Ο Michel Houellebecq ετοιμάζεται να σοκάρει και πάλι την κοινή γνώμη

Ο Michel Houellebecq ετοιμάζεται να σοκάρει και πάλι την κοινή γνώμη Facebook Twitter
Οι επισκέπτες της έκθεσης που ετοιμάζει αυτό το καλοκαίρι ο Houellebecq θα έχουν την ευκαιρία, κυριολεκτικά, να δουν το μυαλό και την καρδιά του, να μπουν στον κόσμο των έμμονων ιδεών του συγγραφέα, ο οποίος φημίζεται για τις προβοκατόρικες θέσεις και απόψεις του
4

 

Πολυβραβευμένος, προκλητικός, κάποτε στα όρια της δυσφορίας, ο Γάλλος λογοτέχνης Michel Houellebecq ετοιμάζεται και πάλι να κάνει αισθητή την παρουσία του φέτος το καλοκαίρι, αυτή τη φορά, όμως, όχι μέσα από τις προβοκατόρικες σελίδες κάποιου βιβλίου του, αλλά μέσα από δύο εκθέσεις, στη Ζυρίχη και στο Παρίσι. Το πρώτο «χτύπημα» του θα σημειωθεί στο πλαίσιο της έκθεσης Manifesta 11 στη Ζυρίχη (11 Ιουνίου – 18 Σεπτεμβρίου), με ένα διαφορετικό project που στόχο έχει και πάλι να προβοκάρει και να συζητηθεί. Το δεύτερο του «χτύπημα» θα σημειωθεί μέσα από μία έκθεση στο Παρίσι, επίσης μέσα στο καλοκαίρι.

Τι περιλαμβάνει το όλο project; Σε συνεργασία με τον γερμανό καλλιτέχνη Christian Jankowski, ο οποίος θα επιμελείται του όλου εγχειρήματος, ο συγγραφέας θα υποβληθεί σε μία ιατρική εξέταση από τον Henry Perschak, γιατρό της κλινικής Hirslanden στη Ζυρίχη. Γιατί; Διότι, ο Houellebecq τρέφει μεγάλο ενδιαφέρον για την αισθητική της ιατρικής και αυτός ήταν ο λόγος που δέχθηκε να παρουσιαστούν στην έκθεση x-ray... πορτρέτα του εγκεφάλου του, καθώς και ηχογραφημένοι ήχοι, καθώς και βίντεο της καρδιακής του λειτουργίας, επιχειρώντας με αυτόν το πρωτοποριακό – και σίγουρα παράτολμο θέαμα – να απαντήσει στο αιώνιο ερώτημα: «Ποιό είναι το τίμημα της καλής υγείας;».

Με λίγα λόγια είναι μία έκθεση, στην οποία ο συγγραφέας πρωταγωνιστεί, αυτή τη φορά μέσω των φωτογραφιών, των φιλμ και των εμμονικών ιδεών του, μέσα από μία πραγματική βουτιά μέσα σ' αυτές.

Στο ευρύτερο project, υπό τον τίτλο «Τι κάνουν οι άνθρωποι για τα λεφτά;», συμμετέχει και η διάσημη Μεξικανή φωτογράφος Teresa Margolles, ενώ την πρόκληση του εγχειρήματος αποδέχθηκε και ο Καταλανός καλλιτέχνης, Carles Congost. Και οι δυο τους εστιάζουν στον επαγγελματικό προσανατολισμό ανθρώπων – από πυροσβέστες μέχρι πορνοστάρ – επιχειρώντας να εισδύσουν στον κόσμο εμμονών του συγγραφέα. Με λίγα λόγια είναι μία έκθεση, στην οποία ο συγγραφέας πρωταγωνιστεί, αυτή τη φορά μέσω των φωτογραφιών, των φιλμ και των εμμονικών ιδεών του, μέσα από μία πραγματική βουτιά μέσα σ' αυτές.

Ας υπενθυμιστεί, ότι ο Houellebecq φημίζεται για τα προκλητικά γραπτά, τις δηλώσεις και την εν γένει συμπεριφορά του. Πέρσι, το μυθιστόρημα του, «Η υποταγή», στο οποίο παρουσίαζε το Παρίσι του 2022 να εξουσιάζεται από έναν μουσουλμάνο πρόεδρο είχε προκαλέσει σάλο. Ακολούθησε ένα σκίτσο στο Charlie Hebdo, που τον παρουσίαζε ως προφήτη, ακριβώς λόγω αυτού του βιβλίου και την ίδια εβδομάδα που κυκλοφόρησε το περιοδικό με αυτό το εξώφυλλο, σημειώθηκε και η ένοπλη τρομοκρατική επίθεση στα γραφεία του σατιρικού περιοδικού...

4

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια
ειναι αδικο να αναφερεται οτι ο Ουελμπεκ προκαλει σοκ με τις δηλωσεις του. Δεν ειναι η Καρντασιαν η οποιοσδηποτε αλλος μαιντανος.Και κυριως στην πραγματικοτητα δεν προκαλει σοκ με τις ιδιες τις δηλωσεις του.Προκαλει σοκ με τα βιβλια του, που δεν καταλαβαινουν μια απο πολιτικη ορθοτητα, δεν χαριζονται στη κενη υπερκαταναλωτικη Δυση που το μονο που την ενδιαφερει ειναι να φαει το κοσμο και τον εαυτο της, πολύ περισσοτερο δεν χαριζεται στους μεταμοντερνους του συρμου - ταυτιζοντας τους με αυτο το κενο νοηματος οραμα της hyperconsumerist Δυσης, αλλά και ακομα δεν χαριζεται σε αυτο που υπαρχει εξω απο την Δυση, αυτη τη στιγμη, το οποιο σε ορισμενες περιπτωσεις ταυτιζεται με τον Μεσαιωνα.Με λιγα λογια δεν χαριζει τιποτα σε κανενα και για αυτο "προκαλει". ολους τους εν δυναμει καθεστωτικους υπερασπιστες του έργου του τους εχει καψει. Ειναι πεσιμιστης και αυτο δεν αρεσει στους institutionalized οργανικους "διανοουμενους".Ισως να ειναι η Κασσανδρα του μέλλοντος που ερχεται.ΥΓ. Για καποιον που δεν τον εχει διαβασει η ιστορια με τις ιατρικες εξετασεις ίσως αποτελει κενο performance. ωστοσο ασχολειται σε ολο τους το εργο με την φυση του ανθρωπινου σωματος, και τι μας κανει ανθρωπους, και τι τιμημα ειμαστε διατεθειμενοι να πληρωσουμε για την αθανασια.
Διάβασα το Elementary Particles στα αγγλικά και το βρήκα συγλονιστικό. Είναι φοβερό πώς πραγματεύεται την ύπαρξη του ανθρώπινου είδους (όσο μεγαλεπίβολο ή τετριμμένο κι αν ακούγεται, το κάνει με φοβερό τρόπο χωρίς να το καταλαβαίνεις). Το διάβασα όταν είχε αρχίσει και το ενδιαφέρον μου για την κβαντομηχανική και νομίζω είναι φοβερή η κατανόηση που έχει για την επιστήμη, αλλά και ο τρόπος που παρουσιάζεται. Με έπιανε απόγνωση κάθε τόσο για τον κυνισμό του, μέχρι που συνέβαινε ή έγραφε κάτι που έδειχνε πως η αγάπη παραμένει "driving force" στον άνθρωπο, ακόμα και στους τελείως παραιτημένους χαρακτήρες του. Θέλω να διαβάσω κι άλλα, μου έχουν πει αντίστοιχες εντυπώσεις για το Ο χάρτης και η επικράτεια.
Διάβασα το Elementary Particles στα αγγλικά και το βρήκα συγλονιστικό. Είναι φοβερό πώς πραγματεύεται την ύπαρξη του ανθρώπινου είδους (όσο μεγαλεπίβολο ή τετριμμένο κι αν ακούγεται, το κάνει με φοβερό τρόπο χωρίς να το καταλαβαίνεις). Το διάβασα όταν είχε αρχίσει και το ενδιαφέρον μου για την κβαντομηχανική και νομίζω είναι φοβερή η κατανόηση που έχει για την επιστήμη, αλλά και ο τρόπος που παρουσιάζεται. Με έπιανε απόγνωση κάθε τόσο για τον κυνισμό του, μέχρι που συνέβαινε ή έγραφε κάτι που έδειχνε πως η αγάπη παραμένει "driving force" στον άνθρωπο, ακόμα και στους τελείως παραιτημένους χαρακτήρες του. Θέλω να διαβάσω κι άλλα, μου έχουν πει αντίστοιχες εντυπώσεις για το Ο χάρτης και η επικράτεια.