερο εκπαιδευτικό κέντρο και μια βιβλιοθήκη πολυμέσων συμπληρώνουν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και υπάρχουν εγκαταστάσεις για την υποστήριξη ομιλιών και καλλιτεχνικών συνεδρίων.
Ανάμεσα στις πυραμίδες έχουν δημιουργηθεί χώροι που φωτίζονται φυσικά, ενώ τo σχήμα της κατασκευής δημιουργεί χώρους χωρίς κολώνες. Η οροφή είναι επενδυμένη με φυσικά οξειδωμένα, καμπύλα χαλύβδινα ελάσματα, που βοηθούν στην αποστράγγιση του νερού και δίνουν μια πλούσια, τρισδιάστατη ποιότητα στην επιφάνεια. Αυτό που είναι σημαντικό είναι η σύνδεση της δομής με τα γειτονικά πολιτιστικά κτίρια, ενώ ο παθητικός σχεδιασμός του κτιρίου ανταποκρίνεται στο κλίμα, διασφαλίζοντας το βέλτιστο περιβάλλον για τα έργα τέχνης.
