Στην 116η θέση μεταξύ 159 χωρών, χάνοντας 27 θέσεις σε σχέση με την προηγούμενη μελέτη, βρίσκεται η Ελλάδα ως προς τον Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας που καταρτίζει το Ινστιτούτο Fraser του Καναδά.
Σύμφωνα με επικαιροποιημένα στοιχεία σε ό,τι αφορά τον βαθμό οικονομικής ελευθερίας από την «Ετήσια Μελέτη 2017: Η Οικονομική Ελευθερία στον Κόσμο», η Ελλάδα βρίσκεται πλέον ανάμεσα στη Νιγηρία (114) και το Μπαγκλαντές (117), ενώ καταλαμβάνει τη χειρότερη θέση μεταξύ όλων των κρατών - μελών της Ε.Ε., αλλά και όλων των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Στο πλαίσιο της μελέτης του Ινστιτούτου Fraser, όπως αναφέρει η Καθημερινή, αξιολογούνται πέντε επιμέρους πεδία με την Ελλάδα να καταλαμβάνει την τελευταία θέση ως προς το μέγεθος του κράτους, την 159η, και βαθμολογία 3,42 (σε μια κλίμακα από το 1 έως το 10 με το 10 να σημαίνει το μέγιστο βαθμό οικονομικής ελευθερίας).
Ο λόγος είναι κυρίως οι πολλές επιχειρήσεις που εξακολουθούν να ελέγχονται από το κράτος (στον σχετικό υποδείκτη η Ελλάδα παίρνει βαθμό 2) και οι συντελεστές φόρου επί εισοδήματος και μισθών (επίσης η Ελλάδα συγκεντρώνει βαθμολογία 2). Επίσης, πολύ χαμηλά κατατάσσεται (στην 121η θέση) και σε ότι αφορά το ρυθμιστικό περιβάλλον, καθώς θεωρείται ότι υπάρχουν πολλοί κανόνες κυρίως στην αγορά εργασίας και την επιχειρηματικότητα, οι οποίες περιορίζουν την οικονομική ελευθερία.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των πέντε χωρών με τη μεγαλύτερη πτώση σε σχέση με πέρσι μαζί με τη Βενεζουέλα, την Αργεντινή, τη Βολιβία και την Ισλανδία - δεδομένο που γίνεται ακόμη πιο προβληματικό αν συνυπολογιστεί ότι μεταξύ των πέντε χωρών με τη μεγαλύτερη άνοδο οι τέσσερις βρίσκονται στην ευρύτερη γειτονιά μας (Ρουμανία, Βουλγαρία, Ρουάντα, Αλβανία και Κύπρος).
Το Χονγκ Κονγκ βρίσκεται ξανά στην κορυφή του δείκτη, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν κατά σειρά η Σιγκαπούρη, Νέα Ζηλανδία, η Ελβετία και η Ιρλανδία.
Ο βαθμός οικονομικής ελευθερίας υπολογίζεται με βάση τους θεσμούς και τις πολιτικές που εφαρμόζει κάθε χώρα σε πέντε πεδία: το μέγεθος του κράτους, το κράτος δικαίου, την πρόσβαση σε ισχυρό νόμισμα, την ελευθερία στο διεθνές εμπόριο, και το ρυθμιστικό περιβάλλον στην τραπεζική πίστη, τα εργασιακά και την επιχειρηματικότητα.
